22 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്.” ഹെബ്രായർ 13:8
അന്ത്യോക്യായിലെ മാർ പത്രോസ് ശ്ലീഹായുടെ സിംഹാസനത്തിന്റെ തിരുനാൾ ഇന്നു നമ്മുടെ സഭ ആഘോഷിക്കുന്നു. റോമിലേക്കു പോകുംമുമ്പ് പത്രോസ് അന്ത്യോക്യായിലെ സഭയെ നയിച്ചുവെന്നാണു പുരാതന പാരമ്പര്യം; ശിഷ്യന്മാർ ആദ്യമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടതും അന്ത്യോക്യായിലാണ്. അന്ത്യോക്യൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്ന നമ്മുടെ സീറോ മലങ്കര സഭ ശ്ലീഹായുടെ ഈ സിംഹാസനത്തെ പ്രത്യേക സ്നേഹത്തോടെ ആദരിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ തിരുനാളല്ല, ഒരു ശുശ്രൂഷയുടേതാണ്. കർത്താവു പത്രോസിനോടു പറഞ്ഞു: നിന്റെ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു. നീ തിരിച്ചുവന്നുകഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണം. ക്രിസ്തു പ്രശംസിച്ച പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസദാർഢ്യം അവന്റെ പിൻഗാമികളിലൂടെ സഭയിൽ ജീവിക്കുന്നുവെന്നു മഹാനായ വി. ലെയോ പഠിപ്പിച്ചു (ആശയം). അതുകൊണ്ടാണു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നത്: നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കളെ ഓർമിക്കുവിൻ; അവരുടെ ജീവിതരീതിയുടെ ഫലം കണ്ട് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ. യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരുവൻതന്നെ. നേതാക്കൾ മാറുന്നു; അവർ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന കർത്താവു മാറുന്നില്ല.
ഒരു യഥാർഥ നേതാവു തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉൽപത്തി കാണിക്കുന്നു: അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്നു. അബ്രാഹം കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽത്തന്നെ നിന്നു. അവൻ അടുത്തുചെന്നു ചോദിച്ചു: ദുഷ്ടരോടുകൂടെ നീതിമാന്മാരെയും അങ്ങു നശിപ്പിക്കുമോ? അമ്പതു നീതിമാന്മാരിൽനിന്നു പത്തുവരെ ആറുതവണ അവൻ ചോദിക്കുന്നു: പൊടിയും ചാരവുമായ ഞാൻ എന്ന് എളിമയോടെ, എങ്കിലും ധൈര്യത്തോടെ: ഭൂമി മുഴുവന്റെയും വിധികർത്താവു നീതി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതല്ലേ? ആറുതവണയും ദൈവം സമ്മതിക്കുന്നു. മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനയാണ് ഓരോ ഇടയന്റെയും ശുശ്രൂഷയുടെ ഹൃദയം. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ചോദിക്കുന്നു: യഥാസമയം ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ യജമാനൻ തന്റെ കുടുംബത്തിനുമേൽ നിയമിച്ച വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരാണ്? വചനവും കൂദാശകളുംകൊണ്ടു കുടുംബത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഭൃത്യന്മാരാണു പത്രോസും അവന്റെ പിൻഗാമികളും നമ്മുടെ മെത്രാന്മാരും വൈദികരും. 1943-ൽ കാലംചെയ്ത തോമസ് മാർ ദിയസ്കോറോസ് തിരുമേനിയെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു; 1965-ൽ തിരുവനന്തപുരം സെന്റ് മേരീസ് കത്തീഡ്രൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതിനു നന്ദി പറയുന്നു.
വിഷയം: “യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്.”
അന്ത്യോക്യായിലെ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ തിരുനാളിൽ: മാധ്യസ്ഥൻ, ദൈവവചനം പറഞ്ഞ നേതാക്കൾ, വിശ്വസ്തനായ ഭൃത്യൻ.
“ദുഷ്ടൻമാരോടൊപ്പം നീതിമാൻമാരെയും സംഹരിക്കുകഅത് അങ്ങിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. ദുഷ്ടൻമാരുടെ ഗതിതന്നെ നീതിമാൻമാർക്കും സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഭൂമി മുഴുവന്റെയും വിധികർത്താവു നീതിപ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുമോ?” ഉൽപത്തി 18:25
“എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അപേക്ഷകളുംയാചനകളും മാധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനകളും ഉപകാരസ്മരണകളും അർപ്പിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആദ്യമേ ആഹ്വനം ചെയ്യുന്നു.” 1 തിമോത്തേയോസ് 2:1
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ഒരു പട്ടണത്തിനോ അയൽപ്രദേശത്തിനോ വേണ്ടി പേരെടുത്തു പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവരേ, രക്ഷ തേടുന്നവരേ, എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ. നിങ്ങളെ വെട്ടിയെടുത്ത പാറയിലേക്കും നിങ്ങളെ കുഴിച്ചെടുത്ത ഖനിഗർഭത്തിലേക്കും നോക്കുവിൻ.” ഏശയ്യാ 51:1
“ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രോസാണ്; ഈ പാറമേൽ എന്റെ സഭ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കും. നരകകവാടങ്ങൾ അതിനെതിരേ പ്രബലപ്പെടുകയില്ല.” മത്തായി 16:18
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിൽ എല്ലാ ദിവസവും മാർപാപ്പയ്ക്കും നമ്മുടെ കാതോലിക്കാ ബാവായ്ക്കും നിങ്ങളുടെ മെത്രാനുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“ദേശത്തുള്ള വിശ്വസ്തരെ ഞാൻ പ്രീതിയോടെ വീക്ഷിക്കും; അവർ എന്നോടൊത്തു വസിക്കും; നിഷ്കളങ്കമാർഗത്തിൽ ചരിക്കുന്നവൻഎന്റെ സേവകനായിരിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 101:6
“കാര്യസ്ഥന്മാർക്കു വിശ്വസ്തതകൂടിയേ തീരൂ.” 1 കോറിന്തോസ് 4:2
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളെ ഭരമേൽപിച്ച ഒരു കടമ ഈ ആഴ്ച കർത്താവിനുവേണ്ടിയെന്നപോലെ പ്രത്യേക വിശ്വസ്തതയോടെ ചെയ്യുക.
ഇടയന്മാർ കടന്നുപോകുന്നു; അവർ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന ക്രിസ്തു എന്നും ഒരുവൻതന്നെ.
മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാനും ദൈവഭവനത്തിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും ഓരോ ക്രൈസ്തവനും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: നോമ്പിലെ ഓരോ ദിവസവും സഭയുടെ ഇടയന്മാർക്കും ദൈവകാരുണ്യം ആവശ്യമുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തിനുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, ശിഷ്യന്മാർ ആദ്യമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട അന്ത്യോക്യായിലെ മാർ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനം ഇന്നു നാം ആദരിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 11:26). പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാൻ യേശു അവനുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു; സഹോദരന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ അവനോടു പറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 22:32).
ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കളെ ഓർമിക്കുവിൻ; അവരുടെ ജീവിതരീതിയുടെ ഫലം കണ്ട് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ. യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരുവൻതന്നെ (ഹെബ്രാ 13:7–8). ഇടയന്മാർ വരുകയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു; ക്രിസ്തു നിലനിൽക്കുന്നു.
യഥാർഥ ഇടയൻ തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്നു. അബ്രാഹം കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു ചോദിച്ചു: ദുഷ്ടരോടുകൂടെ നീതിമാന്മാരെയും അങ്ങു നശിപ്പിക്കുമോ? (ഉൽപ 18:22–23). അമ്പതിൽനിന്നു പത്തുവരെ അവൻ യാചിച്ചു; ദൈവം കേട്ടു.
യേശു ചോദിക്കുന്നു: യജമാനൻ തന്റെ കുടുംബത്തിനുമേൽ നിയമിച്ച വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരാണ്? (മത്താ 24:45). മാർപാപ്പയ്ക്കും നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം; ദൈവം നമുക്കു നൽകിയ സ്ഥാനത്ത് ഓരോരുത്തരും വിശ്വസ്തരായിരിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ശ്ലീഹന്മാരുടെ തലവനായി യേശു വി. പത്രോസിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പറഞ്ഞു: നിന്റെ സഹോദരന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക. ഇടയന്മാരെപ്പോലെ സഭയെ പരിപാലിക്കുന്ന മാർപാപ്പയ്ക്കും നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കുംവേണ്ടി ഇന്നു നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു. അബ്രാഹം ഒരു നഗരത്തിനു മുഴുവനുംവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു. ഇന്നു രാത്രി നിനക്കു നിന്റെ നാടിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം!
കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, അങ്ങ് ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരുവൻതന്നെ. പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാൻ അങ്ങു പ്രാർഥിച്ചു; അവനെ അങ്ങയുടെ സഭയുടെ പാറയാക്കി; അന്ത്യോക്യായിലെ അവന്റെ സിംഹാസനം ഇന്നു ഞങ്ങൾ ആദരിക്കുന്നു. മാർപാപ്പയെയും ഞങ്ങളുടെ മേജർ ആർച്ച്ബിഷപ് കാതോലിക്കാ ബാവായെയും എല്ലാ മെത്രാന്മാരെയും പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ മാധ്യസ്ഥരും അങ്ങയുടെ ഭവനത്തിലെ വിശ്വസ്തഭൃത്യരുമാക്കണമേ. തോമസ് മാർ ദിയസ്കോറോസ് തിരുമേനിക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; ഞങ്ങളുടെ കത്തീഡ്രൽ ദേവാലയത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പിന്റെ മൂന്നാം ആഴ്ചയിൽ മാർ പത്രോസ് ശ്ലീഹായുടെ അന്ത്യോക്യൻ സിംഹാസനത്തിന്റെ തിരുനാൾ ഇന്നു നമ്മുടെ സഭ ആഘോഷിക്കുന്നു. ദൈവജനത്തിന്റെ ചുമതല ഏൽക്കുന്ന ഒരാൾ എങ്ങനെയുള്ളവനായിരിക്കണമെന്നു മൂന്നു വായനകളും ചേർന്നു വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഉൽപത്തിയിൽ, തന്റേതല്ലാത്ത ഒരു നഗരത്തിനുവേണ്ടി അബ്രാഹം കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു യാചിക്കുന്നു. ഹെബ്രായലേഖനത്തിൽ, തങ്ങളെ നയിച്ചവരെ ഓർക്കാനും, നേതാക്കൾ കടന്നുപോകുമ്പോഴും മാറ്റമില്ലാത്ത ഏക കർത്താവിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കാനും വിശ്വാസികളോടു പറയുന്നു. മത്തായിയിൽ, മറ്റുള്ളവർക്കു കൃത്യസമയത്തു ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ ഒരു ഭൃത്യനെ നിയമിക്കുന്നു; അവൻ അതിനു കണക്കു പറയണം. ദൈവമുമ്പിൽ നിൽക്കുക, ഓർമിക്കുക, ഭക്ഷണം നൽകുക: ഇവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ. സിംഹാസനം അടയാളമായിരിക്കുന്ന ഒരു ശുശ്രൂഷയുടെ തിരുനാളാണിത്.
പശ്ചാത്തലം.
മാമ്രേയിലെ സംഭവത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ രംഗം. അവിടെ അബ്രാഹം മൂന്ന് അതിഥികളെ സ്വീകരിക്കുകയും ഒരു പുത്രന്റെ വാഗ്ദാനം കേൾക്കുകയും ചെയ്തു (18:1–15). അതിഥികൾ പോകുമ്പോൾ, താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് അബ്രാഹത്തിൽനിന്നു മറച്ചുവയ്ക്കേണ്ടെന്നു കർത്താവു തീരുമാനിക്കുന്നു. സോദോമിനും ഗൊമോറായ്ക്കും എതിരേ വലിയ നിലവിളി അവിടുന്നു കേട്ടിരിക്കുന്നു; അതു നേരിട്ടു കാണാൻ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു (18:20–21). അന്യായം സഹിക്കുന്നവരുടെ കരച്ചിലാണ് ഈ നിലവിളി.
അബ്രാഹത്തിന്റെ സഹോദരപുത്രനായ ലോത്ത് സോദോമിലാണു പാർക്കുന്നത് (13:12). എങ്കിലും അബ്രാഹം അവന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല. നഗരത്തിനു മുഴുവനുംവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം യാചിക്കുന്നത്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യം ദൈവത്തിന്റെ നീതിയെക്കുറിച്ചാണ്. ദുഷ്ടരോടൊപ്പം നീതിമാന്മാരും നശിക്കണമോ? പിന്നെ ചോദ്യം വളരുന്നു: അൽപം നീതിമാന്മാർ മൂലം ബാക്കിയുള്ളവർ രക്ഷപ്പെടുകയില്ലേ?
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അബ്രാഹം അപ്പോഴും കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽത്തന്നെ നിന്നു.” (18:22)
ആദരം നിമിത്തം പദങ്ങൾ മാറ്റിയ സ്ഥലങ്ങളുടെ പുരാതന യഹൂദ പകർപ്പെഴുത്തുപട്ടികകളിൽ ഈ വാക്യവും പെടുന്നു; കർത്താവ് അബ്രാഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു എന്നായിരുന്നു ആദ്യരൂപം എന്ന് അവ പറയുന്നു. ഈ പട്ടികകൾ ചരിത്രമെന്ന നിലയിൽ എത്രത്തോളം വിശ്വസനീയമാണെന്നു പണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ചചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ആ പാരമ്പര്യംതന്നെ ഈ രംഗത്തിന്റെ അദ്ഭുതം കാണിക്കുന്നു: മനുഷ്യൻ സംസാരിക്കാൻ ദൈവം കാത്തുനിൽക്കുന്നു.
“ഭൂമി മുഴുവന്റെയും വിധികർത്താവു നീതിപ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുമോ?” (18:25)
ഇതു പ്രാർഥനയാണ്, കലാപമല്ല. ദൈവം സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയ സ്വഭാവത്തിൽ അബ്രാഹം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നീതിയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവനു മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാനാവൂ.
“പൊടിയും ചാരവുമായ ഞാൻ കർത്താവിനോടു സംസാരിക്കുവാൻ തുനിഞ്ഞല്ലോ.” (18:27)
എളിമയും ധൈര്യവും ഒരേ വാക്യത്തിൽ. ബൈബിളിലെ പ്രാർഥന ഇവയിലൊന്നു മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ല.
“ആ പത്തുപേരെപ്രതി ഞാൻ അതു നശിപ്പിക്കുകയില്ല.” (18:32)
ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി ഒരിക്കലും അപേക്ഷയ്ക്കു താഴെയാകുന്നില്ല. ചിലർക്കോ ഒരുവനുപോലുമോ അനേകർക്കുവേണ്ടി നിൽക്കാനാകും എന്ന കാര്യം അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന കാണിച്ചുതുടങ്ങുന്നു; ജറെമിയാ 5:1, ഏശയ്യാ 53 എന്നിവ അതു മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവിന്റെ മനുഷ്യരോടുള്ള കരുണയോട് അബ്രാഹത്തിന്റെ ഹൃദയം ഇണങ്ങുന്നുവെന്നും ധീരമായ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ അദ്ദേഹം ധൈര്യപ്പെടുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2571). എല്ലാ മനുഷ്യർക്കുംവേണ്ടി പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെയുള്ള ഏക മധ്യസ്ഥനായ യേശുവിന്റെ പ്രാർഥനയിലുള്ള പങ്കുചേരലാണു ക്രൈസ്തവ മാധ്യസ്ഥ്യം (CCC 2634). കുറഞ്ഞുവരുന്ന ഈ എണ്ണത്തെ സഭ ആ ഏക നീതിമാന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു; ഒരു മനുഷ്യന്റെ അനുസരണത്താൽ അനേകർ നീതിമാന്മാരാകും എന്നു പൗലോസ് എഴുതുന്നു (റോമാ 5:19). ഒരു ഇടയൻ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് എന്തെന്നു പത്രോസിന്റെ തിരുനാളിൽ ഈ വായന പറയുന്നു: അവൻ തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി ദൈവമുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഈ ലേഖനം അതിന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല; അത് “ആശ്വാസവചനങ്ങൾ” എന്നു സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു (13:22). സമ്മർദത്തിൽ തളർന്നുതുടങ്ങിയ ക്രൈസ്തവരെയാണ് അതു സംബോധന ചെയ്യുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. അവസാനത്തെ പ്രായോഗിക ഉപദേശങ്ങളാണ് അധ്യായം 13-ൽ.
വാക്യം 7-ലെ നേതാക്കൾ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞവരാണെന്നു തോന്നുന്നു; അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഫലം ഇപ്പോൾ കണക്കിലെടുക്കാമല്ലോ. ആദ്യതലമുറ കടന്നുപോകുന്നു; പുതിയ പ്രബോധനങ്ങൾ പ്രചരിക്കുന്നു (13:9). ലേഖകന്റെ മറുപടി നടുവിലെ വാക്യമാണ്: യേശുക്രിസ്തു കടന്നുപോകുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൻമാരെ ഓർക്കുവിൻ. അവരുടെ ജീവിതചര്യയുടെ ഫലം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ.” (13:7)
നേതാക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ഓർമ വെറും ഗൃഹാതുരത്വമല്ല. അവർ ചെയ്തതു ചെയ്യുക, അതായതു വിശ്വസിക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
“യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്.” (13:8)
നേതാക്കൾ മരിക്കുന്നു, പ്രബോധനങ്ങൾ മാറുന്നു; അവർ പ്രസംഗിച്ചവൻ മാറുന്നില്ല. പത്രോസിന്റേതുൾപ്പെടെ സഭയിലെ ഓരോ ശുശ്രൂഷയും ജീവിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ സേവിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്.
“നമുക്കൊരു ബലിപീഠമുണ്ട്.” (13:10)
ലേഖകൻ ആദ്യം ചിന്തിക്കുന്നതു കുരിശിനെക്കുറിച്ചോ വി. കുർബാനയെക്കുറിച്ചോ എന്നു പണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ചചെയ്യുന്നു. ലേഖനത്തിന്റെ വാദം ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ്. ആ ബലിയിൽനിന്നു പോഷണം സ്വീകരിക്കുന്ന സഭ ഈ വരിയിൽ തന്റെ ആരാധനയുടെ ബലിപീഠം കേട്ടതിൽ തെറ്റില്ല.
“സ്വന്തം രക്തത്തിലൂടെ ജനത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ ക്രിസ്തുവും കവാടത്തിനു പുറത്തുവച്ചു പീഡനമേറ്റു;” (13:12)
പാളയത്തിനു പുറത്തു ദഹിപ്പിച്ചിരുന്ന പാപബലിമൃഗങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ (ലേവ്യർ 16:27) ലേഖകൻ ഒരു അടയാളം കാണുന്നു. തളർന്ന ക്രൈസ്തവരെ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഇസ്രായേലിനെതിരേ സംസാരിക്കുകയല്ല; അവരുടെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾവഴിയാണല്ലോ അദ്ദേഹം ചിന്തിക്കുന്നതുതന്നെ.
“അവനിലൂടെ നമുക്ക് എല്ലായ്പോഴും ദൈവത്തിനു സ്തുതിയുടെ ബലി അവന്റെ നാമത്തെ ഏറ്റുപറയുന്ന അധരങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ…” (13:15)
വാക്യം 16 കൂടി ചേരുമ്പോൾ ആരാധനയും ഔദാര്യവും ഒരൊറ്റ അർപ്പണമാകുന്നു. വലിയ നോമ്പിൽ പ്രാർഥനയും ദാനവും ഒരുമിച്ചാണു പോകുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വി. കുർബാനയുടെ പേരുകൾ പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം വാക്യം 15 ഉപയോഗിക്കുന്നു; സ്തുതിയുടെ ബലി എന്നത് അതിലൊരു പേരാണ് (CCC 1330). നേതൃത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ധാരണയ്ക്ക് ഈ തിരുനാൾ അന്ത്യോക്യയെത്തന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ആ സഭയിൽനിന്നാണ് അന്ത്യോക്യായിലെ മാർ ഇഗ്നാത്തിയോസ് രക്തസാക്ഷിത്വത്തിനായി റോമിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടത്. മെത്രാനോട് ഐക്യത്തിൽ നിൽക്കാൻ തന്റെ കത്തുകളിൽ അദ്ദേഹം ക്രൈസ്തവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചു; കത്തോലിക്കാസഭ എന്ന പ്രയോഗം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചതായി നമുക്ക് അറിവുള്ളതും അദ്ദേഹമാണ് (സ്മിർണാക്കാർക്കുള്ള കത്ത് 8).
പശ്ചാത്തലം.
ഒലിവുമലയിലെ നീണ്ട പ്രഭാഷണത്തിന്റെ (അധ്യായങ്ങൾ 24–25) അവസാനഭാഗത്തോടടുത്താണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ. ആ ദിവസമോ മണിക്കൂറോ ആരും അറിയുന്നില്ലെന്ന് യേശു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (24:36). കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നിര ഉപമകൾ ഇപ്പോൾ അവിടുന്ന് പറയുന്നു.
ഈ വചനത്തിന്റെ ലൂക്കായുടെ രൂപത്തിൽ, ഈ ഉപമ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയോ എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയോ എന്നു ചോദിക്കുന്നതു പത്രോസാണ് (ലൂക്കാ 12:41). അവിടെയും ഇവിടെയും ഉത്തരം മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ ചുമതല ലഭിച്ചവനെക്കുറിച്ചാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ഉപമ പത്രോസിന്റെ തിരുനാളിനു യോജിക്കുന്നത്. എങ്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള എല്ലാവരോടും, മാതാപിതാക്കൾ, അധ്യാപകർ, തൊഴിലുടമകൾ, വൈദികർ എന്നിവരോടെല്ലാം, അതു സംസാരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരാണ്?” (24:45)
അവൻ ഭൃത്യരുടെ ഇടയിലെ ഒരു ഭൃത്യൻതന്നെ; വീടിന്റെ ഉടമയല്ല. അധികാരത്തെ ഇവിടെ നിർവചിക്കുന്നത് അതു നൽകുന്ന ഭക്ഷണമാണ്.
“യജമാനൻ വരുമ്പോൾ അപ്രകാരം ചെയ്യുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ഭൃത്യൻ ഭാഗ്യവാൻ.” (24:46)
കർത്താവിന്റെ മടങ്ങിവരവിനുള്ള ഒരുക്കം ആകാശത്തേക്ക് ആകുലതയോടെ നോക്കിയിരിക്കലല്ല; തന്നെ ഏൽപിച്ച ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ കാണപ്പെടലാണ്.
“തന്റെ സഹഭൃത്യൻമാരെ മർദിക്കാനും മദ്യപൻമാരോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കാനും പാനം ചെയ്യാനും തുടങ്ങിയാൽ” (24:49)
ചുമതലക്കാരുടെ രണ്ടു പാപങ്ങൾ: കീഴിലുള്ളവരോടുള്ള കാഠിന്യവും അവരുടെ ചെലവിലുള്ള സുഖലോലുപതയും.
“അവനെ ശിക്ഷിക്കുകയും കപടനാട്യക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ തള്ളുകയും ചെയ്യും. അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും.” (24:50–51)
ഗ്രീക്കിൽ ഇവിടെ അവനെ വെട്ടിമുറിക്കും എന്ന കഠിനമായ ചിത്രമാണ്. അത് ഉപമയുടെ ശൈലിയാണ്, അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള വിവരണമല്ല. എങ്കിലും അതിന്റെ ഗൗരവം യഥാർഥമാണ്: മറ്റുള്ളവരുടെ ചുമതലയ്ക്കു കണക്കു പറയേണ്ടിവരും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവജനത്തിന്റെ ഇടയന്മാർക്കു നൽകപ്പെട്ട സ്ഥാനം യഥാർഥ അർഥത്തിൽ ഒരു ശുശ്രൂഷയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1551). വി. അഗസ്റ്റിൻ തന്റെ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ മെത്രാനാണ്, നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാൻ ക്രൈസ്തവനാണ്; ആദ്യത്തേത് ഒരു അപകടവും രണ്ടാമത്തേത് ഒരു കൃപയുമാണ് (പ്രസംഗം 340, ആശയം). മഹാനായ വി. ഗ്രിഗറി തന്നെത്തന്നെ ദൈവദാസരുടെ ദാസൻ എന്നു വിളിച്ചു; മാർപാപ്പാമാർ ഇന്നും ആ പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നു. പത്രോസിനും മൂന്നു തവണ ഇതേ ചുമതല ലഭിച്ചു: എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുക (യോഹന്നാൻ 21:17).
അന്ത്യോക്യായിലെ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനം എന്നാൽ എന്ത്? പത്രോസ് യഥാർഥത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?
പത്രോസ് അന്ത്യോക്യായിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പുതിയനിയമം പറയുന്നു (ഗലാത്തിയാ 2:11); ശിഷ്യന്മാർ ആദ്യമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടതും ആ നഗരത്തിലാണ് (അപ്പ. പ്രവ. 11:26). ഒരിജൻ, എവുസേബിയൂസ് തുടങ്ങിയ ആദ്യകാല എഴുത്തുകാർ അവിടത്തെ സഭയുടെ ആരംഭവുമായി അദ്ദേഹത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനപ്പേരോ അവിടെ താമസിച്ച കാലമോ പുതിയനിയമം പറയുന്നില്ല; അതിൽക്കൂടുതൽ അറിയാമെന്നു നാം അവകാശപ്പെടരുത്. സിംഹാസനം എന്നതു മെത്രാന്റെ ഇരിപ്പിടമാണ്; പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ അടയാളം. അന്ത്യോക്യായിലെ പത്രോസിന്റെ ശുശ്രൂഷയെയാണ് ഈ തിരുനാൾ ആദരിക്കുന്നത്; അതു റോമിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തോടു മത്സരിക്കുന്നില്ല. പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയായ മാർപാപ്പാ മെത്രാന്മാരുടെയും വിശ്വാസിസമൂഹം മുഴുവന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെ സ്ഥിരവും ദൃശ്യവുമായ ഉറവിടവും അടിസ്ഥാനവുമാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 882).
അബ്രാഹം ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സു മാറ്റിയോ?
ഉൽപത്തി മാനുഷികമായ ഭാഷയിൽ, ഒരു വിലപേശലുപോലെ, ഈ കഥ പറയുന്നു; അതിന്റെ ധൈര്യം നാം അനുഭവിക്കണം എന്ന് അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ സംഭാഷണം തുടങ്ങുന്നതു കർത്താവുതന്നെയാണ്; തന്റെ പദ്ധതി അവിടുന്ന് അബ്രാഹത്തിൽനിന്നു മറയ്ക്കുന്നില്ല (18:17). അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും നിരസിക്കുന്നുമില്ല. അപേക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, മനുഷ്യനെ തന്റെ കരുണയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെയാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. പ്രാർഥന ദൈവത്തെ കരുണ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല; അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആഗ്രഹിക്കാൻ അതു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടാണു പത്തിൽ നിർത്തുന്നത്?
വചനം അതു വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷേ ആദരംകൊണ്ട് അബ്രാഹം ചോദ്യം നിർത്തുന്നു. പത്തുപേരെപ്പോലും കണ്ടെത്തിയില്ലെന്ന് അടുത്ത അധ്യായം കാണിക്കുന്നു; എങ്കിലും ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു, ലോത്തിനെ രക്ഷിച്ചു (19:29). അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന അവൻ അറിഞ്ഞതിലധികം ചെയ്തു.
നമ്മുടെ സീറോ മലങ്കര സഭ അന്ത്യോക്യൻ, പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നു; റോമിലെ മെത്രാനുമായി പൂർണ കൂട്ടായ്മയിൽ കഴിയുന്നു. നമ്മുടെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഈ രണ്ടു വശങ്ങളെയും ഈ തിരുനാൾ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു: അന്ത്യോക്യായിൽ പഠിപ്പിച്ച ശ്ലീഹായുടെ ശുശ്രൂഷതന്നെയാണു റോമിൽ തുടരുന്നത്. സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിലെ നമ്മുടെ സഹോദരസഭകളും അന്ത്യോക്യൻ സിംഹാസനത്തെ ആദരിക്കുന്നു; പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കു നോക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും ഐക്യത്തിനായി പ്രാർഥിക്കാൻ പറ്റിയ ദിവസമാണിത്. തോമസ് മാർ ദിയസ്കോറോസിനെയും (1943) തിരുവനന്തപുരം സെന്റ് മേരീസ് കത്തീഡ്രലിന്റെ കൂദാശയുടെ വാർഷികത്തെയും (1965) പഞ്ചാംഗം ഇന്ന് ഓർക്കുന്നു; അങ്ങനെ സാർവത്രികവും പ്രാദേശികവും ഒരേ ദിവസത്തെ പ്രാർഥനയിൽ ഒരുമിക്കുന്നു.