വലിയ നോമ്പിലെ മൂന്നാം ഞായർ

21 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്

അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക

കൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English

വായനകൾ

ഇന്നത്തെ വചനം

“ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനും മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.” മത്തായി 20:28

വചനവിചിന്തനം

ഒന്നാം വായനയിൽ ജലപ്രളയം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കൃത്യതയോടെ വരുന്നു: “നോഹയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അറുനൂറാം വർഷം രണ്ടാം മാസം പതിനേഴാം ദിവസം അഗാധങ്ങളിലെ ഉറവകൾ പൊട്ടിയൊഴുകി, ആകാശത്തിന്റെ ജാലകങ്ങൾ തുറന്നു. നാൽപതു രാവും നാൽപതു പകലും മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.” ഈ സംഖ്യ യാദൃച്ഛികമല്ല. നാൽപതു ദിവസത്തെ മഴ, മരുഭൂമിയിലെ നാൽപതു വർഷം, മലമുകളിൽ മോശയുടെ നാൽപതു ദിവസം, മരുഭൂമിയിൽ ഈശോയുടെ നാൽപതു ദിവസം: ദൈവത്തിന്റെ വലിയ ശുദ്ധീകരണങ്ങളുടെയും പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും ദൈർഘ്യമാണ് തിരുവെഴുത്തിൽ നാൽപത്; വലിയ നോമ്പ് അതിലുള്ള നമ്മുടെ പങ്കാണ്. വെള്ളം ഉയരുന്നതിനുമുൻപ്, കഥ മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ചെറിയ വാക്യം: “കർത്താവു നോഹയെപെട്ടകത്തിലടച്ചു.” നോഹ സ്വയം പെട്ടകം അടച്ചില്ല; ദൈവമാണു വാതിലടച്ചത്. അകത്ത്: “ജലനിരപ്പ് ഉയർന്നു; പെട്ടകം പൊങ്ങി ഭൂമിക്കു മുകളിലായി. ഭൂമിയിൽ ജലം വർധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പെട്ടകം വെള്ളത്തിനു മീതേയൊഴുകി.” പുറത്ത്: “നോഹയും അവനോടൊപ്പം പെട്ടകത്തിലുണ്ടായിരുന്നവരും മാത്രം അവശേഷിച്ചു.” പെട്ടകത്തിൽ സഭയുടെ പ്രതിരൂപം സഭാപിതാക്കന്മാർ കണ്ടു; ജലപ്രളയത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുന്ന ഏക മാർഗമായ നോഹയുടെ പെട്ടകം സഭയുടെ മുന്നോടിയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇന്നും പറയുന്നു (845). നോമ്പുകാലത്ത് സ്വന്തം നീന്തൽകൊണ്ടല്ല നാം രക്ഷപ്പെടുന്നത്; കർത്താവു നമ്മെ അടച്ചുകാക്കുന്ന അകത്തായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

രണ്ടാം വായനയിൽ ജറീക്കോയ്ക്കടുത്തുവച്ച് ജോഷ്വ ഊരിയ വാളുമായി ഒരു മനുഷ്യനെ കാണുന്നു. സ്വാഭാവികമായ ചോദ്യം അവൻ ചോദിക്കുന്നു: നീ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തോ ശത്രുപക്ഷത്തോ? മറുപടി: “അല്ല, ഞാൻ കർത്താവിന്റെ സൈന്യാധിപനാണ്.” ദൈവം നമ്മുടെ പക്ഷത്താണോ എന്നതല്ല, നാം അവിടുത്തെ പക്ഷത്താണോ എന്നതാണു ചോദ്യം. ജോഷ്വ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നു; അവനോടു കല്പിക്കപ്പെടുന്നു: “നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു ചെരിപ്പ് അഴിച്ചു മാറ്റുക. നീ നിൽക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം വിശുദ്ധമാണ്.” നമ്മുടെ പലരും ഇന്നും പള്ളിവാതിൽക്കൽ ചെരിപ്പ് അഴിച്ചുവച്ചിട്ടാണ് അകത്തു കയറുന്നത്; ആ ചെറിയ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ജോഷ്വ പഠിച്ചതുതന്നെ അവർ പറയുന്നു: ഏതു യുദ്ധത്തിനുമുൻപും ആദ്യം നാം കുമ്പിടണം. പിന്നെ ജറീക്കോയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള തന്ത്രം നൽകപ്പെടുന്നു; അതു യുദ്ധതന്ത്രമല്ല. ഏഴു പുരോഹിതന്മാർ ഏഴു കാഹളവുമായി പേടകത്തിനു മുൻപിൽ നടക്കെ, ജനം ആറു ദിവസം ദിവസത്തിലൊരിക്കലും ഏഴാം ദിവസം ഏഴു പ്രാവശ്യവും പട്ടണത്തിനു ചുറ്റും നടക്കണം: “അപ്പോൾ പട്ടണത്തിന്റെ മതിൽ നിലംപതിക്കും.” പ്രദക്ഷിണം, കാഹളം, പേടകം, ക്ഷമ: ഇതു യുദ്ധമല്ല, ആരാധനപോലെയാണ്. വർഷങ്ങളായി നാം പടുത്തുയർത്തിയ ശീലങ്ങളാകുന്ന, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പാപത്തിന്റെ മതിലുകൾ കോപത്തോടെയുള്ള ഒരൊറ്റ അടികൊണ്ടു വീഴില്ല. കർത്താവിനെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് പ്രാർഥനയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അവയെ വലംവയ്ക്കുമ്പോഴാണ് അവ നിലംപതിക്കുന്നത്.

അത്തരം മതിലുകൾ പൗലോസിന് ഉള്ളിൽനിന്നുതന്നെ അറിയാം: “ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾതന്നെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതല്ല, വെറുക്കുന്നതാണു ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.” “ഇച്ഛിക്കുന്ന നൻമയല്ല, ഇ ച്ഛിക്കാത്ത തിൻമയാണു ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.” ഒരു നോമ്പിന്റെ മൂന്നാം ആഴ്ചയിൽ സത്യസന്ധനായ ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പൗലോസിന്റെ നിലവിളി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നു: “ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! മരണത്തിന് അധീനമായ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും?” ഉടനെ ഉത്തരവും: “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!” മോചനം ഒരു വിദ്യയല്ല, ഒരു വ്യക്തിയാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ ആ വ്യക്തി ജറുസലെമിലേക്കു കയറിപ്പോവുകയാണ്; തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്തെന്ന് അവൻ മൂന്നാം തവണയും പന്ത്രണ്ടുപേരോടു പറയുന്നു: അവൻ ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടും, പരിഹസിക്കപ്പെടും, പ്രഹരിക്കപ്പെടും, ക്രൂശിക്കപ്പെടും; “എന്നാൽ മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടും.” ആ നിമിഷംതന്നെ യാക്കോബിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും അമ്മ അവിടുത്തെ രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല രണ്ട് ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു. ഈശോ അവളെ പരിഹസിക്കുന്നില്ല; സഹോദരന്മാരോടു ചോദിക്കുന്നു: “ഞാൻ കുടിക്കാൻ പോകുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ?” ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും എന്ന് അവർ പറയുന്നു; അവൻ മറുപടി നൽകുന്നു: “എന്റെ പാനപാത്രം തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ കുടിക്കും.” പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ആദ്യം അവനുവേണ്ടി മരിച്ചതു യാക്കോബായിരുന്നു. പിന്നെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലോകത്തിന്റെ സങ്കൽപം ഈശോ തലകീഴായി മറിക്കുന്നു: “എന്നാൽ, നിങ്ങളുടെയിടയിൽ അങ്ങനെയാകരുത്. നിങ്ങളിൽ വലിയവനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷകനും നിങ്ങളിൽ ഒന്നാമനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ദാസനുമായിരിക്കണം. ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനും മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.” വലിയ നോമ്പിന്റെ പാതിവഴിയോടടുക്കുമ്പോൾ ചോദ്യം ഇതാണ്: നമുക്ക് ഏത് ഇരിപ്പിടം കിട്ടും എന്നതല്ല, അവിടുത്തെ പാനപാത്രം കുടിച്ച് നാം ശുശ്രൂഷിക്കുമോ എന്നതാണ്.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനും മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.”

ദൈവം വാതിലടച്ച പെട്ടകം, ജോഷ്വയുടെ നഗ്നപാദങ്ങൾ, പൗലോസിന്റെ നിലവിളി, ദാസന്റെ പാനപാത്രം.

1. കർത്താവ് അവനെ അകത്തടച്ചു

“സകല ജീവജാലങ്ങളും, നോഹയോടു ദൈവം കൽപിച്ചിരുന്നതുപോലെ, ആണും പെണ്ണുമായാണ് അകത്തു കടന്നത്. കർത്താവു നോഹയെപെട്ടകത്തിലടച്ചു.” ഉൽപത്തി 7:16
“നോഹ പേടകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ദിവസംവരെ, അവർ തിന്നും കുടിച്ചും വിവാഹം ചെയ്തും ചെയ്തുകൊടുത്തും കഴിഞ്ഞുപോന്നു. ജലപ്രളയം വന്ന് സംഹരിക്കുന്നതുവരെ അവർ അറിഞ്ഞില്ല. ഇപ്രകാരം തന്നെയായിരിക്കും മനുഷ്യപുത്രന്റെ ആഗമനവും.” മത്തായി 24:38–39

ജീവിതത്തിൽ: വലിയ നോമ്പിന്റെ ബാക്കിയുള്ള ഞായറാഴ്ചകളിൽ വിശുദ്ധ കുർബാന മുടക്കാതിരിക്കുക.

2. ചെരിപ്പ് അഴിച്ചുമാറ്റുക

“കർത്താവിന്റെ സൈന്യാധിപൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു ചെരിപ്പ് അഴിച്ചു മാറ്റുക. നീ നിൽക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം വിശുദ്ധമാണ്. ജോഷ്വ അങ്ങനെ ചെയ്തു.” ജോഷ്വ 5:15
“വിശ്വാസത്തോടെ ഇസ്രായേൽ ജനം ജറീക്കോയുടെ കോട്ടകൾക്ക് ഏഴു ദിവസം വലത്തുവച്ചപ്പോൾ അവ ഇടിഞ്ഞു വീണു.” ഹെബ്രായർ 11:30

ജീവിതത്തിൽ: ഏറ്റവും ദീർഘകാലമായി നിന്നെ ചെറുത്തുനിൽക്കുന്ന പാപശീലത്തെക്കുറിച്ച് ഏഴു ദിവസം തുടർച്ചയായി പ്രാർഥിക്കുക.

3. എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും?

“ഞാൻ ക്ഷമാപൂർവം കർത്താവിനെകാത്തിരുന്നു; അവിടുന്നു ചെവി ചായിച്ച്എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു. ഭീകരമായ ഗർത്തത്തിൽനിന്നുംകുഴഞ്ഞചേറ്റിൽനിന്നുംഅവിടുന്ന് എന്നെ കരകയറ്റി; എന്റെ പാദങ്ങൾ പാറയിൽ ഉറപ്പിച്ചു, കാൽവയ്പുകൾ സുരക്ഷിതമാക്കി.” സങ്കീർത്തനം 40:1–2
“ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! മരണത്തിന് അധീനമായ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!” റോമാ 7:24–25

ജീവിതത്തിൽ: ഈ നോമ്പിൽ നിന്റെ പോരാട്ടം സത്യസന്ധമായി അനുരഞ്ജനകൂദാശയിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.

4. ശുശ്രൂഷിക്കാനും ജീവൻ നൽകാനും

“തന്റെ കഠിനവേദനയുടെ ഫലം കണ്ട് അവർ സംതൃപ്തനാകും. നീതിമാനായ എന്റെ ദാസൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ അനേ കരെ നീതിമാൻമാരാക്കും; അവൻ അവരുടെ തിൻമകളെ വഹിക്കുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 53:11
“ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനും മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.” മത്തായി 20:28

ജീവിതത്തിൽ: സാധാരണ മറ്റൊരാൾ ചെയ്യുന്ന ഒരു എളിയ ജോലി ഈ ആഴ്ച ഏറ്റെടുക്കുക.

വാതിലടച്ച് വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനു മുകളിലൂടെ നമ്മെ വഹിക്കുന്ന കർത്താവിനാൽ, പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

പോരാടുംമുൻപ് കുമ്പിടുക; മോചിപ്പിക്കുന്നവനോടു നിലവിളിക്കുക; ശുശ്രൂഷ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

തീരുമാനം: ഞായറാഴ്ചത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ വിശ്വസ്തനായിരിക്കുക; ഒരു പാപശീലത്തിനെതിരേ ഏഴു ദിവസം പ്രാർഥിക്കുക; ഈ ആഴ്ച വീട്ടിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജോലി ഏറ്റെടുക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നാൽപതു രാവും നാൽപതു പകലും മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നുവെന്ന് ഒന്നാം വായന പറയുന്നു (ഉൽപ 7:12). വെള്ളം ഉയരുംമുൻപ് ഒരു ചെറിയ വാക്യം: കർത്താവു നോഹയെ പെട്ടകത്തിലടച്ചു (ഉൽപ 7:16). നോഹ സ്വയം വാതിലടച്ചില്ല; ദൈവമാണ് അടച്ചത്. അകത്തായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് നോഹ രക്ഷപ്പെട്ടത്.

വലിയ നോമ്പിന്റെ ഈ നാൽപതു ദിവസങ്ങളിൽ നാം രക്ഷപ്പെടുന്നതും അങ്ങനെയാണ്. സ്വന്തം നീന്തൽകൊണ്ടല്ല; സഭയാകുന്ന പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ, അവളുടെ കൂദാശകളിലും പ്രാർഥനയിലും ഞായറാഴ്ചത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ജറീക്കോയ്ക്കടുത്തുവച്ച് ജോഷ്വ കർത്താവിന്റെ സൈന്യാധിപനോടു ചോദിക്കുന്നു: നീ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തോ ശത്രുപക്ഷത്തോ? മറുപടി: അല്ല (ജോഷ്വ 5:13–14). ദൈവം നമ്മുടെ പക്ഷത്താണോ എന്നതല്ല, നാം അവിടുത്തെ പക്ഷത്താണോ എന്നതാണു ചോദ്യം. ജോഷ്വ ചെരിപ്പ് അഴിച്ചു കുമ്പിടുന്നു. ജറീക്കോയുടെ മതിലുകൾ വീഴുന്നത് ബലംകൊണ്ടല്ല, പട്ടണത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രാർഥനയുടെ പ്രദക്ഷിണംകൊണ്ടാണ്.

പൗലോസ് ശ്ലീഹാ നിലവിളിക്കുന്നു: ഇച്ഛിക്കുന്ന നന്മയല്ല, ഇച്ഛിക്കാത്ത തിന്മയാണു ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും? അവൻതന്നെ ഉത്തരം നൽകുന്നു: നമ്മുടെ കർത്താവായ ഈശോമിശിഹാവഴി ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം! (റോമാ 7:19, 24–25). നമ്മുടെ മോചനം ഒരു വ്യക്തിയാണ്.

സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ തന്റെ കുരിശിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ഏറ്റവും നല്ല ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു. ഈശോ ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ കുടിക്കാൻ പോകുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ? അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു: നിങ്ങളിൽ വലിയവനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷകനായിരിക്കണം; കാരണം, മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നതു ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനുമാണ് (മത്താ 20:22, 26–28).

ഈ ആഴ്ച നമുക്കു പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ നിലനിൽക്കാം; പ്രാർഥനയിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ മതിലുകൾ വലംവയ്ക്കാം; ശുശ്രൂഷിക്കാനായി ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനം തിരഞ്ഞെടുക്കാം. അപ്പോൾ അവിടുത്തെ പാനപാത്രത്തിലും അവിടുത്തെ മഹത്വത്തിലും നാം പങ്കുചേരും. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വലിയ വെള്ളപ്പൊക്കം വന്നപ്പോൾ ദൈവം നോഹയെയും കുടുംബത്തെയും പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതരായി അടച്ചു. സഭ ആ പെട്ടകംപോലെയാണ്: അകത്ത്, ഈശോയോടൊപ്പം, നാം സുരക്ഷിതരാണ്!

മറ്റുള്ളവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവനാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. ആരും പറയാതെതന്നെ ഈ ആഴ്ച വീട്ടിൽ നീ ആരെ എങ്ങനെ സഹായിക്കും?

പ്രാർഥന

കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു നോഹയെ പെട്ടകത്തിൽ അടച്ച് ജലപ്രളയത്തിനു മുകളിലൂടെ വഹിച്ചു; ഈ നാൽപതു ദിവസങ്ങളിൽ അങ്ങയുടെ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ ചെരിപ്പ് അഴിക്കാനും, ഞങ്ങളുടെ പാപത്തിന്റെ മതിലുകൾ വീഴുംവരെ ക്ഷമയോടെ പ്രാർഥനയിൽ അവയെ വലംവയ്ക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും എന്നു ഞങ്ങൾ നിലവിളിക്കുമ്പോൾ അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരമാകണമേ. ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി മോചനദ്രവ്യമായി ജീവൻ നൽകാനും അങ്ങു വന്നതുപോലെ, അങ്ങയുടെ പാനപാത്രം കുടിക്കാനുള്ള ധൈര്യവും ശുശ്രൂഷിക്കാനുള്ള എളിമയും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

വലിയ നോമ്പിലെ ഈ മൂന്നാം ഞായറിലെ നാലു വായനകളും ഒരേ കാര്യമാണു ചോദിക്കുന്നത്: ആരാണ് നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നത്? നോഹ പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ രക്ഷപ്പെടുന്നു; അദ്ദേഹത്തെ അകത്ത് അടയ്ക്കുന്നതു കർത്താവാണ്. ആയുധമേന്തിയ അപരിചിതനോട് നീ ആരുടെ പക്ഷത്ത് എന്നു ചോദിക്കുന്ന ജോഷ്വ, താൻ ദൈവത്തിന്റെ പക്ഷത്താണോ എന്നതാണ് യഥാർഥ ചോദ്യമെന്നു പഠിക്കുന്നു. എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും എന്നു പൗലോസ് നിലവിളിക്കുന്നു; അടുത്ത വരിയിൽ മറുപടി പറയുന്നു. ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഈശോ തന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ സിംഹാസനങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് ഒരു പാനപാത്രവും ഒരു മോചനദ്രവ്യവുംകൊണ്ടു മറുപടി നൽകുന്നു. അകത്ത്, വിശുദ്ധഭൂമി, മോചനം, ശുശ്രൂഷ എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ. നാൽപതു രാവും പകലുമുള്ള മഴ ബൈബിളിലെ നാൽപതുകളുടെ നീണ്ട നിരയിൽപ്പെടുന്നു.

ഉൽപത്തി 7:6–24 · കർത്താവ് അവനെ അകത്ത് അടച്ചു

പശ്ചാത്തലം.

ഉൽപത്തി 1–11 അധ്യായങ്ങൾ ആരംഭങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: ലോകത്തിന്റെയും പാപത്തിന്റെയും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയുടെയും. പുരാതന സമീപപൂർവദേശത്തെ ജനങ്ങൾ വേറെയും പ്രളയകഥകൾ പറഞ്ഞിരുന്നു; ഗിൽഗമേഷ്, അത്രഹസിസ് ഇതിഹാസങ്ങളിലുള്ളവ ഉദാഹരണം. ഉൽപത്തിയിൽ ഏകദൈവമാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വേദനയോടും, ഒരു കുടുംബത്തോടും എല്ലായിനം ജീവികളോടുമുള്ള കരുതലോടുംകൂടെ. പഴയ രണ്ടു വിവരണങ്ങൾ ഇവിടെ ചേർത്തു നെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് അതു വിശദീകരണമാകാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളെ ഏഴു ജോടി വീതം കൊണ്ടുപോകാനാണ് 7:2-ൽ നിർദേശം; ഇവിടെ അവ ഈരണ്ടുവീതം കയറുന്നു. വാക്യം 12-ൽ മഴ നാൽപതു ദിവസം; വാക്യം 24-ൽ വെള്ളപ്പൊക്കം നൂറ്റമ്പതു ദിവസം.

ഘടന.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

വാക്യാനുസൃതം.

“അഗാധങ്ങളിലെ ഉറവകൾ പൊട്ടിയൊഴുകി, ആകാശത്തിന്റെ ജാലകങ്ങൾ തുറന്നു.” (7:11)

കൃത്യമായ തീയതി ഈ വാക്യത്തിന് രേഖയുടേതുപോലുള്ള ഗൗരവം നൽകുന്നു. പാപം ഉള്ളിൽ തുടങ്ങിയത് ഇപ്പോൾ സൃഷ്ടിയിൽ മുഴുവൻ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നു.

“നാൽപതു രാവും നാൽപതു പകലും മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.” (7:12)

പരീക്ഷയുടെയും പുതിയ തുടക്കത്തിന്റെയും ബൈബിൾസംഖ്യയാണ് നാൽപത്: മലയിലെ മോശ (പുറപ്പാട് 34:28), വഴിയിലെ ഏലിയാ (1 രാജാക്കന്മാർ 19:8), മരുഭൂമിയിലെ ഈശോ (മത്തായി 4:2).

“സകല ജീവജാലങ്ങളും, നോഹയോടു ദൈവം കൽപിച്ചിരുന്നതുപോലെ, ആണും പെണ്ണുമായാണ് അകത്തു കടന്നത്.” (7:16)

വാക്യത്തിന്റെ അവസാനമാണ് ഈ കഥയിലെ ഏറ്റവും ഹൃദ്യമായ വരി: കർത്താവു നോഹയെ പെട്ടകത്തിൽ അടയ്ക്കുന്നു. വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നതു നോഹയല്ല; ഉൽപത്തി ഇവിടെ ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ നാമം, കർത്താവ് എന്ന്, ഉപയോഗിക്കുന്നു. രക്ഷ ഒന്നാമതായി ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.

“നോഹയും അവനോടൊപ്പം പെട്ടകത്തിലുണ്ടായിരുന്നവരും മാത്രം അവശേഷിച്ചു.” (7:23)

ബൈബിളിലെ അവശിഷ്ടഭാഗം എന്ന ആശയം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു: കുറച്ചുപേരിലൂടെ ദൈവം അനേകരെ രക്ഷിക്കുന്നു. മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ ഭാവി ഒരു കുടുംബം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

പ്രളയത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുന്ന ഏകമാർഗമായ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിൽ സഭയുടെ മുൻസൂചന ഉണ്ടെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 845). എട്ടു പേർ ജലത്തിലൂടെ രക്ഷപ്പെട്ടതിനാൽ അതിൽ മാമ്മോദീസായുടെ മുൻസൂചനയും അതു കാണുന്നു (CCC 1219; 1 പത്രോസ് 3:20). ദൈവനഗരം എന്ന കൃതിയിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പെട്ടകത്തെ സഭയുടെ പ്രതീകമായും, അതിന്റെ പാർശ്വത്തിലെ വാതിലിനെ മിശിഹായുടെ പാർശ്വത്തിലെ മുറിവായും വായിക്കുന്നു (ആശയം; XV, 26). സ്വന്തം കുറ്റംകൂടാതെ മിശിഹായെ അറിയാത്തവരെ ഈ ചിത്രം പുറത്താക്കുന്നില്ല എന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 847).

ജോഷ്വ 5:13–6:5 · നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധമാണ്

പശ്ചാത്തലം.

ഇസ്രായേൽ ജോർദാൻ കടന്ന് ഗിൽഗാലിൽ പെസഹാ ആഘോഷിച്ചുകഴിഞ്ഞു (5:10). ജറീക്കോ അവരുടെ മുമ്പിൽ അടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. ഇതിലെ സംഭവങ്ങൾക്കു വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ജോഷ്വയുടെ പുസ്തകം അന്തിമരൂപം പ്രാപിച്ചത്; പിൽക്കാല രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തോ പ്രവാസകാലത്തോ അതു രൂപപ്പെട്ടു എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ദേശം ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണെന്നു പഠിപ്പിക്കുകയാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിലെ യുദ്ധകഥകൾ ആ പഴയ പശ്ചാത്തലത്തിൽപ്പെട്ടതാണ്. ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാൻ വന്ന മിശിഹായുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് സഭ അവ വായിക്കുന്നത്.

ഘടന.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

വാക്യാനുസൃതം.

“നീ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തോ ശത്രുപക്ഷത്തോ” (5:13)

സ്വാഭാവികമായ ചോദ്യം, നമ്മുടേതും. എല്ലാ വഴക്കിലും നമ്മുടെ പക്ഷം പിടിക്കണമെന്നാണ് നാം ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കാറുള്ളത്.

“അവൻ പറഞ്ഞു: അല്ല, ഞാൻ കർത്താവിന്റെ സൈന്യാധിപനാണ്.” (5:14)

യഥാർഥ ചോദ്യം നേരേ തിരിച്ചാണ്: നാം ദൈവത്തിന്റെ പക്ഷത്താണോ?

“നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു ചെരിപ്പ് അഴിച്ചു മാറ്റുക. നീ നിൽക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം വിശുദ്ധമാണ്.” (5:15)

കത്തുന്ന മുൾപ്പടർപ്പിൽനിന്നു മോശ കേട്ടതിനോട് ഏതാണ്ട് ഒരുപോലെയുള്ള വാക്കുകൾ (പുറപ്പാട് 3:5). പഴയ നേതാവ് തുടങ്ങിയതുപോലെ പുതിയ നേതാവും നഗ്നപാദനായി തുടങ്ങുന്നു.

“അപ്പോൾ പട്ടണത്തിന്റെ മതിൽ നിലംപതിക്കും.” (6:5)

ഉപരോധയന്ത്രങ്ങളെ ഇവിടെ ഒന്നും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. ദേശത്തെ ആദ്യവിജയം അനുസരണത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്ന ദാനമാണ്. അതു വിശ്വാസത്താലായിരുന്നു എന്ന് ഹെബ്രായർ 11:30 പറയുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിനെയും ഒരിജനെയും പോലുള്ള ആദിമ ക്രൈസ്തവ എഴുത്തുകാർ ഈ സൈന്യാധിപനിൽ ദൈവവചനത്തെത്തന്നെ കണ്ടു; തന്റെ പേരു പങ്കിടുന്ന മനുഷ്യനെ കാണാൻ വരുന്ന വചനം (ആശയം). ഹെബ്രായർ 4:8 ഈ ബന്ധം കാണിക്കുന്നു; ഗ്രീക്കിൽ ജോഷ്വ, ഈശോ എന്നീ പേരുകൾ ഒന്നുതന്നെയാണ്. സുവിശേഷത്തിന്റെ കാഹളംകൊണ്ടു മതിലുകൾ വീഴുന്ന പാപലോകമായി ഒരിജൻ ജറീക്കോയെ വായിക്കുന്നു (ആശയം; ജോഷ്വയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ). ഈ വായനയ്ക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന ശീർഷകവും അതേ വഴിയിലാണ്: കർത്താവിന്റെ കൃപയാൽ തിന്മയുടെ മതിൽ തകർക്കുക.

റോമാ 7:14–25 · എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും?

പശ്ചാത്തലം.

നിയമത്തെ പ്രതിരോധിച്ചശേഷം (7:7–13), നന്മ അറിഞ്ഞിട്ടും അതു ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അനുഭവം എങ്ങനെയിരിക്കും എന്ന് പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഉത്തമപുരുഷനിൽ തുടരുന്നു; ഇപ്പോൾ വർത്തമാനകാലത്തിൽ. നല്ലതു കണ്ടിട്ടും മോശമായതിനെ പിന്തുടരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് റോമൻ കവിയായ ഓവിഡിനും സമാനമായ ഒരു വരിയുണ്ട് (മെറ്റമോർഫോസസ് 7); ഈ അനുഭവം ക്രൈസ്തവർക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല.

ഘടന.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾതന്നെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതല്ല, വെറുക്കുന്നതാണു ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.” (7:15)

സത്യസന്ധനായ ഏതൊരാൾക്കും ഈ വാക്യം അറിയാം. നമ്മിൽ പലരും വലിയ നോമ്പിലേക്കു വരുന്നത് ഈ അവസ്ഥയിലാണ്; കൃപ ആരംഭിക്കുന്നതും ഇവിടെയാണ്.

“എന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ നിയമമോർത്ത് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.” (7:22)

മനുഷ്യൻ പൂർണമായി ദുഷിച്ചവനാണെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നില്ല. നന്മയ്ക്കുള്ള ദാഹം യഥാർഥമാണ്. അതു നടപ്പാക്കാനുള്ള ശക്തിയാണ് പ്രശ്നം.

“ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! മരണത്തിന് അധീനമായ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും?” (7:24)

ആര് എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നത്, എന്ത് എന്നല്ല. ഒരു വഴിക്കും ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാനാവില്ല, ഒരു വ്യക്തിക്കു മാത്രമേ കഴിയൂ.

“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!” (7:25)

ഇതാണ് മറുപടി. റോമാ 8:1–2 അതു വികസിപ്പിക്കുന്നു: മിശിഹാ ഈശോയിലുള്ളവർക്ക് ഇനി ശിക്ഷാവിധിയില്ല.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഇച്ഛിക്കുന്നതിനും ചെയ്യുന്നതിനും ഇടയിലുള്ള അകലത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു (CCC 2542). പാപത്തിലേക്കുള്ള ചായ്വ് മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നും, കൃപയുടെ സഹായത്തോടെ അതിനെതിരേ പോരാടണമെന്നും (CCC 1264, 2515), മനുഷ്യസ്വഭാവം മുറിവേറ്റതാണെങ്കിലും പൂർണമായി ദുഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നും (CCC 405) അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഞാൻ നിയമത്തിൻകീഴിലുള്ള മനുഷ്യനാണെന്ന് ആദ്യവും, ഇപ്പോഴും പോരാടുന്ന വിശ്വാസിയാണെന്ന് പിന്നീടും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കരുതി (ആശയം). രണ്ടു വായനകളും പാരമ്പര്യത്തിലുണ്ട്.

മത്തായി 20:17–28 · അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ

പശ്ചാത്തലം.

ഈശോ ഗലീലി വിട്ട് ജറുസലെമിലേക്കു കയറുകയാണ്. മത്തായിയിൽ അവിടുന്നു തന്റെ പീഡാനുഭവം മുൻകൂട്ടി പറയുന്നത് ഇതു മൂന്നാം തവണയാണ് (16:21; 17:22–23); ഏറ്റവും വിശദമായതും ഇതുതന്നെ. ക്രൂശിക്കും എന്ന് ആദ്യമായി ഇവിടെ പറയുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് അമ്മയുടെ അപേക്ഷ. യാക്കോബും യോഹന്നാനും സ്വയം ചോദിക്കുന്നതായി മർക്കോസ് പറയുന്നു (മർക്കോസ് 10:35); മത്തായിയിൽ അവരുടെ അമ്മ അവരോടൊപ്പം ചോദിക്കുന്നു. അവർ ഒരിക്കൽക്കൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും: അകലെനിന്നു കുരിശിലേക്കു നോക്കിനിൽക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ (27:55–56).

ഘടന.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

വാക്യാനുസൃതം.

“എന്നാൽ മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടും.” (20:19)

എല്ലാ പ്രവചനവും ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. ഏറ്റവും മോശമായതും അവസാനവും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഈശോ ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നത്.

“നിന്റെ രാജ്യത്തിൽ എന്റെ ഈ രണ്ടു പുത്രൻമാരിൽ ഒരുവൻ നിന്റെ വലത്തുവശത്തും അപരൻ ഇടത്തുവശത്തും ഇരിക്കുന്നതിനു കൽപിക്കണമേ!” (20:21)

കാൽവരിയിലും മത്തായി ഇതേ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കും: രണ്ടു കവർച്ചക്കാർ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നു, ഒരുവൻ വലത്തും മറ്റവൻ ഇടത്തും (27:38). ഈ രാജാവിന്റെ അരികിലുള്ള സ്ഥാനം ഇങ്ങനെയാണ്.

“നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതെന്താണെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ കുടിക്കാൻ പോകുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ? അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും.” (20:22)

അവർ പറയുന്നത് ആത്മാർഥമായാണ്; എന്നാൽ, എന്താണു പറയുന്നതെന്ന് അവർക്ക് ഇനിയും അറിഞ്ഞുകൂടാ. അവർ ഓടിപ്പോകും (26:56); ഈശോ എന്നിട്ടും തന്റെ വാക്കു പാലിക്കും.

“എന്റെ പാനപാത്രം തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ കുടിക്കും.” (20:23)

മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി മരിച്ച പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ആദ്യത്തെയാൾ യാക്കോബാണ് (നടപടി 12:2). യോഹന്നാൻ വാർധക്യംവരെ ജീവിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകി എന്നാണ് പാരമ്പര്യം. ഈ പാനപാത്രം കുടിക്കാൻ ഒന്നിലധികം വഴികളുണ്ട്.

“ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകരുടെ മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ കൊടുക്കാനും മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.” (20:28)

ദാനിയേലിലെ മനുഷ്യപുത്രനെ എല്ലാ ജനതകളും സേവിക്കണമായിരുന്നു (ദാനിയേൽ 7:14). ഈശോ ആ പേരു നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് അതിനെ തലകീഴാക്കുന്നു. 26–27 വാക്യങ്ങളിലെ നിയമത്തിന്റെ കാരണവും ഇതാണ്: ഗുരുതന്നെ ആദ്യം അതു ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മോചനദ്രവ്യമായി മിശിഹാ തന്റെ ജീവൻ നൽകിയതിലാണ് രക്ഷാകർമം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്നും (CCC 622), അത് എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നും (CCC 605) വിശദീകരിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. സഭയിലെ ശുശ്രൂഷാധികാരം സേവനമാണെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 876, 1551). സഭയുടെ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ, ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല ശുശ്രൂഷിക്കാനാണ് മിശിഹാ ഈ ലോകത്തിലേക്കു വന്നതെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് 3).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

പ്രളയം യഥാർഥത്തിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ മൂടിയോ?

ഓരോ ബൈബിൾഭാഗത്തിന്റെയും സാഹിത്യരൂപവും ലക്ഷ്യവും ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നാണ് സഭ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് (ദേയി വെർബും 12; CCC 110). ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധി, പാപത്തിന്റെ ഗൗരവം, അവിടുത്തെ കാരുണ്യം, ഉടമ്പടി എന്നിങ്ങനെ യഥാർഥ സത്യങ്ങളാണ് ഉൽപത്തി 1–11 പറയുന്നത്. അതിന് അക്കാലത്തെ ചിത്രങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു; ആധുനിക ഭൂമിശാസ്ത്രമോ ശാസ്ത്രമോ നൽകുക അതിന്റെ ലക്ഷ്യമല്ല. ഈ ഭാഗം പഠിപ്പിക്കുന്നതു വിശ്വസിക്കാൻ കത്തോലിക്കർ ഒരു ലോകവ്യാപകപ്രളയം തെളിയിക്കേണ്ടതില്ല.

മോചനദ്രവ്യം ആർക്കാണു കൊടുത്തത്? പിശാചിനോ?

നസിയാൻസിലെ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി ഈ ചോദ്യം എടുത്ത് രണ്ട് ഉത്തരങ്ങളും തള്ളിക്കളയുന്നു: അതു ദുഷ്ടനു കൊടുത്തതല്ല; പിതാവായ ദൈവം വിലയായി ആവശ്യപ്പെട്ടതുമല്ല (ആശയം; പ്രഭാഷണം 45). നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാൻ എന്തു വില വേണ്ടിവന്നു എന്നതിന്റെയും, അതു കൊടുത്ത സ്നേഹത്തിന്റെയും ചിത്രമാണ് മോചനദ്രവ്യം (CCC 601, 622).

പാപം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയില്ല എന്നാണോ റോമാ 7 പറയുന്നത്?

അല്ല. പോരാട്ടത്തെ പൗലോസ് സത്യസന്ധമായി വിവരിക്കുകയാണ്; തൊട്ടടുത്ത അധ്യായം ആത്മാവിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. എല്ലാ പോരാട്ടവും കൃപ ഒറ്റയടിക്കു നീക്കുന്നില്ല; പക്ഷേ, ജയിക്കാൻ അതു നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു (CCC 1264, 1987–1989). വീഴുന്നവൻ നിരാശപ്പെടുകയോ ശ്രമം നിർത്തുകയോ അരുത്. അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ കർത്താവു കാത്തിരിക്കുന്നു.

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

സീറോ മലബാർ സഭയിലെ നമുക്ക് രണ്ടാം വായനയ്ക്ക് പ്രത്യേകമായ ഒരു ശക്തിയുണ്ട്. ജോഷ്വയുടെ ഹീബ്രു പേരായ യഹോഷുവ തന്നെയാണ് നാം സുറിയാനിവഴി ലഭിച്ച രൂപത്തിൽ ഈശോ എന്നു വിളിക്കുന്നവന്റെയും പേര്. നമ്മുടെ ജനങ്ങളിൽ പലരും ഇന്നും പള്ളിവാതിൽക്കൽ ചെരിപ്പ് അഴിച്ചുവയ്ക്കുന്നു; ജോഷ്വ പഠിച്ചത് അങ്ങനെ അവർ പറയുന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ കാസായിൽനിന്നു സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, യാക്കോബിനോടും യോഹന്നാനോടുമൊപ്പം നാം കർത്താവിന്റെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയുന്നു: അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും. പിന്നെ നാം ശുശ്രൂഷിക്കാനായി കുർബാനയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു; കാരണം, തന്റെ ജീവൻ നൽകിയവന്റെ മേശയിൽ നാം ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

‹ 20 ഫെബ്രുവരി 202722 ഫെബ്രുവരി 2027 ›