23 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ;” മത്തായി 11:28
യുവാവായിരിക്കെ വി. യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹായെ അറിഞ്ഞിരുന്ന, വാർധക്യത്തിൽ ഏകദേശം 155-ൽ ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട സ്മിർണായിലെ മെത്രാൻ മാർ പോളിക്കാർപ്പിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം സഭ എഴുതിയ രക്തസാക്ഷിത്വവിവരണം പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിനെ ശപിച്ച് ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ പ്രോകോൺസൽ അദ്ദേഹത്തെ നിർബന്ധിച്ചു. എൺപത്താറു വർഷം താൻ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിച്ചുവെന്നും ഒരിക്കലും അവിടുന്നു തന്നോട് അന്യായം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും, തന്നെ രക്ഷിച്ച രാജാവിനെ താൻ എങ്ങനെ ദുഷിക്കുമെന്നും പോളിക്കാർപ്പ് മറുപടി പറഞ്ഞു (ആശയം). ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിന്റെ നുകം വഹിച്ചു; അതു ഭാരം കുറഞ്ഞതായി കണ്ടെത്തി. എന്തുകൊണ്ടെന്നു പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: വിശ്വാസംവഴി നീതീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി നമുക്കു ദൈവത്തോടു സമാധാനമുണ്ട്… കഷ്ടതകളിലും നാം അഭിമാനിക്കുന്നു. കാരണം, കഷ്ടത സഹനശീലവും സഹനശീലം ആത്മധൈര്യവും ആത്മധൈര്യം പ്രത്യാശയും ഉളവാക്കുന്നു. പ്രത്യാശ നമ്മെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നില്ല; കാരണം, നമുക്കു നൽകപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവുവഴി ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പോളിക്കാർപ്പിന്റെ പ്രത്യാശ അദ്ദേഹത്തെ ലജ്ജിപ്പിച്ചില്ല.
ഒന്നാം വായന സോദോമിലെ ഒരു ഇരുണ്ട രാത്രിയാണ്. ലോത്ത് നഗരവാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുന്നു; തന്റെ പിതൃസഹോദരനായ അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ രണ്ട് അപരിചിതരെ സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു: അവൻ അവരെ വളരെ നിർബന്ധിച്ചു; അവർ അവന്റെ വീട്ടിൽ കയറി. പിന്നെ നഗരത്തിലെ പുരുഷന്മാർ അക്രമവുമായി വീടു വളയുന്നു. ലോത്തിന്റെ പ്രതികരണം തന്നെ ഭയാനകമായ ഒരു തെറ്റാണ്: അവൻ സ്വന്തം പുത്രിമാരെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; ഒരു നഗരത്തിന്റെ പാപം, ശരി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരുവനെപ്പോലും എത്ര ആഴത്തിൽ വളച്ചൊടിക്കാമെന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു. രക്ഷിക്കുന്നതു ലോത്തല്ല, അതിഥികളാണ്: ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നവർ കൈനീട്ടി ലോത്തിനെ വീട്ടിനകത്തേക്കു വലിച്ചെടുത്ത് വാതിലടച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ അവനെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്കു വലിച്ചെടുക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെയും ഭയത്തിന്റെയും ഭാരത്താൽ തകർന്ന എല്ലാവർക്കുമായി യേശു മറ്റൊരു വാതിൽ തുറക്കുന്നു: അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം. ഞാൻ ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമാകയാൽ എന്റെ നുകം വഹിക്കുകയും എന്നിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. നാമഹേതുക തിരുനാളിൽ മാത്യൂസ് മാർ പോളിക്കാർപ്പോസ് തിരുമേനിക്കുവേണ്ടിയും ഇന്നു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.
വിഷയം: “അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ;”
മാർ പോളിക്കാർപ്പിന്റെ ദിവസം: അപകടത്തിൽനിന്നു നമ്മെ വലിച്ചെടുക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കൈ, ലജ്ജിപ്പിക്കാത്ത പ്രത്യാശ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശ്രമം.
“നിന്റെ വഴികളിൽ നിന്നെ കാത്തുപാലിക്കാൻ അവിടുന്നു തന്റെ ദൂതൻമാരോടു കൽപിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 91:11
“ദൈവഭയമുള്ളവരെ പരീക്ഷകളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്നും അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ വിധിദിനംവരെ എങ്ങനെ ശിക്ഷാവിധേയരാക്കി സൂക്ഷിക്കണമെന്നും കർത്താവ് അറിയുന്നു” 2 പത്രോസ് 2:9
ജീവിതത്തിൽ: അപകടത്തിൽനിന്നോ പാപത്തിൽനിന്നോ ദൈവം നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ച ഒരു സന്ദർഭത്തിന് ഇന്നു രാത്രി നന്ദി പറയുക.
“എന്നാൽ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” ഏശയ്യാ 40:31
“പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശരാക്കുന്നില്ല. കാരണം, നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” റോമാ 5:5
ജീവിതത്തിൽ: വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കായി ഈ ആഴ്ചയിലെ ഓരോ ബുദ്ധിമുട്ടും സമർപ്പിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴിക്ക വലകളിൽ നിന്നു ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കുക; പഴയ പാതകൾ അന്വേഷിക്കുക. നേരായ മാർഗം തേടി അതിൽ സഞ്ചരിക്കുക. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ വിശ്രാന്തിയടയും. എന്നാൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ആ മാർഗം വേണ്ടെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.” ജറെമിയാ 6:16
“ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം. ഞാൻ ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമാകയാൽ എന്റെ നുകം വഹിക്കുകയും എന്നിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. അപ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കും.” മത്തായി 11:29
ജീവിതത്തിൽ: ഭാരം ഇറക്കിവയ്ക്കാൻ ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ ഒരു ചെറിയ സന്ദർശനം നടത്തുക.
നമ്മുടെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട രാത്രികളിലേക്കും കൈനീട്ടി ദൈവം നമ്മെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്കു വലിച്ചെടുക്കുന്നു.
പോളിക്കാർപ്പിനെപ്പോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ നുകം വഹിക്കുന്നവർ അവസാനംവരെ അതു ഭാരം കുറഞ്ഞതായി കണ്ടെത്തുന്നു.
തീരുമാനം: നോമ്പിലെ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങളുടെ ഭാരങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരികയും അവനോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാരം ചുമക്കുകയും ചെയ്യുക.
പ്രിയരേ, വി. യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യനും സ്മിർണായിലെ മെത്രാനുമായ മാർ പോളിക്കാർപ്പിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ ശപിക്കാൻ പ്രോകോൺസൽ കല്പിച്ചപ്പോൾ, എൺപത്താറു വർഷം താൻ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിച്ചുവെന്നും അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും തന്നോട് അന്യായം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും, തന്റെ രാജാവും രക്ഷകനുമായവനെ എങ്ങനെ ദുഷിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു (ആശയം).
അത്തരം വിശ്വസ്തതയുടെ രഹസ്യം പൗലോസ് പറയുന്നു: കഷ്ടത സഹനശീലവും സഹനശീലം ആത്മധൈര്യവും ആത്മധൈര്യം പ്രത്യാശയും ഉളവാക്കുന്നു. പ്രത്യാശ നമ്മെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നില്ല; കാരണം, ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (റോമാ 5:3–5).
സോദോമിൽ ലോത്ത് ദൈവദൂതന്മാരെ സ്വീകരിച്ചു; എന്നാൽ അക്രമം അവന്റെ വീടു വളഞ്ഞു. അതിഥികളാണ് അവനെ രക്ഷിച്ചത്: ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നവർ കൈനീട്ടി ലോത്തിനെ വീട്ടിനകത്തേക്കു വലിച്ചെടുത്ത് വാതിലടച്ചു (ഉൽപ 19:10). അപകടത്തിൽനിന്നു നമ്മെ വലിച്ചെടുക്കാൻ ദൈവം കൈനീട്ടുന്നു.
യേശു പറയുന്നു: അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം. എന്റെ നുകം വഹിക്കുകയും എന്നിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ (മത്താ 11:28–29). ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പോളിക്കാർപ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, ഈ നോമ്പിൽ നമ്മുടെ ഭാരങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വി. പോളിക്കാർപ്പ് യേശുവിനെ സ്നേഹിച്ച വളരെ വയസ്സായ ഒരു മെത്രാനായിരുന്നു. യേശു നല്ലവനല്ല എന്നു പറയാൻ ദുഷ്ടന്മാർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ യേശു എന്നോടു നല്ലവനായിരുന്നു! യേശുവിനെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ധീരനായിരുന്നു. യേശു പറയുന്നു: ക്ഷീണിക്കുമ്പോൾ എന്റെ അടുക്കൽ വരൂ, ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാം.
ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമായ കർത്താവായ യേശുവേ, അധ്വാനിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും അങ്ങ് അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്കു വിളിക്കുന്നു. എൺപത്താറു വർഷം അങ്ങയെ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിക്കാനും പ്രത്യാശയോടെ അങ്ങേക്കുവേണ്ടി മരിക്കാനും അങ്ങു മാർ പോളിക്കാർപ്പിനു ശക്തി നൽകി. ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടതകൾ സഹനശീലവും ആത്മധൈര്യവും പ്രത്യാശയും ഉളവാക്കേണ്ടതിന് പരിശുദ്ധാത്മാവുവഴി അങ്ങയുടെ സ്നേഹം ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ചൊരിയണമേ. അങ്ങയുടെ ദൂതന്മാർ ലോത്തിനെ രാത്രിയിൽനിന്നു വലിച്ചെടുത്തതുപോലെ എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ വലിച്ചെടുക്കണമേ; അങ്ങയുടെ വിശ്രമം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. നാമഹേതുക തിരുനാളിൽ മാത്യൂസ് മാർ പോളിക്കാർപ്പോസ് തിരുമേനിയെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ആമേൻ.
ഉൽപത്തിയിലെ വായന രണ്ടു ദൂതന്മാരെ പിന്തുടർന്നു സോദോമിലെത്തുന്നു. അവിടെ ഒരാൾ അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു; നഗരം മുഴുവൻ അവനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു തന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു: എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ. സഹനത്തിനിടയിലും നുകം വഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ കാരണം ലേഖനം (റോമാ 5:1–5) പറയുന്നു: പ്രത്യാശ നമ്മെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നില്ല. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ആ നുകം വഹിച്ച മാർ പോളിക്കാർപ്പിനെയും സഭ ഇന്ന് ഓർക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഈ വായന കഴിഞ്ഞ അധ്യായത്തോടു മനഃപൂർവം ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുന്നു. അബ്രാഹം ഉച്ചനേരത്തു കൂടാരത്തിനരികിൽ അതിഥികളെ സ്വീകരിച്ചു (18:1); ലോത്ത് വൈകുന്നേരം നഗരവാതിൽക്കൽ അവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു. പുരാതന സമീപപൂർവദേശത്ത് അതിഥിസത്കാരം ഒരു പാവനകടമയായിരുന്നു: ഒരാൾ നിങ്ങളുടെ മേൽക്കൂരയ്ക്കു കീഴിൽ വന്നാൽ അവന്റെ സുരക്ഷ നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. അപരിചിതനോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ സോദോം തന്റെ യഥാർഥ മുഖം കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ വളരെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവർ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കുപോയി.” (19:3)
അബ്രാഹത്തിന്റെ അതിഥിസത്കാരം ലോത്തും പിന്തുടരുന്നു. അവൻ നന്നായി ചെയ്തിടത്തു കഥയിലെ മറ്റെല്ലാവരും പരാജയപ്പെടാൻ പോകുന്നു.
“യുവാക്കൻമാർ മുതൽ വൃദ്ധൻമാർവരെയുള്ള എല്ലാവരും” (19:4)
നഗരം മുഴുവൻ അവിടെയുണ്ടെന്നു ലേഖകൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ഉൽപത്തി 18-ലെ അബ്രാഹത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരവും ഇതാണ്: പത്തുപേരില്ല.
“എന്തെന്നാൽ, അവർ എന്റെ അതിഥികളാണ്.” (19:8)
അതിഥിസത്കാരത്തിന്റെ നിയമമാണു ലോത്തിന്റെ ന്യായം; എന്നാൽ സ്വന്തം പുത്രിമാരെ വിട്ടുകൊടുക്കാമെന്ന വാഗ്ദാനം ഗുരുതരമായ തെറ്റാണ്. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ഒരു സ്ഥലത്തെ അക്രമം, ശരിയായതു ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളെപ്പോലും എങ്ങനെ വളച്ചൊടിക്കുമെന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു.
“ലോത്തിന്റെ അതിഥികൾ കൈനീട്ടി അവനെ വലിച്ചു വീട്ടിനുള്ളിലാക്കിയിട്ട് വാതിലടച്ചു.” (19:10)
അതിഥികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആതിഥേയനെ അവർ സംരക്ഷിക്കുന്നു. താൻ രക്ഷിക്കുന്നുവെന്നു കരുതിയവർതന്നെ ലോത്തിനെ രക്ഷിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അതിഥിസത്കാരം മറക്കരുതെന്നും അതുവഴി ചിലർ അറിയാതെ ദൈവദൂതന്മാരെ സത്കരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും പറയുമ്പോൾ ഹെബ്രായലേഖനം ഇത്തരം കഥകൾ ഓർമിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 13:2). അതിഥിസത്കാരവും ദൈവഭക്തിയും നിമിത്തമാണു ലോത്ത് സോദോമിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടതെന്നു റോമിലെ വി. ക്ലെമന്റ് പറയുന്നു (ഒന്നാം ലേഖനം 11, ആശയം). 2 പത്രോസ് 2:7 അവനെ നീതിമാൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അന്ധകാരം നിറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, അപരിചിതനെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തവനെയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു വിളിയായി സഭ ഈ കഥയെ കാണുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഈ മൂന്നു വാക്യങ്ങൾ മത്തായിയിൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ കാര്യങ്ങൾ ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതിനുള്ള യേശുവിന്റെ കൃതജ്ഞതാപ്രാർഥനയ്ക്കും, പുത്രനല്ലാതെ ആരും പിതാവിനെ അറിയുന്നില്ല എന്ന അവിടുത്തെ പ്രഖ്യാപനത്തിനും (11:25–27) പിന്നാലെയാണ് ഇവ. ജ്ഞാനം ജനങ്ങളെ തന്റെ അടുക്കലേക്കു വിളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവളുടെ നുകത്തിനു കീഴിൽ കഴുത്തു വയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പ്രഭാഷകൻ എഴുതിയിരുന്നു (പ്രഭാഷകൻ 51:23–27). നിയമത്തിന്റെ നുകത്തെക്കുറിച്ചു യഹൂദ ഗുരുക്കന്മാരും സംസാരിച്ചിരുന്നു; സ്നേഹിക്കേണ്ട ഒരു നുകമായിട്ടാണ് അവർ അതിനെ കണ്ടത്. ജ്ഞാനംതന്നെ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ യേശു ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ;” (11:28)
ഒരു സ്ഥലത്തേക്കോ പ്രബോധനത്തിലേക്കോ അല്ല, തന്റെ അടുക്കലേക്കാണ് അവിടുന്ന് വിളിക്കുന്നത്. തളർച്ചയല്ലാതെ മറ്റൊരു പ്രവേശനപരീക്ഷയും ഈ ക്ഷണത്തിനില്ല.
“ഞാൻ ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമാകയാൽ എന്റെ നുകം വഹിക്കുകയും എന്നിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. അപ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കും.” (11:29)
അവസാനവാക്കുകൾ ജറെമിയാ 6:16-നെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിൽ യേശു സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ നേരിട്ടു വിവരിക്കുന്ന ഏക സ്ഥലമാണിത്. ഈ ഹൃദയം പഠിക്കുന്നവരാണു ശിഷ്യന്മാർ.
“എന്തെന്നാൽ, എന്റെ നുകം വഹിക്കാനെളുപ്പമുള്ളതും ചുമട് ഭാരം കുറഞ്ഞതുമാണ്.” (11:30)
സ്വതവേ കഠിനമായതിനെ സ്നേഹം ലഘുവാക്കുന്നുവെന്നു വി. അഗസ്റ്റിൻ വിശദീകരിക്കുന്നു (പ്രസംഗം 70, ആശയം). ഭാരം എടുത്തുമാറ്റപ്പെടുന്നില്ല; എന്നാൽ ഇനി അതു തനിയെ വഹിക്കേണ്ടതില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വചനം മനുഷ്യനായതു നമ്മുടെ വിശുദ്ധിയുടെ മാതൃകയാകാനാണെന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വചനം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 459). ദൈവത്തെ ആകർഷിക്കാൻ വഹിക്കുന്ന ഭാരമായി പ്രായശ്ചിത്തത്തെ മാറ്റാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു കാവലാണ് വലിയ നോമ്പിൽ ഈ വചനം. ശിഷ്യന്റെ ഉപവാസം ശാന്തനായ ഗുരുവിന്റെ അരികിൽ, അവിടുത്തോടു നുകത്തിൽ ചേർന്നാണ്.
സോദോമിന്റെ പാപം എന്തായിരുന്നു?
അപരിചിതരായ രണ്ടുപേരെ ആക്രമിക്കാൻ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്ന നഗരത്തെയാണ് ഈ വായന കാണിക്കുന്നത്: ബലാത്സംഗത്തിനുള്ള അക്രമാസക്തമായ ശ്രമവും അതിഥിധർമത്തിന്റെ ലംഘനവും. മറ്റിടങ്ങളിൽ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം വേറെ കാര്യങ്ങളും പറയുന്നു. പ്രൗഢിയും ഭക്ഷ്യസമൃദ്ധിയും ഉണ്ടായിട്ടും അവർ നിർദ്ധനരെ തുണച്ചില്ലെന്ന് എസെക്കിയേൽ 16:49 പറയുന്നു. ഭോഗാസക്തിയെക്കുറിച്ചു യൂദാസ് 7 സംസാരിക്കുന്നു. സ്വവർഗരതിപ്രവൃത്തികൾ സ്വാഭാവികനിയമത്തിനു വിരുദ്ധമാണെന്ന പ്രബോധനത്തിന് ആധാരമായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങളിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉൽപത്തി 19-നെ എണ്ണുന്നു (CCC 2357). അത്തരം പ്രവണതകളുള്ളവരെ ആദരത്തോടും അനുകമ്പയോടും സഹൃദയത്വത്തോടുംകൂടെ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ഉടനെ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 2358). അതിനാൽ വിശ്വസ്തമായ വായന ഈ കഥയെ ഒരൊറ്റ കാര്യത്തിലേക്കു ചുരുക്കുന്നില്ല; ആരെയും നിന്ദിക്കാൻ അത് ഉപയോഗിക്കുന്നുമില്ല.
സ്മിർണായിലെ മെത്രാനായ മാർ പോളിക്കാർപ്പ് ശ്ലീഹന്മാരുമായുള്ള ജീവിക്കുന്ന കണ്ണികളിലൊന്നാണ്. അദ്ദേഹത്തെ ബാല്യത്തിൽ കേട്ട വി. ഇരണേവൂസ്, ശ്ലീഹന്മാരിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം പഠിച്ചുവെന്നു പറയുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.3.4). ഏകദേശം 155-ലാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചത് (ചില പണ്ഡിതന്മാർ പിന്നീടുള്ള കാലം പറയുന്നു). എൺപത്താറു വർഷം താൻ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിച്ചുവെന്നും ഒരിക്കലും അവിടുന്നു തന്നോട് അന്യായം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും പറഞ്ഞ്, ക്രിസ്തുവിനെ ശപിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചതായി സ്വന്തം സഭ എഴുതിയ രക്തസാക്ഷിത്വവിവരണം പറയുന്നു (ആശയം). ആ നുകം അദ്ദേഹത്തിനു ലഘുവായിരുന്നു.