മ്ശർയോ ഞായർ · തളർവാതരോഗിയുടെ സൗഖ്യം

വായനകൾ

• സന്ധ്യാസുവിശേഷം ലൂക്കാ 5:17–26 · നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
• പഴയനിയമം നിയമാവർത്തനം 31:19–30 · സാക്ഷ്യമായി മോശയുടെ ഗീതം
• പഴയനിയമം പ്രഭാഷകൻ 9:10–18 · സുഹൃത്തുക്കളെ വിവേകത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക
• പഴയനിയമം എസെക്കിയേൽ 33:23–33 · അവർ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നു, പക്ഷേ അനുവർത്തിക്കുന്നില്ല
• പഴയനിയമം ഏശയ്യാ 5:18–25 · തിന്മയെ നന്മയെന്നു വിളിക്കുന്നവനു ദുരിതം
• അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ അപ്പ. പ്രവ. 5:12–16 · ശ്ലീഹന്മാരിലൂടെ അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും
• വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനം റോമാ 5:1–11 · നാം പാപികളായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു
• ഏവൻഗേലിയോൻ മർക്കോസ് 2:1–12 · നാലു സുഹൃത്തുക്കൾ തളർവാതരോഗിയെ മേൽക്കൂരയിലൂടെ ഇറക്കുന്നു

ഇന്നത്തെ വചനം

“മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 2:5

വചനവിചിന്തനം

കഫർണാമിലെ ജനനിബിഡമായ ഒരു വീട്ടിൽ യേശു പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. തളർവാതം പിടിപെട്ട ഒരു സുഹൃത്തിനെ നാലുപേർ കിടക്കയിൽ ചുമന്നുകൊണ്ടുവരുന്നു; പക്ഷേ അടുത്തെത്താനാവുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവർ മേൽക്കൂരയിൽ കയറി, അതു പൊളിച്ച്, അവനെ യേശുവിന്റെ മുമ്പിലേക്ക് ഇറക്കുന്നു. മർക്കോസ് പറയുന്നു: “അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് യേശു തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” സുഹൃത്തുക്കളുടെ വിശ്വാസം രോഗിക്കു വഴി തുറക്കുന്നു.

കാലുകളുടെ സൗഖ്യമാണ് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചത്. യേശു ആരംഭിക്കുന്നതു ഹൃദയത്തിൽനിന്നാണ്. ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തളർവാതം പാപമാണ്: ദൈവത്തിലേക്കും മറ്റുള്ളവരിലേക്കും നടക്കുന്നതിൽനിന്ന് അതു നമ്മെ തടയുന്നു. നിയമജ്ഞർ എതിർക്കുന്നു: ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ ആർക്കു പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയും? അവർ പറഞ്ഞതു ശരിയാണ്; അതുതന്നെയാണു കാര്യം. അപ്പോൾ യേശു പറയുന്നു: “ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാൻ മനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ട് എന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്… ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത്, വീട്ടിലേക്കു പോവുക.” ദൃശ്യമായ സൗഖ്യം അദൃശ്യമായതിനു തെളിവാകുന്നു.

പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകൾ ഇമ്പമുള്ള ഒരു പാട്ടുപോലെ കേട്ട് ഒന്നും ചെയ്യാത്തവരെപ്പറ്റി എസെക്കിയേൽ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: “നിന്റെ വാക്കുകൾ അവർ കേൾക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവർ അത് അനുവർത്തിക്കുകയില്ല.” ഏശയ്യാ വിലപിക്കുന്നു: “തിന്മയെ നന്മയെന്നും നന്മയെ തിന്മയെന്നും വിളിക്കുന്നവനു ദുരിതം!” ആത്മാവിന്റെ തളർവാതം പലപ്പോഴും അവിടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്: കേൾക്കുന്നു, ചെയ്യുന്നില്ല; പാപത്തെ മൃദുവായ പേരുകൾ വിളിക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റു നടക്കാനുള്ള സമയമാണു നോമ്പ്.

നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെ കാരണം വിശുദ്ധ പൗലോസ് നൽകുന്നു: നാം പാപികളായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു; അതുവഴി ദൈവം നമ്മോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം തെളിയിച്ചു (റോമാ 5:8). ആദ്യം നമ്മെത്തന്നെ സുഖപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. തളർവാതരോഗിയെപ്പോലെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടാൽ മതി; നടക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ ചുമക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ മതി.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട്.”

തളർവാതരോഗിക്കു തനിയെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്താനാവില്ല. നാലു കൂട്ടുകാർ അവനെ ചുമക്കുന്നു, മേൽക്കൂര പൊളിക്കുന്നു, അവനെ താഴേക്കിറക്കുന്നു. യേശു അവരുടെ വിശ്വാസം കാണുന്നു, അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു, അവനെ എഴുന്നേൽപിക്കുന്നു.

1. നമ്മെ ചുമക്കുന്ന കൂട്ടുകാർ

• യുദ്ധം ജയിക്കുവോളം അഹറോനും ഹൂറും മോശയുടെ തളർന്ന കൈകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.
• നാലു കൂട്ടുകാർ തളർവാതരോഗിയെ ചുമന്നു മേൽക്കൂരയിലൂടെ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തുന്നു.
• പ്രാർഥനയാലും സഹായത്താലും പരസ്പരം യേശുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു ചുമക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമാണു സഭ.

“അഹറോനും ഹൂറും അവന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുവശങ്ങളിലും നിന്നു. സൂര്യാസ്തമയം വരെ അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്നുതന്നെ നിന്നു.” പുറപ്പാട് 17:12

“ജനക്കൂട്ടം നിമിത്തം അവന്റെ അടുത്തെത്താൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ, അവൻ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ മേൽക്കൂര പൊളിച്ച്, തളർവാതരോഗിയെ അവർ കിടക്കയോടെ താഴോട്ടിറക്കി.” മർക്കോസ് 2:4

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരാളെ യേശുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു ചുമക്കുക: അയാൾക്കുവേണ്ടി പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുകയും പ്രായോഗികമായി സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക.

2. പാപമോചനമാണ് ആദ്യം

• യേശു ആദ്യം പറയുന്നു: “മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ഏറ്റവും ആഴമേറിയ തളർവാതം പാപമാണ്.
• എല്ലാ അകൃത്യങ്ങളും ക്ഷമിക്കുകയും എല്ലാ രോഗങ്ങളും സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തെ സങ്കീർത്തകൻ വാഴ്ത്തുന്നു.
• അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ പുരോഹിതനിലൂടെ ഇന്നും ഈ വാക്കുകൾ പറയുന്നു.

“എന്റെ ആത്മാവേ, കർത്താവിനെ വാഴ്ത്തുക; അവിടുന്നു നൽകിയ അനുഗ്രഹമൊന്നും മറക്കരുത്. അവിടുന്നു നിന്റെ അകൃത്യങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു; നിന്റെ രോഗങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 103:2–3

“അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് യേശു തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 2:5

ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം നിന്നോടു ക്ഷമിച്ച അവസരങ്ങൾക്കായി നന്ദി പറയുക; നിന്നെ മുറിവേൽപിച്ച ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുക.

3. എഴുന്നേറ്റു വീട്ടിലേക്കു പോകുക

• പാപിയുടെ മരണത്തിലല്ല, അവൻ പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നതിലാണു ദൈവത്തിനു സന്തോഷം.
• യേശു തന്റെ അധികാരം കാണിക്കുന്നു: “എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത്, വീട്ടിലേക്കു പോവുക.”
• സുഖം പ്രാപിച്ചവൻ എല്ലാവരും കാൺകെ പുറത്തേക്കു നടക്കുന്നു; പാപമോചനം പുതിയ ജീവനും അനുദിനകടമകൾക്കു പുതിയ ശക്തിയും നൽകുന്നു.

“ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാനാണേ, ദുഷ്ടൻ മരിക്കുന്നതിലല്ല, അവൻ ദുഷ്ടമാർഗത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നതിലാണ് എനിക്കു സന്തോഷം.” എസെക്കിയേൽ 33:11

“ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത്, വീട്ടിലേക്കു പോവുക. തത്ക്ഷണം അവൻ എഴുന്നേറ്റ്, കിടക്കയുമെടുത്ത്, എല്ലാവരും കാൺകെ പുറത്തേക്കു പോയി.” മർക്കോസ് 2:11–12

ജീവിതത്തിൽ: വീട്ടിൽ നീ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കടമ ഏറ്റെടുത്തു പുതിയ മനസ്സോടെ ചെയ്യുക.

വിശ്വാസം അവനെ ചുമന്നു, കരുണ അവനോടു ക്ഷമിച്ചു, ശക്തി അവനെ എഴുന്നേൽപിച്ചു.

മറ്റുള്ളവരെ ചുമക്കുന്ന കൂട്ടുകാരും പാപമോചനം സ്വീകരിക്കുന്ന പാപികളും എഴുന്നേറ്റു നടക്കുന്ന ശിഷ്യരുമാകാം.

തീരുമാനം: ആത്മീയമായോ ശാരീരികമായോ “തളർന്നുപോയ” ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, കഫർണാമിലെ ആ രംഗം സങ്കൽപിക്കുക. ആർക്കും വാതിൽക്കലെത്താനാകാത്തവിധം ആളുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു വീട്ടിൽ യേശു പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. നടക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സുഹൃത്തിനെ ചുമന്നുകൊണ്ടു നാലുപേർ എത്തുന്നു. അവർ എന്തു ചെയ്യുന്നു? മേൽക്കൂരയിൽ കയറി, ഒരു ദ്വാരമുണ്ടാക്കി, സുഹൃത്തിനെ യേശുവിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പിലേക്ക് ഇറക്കുന്നു. അവർ പിന്മാറിയില്ല.

വിശുദ്ധ മർക്കോസ് പറയുന്നു: “അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് യേശു തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” അവരുടെ വിശ്വാസം. ചിലപ്പോൾ നമുക്കു സ്വയം ദൈവത്തിലേക്കു വരാനാകില്ല; മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ ചുമക്കണം. ചിലപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ ചുമക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നു: സഭ വിട്ടുപോയ ഒരു മകൻ, ആസക്തിയിലായ ഒരു സുഹൃത്ത്, നിരാശയിലായ ഒരു അയൽക്കാരൻ. നമ്മുടെ പ്രാർഥനയ്ക്കു മേൽക്കൂര തുറക്കാനാകും.

യേശു അവന്റെ കാലുകൾ സുഖപ്പെടുത്തുമെന്നാണ് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചത്. അവിടുന്ന് ആരംഭിച്ചത് അവന്റെ പാപങ്ങളിൽനിന്നാണ്. ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തളർവാതം കാലുകളിലല്ല, ഹൃദയങ്ങളിലാണ്: ദൈവത്തിലേക്കും മറ്റുള്ളവരിലേക്കും നടക്കുന്നതിൽനിന്നു പാപം നമ്മെ തടയുന്നു. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനാകൂ എന്നു നിയമജ്ഞർ പറഞ്ഞു. അതുതന്നെ. തനിക്ക് ആ അധികാരമുണ്ടെന്നു കാണിക്കാൻ യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത്, വീട്ടിലേക്കു പോവുക.”

ദൈവവചനം ഒരു മനോഹരഗാനംപോലെ കേട്ടിട്ട് ഒന്നും ചെയ്യാത്തവരെപ്പറ്റി എസെക്കിയേൽ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ഈ നോമ്പിൽ നമുക്ക് അങ്ങനെയാകാതിരിക്കാം. “നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന് യേശു പറയുന്നതു കേൾക്കാൻ നല്ല ഒരു കുമ്പസാരം നടത്താം. മറ്റുള്ളവരെ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്കു ചുമക്കുന്ന നാലു സുഹൃത്തുക്കളാകാം. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നടക്കാൻ കഴിയാത്ത തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെ യേശുവിന്റെ അടുത്തെത്തിക്കാൻ നാലു കൂട്ടുകാർ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ വീടു നിറയെ ആളുകളായിരുന്നു!

അതുകൊണ്ട് അവർ മേൽക്കൂരയിൽ കയറി, ഒരു ദ്വാരമുണ്ടാക്കി, കൂട്ടുകാരനെ ഒരു പായയിൽ യേശുവിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പിലേക്ക് ഇറക്കി! യേശു അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക!” അവൻ നടന്നു!

നല്ല കൂട്ടുകാർ യേശുവിന്റെ അടുത്തുവരാൻ പരസ്പരം സഹായിക്കും. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, നല്ല ഒരു കൂട്ടുകാരനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ!”

പ്രാർഥന

കർത്താവായ യേശുവേ, നാലു സുഹൃത്തുക്കളുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് അങ്ങു തളർവാതരോഗിയുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ തളർവാതം സുഖപ്പെടുത്തണമേ; മറ്റുള്ളവരെ അങ്ങയിലേക്കു ചുമക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളാക്കണമേ. അങ്ങയുടെ വഴികളിൽ നടക്കാൻ ഞങ്ങളെ എഴുന്നേൽപിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

മലങ്കര സഭയിലെ വലിയ നോമ്പിന്റെ ഞായറുകൾ ഒരു സൗഖ്യത്തിൽനിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്കു നീങ്ങുന്നു: കഴിഞ്ഞ ഞായർ കുഷ്ഠരോഗി, ഇന്നു തളർവാതരോഗി, തുടർന്ന് കാനാൻകാരി, കൂനുള്ള സ്ത്രീ, അന്ധൻ. ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തളർവാതം ഏതാണ്, അതിൽനിന്ന് ഉയർത്താൻ ആർക്കു കഴിയും എന്നാണ് ഈ ഞായർ ചോദിക്കുന്നത്. പ്രവാചകന്റെ സ്വരം പ്രേമഗാനംപോലെ ആസ്വദിക്കുകയും ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജനത്തെ എസെക്കിയേൽ കാണിക്കുന്നു. സ്വയം ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത നേരത്ത്, “നാം പാപികളായിരിക്കേ, ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു” എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. മേൽക്കൂര പൊളിക്കുന്ന നാലു സുഹൃത്തുക്കളെയും, പാപമോചനത്തിൽ തുടങ്ങി ഒരു മനുഷ്യൻ നടന്നു വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നതിൽ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന കർത്താവിനെയും മർക്കോസ് കാണിക്കുന്നു.

ദിവസത്തിലെ മറ്റു വായനകൾ ഇവയ്ക്കു ചുറ്റും നിൽക്കുന്നു. സന്ധ്യാസുവിശേഷം ഇതേ അദ്ഭുതത്തിന്റെ ലൂക്കായുടെ വിവരണം നൽകുന്നു (ലൂക്കാ 5:17–26). മറവിക്കെതിരേ സാക്ഷ്യമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു ഗാനം മോശ ഇസ്രായേലിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നിയമാവർത്തനം 31:19–30). “പഴയ സ്നേഹിതനെ പരിത്യജിക്കരുത്” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൂട്ടുകാരെ വിവേകത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രഭാഷകൻ ഉപദേശിക്കുന്നു (പ്രഭാഷകൻ 9:10–18). “തിൻമയെ നൻമയെന്നും നൻമയെ തിൻമയെന്നും വിളിക്കുന്നവനു” ഏശയ്യാ ദുരിതം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (ഏശയ്യാ 5:18–25). പത്രോസിന്റെ നിഴലെങ്കിലും പതിക്കാൻ ജനങ്ങൾ രോഗികളെ തെരുവിൽ കൊണ്ടുവന്നു കിടത്തുന്നത് അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 5:12–16). കേൾവി, പാപമോചനം, എഴുന്നേൽപ്പ് എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.

എസെക്കിയേൽ 33:23–33 · അവർ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നു, പക്ഷേ അനുവർത്തിക്കുന്നില്ല

പശ്ചാത്തലം.

ബി.സി. 597-ലെ പ്രവാസികളോടൊപ്പം ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട ഒരു പുരോഹിതനാണ് എസെക്കിയേൽ (എസെക്കിയേൽ 1:1–3). ജറുസലെം വീഴുമെന്ന് അദ്ദേഹം വർഷങ്ങളോളം മുന്നറിയിപ്പു നൽകി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ് വിചിത്രമായി അടഞ്ഞിരുന്നു. ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്, “നഗരം നിപതിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന വാർത്തയുമായി രക്ഷപെട്ട ഒരുവൻ എത്തുന്നു; എസെക്കിയേലിന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെടുന്നു (33:21–22). അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതു സത്യമായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഇനി എന്തു ചെയ്യും എന്നു ജനം തീരുമാനിക്കണം.

ഈ ഭാഗം രണ്ടു ദിശകളിലേക്കു നോക്കുന്നു. അബ്രാഹത്തെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ദേശത്തിന് അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്ന, ഇസ്രായേലിലെ നാശാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ അവശേഷിച്ചവരെക്കുറിച്ചാണ് 23–29 വാക്യങ്ങൾ. എസെക്കിയേലിനെ കേൾക്കാൻ പെട്ടെന്ന് ഉത്സുകരായിത്തീർന്ന, ബാബിലോണിലെ സഹപ്രവാസികളെക്കുറിച്ചാണ് 30–33 വാക്യങ്ങൾ.

ഘടന.

• 23–24: അവശേഷിച്ചവരുടെ വാദം: അബ്രാഹം ഏകനായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ അനവധിയാണ്.
• 25–26: മറുപടി: നിങ്ങളുടെ ജീവിതം നോക്കുക.
• 27–29: ദേശം ശൂന്യമാകും.
• 30–32: ഗായകനെ കേൾക്കാൻ പോകുന്നതുപോലെ പ്രവാസികൾ എസെക്കിയേലിനെ കേൾക്കാൻ വരുന്നു.
• വാക്യം 33: അതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ ഒരു പ്രവാചകനുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവർ അറിയും.
• ¶ വായനയുടെ രണ്ടു പകുതികളും ഒരേ കാര്യം പറയുന്നു. ചിലർ പ്രശസ്തനായ ഒരു പൂർവികനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ മനോഹരമായ പ്രസംഗത്തിൽ; ദൈവം ഇരുകൂട്ടരോടും മാറിയ ഒരു ജീവിതം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ബെൻ-ആദാം (ben-’ādām), മനുഷ്യപുത്രൻ: എസെക്കിയേലിനെ ദൈവം സാധാരണ വിളിക്കുന്ന രീതി. എൻ.ആർ.എസ്.വി. “Mortal” എന്നു നൽകുന്നു; പി.ഒ.സി. “മനുഷ്യപുത്രാ” എന്നു നിലനിർത്തുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ പ്രവാചകന്റെ എളിമയ്ക്കാണ് ഇവിടെ ഊന്നൽ. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം കേൾക്കാൻ മലയാളവായനക്കാരെ ഇതു സഹായിക്കുന്നു; എന്നാൽ, മർക്കോസിൽ ഈ സ്ഥാനപ്പേരിന് ദാനിയേൽ 7:13–14-ന്റെ പശ്ചാത്തലംകൂടിയുണ്ട്.
• അഗാബീം (‘ăgābîm), പ്രേമം, കാമം: ഇതേ വാക്ക് വാക്യം 31-ലും (പി.ഒ.സി.: “അതിയായ സ്നേഹം”) വാക്യം 32-ലും (“പ്രേമഗാനം”) വരുന്നു. ദൈവവചനത്തെ അവർ ഒരു വിനോദമാക്കി: ഹൃദ്യം, മനസ്സിനെ സ്പർശിക്കുന്നത്, ഫലമൊന്നുമില്ലാത്തത്.
• ബെത്സ (beṣa‘), ലാഭം: അന്യായമായി നേടുന്ന ലാഭം. ഹീബ്രുവിൽ അവരുടെ ഹൃദയം ലാഭത്തിന്റെ “പിന്നാലെ പോകുന്നു”. ചെവികൾ സദസ്സിലാണ്; ഹൃദയം ചന്തയിലും.

വാക്യാനുസൃതം.

“അബ്രാഹം ഏകനായിരിക്കേ അവന് ദേശം അവകാശമായി ലഭിച്ചു. ഞങ്ങളോ അനവധി പേരാണ്, തീർച്ചയായും ദേശത്തിനു ഞങ്ങൾ അവകാശികളാണ്.” (33:24)

വിശ്വാസംപോലെ തോന്നും; സത്യത്തിൽ അതൊരു അവകാശവാദമാണ്. അവർ വാഗ്ദാനം ഉദ്ധരിക്കുകയും അനുസരണം മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം അനുസരണമായിരുന്നു എന്ന് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച മുഴുവൻ ഉൽപത്തിയിലെ വായനകൾ കാണിച്ചു. സ്നാപകയോഹന്നാനും സമാനമായി പറയും: “ഞങ്ങൾക്കു പിതാവായി അബ്രാഹം ഉണ്ട് എന്നുപറഞ്ഞ് അഭിമാനിക്കേണ്ടാ” (മത്തായി 3:9). എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കുമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്: മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചതും ക്രൈസ്തവരായ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും ഉള്ളതും സുവിശേഷം ജീവിക്കുന്നതിനു തുല്യമല്ല.

“വരൂ, കർത്താവിൽനിന്നു വരുന്ന വചനം എന്താണെന്നു കേൾക്കാം.” (33:30)

ഏതു പ്രസംഗകനും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാക്ക്. മതിലുകൾക്കരികിലും വാതിൽക്കലും ജനം എസെക്കിയേലിന്റെ പ്രസംഗത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ജനപ്രീതി ഒന്നും തെളിയിക്കുന്നില്ല.

“പക്ഷേ, അതനുസരിച്ച് അവർ പ്രവർത്തിക്കുകയില്ല.” (33:31)

കേൾക്കുക, ചെയ്യുക എന്നീ രണ്ടു ക്രിയകളിലാണ് ഹീബ്രുപാഠം തിരിയുന്നത്; സീനായിൽ ഇസ്രായേൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിലെന്നപോലെ (പുറപ്പാട് 24:7). “എന്റെ ജനമെന്നപോലെ” അവർ ഇരിക്കുന്നു; വിശ്വാസികളെപ്പോലെതന്നെ കാണപ്പെടുന്നു.

“ഇമ്പമുള്ള സ്വരത്തിൽ പ്രേമഗാനം ആലപിക്കുകയും വിദഗ്ധമായി വീണ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവനെപ്പോലെയാണ് അവർക്കു നീ.” (33:32)

ഇക്കാലത്തിനും ചേരുന്ന ചിത്രം. പ്രസംഗങ്ങളെയും സംഗീതത്തെയും മനോഹരമായ ആരാധനയെയും സ്നേഹിക്കുകയും ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ വീട്ടിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യാൻ ഒരാൾക്കു കഴിയും.

“തങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ ഒരു പ്രവാചകനുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവർ അറിയും.” (33:33)

എസെക്കിയേലിന്റെ വിളിയിൽ ഇതേ വാക്കുകൾ പറയപ്പെട്ടു (2:5). കേൾക്കുന്നവർ ഉൾക്കൊണ്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ദൈവവചനം അതിന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നു. സംഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുംമുമ്പ് ഇതു പഠിക്കുന്നതാണു നല്ലത്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

യേശുവിന്റെ ഉപമകളെക്കുറിച്ച് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: വാക്കുകൾ പോരാ, പ്രവൃത്തികൾ വേണം (CCC 546). കർത്താവുതന്നെ ഇതു പറയുന്നു: “കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്ന്, എന്നോടു വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവനല്ല, എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവനാണ്, സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക” (മത്തായി 7:21). യാക്കോബ് പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ വചനം കേൾക്കുക മാത്രംചെയ്യുന്ന ആത്മവഞ്ചകരാകാതെ അത് അനുവർത്തിക്കുന്നവരും ആയിരിക്കുവിൻ” (യാക്കോബ് 1:22). പ്രസംഗകർക്കും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ, വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനെ ഉദ്ധരിച്ച്, ഈ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: ഉള്ളിൽ കേൾക്കാതെ പുറമേ മാത്രം വചനം പ്രസംഗിക്കുന്ന പൊള്ളയായ പ്രസംഗകരാകാതിരിക്കാൻ, വചനശുശ്രൂഷകർ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവായനയും ശ്രദ്ധയോടെയുള്ള പഠനവും മുറുകെപ്പിടിക്കണം (ദേയി വെർബും 25).

റോമാ 5:1–11 · നാം പാപികളായിരിക്കേ

പശ്ചാത്തലം.

താൻ ഇതുവരെ സന്ദർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത റോമിലെ ക്രൈസ്തവർക്ക്, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തിൽനിന്ന്, എ.ഡി. 50-കളുടെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ പൗലോസ് എഴുതുന്നു. യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒരുപോലെ ദൈവകൃപ ആവശ്യമുള്ളവരാണെന്നും, വിശ്വാസത്തിലൂടെയാണ് നാം ദൈവവുമായി രമ്യതയിലാകുന്നതെന്നും, അബ്രാഹത്തെ വലിയ മാതൃകയാക്കി (നാലാം അധ്യായം) 1–4 അധ്യായങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കാണിച്ചു. അഞ്ചാം അധ്യായം ഒരു പുതിയ ഘട്ടം തുറക്കുന്നു: നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? സമാധാനം, പ്രത്യാശ, നാം ഏറ്റവും കുറച്ച് അർഹിക്കുമ്പോൾ നമ്മിലെത്തുന്ന സ്നേഹം എന്നിവയാണ് പൗലോസിന്റെ മറുപടി.

ഘടന.

• 1–2: ക്രിസ്തുവഴി സമാധാനവും കൃപയിലേക്കു പ്രവേശനവും.
• 3–5: കഷ്ടത, സഹനശീലം, ആത്മധൈര്യം, പ്രത്യാശ; ചൊരിയപ്പെട്ട ദൈവസ്നേഹം.
• 6–8: ബലഹീനർക്കും പാപികൾക്കുംവേണ്ടി ക്രിസ്തു മരിച്ചു.
• 9–10: വലുതിൽനിന്നു ചെറുതിലേക്കുള്ള വാദം: ഇതു ചെയ്തെങ്കിൽ, അതും തീർച്ച.
• വാക്യം 11: നമ്മെ രമ്യതപ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തിൽ നാം അഭിമാനിക്കുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പ്രൊസഗോഗേ (prosagōgē), പ്രവേശനം: രാജാവിന്റെയോ ശ്രീകോവിലിന്റെയോ സന്നിധിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള വാക്ക് (എഫേസോസ് 2:18; 3:12 കാണുക). ക്രിസ്തു നമ്മെ കൈപിടിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു. വാതിൽ നാം തള്ളിത്തുറക്കേണ്ട; അതിനു പുറത്തു നിൽക്കേണ്ടിയും വരുന്നില്ല.
• കൗഖാവോമായ് (kauchaomai), അഭിമാനിക്കുക: ഈ ഭാഗത്തുടനീളം ഈ ക്രിയ വരുന്നു (വാക്യങ്ങൾ 2, 3, 11). സ്വന്തം നേട്ടങ്ങളിലുള്ള അഭിമാനത്തെ പൗലോസ് നേരത്തേ അപലപിച്ചു (3:27). ശരിയായ ഒരു അഭിമാനമുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: പ്രത്യാശയിലും കഷ്ടതയിലും ദൈവത്തിൽത്തന്നെയും.
• ദൊക്കിമേ (dokimē), പരീക്ഷിച്ചു തെളിഞ്ഞ സ്വഭാവം: തീയിൽ ശുദ്ധിചെയ്ത ലോഹംപോലെ, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു തെളിഞ്ഞ ഗുണം. എൻ.ആർ.എസ്.വി. “character” എന്നു നൽകുന്നു; പി.ഒ.സി. “ആത്മധൈര്യം” എന്നും.
• കത്തല്ലഗേ (katallagē), അനുരഞ്ജനം: മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള അനുദിനബന്ധങ്ങളിലെ വാക്ക്: ശത്രുക്കൾ സുഹൃത്തുക്കളാകുന്നത് (വാക്യം 10). ആദ്യത്തെ ചുവടുവയ്ക്കുന്നത് ദൈവമാണ് (2 കോറിന്തോസ് 5:18–19 കാണുക).

വാക്യാനുസൃതം.

“വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ട നമുക്ക് നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവവുമായി സമാധാനത്തിൽ ആയിരിക്കാം.” (5:1)

പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഗ്രീക്കിലെ ഒരു അക്ഷരത്തിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. “നമുക്കു സമാധാനമുണ്ട്” എന്ന് പല പ്രതികളും വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതു പിന്തുടരുന്നു. “നമുക്കു സമാധാനത്തിൽ ആയിരിക്കാം” എന്ന്, ഏറ്റവും പഴയ ചിലത് ഉൾപ്പെടെ മറ്റു പ്രതികൾ വായിക്കുന്നു; പി.ഒ.സി. ഈ അർഥം പിന്തുടരുന്നു. സമാധാനം ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണെന്നും നാം അതിൽ ജീവിക്കണമെന്നും ഇവ ഒരുമിച്ചു പറയുന്നു.

“മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ കഷ്ടതകളിലും നാം അഭിമാനിക്കുന്നു.” (5:3)

കഷ്ടത തന്നിൽത്തന്നെ നല്ലതാണെന്നല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്. ക്രിസ്തുവിൽ അതിനു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാനാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം അനുഭവത്തിൽനിന്ന് അറിയുന്നു (2 കോറിന്തോസ് 11:23–28). ഈ ചങ്ങല പ്രത്യാശയിലേക്കാണു നയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ, അവസാനവാക്ക് കഷ്ടതയുടേതല്ല.

“പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശരാക്കുന്നില്ല. കാരണം, നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (5:5)

പരിശുദ്ധാത്മാവെന്ന ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ച് ലേഖനത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായം വിശദമായി പറയും. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ വാക്യത്തിലേക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നു. “ചൊരിയപ്പെട്ടു” എന്നതു സമൃദ്ധിയുടെ വാക്കാണ്; ഇതിനകം നൽകപ്പെട്ട്, നിലനിൽക്കുന്ന ദാനത്തെയാണ് ഗ്രീക്കിലെ ക്രിയാരൂപം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

“എന്നാൽ, നാം പാപികളായിരിക്കേ, ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു. അങ്ങനെ നമ്മോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം ദൈവം പ്രകടമാക്കിയിരിക്കുന്നു.” (5:8)

ലേഖനത്തിന്റെ ഹൃദയമാണിത്. നാം മെച്ചപ്പെടുംവരെ ദൈവം കാത്തുനിൽക്കുന്നില്ല. സ്നേഹം ആദ്യം വരുന്നു; മാറ്റം അതിൽനിന്നു വരുന്നു. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ കിടക്കയിലുള്ള മനുഷ്യന് സംഭവിക്കുന്നത് ഇതുതന്നെയാണ്.

“നാം ശത്രുക്കളായിരുന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ പുത്രന്റെ മരണത്താൽ ദൈവവുമായി രമ്യതപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ, രമ്യതപ്പെട്ടതിനുശേഷം അവന്റെ ജീവൻമൂലം രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്നതും തീർച്ച.” (5:10)

ശത്രുക്കൾക്കുവേണ്ടി ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ളതു ദൈവം ചെയ്തെങ്കിൽ, സ്നേഹിതർക്കുവേണ്ടി അവിടുന്ന് എന്തു ചെയ്യില്ല? പുത്രന്റെ മരണംപോലെ അവിടുത്തെ ജീവനും നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു: ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

നമ്മെ സംബന്ധിച്ച ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി, നമ്മുടെ ഏതു യോഗ്യതയ്ക്കും മുമ്പുള്ള കാരുണ്യസ്നേഹമാണെന്നു പഠിപ്പിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം വാക്യം 8 ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 604). മറ്റെല്ലാ ദാനങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രഥമദാനം സ്നേഹമാണെന്നു പറയാൻ വാക്യം 5 ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 733). പാപമോചനത്തിന്റെയും നീതീകരണത്തിന്റെയും പ്രാരംഭകൃപ ആർക്കും നേടിയെടുക്കാനാവില്ല (CCC 2010). നീതീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംയുക്തപ്രഖ്യാപനത്തിൽ (1999) കത്തോലിക്കരും ലൂഥറൻ സഭാംഗങ്ങളും ഒരുമിച്ചു പറയുന്നു: കൃപയാൽ മാത്രം, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ, നമ്മുടെ ഏതെങ്കിലും യോഗ്യതകൊണ്ടല്ലാതെ, ദൈവം നമ്മെ സ്വീകരിക്കുന്നു (നമ്പർ 15). വളരെ പഴയ ഒരു വിഭജനത്തിന് അപ്പുറത്ത് ഈ വാക്കുകൾ ഒരുമിച്ചു കേൾക്കുന്നത് ആനന്ദമാണ്.

മർക്കോസ് 2:1–12 · മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

മർക്കോസിലെ അഞ്ചു സംഘർഷകഥകളിൽ (2:1–3:6) ആദ്യത്തേതാണിത്; യേശുവിന്റെ ജീവനെതിരായ ഗൂഢാലോചനയിലാണ് അവ അവസാനിക്കുന്നത് (3:6). ഇതുവരെ യേശു ഗലീലിയിൽ സുഖപ്പെടുത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു; അവിടുത്തെ കീർത്തി പരന്നു (1:45). കഫർണാമിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവിടുന്ന് “വീട്ടിലുണ്ട്”; ഒരുപക്ഷേ, ശിമയോന്റെ വീട്ടിൽ (1:29).

ഗലീലിയിലെ സാധാരണ വീടിന് പരന്ന മേൽക്കൂരയായിരുന്നു; പുറത്തുനിന്നുള്ള കോണിയിലൂടെ കയറാവുന്നത്, കഴുക്കോലുകളും ചില്ലകളും മണ്ണും ചേർത്തു നിർമിച്ചത്. അതിനാൽ, മർക്കോസ് പറയുന്നതുപോലെ അക്ഷരാർഥത്തിൽ അതു പൊളിക്കാം. മറ്റു ദേശങ്ങളിലെ വായനക്കാർക്കായി എഴുതുന്ന ലൂക്കാ ഓടുകളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു (ലൂക്കാ 5:19); മലയാളവായനക്കാർക്കും ആ ചിത്രം പരിചിതമാണ്. അതൊരു ശാന്തമായ പ്രവേശനമാകില്ല: യേശു സംസാരിക്കുമ്പോൾ പൊടിയും മണ്ണും ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെമേൽ വീണുകാണും.

ഘടന.

• 1–2: തിങ്ങിനിറഞ്ഞ വീട്; യേശു വചനം പ്രസംഗിക്കുന്നു.
• 3–4: നാലുപേരും മേൽക്കൂരയും.
• വാക്യം 5: “മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
• 6–7: നിയമജ്ഞരുടെ ഉള്ളിലെ ചോദ്യം.
• 8–10: യേശുവിന്റെ മറുപടി: ഏതാണ് എളുപ്പം?
• 11–12: തളർവാതരോഗി എഴുന്നേറ്റു പോകുന്നു; എല്ലാവരും ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.
• ¶ സൗഖ്യത്തിന്റെ കഥയെ (3–5, 11–12) പാപമോചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കം (6–10) നടുവിൽ പിളർക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും വേർപെടുത്താനാവില്ലെന്ന് കഥയുടെ രൂപംതന്നെ പറയുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ക്രബത്തോസ് (krabattos), കിടക്ക: ദരിദ്രന്റെ ശയ്യ; ചുമക്കാവുന്നത്ര ഭാരം കുറഞ്ഞത്. തുടക്കത്തിൽ കിടക്ക മനുഷ്യനെ വഹിക്കുന്നു; അവസാനം മനുഷ്യൻ കിടക്കയെ വഹിക്കുന്നു.
• തെക്നോൻ (teknon), മകൻ, കുഞ്ഞ്: പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരാളെ യേശു വിളിക്കുന്ന വാത്സല്യമുള്ള വാക്ക്. താൻ ആരുടേതോ ആണെന്നാണ് തളർവാതരോഗി ആദ്യം കേൾക്കുന്നത്.
• അഫിയെന്തായ് (aphientai), ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: കർമണിപ്രയോഗം. ദൈവം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ഭക്തിയോടെ സംസാരിക്കുന്ന യഹൂദശൈലിയാകാം ഇത്. അത് ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് യേശു പറയുന്നു; അതു ചെയ്യാൻ തനിക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്ന് അടുത്ത വാക്കുകളിൽ അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
• എക്സൂസിയാ (exousia), അധികാരം: 1:22-ലും 27-ലും കഫർണാമിലെ ജനത്തെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തിയ അതേ വാക്ക്. ദൈവം നൽകിയ, പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ശക്തിയും അവകാശവുമാണത്. അതു “ഭൂമിയിൽ” ആണ് (വാക്യം 10): കഫർണാമിലെ ഒരു വീട്ടിൽ ദൈവത്തിന്റെ പാപമോചനം എത്തിയിരിക്കുന്നു.
• ഹൊ ഹ്യുയിയോസ് തൂ ആന്ത്രോപ്പൂ (ho huios tou anthrōpou), മനുഷ്യപുത്രൻ: മർക്കോസിൽ ഈ സ്ഥാനപ്പേര് ആദ്യമായി വരുന്നത് ഇവിടെയാണ്. “മനുഷ്യപുത്രനെപ്പോലെ ഒരുവൻ” വരുന്നതും അവനു ശാശ്വതമായ ആധിപത്യം ലഭിക്കുന്നതും ദാനിയേൽ കണ്ടു (ദാനിയേൽ 7:13–14). കിടക്കയിലുള്ള ഒരു പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യനോടു ക്ഷമിക്കാനാണ് യേശു ഇപ്പോൾ ഈ അധികാരം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

വാക്യാനുസൃതം.

“അപ്പോൾ, നാലുപേർ ഒരു തളർവാതരോഗിയെ എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു.” (2:3)

അവരുടെ പേരുകൾ നാം ഒരിക്കലും അറിയുന്നില്ല. കിടക്കയുടെ ഓരോ മൂലയും ഓരോരുത്തരുടെ കൈയിലാണ്. മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയുടെ രൂപം ഇതാണ്; ഒരു ഇടവകയുടെ ചിത്രവും.

“അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് യേശു തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (2:5)

“അവരുടെ” വിശ്വാസം. വിശ്വാസം കാണാനാകും; ഇവിടെ അതു മേൽക്കൂരയിലെ ഒരു ദ്വാരമാണ്. മാമ്മോദീസായിൽ ശിശുവിനുവേണ്ടി സഭ ചെയ്യുന്നതുപോലെ, സ്വയം നടക്കാൻ കഴിയാത്തവനെ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസത്തിനു വഹിക്കാനാകും. കാലുകൾക്കുവേണ്ടി വന്ന മനുഷ്യന് ചോദിച്ചതിലധികം ലഭിക്കുന്നു.

“എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവൻ ഇപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നത്? ഇവൻ ദൈവദൂഷണം പറയുന്നു. ദൈവത്തിനല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് പാപം ക്ഷമിക്കാൻ സാധിക്കുക?” (2:7)

അവരുടെ ദൈവശാസ്ത്രം ശരിയാണ്. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനാകൂ. “ദൈവത്തിനല്ലാതെ” എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക്, അക്ഷരാർഥത്തിൽ “ഏകനായ ദൈവം”, ഇസ്രായേലിന്റെ മഹത്തായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (നിയമാവർത്തനം 6:4). നിയമജ്ഞർ നിയമത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാലുക്കളായ അധ്യാപകരെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുന്നു; അവർ കൃത്യം ശരിയായ ചോദ്യത്തിൽ എത്തുന്നു. മറുപടി മർക്കോസ് നമുക്കു വിട്ടുതരുന്നു.

“ഏതാണ് എളുപ്പം? തളർവാതരോഗിയോട് നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നതോ എഴുന്നേറ്റു നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്തു നടക്കുക എന്നു പറയുന്നതോ?” (2:9)

പറയാൻ രണ്ടും എളുപ്പമാണ്. രണ്ടാമത്തേതു മുറിയിലുള്ള എല്ലാവർക്കും പരിശോധിക്കാം. ദൃശ്യമായ സൗഖ്യം അദൃശ്യമായതിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ യേശു അനുവദിക്കുന്നു.

“മനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന് അവൻ തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: … ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത്, വീട്ടിലേക്കു പോവുക.” (2:10–11)

മൂന്നു കൽപനകൾ; മനുഷ്യൻ മൂന്നും അനുസരിക്കുന്നു. അവനെ വീട്ടിലേക്ക്, കുടുംബത്തിലേക്കും ഗ്രാമത്തിലേക്കും, അയയ്ക്കുന്നു: ശരീരത്തിലും ആത്മാവിലും ആളുകൾക്കിടയിലെ സ്ഥാനത്തിലും പുനഃസ്ഥാപിതനായി.

“എല്ലാവരും വിസ്മയിച്ചു.” (2:12)

എല്ലാവരും, എന്ന് മർക്കോസ് പറയുന്നു. തർക്കജയത്തിലല്ല, സ്തുതിയിലാണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്. നാലു സുഹൃത്തുക്കൾ എന്തു പറഞ്ഞെന്നോ മേൽക്കൂര നന്നാക്കിയോ എന്നോ ഇന്നത്തെ വായന പറയുന്നില്ല.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

പാപികളോടുള്ള തന്റെ കാരുണ്യത്തെ ദൈവത്തിന്റെ മനോഭാവത്തോടു തുല്യപ്പെടുത്തുകയും പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് യേശു ഏറ്റവും വലിയ ഇടർച്ചയ്ക്കു കാരണമായതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 589). ദൈവം മാത്രമേ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുള്ളൂ; ദൈവപുത്രനായതിനാൽ, മനുഷ്യപുത്രനു ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാൻ അധികാരമുണ്ടെന്ന് യേശുവിനു തന്നെക്കുറിച്ചു പറയാം (CCC 1441). സൗഖ്യത്തിന്റെ കൂദാശകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം അത് ഈ രംഗത്തോടെയാണു തുടങ്ങുന്നത്: തളർവാതരോഗിയുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും അവനു ശാരീരികാരോഗ്യം നൽകുകയും ചെയ്ത, നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെയും ശരീരങ്ങളുടെയും വൈദ്യനായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു, അനുരഞ്ജനത്തിലൂടെയും രോഗീലേപനത്തിലൂടെയും തന്റെ സൗഖ്യദായകവും രക്ഷാകരവുമായ പ്രവൃത്തി സഭ തുടരണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു (CCC 1421). മറ്റുള്ളവരുടെ യോഗ്യതയെപ്രതി ചിലരോടു ക്ഷമിക്കുന്ന കർത്താവിനെയോർത്ത്, ലൂക്കായുടെ വിവരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു (ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

രോഗം പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയാണെന്നാണോ ഈ കഥയുടെ അർഥം?

അല്ല. ജന്മനാ അന്ധനായ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് യേശു വ്യക്തമായി പറയുന്നു: “ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കൻമാരുടെയോ പാപം നിമിത്തമല്ല” (യോഹന്നാൻ 9:3). രോഗത്തിനു പാപത്തോടും തിന്മയോടുമുള്ള രഹസ്യാത്മകബന്ധം ഇസ്രായേൽ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു എന്നും, ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ സൗഖ്യത്തിനു തുടക്കമിടുന്നു എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1502). ഈ കഥയിൽ യേശു ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ആവശ്യത്തിലേക്കാണു ചെല്ലുന്നത്; എന്നാൽ, ആ മനുഷ്യന്റെ രോഗം പാപങ്ങൾമൂലമാണെന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നില്ല. ദൈവം ശിക്ഷിക്കുകയാണെന്ന് ഒരു രോഗിയോടും ആരും പറയരുത്.

ദൈവത്തിനു മാത്രമേ ക്ഷമിക്കാനാകൂ എങ്കിൽ, വൈദികന് എങ്ങനെ പാപമോചനം നൽകാനാകും?

ഈ ശുശ്രൂഷ പങ്കുവയ്ക്കാൻ ക്രിസ്തുതന്നെ തീരുമാനിച്ചതുകൊണ്ട്. ഉയിർപ്പുദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് അവിടുന്ന് ശ്ലീഹന്മാരുടെമേൽ നിശ്വസിച്ചു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും” (യോഹന്നാൻ 20:23). പാപമോചനാധികാരത്തിന്റെ വിനിയോഗം അവിടുന്ന് ശ്ലൈഹിക ശുശ്രൂഷയെ ഏൽപിച്ചു (CCC 1442). പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിലാണ് മെത്രാന്മാരും വൈദികരും ക്ഷമിക്കുന്നത് (CCC 1461). സ്വന്തം ശക്തിയാലല്ല വൈദികൻ ക്ഷമിക്കുന്നത്. ഇത്തരം അധികാരം മനുഷ്യർക്കു നൽകിയതിന് മത്തായിയുടെ വിവരണത്തിലെ ജനം ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി (മത്തായി 9:8).

വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതീകരണം ദാനമാണെങ്കിൽ, നാം എന്തിന് ഉപവസിക്കണം?

ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞതു സമ്പാദിക്കാനല്ല. അതിനോടുള്ള പ്രതികരണമായും, അതു കൂടുതലായി സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മെത്തന്നെ തുറക്കാനുമാണ് നാം ഉപവസിക്കുന്നത്. അനുതാപത്തിലേക്കുള്ള യേശുവിന്റെ വിളി ആദ്യം ലക്ഷ്യമിടുന്നത് ഹൃദയത്തിന്റെ മാനസാന്തരമാണെന്നും, അതില്ലെങ്കിൽ അനുതാപപ്രവൃത്തികൾ നിഷ്ഫലവും വ്യാജവുമാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1430–1431). പ്രാരംഭകൃപയ്ക്കുശേഷം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ കൃപയിലും സ്നേഹത്തിലും നമുക്കു വളരാനാകും (CCC 2010). അങ്ങനെ, റോമാ 5:5-ലെ സ്നേഹം ശരീരത്തിലേക്കു വഴി കണ്ടെത്തുന്നതാണ് നോമ്പ്.

സീറോ മലങ്കര വായനക്കാരന്

അന്ത്യോക്യായിലെ പാത്രിയർക്കീസായ മാർ ഒസ്താത്തിയോസിനെയും ഇന്നു മലങ്കര കലണ്ടർ അനുസ്മരിക്കുന്നു; അഭിവന്ദ്യ കുര്യാക്കോസ് മാർ ഒസ്താത്തിയോസ് തിരുമേനിയുടെ നാമഹേതുകത്തിരുനാളുമാണ്. മലങ്കര സഭയുടെ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ, സൗഖ്യത്തിനായി ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നവരുടെ പേരിലാണ് വലിയ നോമ്പിലെ പല ഞായറുകളും അറിയപ്പെടുന്നത്; മ്ശർയോ എന്ന പേര് തളർവാതരോഗിയിൽനിന്നാണ്. അങ്ങനെ, ആത്മത്യാഗത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, സൗഖ്യത്തിന്റെയും കാലമായി നോമ്പു കാണപ്പെടുന്നു. കടങ്ങളുടെയും പാപങ്ങളുടെയും മോചനത്തിനായുള്ള പ്രാർഥനകൾ നിറഞ്ഞതാണ് വി. കുർബാന; കിടക്കയിലുള്ള മനുഷ്യനോടുള്ള യേശുവിന്റെ വാക്കുകളായി അവ കേൾക്കാൻ പറ്റിയ ഞായറാണിത്. കുമ്പസാരിക്കാനും, ഗുരുതരരോഗികൾക്കു രോഗീലേപനം അന്വേഷിക്കാനും, പ്രായോഗികമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാനും നല്ല സമയവുമാണ്: നമ്മുടെ ഇടവകയിൽ വൃദ്ധരിലും വീട്ടിൽ ഒതുങ്ങിയവരിലും അകന്നുപോയവരിലും, നമ്മിൽ നാലുപേർ ചുമന്നില്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്താൻ കഴിയാത്തവർ ആരാണ്?

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• എസെക്കിയേലിനെ കേട്ടവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരം സ്നേഹിച്ചു. എന്റെ മതജീവിതത്തിൽ, എന്നെ മാറ്റാൻ അനുവദിക്കാതെ ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നത് എന്താണ്?
• “നാം പാപികളായിരിക്കേ” ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. ഞാൻ മെച്ചപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമേ ദൈവം എന്നെ സ്നേഹിക്കൂ എന്ന മട്ടിലാണോ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്?
• ആരെയാണ് ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കൽ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നത്? എന്നെ ചുമന്നത് ആരാണ്?
• എന്നെ കിടക്കയിൽത്തന്നെ തളച്ചിടുന്ന എന്റെ തളർവാതം എന്താണ്? “മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന് ഈ നോമ്പിൽ കുമ്പസാരത്തിൽ കേൾക്കുക എന്നാൽ എന്താണ്?