വലിയ നോമ്പിലെ രണ്ടാം ഞായർ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഉൽപത്തി 5:19–31 · ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നവർ
• രണ്ടാം വായന ജോഷ്വ 4:15–24 · ജോർദാൻ കടന്ന് രക്ഷയുടെ ദേശത്തേക്ക്
• ലേഖനം റോമാ 6:15–23 · നിയമത്തിനു കീഴിലല്ല, കൃപയ്ക്കു കീഴിൽ
• സുവിശേഷം മത്തായി 7:21–27 · യഥാർഥ ശിഷ്യൻ

ഇന്നത്തെ വചനം

“എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ ശ്രവിക്കുകയും അവ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാറമേൽ ഭവനം പണിത വിവേകമതിയായ മനുഷ്യനു തുല്യനായിരിക്കും.” മത്തായി 7:24

വചനവിചിന്തനം

ആദ്യവായന ആദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ പേരുകളുടെയും സംഖ്യകളുടെയും ഒരു പട്ടികപോലെ തോന്നാം; ഒരു മണിനാദംപോലെ ഒരു പല്ലവി അതിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു: ഇത്ര വർഷം ജീവിച്ചു; പിന്നെ അവൻ മരിച്ചു. മെത്തുശെലഹ് എല്ലാവരെക്കാളും ദീർഘകാലം, തൊള്ളായിരത്തി അറുപത്തൊൻപതു വർഷം, ജീവിച്ചു; പിന്നെ അവനും മരിച്ചു. ഒരു പേരു മാത്രം ആ ക്രമം തെറ്റിക്കുന്നു: “ഹെനോക്ക് ദൈവത്തിനു പ്രിയങ്കരനായി ജീവിച്ചു. പിന്നെ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല; ദൈവം അവനെ എടുത്തു.” ഒരു മരുഭൂമിയിലോ ആശ്രമത്തിലോ അല്ല അവൻ ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നത്: “മെത്തുശെലഹിന്റെ ജനനത്തിനുശേഷം ഹെനോക്ക് മുന്നൂറു വർഷംകൂടി ദൈവത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവനായി ജീവിച്ചു; അവനു വേറേയും പുത്രൻമാരും പുത്രിമാരും ഉണ്ടായി.” സാധാരണ ഒരു കുടുംബജീവിതത്തിലാണ് അവന്റെ വിശുദ്ധി ജീവിക്കപ്പെട്ടത്. “ഹെനോക്ക് കർത്താവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി; അവൻ ഉന്നതത്തിലേക്കു സംവഹിക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാ തലമുറകൾക്കും അവൻ അനുതാപത്തിന്റെ മാതൃകയാണ്.” എന്നു പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു; അവൻ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനവും. ഭാഗത്തിന്റെ അവസാനം ലാമെക്ക് തന്റെ മകനു പേരിടുന്നു: “കർത്താവു ശപിച്ച ഈ ഭൂമിയിലെ ക്ലേശകരമായ അധ്വാനത്തിൽ അവൻ നമുക്ക് ആശ്വാസംനേടിത്തരും എന്നു പറഞ്ഞ് അവനെ നോഹ എന്നു വിളിച്ചു.” മരണത്തിന്റെ നീണ്ട നിഴലിലും ദൈവം പ്രത്യാശ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടാം ആഴ്ചയിൽ വലിയ നോമ്പ് അതിന്റെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: ഉപേക്ഷിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടികയല്ല, ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം.

രണ്ടാം വായനയിൽ വാഗ്ദാനപേടകം വഹിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാർ ജോർദാനിൽനിന്നു കയറുന്നു: “കരയിൽ കാൽകുത്തിയപ്പോൾ ജോർദാനിലെ വെള്ളം പഴയപടി ഒഴുകി കരകവിഞ്ഞു.” ഇസ്രായേൽ ഗിൽഗാലിൽ പാളയമടിക്കുന്നു; നദിയുടെ നടുവിൽനിന്നെടുത്ത പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ ജോഷ്വ അവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ കാരണം അവൻ പറയുന്നു: “ഭാവിയിൽനിങ്ങളുടെ സന്തതികൾ പിതാക്കൻമാരോട് ഈ കല്ലുകൾ എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്രായേൽ ഉണങ്ങിയ നിലത്തുകൂടെ ജോർദാൻ കടന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ അവർക്കു പറഞ്ഞു കൊടുക്കണം.” കഥ പറയപ്പെടാൻവേണ്ടിയാണ് ആ കല്ലുകൾ: “അങ്ങനെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നിങ്ങൾ എന്നെന്നും ഭയപ്പെടുകയും അവിടുത്തെ കരങ്ങൾ ശക്തമാണെന്ന് ലോകമെങ്ങുമുള്ള ജനങ്ങൾ അറിയുകയും ചെയ്യട്ടെ!” നമ്മുടെ നോമ്പാചാരങ്ങളും ഇത്തരം കല്ലുകളാണ്: വിഭൂതിയുടെ ചാരം, വീടു മുഴുവൻ പാലിക്കുന്ന മാംസവർജനം, വെള്ളിയാഴ്ചകളിലെ കുരിശിന്റെ വഴി, സന്ധ്യകളിൽ പാടുന്ന പുത്തൻപാന. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ എന്താ മീൻ കഴിക്കാത്തത് എന്ന് ഒരു കുട്ടി ചോദിക്കുമ്പോൾ മിശിഹായുടെ കഥയാണ് ഉത്തരം. മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചവരും ഒരു നദി കടന്നവരാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ അവന്റെ അടിമകളാണെന്ന് അറിയുന്നില്ലേ? ഒന്നുകിൽ, മരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെ അടിമകൾ; അല്ലെങ്കിൽ, നീതിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന അനുസരണത്തിന്റെ അടിമകൾ.” “എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതരായിദൈവത്തിന് അടിമകളായിരിക്കുകയാൽ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്നതു വിശുദ്ധീകരണവും അതിന്റെ അവസാനം നിത്യജീവനുമാണ്.” പിന്നെ നാം സമ്പാദിക്കുന്നതും നമുക്കു ദാനമായി ലഭിക്കുന്നതും തമ്മിലുള്ള വലിയ വൈരുധ്യം: “പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും.”

സുവിശേഷം ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ സമാപനമാണ്; അതു നമ്മെ ഗൗരവമായി ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു: “കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്ന്, എന്നോടു വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവനല്ല, എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവനാണ്, സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.” തന്റെ നാമത്തിൽ പ്രവചിച്ചുവെന്നും പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കിയെന്നും അദ്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുവെന്നും ചിലർ അവകാശപ്പെടും; അവൻ മറുപടി പറയും: “നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല;” പിന്നെ ഈശോ രണ്ടു ഭവനനിർമാതാക്കളുടെ കഥ പറയുന്നു. രണ്ടു വീടുകളിലും ഒരേ മഴ പെയ്യുന്നു; ഒരേ വെള്ളപ്പൊക്കം വരുന്നു; ഒരേ കാറ്റ് ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. അടിത്തറ മാത്രമാണു വ്യത്യാസം. കേട്ട് അനുസരിക്കുന്നവന്റെ ഭവനം “എങ്കിലും അതു വീണില്ല. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അതു പാറമേൽ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു.” കേട്ടിട്ട് അനുസരിക്കാത്തവന്റെ ഭവനം “അതു വീണുപോയി. അതിന്റെ വീഴ്ച വലുതായിരുന്നു.” വെള്ളപ്പൊക്കം വീടുകളോട് എന്തു ചെയ്യുമെന്നു കേരളത്തിന് അറിയാം. രോഗത്തിന്റെയും നഷ്ടത്തിന്റെയും പ്രലോഭനത്തിന്റെയും കൊടുങ്കാറ്റുകൾ എല്ലാ ഭവനങ്ങളിലും വരും; എന്തിന്മേലാണു നാം പണിയുന്നതെന്ന് അവ വരുന്നതിനു മുൻപേ തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. വലിയ നോമ്പ് കുഴിക്കാനുള്ള സമയമാണ്: വചനം കേൾക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്ത്, നമ്മുടെ ജീവിതം പാറയായ മിശിഹായിൽ ഉറയ്ക്കുംവരെ. സ്ലാവ് ജനതകൾക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ തിരുവെഴുത്തുകളും ആരാധനക്രമവും നൽകിയ സഹോദരന്മാരായ വിശുദ്ധ സിറിലിനെയും മെത്തോഡിയൂസിനെയും ലത്തീൻ സഭ ഇന്നു ബഹുമാനിക്കുന്നു; വചനം കേൾക്കപ്പെടാനും ജീവിക്കപ്പെടാനുംവേണ്ടി.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ ശ്രവിക്കുകയും അവ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാറമേൽ ഭവനം പണിത വിവേകമതിയായ മനുഷ്യനു തുല്യനായിരിക്കും.”

ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്ന ഹെനോക്ക്, ജോർദാനിലെ കല്ലുകൾ, ദൈവത്തിന്റെ സൗജന്യദാനം, പാറമേൽ പണിത ഭവനം.

1. ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുക

• പിന്നെ അവൻ മരിച്ചു.
• ഹെനോക്ക് ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നു.
• സാധാരണ ഭവനത്തിലെ വിശുദ്ധി.

“ഹെനോക്ക് ദൈവത്തിനു പ്രിയങ്കരനായി ജീവിച്ചു. പിന്നെ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല; ദൈവം അവനെ എടുത്തു.” ഉൽപത്തി 5:24

“വിശ്വാസംമൂലം ഹെനോക്ക് മരണം കാണാതെ സംവഹിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം അവനെ സംവഹിച്ചതുകൊണ്ട് പിന്നീട് അവൻ കാണപ്പെട്ടുമില്ല.” ഹെബ്രായർ 11:5

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് പ്രാർഥനയിൽ ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുക.

2. ഈ കല്ലുകൾ എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നു?

• ഗിൽഗാലിലെ പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ.
• ചോദിക്കുന്ന മക്കൾ.
• നമ്മുടെ നോമ്പാചാരങ്ങൾ മിശിഹായുടെ കഥ പറയുന്നു.

“അങ്ങനെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നിങ്ങൾ എന്നെന്നും ഭയപ്പെടുകയും അവിടുത്തെ കരങ്ങൾ ശക്തമാണെന്ന് ലോകമെങ്ങുമുള്ള ജനങ്ങൾ അറിയുകയും ചെയ്യട്ടെ!” ജോഷ്വ 4:24

“നിങ്ങൾ സജീവശിലകൾകൊണ്ടുള്ള ഒരു ആത്മീയഭവനമായി പടുത്തുയർത്തപ്പെടട്ടെ. യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമായ ബലികളർപ്പിക്കുന്നതിന് വിശുദ്ധമായ ഒരു പുരോഹിത ജനമാവുകയും ചെയ്യട്ടെ.” 1 പത്രോസ് 2:5

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു നോമ്പാചാരത്തിന്റെ അർഥം ഈ ആഴ്ച ഒരു കുട്ടിക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുക.

3. വേതനവും ദാനവും

• എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നു.
• പാപത്തിന്റെയോ ദൈവത്തിന്റെയോ അടിമകൾ.
• നിത്യജീവന്റെ സൗജന്യദാനം.

“ജീവനും മരണവും, അനുഗ്രഹവും ശാപവും ഞാൻ നിന്റെ മുൻപിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഞാനിന്നു നിനക്കെതിരായി സാക്ഷിയാക്കുന്നു. നീയും നിന്റെ സന്തതികളും ജീവിക്കേണ്ടതിനു ജീവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.” നിയമാവർത്തനം 30:19

“പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും.” റോമാ 6:23

ജീവിതത്തിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ മൂന്നാം ഞായറിനുമുൻപ് നോമ്പുകാല കുമ്പസാരം നടത്തുക.

4. പാറമേൽ പണിത ഭവനം

• കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്നു വിളിക്കുന്ന എല്ലാവരുമല്ല.
• രണ്ടു വീടുകൾക്കും ഒരേ കൊടുങ്കാറ്റ്.
• ആകാശം തെളിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ കുഴിക്കുക.

“അങ്ങാണ് എന്റെ രക്ഷാശിലയും കോട്ടയും വിമോചകനും,എന്റെ ദൈവവും എനിക്ക് അഭയംതരുന്ന പാറയും, എന്റെ പരിചയും രക്ഷാശൃംഗവുംഅഭയകേന്ദ്രവും.” സങ്കീർത്തനം 18:2

“എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ ശ്രവിക്കുകയും അവ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാറമേൽ ഭവനം പണിത വിവേകമതിയായ മനുഷ്യനു തുല്യനായിരിക്കും.” മത്തായി 7:24

ജീവിതത്തിൽ: ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലെ ഒരു വചനം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഈ ആഴ്ച ദിവസവും അതു ജീവിക്കുക.

വലിയ നോമ്പ് ഉപേക്ഷിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടികയല്ല; ഓർമിക്കപ്പെടുകയും കൈമാറപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന, ദൈവത്തോടുകൂടെയുള്ള ഒരു നടത്തമാണ്.

ദാനം തിരഞ്ഞെടുക്കുക; വചനം അനുസരിക്കുക; ആകാശം തെളിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ പാറമേൽ പണിയുക.

തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ഈശോയുടെ ഒരു പ്രബോധനം പ്രവൃത്തിയിലാക്കുക; നോമ്പിന്റെ അർഥം ഒരു കുട്ടിക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ആദ്യവായന പേരുകളുടെ ഒരു നീണ്ട പട്ടികയാണ്; മിക്കവാറും ഓരോ പേരിനുശേഷവും ഒരേ വാക്കുകൾ: പിന്നെ അവൻ മരിച്ചു. എന്നാൽ ഒരാൾ വ്യത്യസ്തനാണ്: ഹെനോക്ക് ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നു; പിന്നെ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല; ദൈവം അവനെ എടുത്തു (ഉൽപ 5:24). പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും വളർത്തിക്കൊണ്ട്, ഒരു സാധാരണ ഭവനത്തിലാണ് അവൻ ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നത്.

അതാണ് വലിയ നോമ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം. മീനും ഇറച്ചിയും ഉപേക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല; നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും ദിവസംതോറും ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുക.

ഇസ്രായേൽ ജോർദാൻ കടന്ന് പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചു; ഈ കല്ലുകൾ എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു മക്കൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തമായ കരത്തിന്റെ കഥ മാതാപിതാക്കൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ (ജോഷ്വ 4:21–22). നമ്മുടെ നോമ്പാചാരങ്ങൾ ഇത്തരം കല്ലുകളാണ്. നാം എന്തിനു നോമ്പെടുക്കുന്നുവെന്നു മക്കൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ഈശോയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊടുക്കാം.

എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നുവെന്നു പൗലോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ മിശിഹാവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും (റോമാ 6:23). പാപം വേതനം നൽകുന്നു; ദൈവം ദാനം നൽകുന്നു.

ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്ന് എന്നോടു വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവനല്ല, എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവനാണ് സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക (മത്താ 7:21). രണ്ടു വീടുകളും ഒരേ കൊടുങ്കാറ്റിനെ നേരിടുന്നു. അടിത്തറയാണു വ്യത്യാസം: കേട്ട് അനുസരിക്കുന്നവൻ പാറമേൽ പണിതിരിക്കുന്നു.

ഈ ആഴ്ച നമുക്ക് ഈശോയുടെ ഒരു വചനം തിരഞ്ഞെടുത്ത് അനുസരിക്കാം. ആകാശം തെളിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ നമുക്കു പാറവരെ കുഴിക്കാം. അപ്പോൾ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഭവനം ഉറച്ചുനിൽക്കും. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പാറമേലുള്ള ഒരു വീടിന്റെയും മണലിലുള്ള ഒരു വീടിന്റെയും കഥ ഈശോ പറഞ്ഞു. മഴ വന്നപ്പോൾ പാറമേലുള്ള വീടു മാത്രം ഉറച്ചുനിന്നു!

ഈശോ പറയുന്നതു കേട്ട് അനുസരിക്കുമ്പോൾ നാം പാറമേൽ പണിയുകയാണ്. ഈ ആഴ്ച നീ എന്തു ചെയ്യും?

പ്രാർഥന

ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയുടെ പാറയായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, മാമ്മോദീസയുടെ ജലത്തിലൂടെ അങ്ങു ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ കൃപയുടെ ദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. ഹെനോക്കിനെപ്പോലെ ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കാനും ഞങ്ങളുടെ നോമ്പുകാലക്കല്ലുകളുടെ അർഥം മക്കളോടു പറഞ്ഞുകൊടുക്കാനും പാപത്തിന്റെ വേതനത്തിനു പകരം നിത്യജീവന്റെ സൗജന്യദാനം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയെ കർത്താവേ എന്നു വിളിക്കുക മാത്രമല്ല, അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ; കൊടുങ്കാറ്റുകൾ വരുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഭവനം ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

വലിയ നോമ്പിലെ ഈ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച വായനകൾ ചോദിക്കുന്നു: ജീവിതം എന്തിന്മേലാണ് നിൽക്കുന്നത്? ഒരുപോലെ അവസാനിക്കുന്ന നീണ്ട ജീവിതങ്ങളുടെ പട്ടിക ഉൽപത്തി നൽകുന്നു; ഒരു പേരു മാത്രം ആ താളം തെറ്റിക്കുന്നു: ദൈവത്തിനു പ്രിയങ്കരനായി ജീവിച്ച ഹെനോക്ക്. ജോഷ്വയിൽ ഇസ്രായേൽ ജോർദാനിൽനിന്നു കയറിവന്ന്, അവയുടെ അർഥം കുട്ടികൾ ചോദിക്കാൻ കല്ലുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു. മാമ്മോദീസായുടെ വെള്ളം കടന്നവരോടു പൗലോസ് പറയുന്നു: എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നു; പാപം കൂലിയായി മരണം തരുന്നു, ദൈവം ദാനമായി ജീവൻ തരുന്നു. രണ്ടു ഭവനങ്ങളും ഒരേ കൊടുങ്കാറ്റുംകൊണ്ട് ഈശോ ഗിരിപ്രഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. നടത്തത്തിൽനിന്നു കടക്കലിലേക്കും സേവനത്തിലേക്കും പണിയിലേക്കും ഈ വായനകൾ നീങ്ങുന്നു. ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക, ഓർക്കുക, ദാനം, പാറ എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.

ഉൽപത്തി 5:19–31 · ഹെനോക്ക് ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്നു

പശ്ചാത്തലം.

ആദാംമുതൽ നോഹവരെ, സേത്തിലൂടെ, പത്തു തലമുറകളുടെ വംശാവലിയാണ് അഞ്ചാം അധ്യായം. ഇസ്രായേലിന്റെ അയൽക്കാർക്കും പ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ള പട്ടികകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: സുമേറിയൻ രാജാക്കന്മാരുടെ പട്ടിക അതിദീർഘമായ ഭരണകാലങ്ങൾ നൽകുന്നു. ഉൽപത്തിയിലെ പട്ടികയ്ക്ക് ഒരു താളമുണ്ട്: ഇന്നയാൾ ജീവിച്ചു, മക്കളുണ്ടായി, “അവനും മരിച്ചു”. പാപം കൊണ്ടുവന്നതിനെക്കുറിച്ചും “പെരുകുവിൻ” എന്ന ദൈവാനുഗ്രഹം അതിലൂടെ തുടരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഒരു പ്രസംഗമാണത്. ഹീബ്രു, സമരിയ, ഗ്രീക്ക് പാഠങ്ങളിൽ ഈ സംഖ്യകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്; അതിനാൽ അവയെ വെറും കണക്കായി വായിക്കരുത്.

ഘടന.

• 19–20: യാരെദ്, തൊള്ളായിരത്തിയറുപത്തിരണ്ടു വർഷം; “അവനും മരിച്ചു”.
• 21–24: ആദാംമുതൽ ഏഴാമനായ ഹെനോക്ക് (യൂദാ 14); “മരിച്ചു” എന്നില്ല.
• 25–27: എല്ലാവരിലും ദീർഘായുസ്സായ മെത്തുശെലഹ്; “അവനും മരിച്ചു”.
• 28–31: ലാമെക്കും നോഹയുടെ നാമകരണവും.
• ¶ ഈ പല്ലവിയാണ് ഹെനോക്കിനെ വേറിട്ടുനിർത്തുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നൂറ്റിയറുപത്തഞ്ചു വർഷം സൗരവർഷത്തിലെ ദിവസങ്ങളോടു ചേരുന്നു; ഇതു യാദൃച്ഛികമല്ലെന്നും ഒരു പൂർണജീവിതത്തിന്റെ സൂചനയാണെന്നും പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഹിത്ഹല്ലേക് എത്ത്-ഹാ-എലോഹീം (hithhallēk ’et-hā’ĕlōhîm), ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്നു: പതിവായി അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുക എന്നാണ് ക്രിയയുടെ അർഥം. നോഹയെക്കുറിച്ചും ഇതു പറയുന്നു (6:9). ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമം “ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു” എന്നു വായിക്കുന്നു; പ്രഭാഷകൻ 44:16-ഉം ഹെബ്രായർ 11:5-ഉം അതിനെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. “ദൈവത്തിനു പ്രിയങ്കരനായി” എന്ന പി.ഒ.സി. പരിഭാഷ ആ അർഥത്തോടു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.
• ലാകാഹ് (lāqaḥ), എടുത്തു: “എടുക്കുക” എന്നതിനുള്ള സാധാരണ ക്രിയ. കർത്താവ് എടുക്കാനിരുന്ന ഏലിയായെക്കുറിച്ചും ഇതു വരുന്നു (2 രാജാക്കന്മാർ 2:3). ഹെനോക്ക് എവിടെ പോയി എന്ന് പാഠം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.
• നോഹ (nōaḥ), നോഹ: ആശ്വാസം എന്ന അർഥമുള്ള ഹീബ്രുക്രിയയുമായുള്ള ശബ്ദക്കളിയാണ് ലാമെക്കിന്റെ വാക്ക് (29). പേര് ഒരു പ്രാർഥനയാകുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“യാരെദിന്റെ ജീവിതകാലം തൊള്ളായിരത്തിയറുപത്തിരണ്ടു വർഷമായിരുന്നു. അവനും മരിച്ചു.” (5:20)

ഈ പല്ലവി ഒരു മണിമുഴക്കമാണ്. “പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും” (3:19) എന്ന, വിഭൂതിയിൽ നമ്മുടെമേൽ പറഞ്ഞ വാക്കാണത്. വലിയ പ്രായം അവസാനവാക്കു മാറ്റുന്നില്ല.

“മെത്തുശെലഹിന്റെ ജനനത്തിനുശേഷം ഹെനോക്ക് മുന്നൂറു വർഷംകൂടി ദൈവത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവനായി ജീവിച്ചു; അവനു വേറേയും പുത്രൻമാരും പുത്രിമാരും ഉണ്ടായി.” (5:22)

ഹെനോക്കിന്റെ വിശുദ്ധി മക്കൾക്കിടയിൽ, വീട്ടിലാണ്. മരുഭൂമിയോ ഗുഹയോ ഇവിടെയില്ല. നോമ്പുകാലത്ത് കേരളത്തിലെ ഒരു വീട്ടിലെ അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും ഇതേ വഴിയുണ്ട്.

“ഹെനോക്ക് ദൈവത്തിനു പ്രിയങ്കരനായി ജീവിച്ചു. പിന്നെ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല; ദൈവം അവനെ എടുത്തു.” (5:24)

വാക്യം രഹസ്യം അങ്ങനെതന്നെ വിടുന്നു. പിൽക്കാല യഹൂദ എഴുത്തുകാർ ഹെനോക്കിനെക്കുറിച്ചു വലിയൊരു സാഹിത്യം രചിച്ചു; അത്തരമൊരു ഗ്രന്ഥത്തിൽനിന്ന് യൂദാ 14–15 ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്. വാക്യത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗമാണ് പ്രധാനം. എടുക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് നടത്തമുണ്ട്.

“കർത്താവു ശപിച്ച ഈ ഭൂമിയിലെ ക്ലേശകരമായ അധ്വാനത്തിൽ അവൻ നമുക്ക് ആശ്വാസംനേടിത്തരും എന്നു പറഞ്ഞ് അവനെ നോഹ എന്നു വിളിച്ചു.” (5:29)

ഈ അധ്യായത്തിൽ ആരെങ്കിലും പറയുന്ന ഒരേയൊരു വാക്ക്. ക്ഷീണിതനായ ഒരു പിതാവ് മകനെ നോക്കി പ്രത്യാശിക്കുന്നു. 3:17-ലെ ശാപം ഓർക്കുന്നു; ആശ്വാസത്തിനുള്ള പ്രത്യാശ നോഹയെക്കാൾ വലിയവനിലേക്കു മുന്നോട്ട് ഓടുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഹെനോക്കിനെ “അനുതാപത്തിന്റെ മാതൃക” എന്നു പ്രഭാഷകൻ വിളിക്കുന്നു (44:16); അതുകൊണ്ടാണ് ഈ കാലത്തിന് അദ്ദേഹം ഇത്ര യോജിക്കുന്നത്. ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചവനായി ഹെബ്രായലേഖനം അദ്ദേഹത്തെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പട്ടികയിൽ ചേർക്കുന്നു (11:5). പരിച്ഛേദനം കൂടാതെ ഹെനോക്ക് ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചുവെന്നു വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു (ആശയം): ദൈവത്തിന്റെ സൗഹൃദം ഏത് അടയാളത്തെക്കാളും പഴക്കമുള്ളതാണ്. നോമ്പ് ആ ആദ്യകാര്യത്തിലേക്കുള്ള മടക്കമാണ്: നാം താമസിക്കുന്ന വീട്ടിൽ, ചുവടുചുവടായി, ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക.

ജോഷ്വ 4:15–24 · ഈ കല്ലുകൾ എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നു?

പശ്ചാത്തലം.

മോശയുടെ മരണശേഷം ജോഷ്വ ഇസ്രായേലിനെ ജോർദാൻ കടത്തി ദേശത്തേക്കു നയിക്കുന്നു. മൂന്നും നാലും അധ്യായങ്ങൾ ഈ കടക്കൽ ഒരു സൈനികനീക്കമായല്ല, ഏതാണ്ട് ഒരു ആരാധനയായാണ് പറയുന്നത്: പുരോഹിതർ പേടകവുമായി നദിയിൽ ഇറങ്ങുന്നു, വെള്ളം നിൽക്കുന്നു, ജനം കടക്കുന്നു, നദീതടത്തിൽനിന്നു പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ എടുക്കുന്നു. സംഭവങ്ങൾക്ക് ഏറെ കാലത്തിനുശേഷമാണ് ഗ്രന്ഥത്തിന് ഈ രൂപം ലഭിച്ചതെന്നും, ഗിൽഗാലിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ പിൽക്കാല ആരാധന ഈ വിവരണത്തിനു പിന്നിലുണ്ടെന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഇന്നത്തെ വായന ഈ കടക്കലിന്റെ സമാപനമാണ്.

ഘടന.

• 15–18: ദൈവവചനപ്രകാരം പുരോഹിതർ കയറിവരുന്നു, നദി തിരിച്ചുവരുന്നു.
• 19: തീയതിയും ഗിൽഗാലിലെ താവളവും.
• 20–22: കല്ലുകളും കുട്ടികളുടെ ചോദ്യവും.
• 23–24: ജോർദാനും ചെങ്കടലും ഒന്നിച്ച്; ലക്ഷ്യം: എല്ലാ ജനതകളും, കർത്താവിനോടുള്ള ഭയവും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• അരോൻ ഹബ്ബെരീത്ത് (’ărôn habbərît), വാഗ്ദാനപേടകം: വചനത്തോടുകൂടെയുള്ള ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ അടയാളം. പേടകം നദിയിൽ നിൽക്കുന്നിടത്തോളം വെള്ളം മാറിനിൽക്കുന്നു: കടക്കൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.
• ഗിൽഗാൽ (gilgāl), ഗിൽഗാൽ: വൃത്തം, ഉരുട്ടൽ എന്നതിനുള്ള വാക്കിനോടാണ് ഈ പേര് സാധാരണ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്; കല്ലുകളുടെ വൃത്തമായി പലപ്പോഴും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇവിടെയാണ് ഇസ്രായേൽ പെസഹാ ആഘോഷിക്കുന്നതും (5:10).
• യബ്ബാഷാ (yabbāšâ), ഉണങ്ങിയ നിലം: “കര പ്രത്യക്ഷപ്പെടട്ടെ” എന്ന ഉൽപത്തി 1:9-ലെയും ചെങ്കടലിലെയും (പുറപ്പാട് 14:16) വാക്ക്. സൃഷ്ടിയിൽ കരയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കിയ ദൈവം തന്റെ ജനത്തിനായി അതു വീണ്ടും ചെയ്യുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഒന്നാം മാസം പത്താം ദിവസമാണ് ജനം ജോർദാനിൽനിന്നു കയറി” (4:19)

പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട ദിവസമാണിത് (പുറപ്പാട് 12:3). ദേശത്തെ പുതുജീവിതം പെസഹായുടെ കാലഗണനയോടെ തുടങ്ങുന്നു.

“ഈ കല്ലുകൾ എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ,” (4:21)

കുട്ടികളെക്കൊണ്ടു ചോദിപ്പിച്ചാണ് ഇസ്രായേൽ പഠിപ്പിക്കുന്നത്; പെസഹായിലും അങ്ങനെതന്നെ (പുറപ്പാട് 12:26). കല്ലുകൾ തനിയെ സംസാരിക്കുന്നില്ല; മാതാപിതാക്കൾ കഥ പറയണം. ഈ ആഴ്ച എന്താണ് ഇറച്ചി ഇല്ലാത്തത് എന്നു കുട്ടി ചോദിക്കുമ്പോൾ കുടുംബങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും ഇതുതന്നെ.

“ദൈവമായ കർത്താവ്, ഞങ്ങൾ കടന്നു കഴിയുന്നതുവരെ, ചെങ്കടൽ വറ്റിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ കടക്കുന്നതുവരെ ജോർദാനിലെ വെള്ളവും വറ്റിച്ചു.” (4:23)

“ഞങ്ങൾ”, “നിങ്ങൾ” എന്നിവ ഇവിടെ ഇടകലരുന്നു: തലമുറകൾ ഒന്നാകുന്നു. ചെങ്കടൽ കടന്നവർ മിക്കവരും മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു; എങ്കിലും കഥ “ഞങ്ങളുടേ”താണ്. തിരുവെഴുത്ത് ഓർക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്; വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സഭ ഓർക്കുന്നതും.

“അവിടുത്തെ കരങ്ങൾ ശക്തമാണെന്ന് ലോകമെങ്ങുമുള്ള ജനങ്ങൾ അറിയുകയും ചെയ്യട്ടെ!” (4:24)

അദ്ഭുതം ഇസ്രായേലിന്റെ അഭിമാനത്തിനല്ല. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാ ജനതകളും കാണാനുള്ളതാണ്. അങ്ങനെ ഈ വായന ഒരു ജനതയ്ക്കപ്പുറം നോക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ദൈവജനം ദേശം സ്വീകരിച്ച ജോർദാൻ കടക്കൽ നിത്യജീവന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണെന്നും, മാമ്മോദീസായുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളിൽ അത് ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1222). ജോഷ്വയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങളിൽ ഒരിജൻ ഈ കടക്കലിനെ മാമ്മോദീസായുടെ പ്രതീകമായി വായിക്കുന്നു (ആശയം). ഗ്രീക്ക് ബൈബിളിൽ ജോഷ്വയുടെ പേരും ഈശോയുടെ പേരും ഒന്നാണ്; പിതാക്കന്മാർ അതിനു വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തു: വെള്ളത്തിലൂടെ വാഗ്ദാനത്തിലേക്കു നമ്മെ നയിക്കുന്നത് ഈശോയാണ്. ഉയിർപ്പിനു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിക്കാൻ ജ്ഞാനാർഥികൾ ഒരുങ്ങിയിരുന്ന പുരാതനകാലമായിരുന്നു വലിയ നോമ്പ്; അതിനാൽ ഈ വാക്യങ്ങൾ ഈ കാലത്തോടു നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു.

റോമാ 6:15–23 · കൂലിയും ദാനവും

പശ്ചാത്തലം.

“പാപം വർധിച്ചിടത്ത് കൃപ അതിലേറെ വർധിച്ചു” (5:20) എന്നു പൗലോസ് അൽപം മുമ്പു പറഞ്ഞു. അത് എങ്ങനെ കേൾക്കപ്പെടുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയാം: എങ്കിൽ നമുക്കു പാപം തുടരാം. ആ എതിർപ്പിന് 6:1-ൽ, മിശിഹായോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട മാമ്മോദീസാകൊണ്ട് (6:4) അദ്ദേഹം ഉത്തരം പറഞ്ഞു; ഇവിടെ വാക്യം 15-ൽ അടിമത്തത്തിന്റെ ചിത്രംകൊണ്ട് വീണ്ടും. റോമൻലോകത്ത് അടിമത്തം എല്ലായിടത്തുമുണ്ടായിരുന്നു; റോമിലെ കേൾവിക്കാരിൽ ചിലർ അടിമകളായിരുന്നിരിക്കാം. ഈ ചിത്രം ഞെട്ടിക്കാനുള്ളതാണ്.

ഘടന.

• 15: എതിർപ്പ്.
• 16: എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നു.
• 17–18: നിങ്ങൾ പാപത്തിന് അടിമകളായിരുന്നു; ദൈവത്തിനു നന്ദി.
• 19: മാനുഷികമായ ചിത്രത്തിനു പൗലോസ് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു.
• 20–22: രണ്ടു വിളവുകൾ താരതമ്യം ചെയ്യുക.
• 23: കൂലിയും ദാനവും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ദൂലോസ് (doulos), അടിമ: 1:1-ൽ പൗലോസ് തന്നെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന വാക്ക്. നിഷ്പക്ഷമായ, ഉടമയില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യജീവിതമില്ല: ആരെ അനുസരിക്കുന്നു എന്നതാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ്.
• തിപ്പോസ് ദിദാഖേസ് (typos didachēs), പ്രബോധനം: മാമ്മോദീസായ്ക്കു മുമ്പുള്ള ഉപദേശത്തെയാണ് ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. മൂശയിലേക്കു ലോഹമെന്നപോലെ, ക്രൈസ്തവൻ പ്രബോധനത്തിനു “കൈമാറപ്പെടുന്നു”.
• ഒപ്സോണിയ / ഖാരിസ്മ (opsōnia / charisma), വേതനം / ദാനം: പടയാളിയുടെ ശമ്പളത്തിനുള്ള വാക്കാണ് ഒപ്സോണിയ. കൃപയുടെ ദാനമാണ് ഖാരിസ്മ. കൊടുക്കാനുള്ളതു പാപം കൊടുക്കുന്നു; ആരും സമ്പാദിക്കാത്തതു ദൈവം നൽകുന്നു (നമ്മുടെ യോഗ്യതയും ദൈവകൃപയിൽനിന്നാണ്: CCC 2008).
• ഹഗിയസ്മോസ് (hagiasmos), വിശുദ്ധീകരണം: വളർച്ചയും വിളവുമായ വിശുദ്ധി. ദൈവത്തിന്റേതായവരിൽ വളരുന്ന ഫലമാണിത് (19, 22).

വാക്യാനുസൃതം.

“അതുകൊണ്ടെന്ത്? നാം നിയമത്തിനു കീഴ്പ്പെട്ടവരല്ല, കൃപയ്ക്കു കീഴ്പ്പെട്ടവരാണ് എന്നതുകൊണ്ട് നമുക്കു പാപം ചെയ്യാമോ? ഒരിക്കലും പാടില്ല.” (6:15)

കൃപ ധാർമികജീവിതത്തെ അയഞ്ഞതാക്കുന്നില്ല; അതിനെ സാധ്യമാക്കുന്നു. “കൃപയ്ക്കു കീഴ്” എന്നാൽ ഒന്നിനും പ്രാധാന്യമില്ല എന്നല്ല; ആദ്യമായി നമുക്ക് അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നാണ്.

“ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ പാപത്തിന് അടിമകളായിരുന്നെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പ്രബോധനം ഹൃദയപൂർവം അനുസരിച്ച്,” (6:17)

“ഹൃദയപൂർവം” ആണു കാതൽ. നോമ്പ് പുറമേയുള്ള പ്രവൃത്തികളുടെ കാലമാണ്; അവ എന്തിനാണെന്നു പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു. ഉള്ളിലെ അനുസരണം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയായതുകൊണ്ട് അതിനു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു.

“നിങ്ങളുടെ പരിമിതി നിമിത്തം ഞാൻ മാനുഷികരീതിയിൽ സംസാരിക്കുകയാണ്.” (6:19)

ചിത്രം പൂർണമല്ലെന്നു പൗലോസിനറിയാം. ദൈവം അടിമകളെ പണിയെടുപ്പിക്കുന്ന യജമാനനല്ല. സ്വന്തമാകൽ സമ്പൂർണമാണ് എന്നു പറയാനാണ് അദ്ദേഹം ഈ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

“പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്.” (6:22)

പി.ഒ.സി. ബൈബിളിൽ ഈ വാചകം വാക്യം 22-ന്റെ അവസാനമാണ്; അതിന്റെ മറുപാതിയാണ് വാക്യം 23.

“ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും.” (6:23)

വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഇതിലെ അപ്രതീക്ഷിതത്വം ശ്രദ്ധിച്ചു: നീതിയുടെ വേതനം നിത്യജീവനാണെന്നു പൗലോസിനു പറയാമായിരുന്നു; എന്നാൽ, അതു ദാനമാണെന്നു പറയാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു (ആശയം). മരണം നാം സമ്പാദിക്കുന്നു. ജീവൻ നമുക്കു നൽകപ്പെടുകയേ ചെയ്യൂ.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

നല്ലതിനെയും നീതിയുക്തമായതിനെയും സേവിക്കുന്നതിലല്ലാതെ യഥാർഥ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെന്നും, അനുസരണക്കേട് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗമാണെന്നും അതു പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1733). പാപത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായ മരണത്തെക്കുറിച്ച് CCC 1008 കാണുക. നോമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ സഭ മാമ്മോദീസായുടെ അരികിൽ വയ്ക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്: ഓരോ പ്രായശ്ചിത്തപ്രവൃത്തിയും മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽ സംഭവിച്ചതിലേക്കുള്ള ചെറിയ ദൈനംദിന മടക്കമാണ്. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും ഈ വാക്യം പറയുന്ന ദാനം നാം സ്വീകരിക്കുന്നു.

മത്തായി 7:21–27 · പാറയും മണലും

പശ്ചാത്തലം.

ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ (5–7 അധ്യായങ്ങൾ) അവസാനവാക്കുകളാണിവ; തുടർന്ന്, ജനക്കൂട്ടം അമ്പരന്നുവെന്നു മത്തായി പറയുന്നു (7:28). ഈ സമാപനമുന്നറിയിപ്പ് ഈശോയെ ഇതിനകം അറിയുന്നവരോടും അവിടുത്തെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നവരോടുമാണ്; ഭക്തർക്കു വിശേഷിച്ചും ഇതു ബാധകമാണ്.

ഘടന.

• 21: പറയുന്നതല്ല, ചെയ്യുന്നതാണ്.
• 22–23: “അന്ന്”: വലിയ പ്രവൃത്തികൾ, “നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല”.
• 24–25: വിവേകമതിയായ പണിക്കാരൻ.
• 26–27: ഭോഷനായ പണിക്കാരൻ.
• ¶ രണ്ടു ഭവനങ്ങളും എല്ലാറ്റിലും ഒരുപോലെയാണ്: കേട്ട അതേ വാക്കുകൾ, അതേ മഴ, അതേ കാറ്റ്. അടിസ്ഥാനം മാത്രം വ്യത്യസ്തം; കൊടുങ്കാറ്റു വരുംവരെ അതു കാണാനാവില്ല.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• കിരിയേ കിരിയേ (kyrie kyrie), കർത്താവേ, കർത്താവേ: ഇരട്ടിച്ചുള്ള സംബോധന ആദരവും ആത്മാർഥതയും ഉള്ളതാണ്. സ്ഥാനപ്പേര് ശരിയാണ്; ഈശോ അതിനെ തള്ളുന്നില്ല. അതു മാത്രം പോരാ എന്നേയുള്ളൂ.
• അനോമിയ (anomia), അനീതി: “അധർമം പ്രവർത്തിക്കുന്നവരേ” എന്ന് അക്ഷരാർഥം. ഈ വാക്കുകൾ സങ്കീർത്തനം 6:8-നെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ ഹിതം അവഗണിക്കുന്നതാണ് മത്തായിയിൽ ഈ വീഴ്ച.
• ഫ്രോനിമോസ് / മോറോസ് (phronimos / mōros), വിവേകമതി / ഭോഷൻ: പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ അതേ ജോടി (25:1–13). മത്തായിയിൽ, ജ്ഞാനം എന്നാൽ ഈശോയുടെ വചനം കേട്ട് അനുസരിക്കലാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്ന്, എന്നോടു വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവനല്ല, എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവനാണ്, സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.” (7:21)

ഈ വാക്യത്തിൽ വിധികർത്താവ് ഈശോയാണ്; മലഞ്ചെരിവിലെ ഒരു ഗുരുവിൽനിന്ന് ഇത് അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അവകാശവാദമാണ്. മത്തായിയിൽ “എന്റെ പിതാവ്” ഈശോ ആദ്യമായി പറയുന്നത് ഇവിടെയാണ്; പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് ഗത്സെമനിയിൽ അവിടുന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നതും.

“നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല; അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ എന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുവിൻ.” (7:23)

അവരുടെ വരങ്ങൾ യഥാർഥമായിരുന്നിരിക്കാം. അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവർക്കും ഈശോയുടെ നാമത്തിൽ പ്രവചനവും അദ്ഭുതവും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. “അറിയുക” എന്നാൽ ഇവിടെ ഉടമ്പടിയുടെ ബന്ധമാണ്; അതാണ് അവർക്ക് ഇല്ലാത്തത്.

“എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ ശ്രവിക്കുകയും അവ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാറമേൽ ഭവനം പണിത വിവേകമതിയായ മനുഷ്യനു തുല്യനായിരിക്കും.” (7:24)

“എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ”: ഗിരിപ്രഭാഷണം മുഴുവൻ. ഇസ്രായേലിന്റെ ഗുരുക്കന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തെ വയ്ക്കുന്നിടത്ത് ഈശോ സ്വന്തം പ്രബോധനത്തെ അടിസ്ഥാനമായി വയ്ക്കുന്നു. താൻ ആരെന്നുള്ള ഒരു അവകാശവാദമാണത്.

“മഴപെയ്തു, വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി, കാറ്റൂതി, അതു ഭവനത്തിൻമേൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. എങ്കിലും അതു വീണില്ല.” (7:25)

പലസ്തീനയിലെ വരണ്ട താഴ്‌വരകളിൽ ശീതകാലത്തെ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിന്, സുരക്ഷിതമെന്നു തോന്നിയ ഇടത്തിലൂടെ പെട്ടെന്നൊരു മലവെള്ളം അയയ്ക്കാൻ കഴിയും. കേരളത്തിലെ വായനക്കാർക്ക് ഇതിനു വിശദീകരണം വേണ്ട. വിവേകമതി കൊടുങ്കാറ്റിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നില്ല; രണ്ടു ഭവനങ്ങൾക്കും ഒരേ മഴയാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാർഥന “കർത്താവേ, കർത്താവേ” എന്നു പറയുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, പിതാവിന്റെ ഹിതം ചെയ്യാൻ ഹൃദയത്തെ ഒരുക്കുന്നതിലുമാണെന്നും (CCC 2611), രണ്ടു വഴികൾക്കിടയിൽ നിർണായകമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പും കർത്താവിന്റെ വാക്കുകളുടെ അനുഷ്ഠാനവും സുവിശേഷനിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നുവെന്നും (CCC 1970) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ശരീരംകൊണ്ടു സഭയിലായിരിക്കുകയും സ്നേഹത്തിൽ നിലനിൽക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ താക്കീതു ചെയ്യുന്നു (തിരുസഭ 14). വചനം അനുവർത്തിക്കുന്നവരാകണമെന്നു വിശുദ്ധ യാക്കോബും പറയുന്നു (1:22). 1 കോറിന്തോസ് 10:4-ൽ പൗലോസിനെപ്പോലെ, പാറയായി വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ മിശിഹായെത്തന്നെ വായിക്കുന്നു (ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ആളുകൾക്ക് എങ്ങനെ തൊള്ളായിരം വർഷം ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു?

ഉൽപത്തി ഒരു വൈദ്യരേഖയല്ല നൽകുന്നത്. പുരാതന പൗരസ്ത്യദേശത്തെ മറ്റു ജനതകളും പ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ളവർക്ക് അതിദീർഘമായ കാലങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തി; ഉൽപത്തിയുടെ പുരാതന പ്രതികളിൽത്തന്നെ സംഖ്യകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. ആധുനിക സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളായി അവയെ എണ്ണാൻ സഭ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. അവയുടെ പ്രബോധനം മറ്റൊന്നാണ്: തുടരുന്ന അനുഗ്രഹം, എല്ലാവരിലേക്കും വരുന്ന മരണം, ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്ന ഒരാൾ.

മിശിഹായ്ക്കു മുമ്പ് ഹെനോക്ക് സ്വർഗത്തിൽ പോയോ?

“ദൈവം അവനെ എടുത്തു” എന്നു മാത്രമാണ് പാഠം പറയുന്നത്; അദ്ദേഹം മരണം കാണാതെ സംവഹിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു ഹെബ്രായർ 11:5 പറയുന്നു. അദ്ദേഹം എവിടേക്കു പോയി എന്ന് തിരുവെഴുത്തു പറയുന്നില്ല; സഭ അതേക്കുറിച്ച് ഒന്നും നിർവചിച്ചിട്ടുമില്ല. “സ്വർഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിവന്ന മനുഷ്യപുത്രനല്ലാതെ മറ്റാരും ഇതുവരെ സ്വർഗത്തിൽ കയറിയിട്ടില്ല” (യോഹന്നാൻ 3:13) എന്നു പുതിയനിയമം പറയുന്നു; മിശിഹാ മാത്രമാണ് ആ വഴി നമുക്കു തുറക്കുന്നതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 661).

ദാനത്താലാണ് രക്ഷയെന്നു പൗലോസും, പിതാവിന്റെ ഹിതം ചെയ്യണമെന്ന് ഈശോയും പറയുന്നു. അവർ വിയോജിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇല്ല. രണ്ടുപേരും ഒരേ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഉറവിടം കൃപയാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു; അതു സ്വീകരിക്കുന്നവർ “ഹൃദയപൂർവം” അനുസരിക്കുന്നവരാകുന്നുവെന്ന് ഇന്നത്തെ ലേഖനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു. ആ ജീവിതം അറിയപ്പെടുന്ന ഫലത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈശോ പറയുന്നത്. “സ്നേഹത്തിലൂടെ പ്രവർത്തനനിരതമായ” വിശ്വാസം (ഗലാത്തിയാ 5:6; CCC 1814–1816 കാണുക) എന്ന് സഭ ഇവയെ ഒന്നിച്ചു നിർത്തുന്നു.

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

വലിയ നോമ്പിന്റെ, സൗമാ റമ്പായുടെ, രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചയാണിന്ന്. ഒന്നാം ആഴ്ചയിൽ കലണ്ടർ ഉൽപത്തിയും ജോഷ്വയും റോമാലേഖനവും ഗിരിപ്രഭാഷണവും വായിച്ചുപോന്നു; ഉൽപത്തി സൃഷ്ടിയിൽനിന്നു സേത്തിന്റെ വംശത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ, പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനിയായ അഫ്രഹാത്ത് ഉപവാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബന്ധത്തിൽ, അപ്പവും വെള്ളവും ഒഴിവാക്കുന്നതിനെക്കാൾ നല്ല ഉപവാസം ഹൃദയശുദ്ധിയാണെന്നു പഠിപ്പിച്ചു (ആശയം). നോമ്പ് അടിസ്ഥാനം കുഴിക്കലാണ്: ചാരവും മാംസവർജനവും വെള്ളിയാഴ്ചത്തെ കുരിശിന്റെ വഴിയും അതിനുള്ളതാണ്. ഗിൽഗാലിലെ കല്ലുകളെപ്പോലെ ഈ ആചാരങ്ങൾ കുട്ടികളെക്കൊണ്ടു ചോദിപ്പിക്കുന്നു; നാം അവരോടു കഥ പറയണം.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• കുടുംബത്തെ വളർത്തിക്കൊണ്ടാണ് ഹെനോക്ക് ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്നത്. എന്റെ ദിവസത്തിലെ ഏതു സാധാരണഭാഗമാണ് ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കാനുള്ള ഇടമാക്കാനാവുക?
• കുട്ടികളെക്കൊണ്ടു ചോദിപ്പിക്കുന്ന ഏതു “കല്ലുകളാണ്” നമ്മുടെ വീട്ടിലും ഇടവകയിലും ഉള്ളത്? നാം അവരോടു കഥ പറയുന്നുണ്ടോ?
• എല്ലാവരും ആരെയെങ്കിലും സേവിക്കുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. എന്റെ സമയവും പണവും ഞാൻ യഥാർഥത്തിൽ എങ്ങനെ ചെലവഴിക്കുന്നു എന്നു നോക്കിയാൽ, ഞാൻ ആരെയാണ് സേവിക്കുന്നത്?
• ഈ ആഴ്ച ഒരു കൊടുങ്കാറ്റു വന്നാൽ എന്റെ ഭവനം എന്തിന്മേൽ നിൽക്കുന്നതായി കാണും? ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലെ ഏതു കാര്യമാണ് ഈ നോമ്പിൽ ഞാൻ നടപ്പാക്കുക?