26 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല.” റോമാ 8:1
ജലപ്രളയത്തിനുശേഷം ദൈവം നോഹയോടു സംസാരിക്കുന്നു; ഒരു വാഗ്ദാനത്താൽ അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു; നോഹയുടെ കുടുംബത്തോടു മാത്രമല്ല, “അതോടൊപ്പം നിന്റെ കൂടെ പെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്ന ജീവനുള്ള സകലതിനോടും പക്ഷികൾ, കന്നുകാലികൾ, കാട്ടുജന്തുക്കൾ എന്നിവയോടും” അവിടുന്ന് ഒരു അടയാളം നൽകുന്നു: “ഭൂമിയുമായുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായി മേഘങ്ങളിൽ എന്റെ വില്ലു ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.” മഴവില്ലിനുള്ള ഹീബ്രു വാക്കുതന്നെയാണ് യോദ്ധാവിന്റെ വില്ലിനും; ദൈവം തന്റെ ആയുധം ആകാശത്തു തൂക്കിയിടുന്നു. ആ അടയാളം ദൈവത്തിനുതന്നെയുള്ളതാണ്: “മേഘങ്ങളിൽ മഴവില്ലു തെളിയുമ്പോൾ ഭൂമുഖത്തുള്ള എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുമായി ചെയ്ത എന്നേക്കുമുള്ള ഉടമ്പടി ഞാനോർക്കും.” ഓർക്കാൻ ദൈവം സ്വയം ബന്ധിക്കുന്നു. ജറീക്കോയുടെ മതിലുകൾ വീണത് ഉപരോധയന്ത്രങ്ങൾകൊണ്ടല്ല, അനുസരണംകൊണ്ടാണെന്നു രണ്ടാം വായന പറയുന്നു. ഏഴു കാഹളങ്ങളുമായി ഏഴു പുരോഹിതന്മാർ പേടകത്തിനു മുൻപേ, ആറു ദിവസം ദിവസേന ഒരു പ്രാവശ്യം, പട്ടണത്തിനു ചുറ്റും നടക്കുന്നു. ജനത്തിനു ലഭിച്ച കൽപന: “കൽപന കിട്ടുന്നതുവരെ അട്ടഹസിക്കുകയോ ശബ്ദിക്കുകയോ അരുതെന്നും കൽപിക്കുമ്പോൾ അട്ടഹസിക്കണമെന്നും ജോഷ്വ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു.” ഏഴാം ദിവസം ഏഴു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം; കാഹളം മുഴങ്ങുന്നു; “കാഹളധ്വനി കേട്ടപ്പോൾ ജനം ആർത്തട്ടഹസിക്കുകയും മതിൽ നിലംപതിക്കുകയുംചെയ്തു.” ദൂതന്മാരെ ഒളിപ്പിച്ചതിനാൽ റാഹാബും കുടുംബവും രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ യുദ്ധവിവരണങ്ങൾ വായിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവയാണ്. മനുഷ്യരോടു പെരുമാറാനുള്ള മാതൃകയായല്ല, ക്ഷമയോടെയുള്ള നിശ്ശബ്ദമായ അനുസരണത്തിനു മുൻപിൽ നിലംപതിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെ മതിലുകളുടെ ചിത്രമായാണ് മിശിഹായുടെ വെളിച്ചത്തിൽ സഭ അവയെ വായിക്കുന്നത്. മാർത്തോമ്മാശ്ലീഹാ പ്രാർഥിച്ചുവെന്നു പാരമ്പര്യം പറയുന്ന മലയാറ്റൂർ മല ഈ ആഴ്ചകളിൽ തീർഥാടകർ കയറുന്നു; പലരും മരക്കുരിശു ചുമന്ന്, ഓരോ ചുവടിലും പൊന്നിൻകുരിശുമുത്തപ്പോ എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട്. ജറീക്കോയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദക്ഷിണംപോലെ, നോമ്പുകാലപ്രാർഥനയും പലപ്പോഴും സാവധാനമുള്ളതും ആവർത്തിക്കുന്നതുമാണ്; നാം തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത ഒരു ദിവസമാണ് അതിന്റെ ഫലം വരുന്നത്.
ഒരു പാപിക്കു കേൾക്കാവുന്ന ഏറ്റവും സ്വതന്ത്രമാക്കുന്ന വാക്യത്തോടെയാണ് പൗലോസ് റോമാലേഖനത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായം തുടങ്ങുന്നത്: “ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല. എന്തെന്നാൽ, യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവാത്മാവിന്റെ നിയമം നിന്നെ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നിയമത്തിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രനാക്കിയിരിക്കുന്നു.” നിയമത്തിന് അസാധ്യമായതു ദൈവം ചെയ്തു; തന്റെ പുത്രനെ പാപകരമായ ശരീരത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ അയച്ചുകൊണ്ട്. എവിടെയാണു നാം മനസ്സുവയ്ക്കുന്നത് എന്നതാണ് നമ്മുടെ മുൻപിലുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ്: “ജഡികാഭിലാഷങ്ങൾ മരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു; ആത്മീയാഭിലാഷങ്ങൾ ജീവനിലേക്കും സമാധാനത്തിലേക്കും.” സുവിശേഷത്തിൽ, പുനരുത്ഥാനം നിഷേധിക്കുന്ന സദുക്കായർ ഏഴു സഹോദരന്മാരെ ക്രമമായി വിവാഹം ചെയ്ത ഒരു സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കുരുക്കുചോദ്യവുമായി ഈശോയുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു: അവൾ ആരുടെ ഭാര്യയായിരിക്കും? ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു: “വിശു ദ്ധ ലിഖിതങ്ങളോ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയോ അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ, നിങ്ങൾക്കു തെറ്റുപറ്റുന്നത്?” ഉയിർപ്പിന്റെ ജീവിതം ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ആവർത്തനമല്ല; അതു പുതിയതാണ്. അബ്രാഹവും ഇസഹാക്കും യാക്കോബും മരിച്ചു വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, മുൾപ്പടർപ്പിൽനിന്ന് ദൈവം തന്നെത്തന്നെ അവരുടെ ദൈവം എന്നു വിളിച്ചതിലേക്ക് അവൻ തിരിച്ചുപോകുന്നു: “അവിടുന്നു മരിച്ചവരുടെയല്ല, ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണ്.” ഈ വെള്ളിയാഴ്ച കുരിശിന്റെ വഴിയിലൂടെ നാം കല്ലറവരെ നടക്കുന്നു; എന്നാൽ കല്ലറ വഴിയുടെ അവസാനമല്ല. നമുക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടവർ ദൈവത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു; ആ പ്രത്യാശയിൽ നാം അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല.”
മഴവില്ലിന്റെ ഉടമ്പടി, ജറീക്കോയെ വീഴ്ത്തിയ ക്ഷമയോടെയുള്ള അനുസരണം, ശിക്ഷാവിധിയിൽനിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവം.
“ഭൂമിയുമായുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായി മേഘങ്ങളിൽ എന്റെ വില്ലു ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.” ഉൽപത്തി 9:13
“അപ്രകാരം തന്നെ അത്താഴത്തിനുശേഷം അവൻ പാനപാത്രം എടുത്തുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ പാന പാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.” ലൂക്കാ 22:20
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവം പാലിച്ച മൂന്നു വാഗ്ദാനങ്ങൾക്ക് ഇന്നു രാത്രി നന്ദി പറയുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വരുവിൻ, നമുക്കു രമ്യതപ്പെടാം. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ കടുംചെമപ്പാണെങ്കിലും അവ മഞ്ഞുപോലെ വെൺമയുള്ളതായിത്തീരും. അവ രക്ത വർണമെങ്കിലും കമ്പിളിപോലെ വെളുക്കും.” ഏശയ്യാ 1:18
“ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല.” റോമാ 8:1
ജീവിതത്തിൽ: കുമ്പസാരത്തിനുശേഷവും ഒരു പഴയ പാപം നിന്നെ ഭാരപ്പെടുത്തുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് അതു മിശിഹായെ ഏൽപിച്ച് അവിടുത്തെ ക്ഷമയിൽ വിശ്വസിക്കുക.
“അവിടുന്നു തുടർന്നു: ഞാൻ നിന്റെ പിതാക്കൻമാരുടെ ദൈവമാണ്; അബ്രാഹത്തിന്റെയും ഇസഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവം. മോശ മുഖം മറച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ നേരേ നോക്കുവാൻ അവനു ഭയമായിരുന്നു.” പുറപ്പാട് 3:6
“അവിടുന്നു മരിച്ചവരുടെയല്ല, ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണ്. നിങ്ങൾക്കു വലിയ തെറ്റു പറ്റിയിരിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 12:27
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു നിന്റെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുക; കഴിയുമെങ്കിൽ ഒരു കല്ലറ സന്ദർശിക്കുക.
ദൈവം തന്റെ ഉടമ്പടി ഓർക്കുന്നു; മിശിഹായിൽ ശിക്ഷാവിധിയില്ല.
ജറീക്കോയ്ക്കു ചുറ്റും ഇസ്രായേൽ നടന്നതുപോലെ ക്ഷമയോടെ നടക്കുക; കുരിശിന്റെ വഴി ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവത്തിലേക്കാണു നയിക്കുന്നതെന്ന് ഓർക്കുക.
തീരുമാനം: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി പ്രാർഥിക്കുക; മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പ്രാർഥനയോടെ അത് അവസാനിപ്പിക്കുക.
പ്രിയരേ, ജലപ്രളയത്തിനുശേഷം ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായി ദൈവം മേഘങ്ങളിൽ തന്റെ വില്ലു സ്ഥാപിച്ചു (ഉൽപ 9:13). ദൈവം തന്റെ ആയുധം ആകാശത്തു തൂക്കിയിട്ട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: ഞാൻ ഓർക്കും. വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഓർക്കുന്ന ദൈവമാണ് നമ്മുടേത്.
ജറീക്കോയുടെ മതിലുകൾ വീണതു ബലംകൊണ്ടല്ല, അനുസരണംകൊണ്ടാണ്: പട്ടണത്തിനു ചുറ്റും നിശ്ശബ്ദമായി ഏഴു ദിവസത്തെ നടപ്പ്; പിന്നെ ഒരു ആർപ്പുവിളി. നോമ്പുകാലപ്രാർഥനയും അങ്ങനെയാണ്. വെള്ളിയാഴ്ചതോറും നാം കുരിശിന്റെ വഴി നടക്കുന്നു; നാം തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത ഒരു ദിവസം പാപത്തിന്റെ മതിലുകൾ വീഴുന്നു.
ഒരു പാപിക്കു കേൾക്കാവുന്ന ഏറ്റവും സ്വതന്ത്രമാക്കുന്ന വാക്ക് പൗലോസ് നമുക്കു നൽകുന്നു: ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ മിശിഹാ ഈശോയോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല (റോമാ 8:1). ആത്മാവിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കുക; നീ ജീവനും സമാധാനവും കണ്ടെത്തും.
ദൈവം മരിച്ചവരുടെയല്ല, ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണെന്ന് ഈശോ സദുക്കായരോടു പറയുന്നു (മർക്കോ 12:27). നമ്മുടെ കുരിശിന്റെ വഴി ഒരു കല്ലറയിൽ അവസാനിക്കുന്നു; എന്നാൽ കല്ലറ അവസാനമല്ല. ദൈവത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മുടെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ഇന്നു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ജലപ്രളയത്തിനുശേഷം ഒരു വാഗ്ദാനമായി ദൈവം ആകാശത്ത് ഒരു മഴവില്ലു വച്ചു. ദൈവം എപ്പോഴും വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കും! ദൈവസ്നേഹത്തിൽ മരിക്കുന്നവർ അവിടുത്തോടുകൂടെ ജീവിക്കുന്നുവെന്നും ഈശോ നമ്മോടു പറയുന്നു.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങയിൽ ശിക്ഷാവിധിയില്ല. നോഹയെ ഓർത്തതുപോലെ അങ്ങയുടെ നിത്യമായ ഉടമ്പടി ഞങ്ങളോടും ഓർക്കണമേ; ക്ഷമയോടെയുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ പാപത്തിന്റെ മതിലുകൾ തകർക്കണമേ; ജീവനും സമാധാനവും നൽകുന്ന ആത്മാവിൽ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഉറപ്പിക്കണമേ. ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമായ അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ മരിച്ചവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകുകയും ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഉയിർപ്പിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നാലു വായനകളുണ്ട്. ദൈവം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന ജീവനാണ് അവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചരട്. ജലപ്രളയത്തിനുശേഷം എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുമായി ഒരു ഉടമ്പടിയാൽ ദൈവം തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു. ജറീക്കോയിൽ ക്ഷമയോടെയുള്ള അനുസരണത്തിനു മുമ്പിൽ മതിൽ വീഴുന്നു; ഒരു കുടുംബം രക്ഷപ്പെടുന്നു. ആത്മാവ് ജീവൻ നൽകുന്നതിനാൽ മിശിഹായിലുള്ളവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ലെന്നു പൗലോസ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദൈവം ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണെന്ന് ഈശോ സദുക്കായരോടു പറയുന്നു; താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരുമായുള്ള അവിടുത്തെ ബന്ധം മരണംപോലും തകർക്കുന്നില്ല. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും പ്രയാസമേറിയ താളുകളിൽ ഒന്ന് രണ്ടാം വായനയിലുണ്ട്; സഭ അതു മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല: താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.
പശ്ചാത്തലം.
ജലപ്രളയം കഴിഞ്ഞു; നോഹ പെട്ടകത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ വാക്കുകളാൽ ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു (9:1); ലോകത്തിന് ഇതൊരു പുതിയ തുടക്കമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം ദുരന്തത്തെ അതിജീവിക്കുന്നുവെന്ന് ഇസ്രായേൽ കേൾക്കേണ്ടിയിരുന്ന ബാബിലോൺ പ്രവാസകാലത്തോടടുത്ത്, പുരോഹിതന്മാരുടെ ഇടയിലാണ് ഉൽപത്തിയുടെ ഈ ഭാഗത്തിന് അന്തിമരൂപം ലഭിച്ചതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ബൈബിൾ പൂർണമായി വിവരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ഉടമ്പടിയാണിത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളുമായുള്ള എന്റെ ഉടമ്പടി ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു.” (9:11)
മനുഷ്യഹൃദയം മാറിയിട്ടില്ലെന്നു പ്രളയം കാണിച്ചതിനുശേഷമാണ് ഈ വാഗ്ദാനം (8:21). നമ്മുടെ നന്മയല്ല, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ് ലോകത്തെ നിലനിർത്തുന്നത്.
“മേഘങ്ങളിൽ മഴവില്ലു തെളിയുമ്പോൾ ഭൂമുഖത്തുള്ള എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുമായി ചെയ്ത എന്നേക്കുമുള്ള ഉടമ്പടി ഞാനോർക്കും.” (9:16)
മനുഷ്യർ മാത്രമല്ല, മൃഗങ്ങളും ഭൂമിയും ഈ ബന്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ കാലത്തു സഭ പുതിയ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്ന കാര്യമാണിത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ലോകം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഈ ഉടമ്പടി നിലനിൽക്കുമെന്നും (CCC 71), ജനതകളെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവികപദ്ധതിയാണ് അതു പ്രകടമാക്കുന്നതെന്നും (CCC 56–58) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. നോഹയുടെ പെട്ടകം മാമ്മോദീസാവഴിയുള്ള രക്ഷയുടെ പ്രതിരൂപമാണ് (CCC 1094, 1219; 1 പത്രോസ് 3:20–21).
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേൽ ജോർദാൻ കടന്നു (ജോഷ്വ 3–4); ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ നഗരങ്ങളിലൊന്നായ ജറീക്കോ അവരുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു. ഒരു യുദ്ധത്തെക്കാൾ ഒരു ആരാധനക്രമംപോലെയാണ് ഈ കഥ: പുരോഹിതന്മാർ, കാഹളങ്ങൾ, പേടകം, നിശ്ശബ്ദത, ഏഴു ദിവസം. ഇതിനു മുമ്പ്, നഗരത്തിലെ റാഹാബ് എന്ന സ്ത്രീ ചാരന്മാരെ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു (ജോഷ്വ 2).
ജോഷ്വയുടെ കാലമെന്നു കരുതാവുന്ന കാലത്ത് ജറീക്കോയിൽ വലിയൊരു കോട്ടനഗരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ കാര്യമായ തെളിവ് പല പുരാവസ്തുഗവേഷകരും കാണുന്നില്ല; നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം മതപരമായ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം രൂപപ്പെട്ടതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങളിൽ ചർച്ച തുടരുകയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കൽപന കിട്ടുന്നതുവരെ അട്ടഹസിക്കുകയോ ശബ്ദിക്കുകയോ അരുതെന്നും കൽപിക്കുമ്പോൾ അട്ടഹസിക്കണമെന്നും ജോഷ്വ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു.” (6:10)
ഫലമൊന്നും കാണാതെ നടത്തത്തിന്റെയും നിശ്ശബ്ദതയുടെയും ആറു ദിവസം. ഫലം കാണാതെ ജനം വിശ്വസിക്കണം. നോമ്പിന്റെ ഒരു യഥാർഥ ചിത്രമാണിത്.
“കാഹളധ്വനി കേട്ടപ്പോൾ ജനം ആർത്തട്ടഹസിക്കുകയും” (6:20)
“വിശ്വാസത്തോടെ ഇസ്രായേൽ ജനം ജറീക്കോയുടെ കോട്ടകൾക്ക് ഏഴു ദിവസം വലത്തുവച്ചപ്പോൾ അവ ഇടിഞ്ഞു വീണു” (ഹെബ്രായർ 11:30). ഈ കഥയിൽനിന്നു സഭ സ്വീകരിക്കുന്നതു വിശ്വാസമാണ്.
“വേശ്യയായ റാഹാബിനെയും അവളുടെ പിതൃഭവനത്തെയും വസ്തുവകകളെയും ജോഷ്വ സംരക്ഷിച്ചു.” (6:25)
പുറത്തുനിന്നുള്ളവളും പേരുദോഷമുള്ളവളുമായ ഒരു സ്ത്രീയാണ് കുടുംബത്തോടൊപ്പം രക്ഷപ്പെടുന്നത്. അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ഹെബ്രായരും (11:31), പ്രവൃത്തികളെ യാക്കോബും (യാക്കോബ് 2:25) പ്രശംസിക്കുന്നു; മത്തായി അവരെ ഈശോയുടെ വംശാവലിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു (മത്തായി 1:5).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദിമസഭ ഈ താൾ ആത്മീയമായി വായിച്ചു. റാഹാബിന്റെ ചെഞ്ചരടിൽ (ജോഷ്വ 2:18) കർത്താവിന്റെ രക്തത്താലുള്ള രക്ഷയുടെ അടയാളം റോമിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റ് കണ്ടു (1 ക്ലെമന്റ് 12). സുവിശേഷത്തിന്റെ കാഹളത്തിനു മുമ്പിൽ ലോകത്തിന്റെ കോട്ടകൾ വീഴുന്നതിന്റെ ചിത്രമായി ജറീക്കോയുടെ പതനത്തെയും, സഭയുടെ ചിത്രമായി റാഹാബിന്റെ ഭവനത്തെയും ഒരിജൻ കണ്ടു (ജോഷ്വ പ്രസംഗങ്ങൾ 3, 7; ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
“ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ!” എന്ന നിലവിളിയോടെയാണ് റോമാ 7 അവസാനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത് (7:24). എട്ടാം അധ്യായം അതിനുള്ള ഉത്തരമാണ്. ലേഖനത്തിൽ ഇതുവരെ വിരളമായിരുന്ന “ആത്മാവ്” എന്ന വാക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ അധ്യായം നിറയുന്നു. തനിച്ചാക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന്റെ പോരാട്ടത്തിൽനിന്ന് മിശിഹായിലുള്ളവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു പൗലോസ് തിരിയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആകയാൽ, ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല.” (8:1)
“ഇപ്പോൾ” എന്ന വാക്കിൽ സുവിശേഷം മുഴുവനുമുണ്ട്. മിശിഹായിൽ ആയിരിക്കുന്നവരുടെ വിധി ഇതിനകം മാറിക്കഴിഞ്ഞു; നമ്മുടെ എല്ലാ പരിശ്രമങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്.
“അവിടുന്നു തന്റെ പുത്രനെ പാപപരിഹാരത്തിനുവേണ്ടി പാപകരമായ ശരീരത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ അയച്ചുകൊണ്ട് പാപത്തിനു ശരീരത്തിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു.” (8:3)
“സാദൃശ്യം” എന്ന വാക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ്. പുത്രൻ നമ്മുടെ അവസ്ഥ യഥാർഥത്തിൽ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു; പാപമൊഴികെ (ഹെബ്രായർ 4:15). കുരിശിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതു പാപമാണ്, പാപിയല്ല.
“ജഡികാഭിലാഷങ്ങൾ മരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു; ആത്മീയാഭിലാഷങ്ങൾ ജീവനിലേക്കും സമാധാനത്തിലേക്കും.” (8:6)
പൗലോസ് ഇവിടെ നിയമങ്ങളുടെ പട്ടിക നൽകുന്നില്ല. ഹൃദയം എവിടേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നു ചോദിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഫലം പറയുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുതിയ നിയമം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1965–1966). പുതിയ നിയമം മുഖ്യമായും ആ കൃപയിലാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്നു വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസും പഠിപ്പിച്ചു (സുമ്മാ തെയോളജിക്ക I–II, 106, 1; ആശയം). “പാപകരമായ ശരീരത്തിന്റെ സാദൃശ്യ”ത്തെക്കുറിച്ച് CCC 602 കാണുക.
പശ്ചാത്തലം.
മർക്കോസിൽ സദുക്കായർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ഇവിടെ മാത്രമാണ്. ജറുസലെമിലെ പുരോഹിതരും പ്രഭുക്കന്മാരും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗമായിരുന്നു അവർ; ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ 23:8-ഉം ചരിത്രകാരനായ ജോസേഫൂസും പറയുന്നതനുസരിച്ച് അവർ പുനരുത്ഥാനം നിഷേധിച്ചു. മോശയുടെ നിയമത്തെ ആധാരമാക്കി, സന്താനമില്ലാതെ മരിച്ച സഹോദരന്റെ വിധവയെ വംശം നിലനിർത്താൻ വിവാഹം ചെയ്യണമെന്ന നിയമത്തിന്മേലാണ് (നിയമാവർത്തനം 25:5–6) അവർ തങ്ങളുടെ വാദം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നത്. പുനരുത്ഥാനവിശ്വാസം അസംബന്ധമാണെന്നു കാണിക്കാനാണ് അവരുടെ കഥ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“…ലിഖിതങ്ങളോ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയോ അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ, നിങ്ങൾക്കു തെറ്റുപറ്റുന്നത്?” (12:24)
ഈ മറുപടി, പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 993). ഈ രണ്ടു തെറ്റും ഇന്നും സാധാരണമാണ്: വചനം ശ്രദ്ധിച്ചു വായിക്കാതിരിക്കുക; നാം കണ്ടിട്ടുള്ളത്രയേ ദൈവമുള്ളൂ എന്നു കരുതുക.
“മറിച്ച്, അവർ സ്വർഗത്തിലെ ദൂതൻമാരെപ്പോലെയായിരിക്കും.” (12:25)
ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരുടെ സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഈശോ പറയുന്നില്ല. അവകാശികളെ ആവശ്യമുള്ള ഈ ജീവിതംപോലെയല്ല ഉത്ഥാനജീവിതം ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് അവിടുന്നു പറയുന്നത്. അവരുടെ കടങ്കഥ സ്വർഗത്തെ വളരെ ചെറുതായി കാണുന്നു.
“അവിടുന്നു മരിച്ചവരുടെയല്ല, ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണ്.” (12:27)
സദുക്കായർതന്നെ ആദരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽനിന്ന്, പുറപ്പാട് 3:6-ൽനിന്നാണ് ഈശോയുടെ വാദം. അബ്രാഹത്തിന്റെ ദൈവം “ആയിരുന്നു” എന്നല്ല ദൈവം പറയുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയോടു തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിച്ച ദൈവം ആ ബന്ധം ശവകുടീരത്തിൽ അവസാനിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുനരുത്ഥാനവിശ്വാസം ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ് (CCC 993). ഈ വാക്യത്തോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി, സമർപ്പിതകന്യാത്വത്തെ വരാനിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ അടയാളമായും മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 1619). ഈ പ്രത്യാശയോടെയാണ് ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും സഭ തന്റെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നത്.
ഒരു നഗരത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കാൻ ദൈവം കൽപിച്ചുവെന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നത് എങ്ങനെ?
ഇതൊരു യഥാർഥ പ്രയാസമാണ്; സഭ അതു മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല. പഴയനിയമഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അപൂർണവും താത്കാലികവുമായ ചില കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ദേയി വെർബും 15). അക്കാലത്തെ അക്രമത്താൽ മുദ്രിതമായ ഒരു ചരിത്രത്തിലേക്കാണ് വെളിപാട് പ്രവേശിച്ചതെന്നും, മിശിഹായുടെ പൂർണതയിലേക്കു ദൈവജനം പടിപടിയായി നയിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും ഇത്തരം “ഇരുണ്ട” ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ പറയുന്നു (വെർബും ദോമിനി 42). മതപരമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ പിൽക്കാലത്തു പറഞ്ഞ വിവരണമാണിതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ഇതിനു പിന്നിലുള്ള ചരിത്രം എന്തായാലും, ഏതെങ്കിലും ജനതയോടു പെരുമാറാനുള്ള മാതൃകയല്ല ഈ കഥ. ദൈവം ആരാണെന്ന് ഈശോ നമുക്കു കാണിച്ചുതന്നു: “ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവിൻ” (മത്തായി 5:44).