3 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ശിമയോൻ പത്രോസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട്.” യോഹന്നാൻ 6:68
വലിയ നോമ്പ് ഇന്ന് അതിന്റെ മധ്യത്തിലെത്തുന്നു. ഈ ബുധനാഴ്ചയെ കലണ്ടർ പാതിനോമ്പായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു: പിന്നിട്ടത്രയും ദിവസങ്ങൾ മുൻപിലുമുണ്ട്; വിഭൂതിതിങ്കളിനെക്കാൾ ഉയിർപ്പ് ഇപ്പോൾ അടുത്താണ്. നിന്ന്, സത്യസന്ധമായി പിന്തിരിഞ്ഞുനോക്കി, വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ പറ്റിയ ദിവസം. ഒന്നാം വായന കേരളത്തിലെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങൾക്കും പരിചിതമായ ഒരു വഴക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു. അബ്രാമും സഹോദരപുത്രനായ ലോത്തും സമ്പന്നരായി; അവരുടെ ഇടയന്മാർ തമ്മിൽ കലഹമായി. അബ്രാമാണു മൂത്തയാൾ; നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച് ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവകാശം അവനാണ്. പകരം അവൻ പറയുന്നു: “നമ്മൾ തമ്മിലും നമ്മുടെ ഇടയൻമാർ തമ്മിലും കലഹമുണ്ടാകരുത്. കാരണം, നമ്മൾ സഹോദരൻമാരാണ്.” “ഇതാ! ദേശമെല്ലാം നിന്റെ കൺമുമ്പിലുണ്ടല്ലോ.” ലോത്ത് കണ്ണുകൊണ്ടു നോക്കി ഏറ്റവും നല്ലതു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു: കർത്താവിന്റെ തോട്ടംപോലെ ജലപുഷ്ടിയുള്ള ജോർദാൻ സമതലം; അവൻ സോദോംവരെ കൂടാരം നീക്കുന്നു. അബ്രാം വിട്ടുകൊടുത്തപ്പോൾ ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു: “നീ തലയുയർത്തി കിഴക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടും തെക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും നോക്കുക.” “നീ കാണുന്ന പ്രദേശമെല്ലാം നിനക്കും നിന്റെ സന്താനപരമ്പരകൾക്കും എന്നേക്കുമായി ഞാൻ തരും.” ആദ്യത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉപേക്ഷിച്ചവനു സർവവും ലഭിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെയും വീടിന്റെയും ഭാഗംവയ്പിൽനിന്നുള്ള മുറിവുകൾ നമ്മുടെ പല കുടുംബങ്ങളും ചുമക്കുന്നുണ്ട്; ഒരു അതിർത്തിക്കല്ലിന്റെ പേരിൽ വർഷങ്ങളായി മിണ്ടാത്ത സഹോദരന്മാർ. നമ്മൾ സഹോദരന്മാരാണ് എന്ന അബ്രാമിന്റെ വാക്കു പറയാൻ പറ്റിയ ദിവസമാണു പാതിനോമ്പ്.
ആയ് പട്ടണത്തിന്റെ പതനമാണ് രണ്ടാം വായന. ദൈവം ജോഷ്വയോടു പറയുന്നു: “നിന്റെ കൈയിലിരിക്കുന്ന കുന്തം ആയ് പട്ടണത്തിനു നേരേ ചൂണ്ടുക; ഞാൻ പട്ടണം നിന്റെ കരങ്ങളിൽ ഏൽപിക്കും.” യുദ്ധം തീരുംവരെ ജോഷ്വ കൈ താഴ്ത്തുന്നില്ല; ആയ് രാജാവിനെ സന്ധ്യവരെ ഒരു മരത്തിൽ തൂക്കുന്നു; സൂര്യാസ്തമയത്തിൽ ശരീരം താഴെയിറക്കുന്നു. കഠിനമായ ഒരു യുഗത്തിന്റെ കഠിനമായ കഥ. ഈ അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിച്ച ഒരിജൻ അതിനെ കുരിശിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിച്ചു (ആശയം): ഈശോ എന്ന അതേ പേരുള്ള ജോഷ്വയുടെ നീട്ടിയ കരം മരത്തിൽ വിരിച്ച മിശിഹായുടെ കരങ്ങളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു; മരത്തിൽ തൂക്കപ്പെട്ട ശത്രു, കുരിശിൽ മിശിഹാ നിരായുധമാക്കിയ തിന്മയുടെ ശക്തികളിലേക്കും: “അവൻ കുരിശിൽ അവയുടെമേൽ വിജയം ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ട് അവയെ പരസ്യമായി അവഹേളനപാത്രങ്ങളാക്കി.” നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ സഭ കുരിശ് നമ്മുടെ മുൻപിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു: ഈ പോരാട്ടം നമ്മുടേതുമാത്രമല്ല; അതു നേരത്തേതന്നെ ജയിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു തീക്ഷ്ണതയുള്ള തന്റെ ജനത്തിന്റെ രക്ഷ പൗലോസ് തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു; രക്ഷ എത്ര അടുത്താണെന്ന് അവൻ കാണിക്കുന്നു: “ആകയാൽ, യേശു കർത്താവാണ് എന്ന് അധരംകൊണ്ട് ഏറ്റുപറയുകയും ദൈവം അവനെ മരിച്ചവ രിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു എന്നു ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്താൽ നീ രക്ഷപ്രാപിക്കും.” അത് എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ്: “കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവരും രക്ഷപ്രാപിക്കും.” ജീവന്റെ അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മഹാപ്രഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കാണ് സുവിശേഷം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. തന്റെ ശരീരം യഥാർഥ ഭക്ഷണവും രക്തം യഥാർഥ പാനീയവുമാണെന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു; ശിഷ്യരിൽ പലരും പറയുന്നു: “ഈ വചനം കഠിനമാണ്. ഇതു ശ്രവിക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?” അവർ അവിടുത്തെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതല്ല; ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാണു വിട്ടുപോകുന്നത്. “ഇതിനുശേഷം അവന്റെ ശിഷ്യൻമാരിൽ വളരെപ്പേർ അവനെ വിട്ടുപോയി; അവർ പിന്നീടൊരിക്കലും അവന്റെ കൂടെ നടന്നില്ല.” ഈശോ തന്റെ വാക്കുകൾ മയപ്പെടുത്തുന്നില്ല; കൂടുതൽ സൗമ്യമായ വിശദീകരണം നൽകി അവരെ തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നുമില്ല. അവിടുന്നു പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ നേരേ തിരിയുന്നു: “നിങ്ങളും പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?” എല്ലാ കാലത്തെയും സഭയ്ക്കുവേണ്ടി പത്രോസ് മറുപടി പറയുന്നു: “കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട്.” “നീയാണു ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധൻ എന്നു ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ നമ്മിൽ ചിലർ തളർന്നിരിക്കുന്നു; ചിലർ ആരുമറിയാതെ ഉപേക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഈശോ അതേ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. അർഥമുള്ള ഏക ഉത്തരം ഇന്നും പത്രോസിന്റേതുതന്നെ.
വിഷയം: “കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട്.”
പാതിനോമ്പ്: അബ്രാമിന്റെ ഉദാരത, കുരിശിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന നീട്ടിയ കരം, അധരത്തിലുള്ള വിശ്വാസവചനം, പത്രോസിന്റെ മറുപടി.
“അബ്രാം ലോത്തിനോടു പറഞ്ഞു: നമ്മൾ തമ്മിലും നമ്മുടെ ഇടയൻമാർ തമ്മിലും കലഹമുണ്ടാകരുത്. കാരണം, നമ്മൾ സഹോദരൻമാരാണ്.” ഉൽപത്തി 13:8
“സാധിക്കുന്നിടത്തോളം എല്ലാവരോടും സമാധാനത്തിൽ വർത്തിക്കുവിൻ.” റോമാ 12:18
ജീവിതത്തിൽ: വസ്തുവിന്റെയോ അവകാശത്തിന്റെയോ പേരിൽ കുടുംബത്തിലുള്ള വഴക്കിൽ ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് സമാധാനത്തിലേക്ക് ഒരു ചുവടു വയ്ക്കുക.
“വചനം നിനക്കു സമീപസ്ഥമാണ്; അതു നിന്റെ അധരത്തിലും ഹൃദയത്തിലും ഉണ്ട്. അതു പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ നിനക്കു കഴിയും.” നിയമാവർത്തനം 30:14
“ആകയാൽ, യേശു കർത്താവാണ് എന്ന് അധരംകൊണ്ട് ഏറ്റുപറയുകയും ദൈവം അവനെ മരിച്ചവ രിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു എന്നു ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്താൽ നീ രക്ഷപ്രാപിക്കും.” റോമാ 10:9
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ഉറക്കെ പറയുക: ഈശോ കർത്താവാണ്; ദൈവം അവിടുത്തെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു.
“അങ്ങ് എനിക്കു ജീവന്റെ മാർഗംകാണിച്ചുതരുന്നു; അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ പൂർണതയുണ്ട്; അങ്ങയുടെ വലത്തുകൈയിൽ ശാശ്വതമായ സന്തോഷമുണ്ട്.” സങ്കീർത്തനം 16:11
“ശിമയോൻ പത്രോസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട്.” യോഹന്നാൻ 6:68
ജീവിതത്തിൽ: ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു നോമ്പുതീരുമാനം വീണ്ടും എടുക്കുക; ഈ ആഴ്ച ഒരു ദിവ്യകാരുണ്യസന്ദർശനം നടത്തുക.
നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ കുരിശ് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെടുന്നു; ചോദ്യം വീണ്ടും ഉയരുന്നു: നിങ്ങളും പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?
സമാധാനത്തിനുവേണ്ടി വിട്ടുകൊടുക്കുക; ഈശോ കർത്താവാണെന്ന് ഏറ്റുപറയുക; നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങളുള്ളവനോടൊപ്പം നിലനിൽക്കുക.
തീരുമാനം: ഇന്നുതന്നെ നോമ്പ് പുതുക്കുക; സമാധാനത്തിലേക്ക് ഒരു ചുവടു വയ്ക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു പാതിനോമ്പ്, വലിയ നോമ്പിന്റെ മധ്യം. സത്യസന്ധമായി പിന്തിരിഞ്ഞുനോക്കാനും വീണ്ടും തുടങ്ങാനും പറ്റിയ ദിവസം.
ഭൂമിയുടെ പേരിൽ അബ്രാമും ലോത്തും തമ്മിൽ കലഹമുണ്ടാകുന്നു. മൂത്തയാളായ അബ്രാം പറയുന്നു: നമ്മൾ തമ്മിൽ കലഹമുണ്ടാകരുത്; നമ്മൾ സഹോദരന്മാരാണ് (ഉൽപ 13:8). ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവൻ ലോത്തിനെ അനുവദിക്കുന്നു. പിന്നീട് കാണുന്ന ദേശമെല്ലാം ദൈവം അബ്രാമിനു നൽകുന്നു. വസ്തുവിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള വഴക്കിന്റെ മുറിവ് പല കുടുംബങ്ങളും ചുമക്കുന്നു. ഇന്നു നമുക്കു സമാധാനത്തിലേക്ക് ഒരു ചുവടു വയ്ക്കാം.
ജോഷ്വ ആയിയുടെ നേരേ കൈ നീട്ടുന്നു; യുദ്ധം ജയിക്കുംവരെ അതു താഴ്ത്തുന്നില്ല. കുരിശിൽ വിരിച്ച മിശിഹായുടെ കരങ്ങളുടെ ചിത്രമാണ് ഈ നീട്ടിയ കരത്തിൽ സഭാപിതാക്കന്മാർ കണ്ടത്. നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ സഭ കുരിശ് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പോരാട്ടം അവിടുന്നു നേരത്തേ ജയിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
തന്റെ ശരീരം യഥാർഥ ഭക്ഷണമാണെന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞപ്പോൾ പല ശിഷ്യരും അവിടുത്തെ വിട്ടുപോയി. അവിടുന്നു പന്ത്രണ്ടുപേരോടു ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങളും പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ? പത്രോസ് മറുപടി പറയുന്നു: കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട് (യോഹ 6:68). ഇന്നു നാം തളർന്നിരിക്കുന്നെങ്കിൽ പത്രോസിന്റെ മറുപടി നമ്മുടേതാക്കാം; ഉയിർപ്പിലേക്കു നടന്നുനീങ്ങാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ചിലർ ഈശോയെ വിട്ടുപോയപ്പോൾ അവിടുന്നു തന്റെ കൂട്ടുകാരോടു ചോദിച്ചു: നിങ്ങളും എന്നെ വിട്ടുപോകുമോ? പത്രോസ് പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ എവിടെപ്പോകും? ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങയോടൊപ്പം നിൽക്കണം! ഇന്നു നമുക്കും ഈശോയോടു പറയാം: എനിക്കും അങ്ങയോടൊപ്പം നിൽക്കണം.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഞങ്ങളും വിട്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ എന്ന് അങ്ങു ചോദിക്കുന്നു. പത്രോസിനോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ മറുപടി പറയുന്നു: ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കലുണ്ട്. സമാധാനത്തിനുവേണ്ടി വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അബ്രാമിന്റെ ഉദാരതയും, അധരംകൊണ്ട് അങ്ങയെ ഏറ്റുപറയാനും ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കാനുമുള്ള വിശ്വാസവും, അങ്ങയുടെ കുരിശിലേക്കും ഉയിർപ്പിലേക്കുമുള്ള ബാക്കി വഴി നടക്കാനുള്ള ശക്തിയും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പ് ഇന്നു പാതിയിലെത്തുന്നു. നാം എന്താണു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് എന്നു വായനകൾ ചോദിക്കുന്നു. അബ്രാം സഹോദരപുത്രനെ ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു; ലോത്ത് കണ്ണിനു നല്ലതായി തോന്നുന്നതിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, കഠിനമായ ഒരു പ്രബോധനംമൂലം പല ശിഷ്യന്മാരും പിൻവാങ്ങുന്നു; ശേഷിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പത്രോസ് മറുപടി പറയുന്നു. ഇവയ്ക്കിടയിൽ ആയ്പട്ടണം പിടിച്ചടക്കുന്നതിന്റെ വിവരണമുണ്ട്; പ്രാചീനയുദ്ധത്തിന്റെ കഠിനമായ ആ താൾ മിശിഹായുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കണം. കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും രക്ഷയുണ്ടെന്നു പൗലോസും പറയുന്നു. വഴിയുടെ മധ്യത്തിൽ ചോദ്യം ലളിതമാണ്: ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും?
പശ്ചാത്തലം.
ഈജിപ്തിൽനിന്ന് അബ്രാം സമ്പന്നനായി മടങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു; ലോത്തിനും ആടുമാടുകളുണ്ട്. ഇരുവരെയും താങ്ങാൻ ദേശത്തിനു കഴിയുന്നില്ല; ഇടയന്മാർ തമ്മിൽ കലഹിക്കുന്നു (13:5–7). കാനാന്യരും പെരീസ്യരും അന്ന് അവിടെ പാർത്തിരുന്നു എന്ന് അധ്യായം പറയുന്നു; അതായത്, അയൽക്കാർ കാൺകെയാണ് ഈ കുടുംബവഴക്ക്.
ബഥേലിനടുത്തുള്ള മലകളിൽനിന്നു നോക്കുമ്പോൾ പച്ചപിടിച്ചു കാണുന്ന ജോർദാന്റെ താഴ്ഭാഗമാണ് ഈ സമതലം. സോദോമും ഗൊമോറായും നശിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള അവസ്ഥയാണത് എന്ന മുന്നറിയിപ്പും ഗ്രന്ഥകാരൻ ചേർക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതാ! ദേശമെല്ലാം നിന്റെ കൺമുമ്പിലുണ്ടല്ലോ.” (13:9)
പ്രായംകൊണ്ടു മൂത്തവനും വാഗ്ദാനം ലഭിച്ചവനുമായ അബ്രാമിന് ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാമായിരുന്നു. ദേശം നൽകുന്നതു ദൈവമാണെന്ന് അറിയുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം ആ അവകാശം വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
“ജോർദാൻ സമതലം മുഴുവൻ ജലപുഷ്ടിയുള്ള ഭൂമിയാണെന്നു ലോത്ത് കണ്ടു. അതു കർത്താവിന്റെ തോട്ടംപോലെയും” (13:10)
ഈ വാക്കുകൾ ഏദനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; അടുത്ത വാക്കുകൾ സോദോമിന്റെ പേരു പറയുന്നു. പറുദീസയായി തോന്നുന്നതു നാശത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാകാം. തിരഞ്ഞെടുത്തതിൽ ലോത്ത് പാപം ചെയ്യുന്നില്ല; എന്നാൽ കാഴ്ച മാത്രം നോക്കിയാണ് അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടാരം സോദോമിനടുത്താകുന്നു (വാക്യം 12).
“നീ തലയുയർത്തി കിഴക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടും തെക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും നോക്കുക.” (13:14)
ലോത്ത് സ്വന്തം കാര്യത്തിനു കണ്ണുയർത്തി. വിട്ടുകൊടുത്ത അബ്രാമിനോടാകട്ടെ, കണ്ണുയർത്താൻ ദൈവം പറയുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പു വിട്ടുകൊടുത്തവന്, തിരഞ്ഞെടുക്കാമായിരുന്നതിലധികം ലഭിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഇളയവന് ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുപ്പു നൽകുന്ന മൂത്തവന്റെ വിനയത്തെ, ഉൽപത്തിയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പ്രശംസിക്കുന്നു (ആശയം). ശാന്തശീലർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, സമാധാനസ്ഥാപകർ ഭാഗ്യവാന്മാർ എന്ന കർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് (മത്തായി 5:5, 9) ഈ ഭാഗം വഴിയൊരുക്കുന്നു. വ്യക്തികളോടും അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളോടുമുള്ള ആദരം അഞ്ചാം പ്രമാണം സംരക്ഷിക്കുന്ന സമാധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2304).
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോ അയ്യായിരം പേരെ തീറ്റി, കഫർണാമിലെ സിനഗോഗിൽ (6:59) താൻ ജീവന്റെ അപ്പമാണെന്നു പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. താൻ നൽകുന്ന അപ്പം ലോകത്തിന്റെ ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള തന്റെ മാംസമാണെന്ന് (6:51) അവിടുന്നു പറഞ്ഞു. അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തു കേട്ടിരുന്നതു ജനക്കൂട്ടമാണ്; ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ശിഷ്യന്മാർക്കുതന്നെ ഇതു താങ്ങാനാവുന്നില്ല. അന്ത്യത്താഴത്തിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ സ്ഥാപനവിവരണം യോഹന്നാൻ നൽകുന്നില്ല; ആ ധർമം ഈ അധ്യായമാണു നിർവഹിക്കുന്നത്, അതിന്റെ അവസാനമാണിത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആത്മാവാണു ജീവൻ നൽകുന്നത്; ശരീരം ഒന്നിനും ഉപകരിക്കുന്നില്ല.” (6:63)
തന്റെ മാംസത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞത് ഈശോ ഇവിടെ പിൻവലിക്കുന്നില്ല. ഗ്രീക്കിലെ സാർക്സ് (പി.ഒ.സി.യിൽ ശരീരം) ഇവിടെ തന്നിൽത്തന്നെ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യപ്രകൃതിയാണ്: മാനുഷികയുക്തികൊണ്ടു മാത്രം ഈ പ്രബോധനം സ്വീകരിക്കാനാവില്ല. ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്ന ഇറച്ചിപോലെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ മാംസം ഉപകരിക്കുകയില്ല, ആത്മാവിനോടു ചേരുമ്പോൾ അതു ജീവൻ നൽകുന്നു എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വിശദീകരിക്കുന്നു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 27; ആശയം).
“ഇതിനുശേഷം അവന്റെ ശിഷ്യൻമാരിൽ വളരെപ്പേർ അവനെ വിട്ടുപോയി;” (6:66)
വാക്കുകൾ മയപ്പെടുത്താൻ ഈശോ അവരുടെ പിന്നാലെ ഓടുന്നില്ല. അവർ വിട്ടുപോകുന്നതിനു യോഹന്നാൻ നൽകുന്ന കാരണം ജീവന്റെ അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനമാണ്.
“കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുത്തേക്കു പോകും? നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ നിന്റെ പക്കലുണ്ട്.” (6:68)
തനിക്കു മനസ്സിലായി എന്നു പത്രോസ് പറയുന്നില്ല; പോകാൻ വേറെ ഇടമില്ല എന്നാണു പറയുന്നത്. വഴിയുടെ മധ്യത്തിൽ വിശ്വാസം ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയാണ്. പന്ത്രണ്ടുപേർക്കുംവേണ്ടി അദ്ദേഹം “ഞങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം നേരിട്ട് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: പീഡാനുഭവത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനംപോലെതന്നെ കുർബാനയുടെ ആദ്യപ്രഖ്യാപനവും ശിഷ്യന്മാരെ ഭിന്നിപ്പിച്ചു; കുർബാനയും കുരിശും ഇടർച്ചക്കല്ലുകളാണ്. നിങ്ങളും പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ എന്ന കർത്താവിന്റെ ചോദ്യം, നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അവിടുത്തേക്കു മാത്രമാണ് ഉള്ളതെന്നു കണ്ടെത്താനുള്ള ക്ഷണമായി കാലങ്ങളിലൂടെ മുഴങ്ങുന്നു (CCC 1336). ഓരോ തവണയും വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുന്നത് അതിനുള്ള മറുപടിയാണ്.
“ശരീരം ഒന്നിനും ഉപകരിക്കുന്നില്ല” എന്നതിനർഥം കുർബാന ഒരു പ്രതീകം മാത്രമാണെന്നാണോ?
അല്ല. തന്റെ മാംസം യഥാർഥ ഭക്ഷണമാണെന്ന് ഈശോ തൊട്ടുമുമ്പു പറഞ്ഞു (6:55). അവിടുന്ന് അതുതന്നെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നു മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണു ശിഷ്യന്മാർ പിൻവാങ്ങുന്നത്. വാക്യം 63, തന്നിൽത്തന്നെ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യപ്രകൃതിയെയും ജീവൻ നൽകുന്ന ആത്മാവിനെയും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. മിശിഹാ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സത്യമായും യഥാർഥമായും സത്താപരമായും സന്നിഹിതനാണെന്നു സഭ വിശ്വസിക്കുന്നു (CCC 1374); ഈ വിശ്വാസത്തിലേക്കു നമ്മെ തുറക്കുന്നത് ആത്മാവാണ്.
സീറോ മലബാർ സഭയുടെ കലണ്ടറിൽ പാതിനോമ്പ് പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രാദേശികരീതിയനുസരിച്ച് ചില ഇടവകകളിൽ ഇന്നു പ്രത്യേക പ്രാർഥനകളോടെ കുരിശിനെ വണങ്ങാറുണ്ട്. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം ഈ ദിവസത്തിനു ചേർന്നതാണ്: വഴിയുടെ പാതിയിൽ, ശേഷിച്ചവരോടു കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങളും പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?