4 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ദൈവം മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞസ്വന്തം ജനത്തെ അവിടുന്നു പരിത്യജിച്ചിട്ടില്ല.” റോമാ 11:2
ജലപുഷ്ടിയുള്ള സമതലം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ലോത്ത് സോദോമിലേക്കു കൂടാരം നീക്കിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തെ രാജാക്കന്മാർ തമ്മിൽ യുദ്ധമാകുന്നു; സോദോം കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുന്നു: “സോദോമിൽ പാർത്തിരുന്ന അബ്രാമിന്റെ സഹോദരപുത്രനായ ലോത്തിനെയും അവന്റെ സ്വത്തുക്കളോടൊപ്പം അവർ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.” അവൻ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തതല്ലേ, അനുഭവിക്കട്ടെ എന്ന് അബ്രാമിനു പറയാമായിരുന്നു. പകരം: “സഹോദരൻ തടവുകാരനാക്കപ്പെട്ടെന്നുകേട്ടപ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിൽത്തന്നെ ജനിച്ചു വളർന്നവരും പയറ്റിത്തെളിഞ്ഞവരുമായ മുന്നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടുപേരോടൊപ്പം അബ്രാം ദാൻവരെ അവരെ പിന്തുടർന്നു.” രാത്രിയിൽ അവൻ പോരാടുന്നു; കൊള്ളക്കാരെ തുരത്തുന്നു; “ചാർച്ചക്കാരനായ ലോത്തിനെയും അവന്റെ വസ്തുവകകളെയും സ്ത്രീകളെയും ജനങ്ങളെയും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.” വിട്ടുപോയവന്റെ പിന്നാലെ ചെല്ലുന്ന സ്നേഹമാണിത്. നമ്മിൽ പലരുടെയും കുടുംബത്തിൽ ഒരു ലോത്തുണ്ട്: മറ്റൊരു വഴി തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു മകൻ, വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ ഒരു സഹോദരി, കടത്തിലോ മദ്യത്തിലോ കുരുങ്ങിയ ഒരു ബന്ധു. അവൻ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ് എന്നു പറയാതെ, പ്രാർഥനയോടും ക്ഷമയോടും പ്രായോഗികസഹായത്തോടുംകൂടെ അവരുടെ പിന്നാലെ ചെല്ലാനാണ് വലിയ നോമ്പ് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനായ മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞുമായി അബ്രാമിനെ എതിരേൽക്കാൻ വരുന്നു (ഉൽപത്തി 14:18). നിത്യപുരോഹിതനായ മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപമായി ഹെബ്രായലേഖനം അവനെ കാണുന്നു; അവന്റെ കാഴ്ചയിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ അപ്പത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെയും പ്രതിരൂപം സഭയും കാണുന്നു.
ആയിയിലെ വിജയത്തിനുശേഷം ജോഷ്വ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒന്നു ചെയ്യുന്നു: ആരാധിക്കാനായി അവൻ നിൽക്കുന്നു. ഏബാൽമലയിൽ ചെത്തിമിനുക്കാത്ത കല്ലുകൾകൊണ്ട്, ഇരുമ്പായുധം സ്പർശിക്കാത്ത ഒരു ബലിപീഠം അവൻ പണിയുന്നു; ബലികൾ അർപ്പിക്കുന്നു; നിയമം കല്ലുകളിൽ എഴുതുന്നു; എന്നിട്ട് അത് ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു: “മോശ കൽപിച്ച ഒരു വാക്കുപോലും, സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും തങ്ങളുടെയിടയിൽ പാർത്തിരുന്ന പരദേശികളും അടങ്ങിയ ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തിൽ ജോഷ്വ വായിക്കാതിരുന്നില്ല.” വചനവും ബലിപീഠവും; എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുകൂടി; ആരും ഒഴിവാക്കപ്പെടാതെ. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും രൂപം ഇതാണ്. ആദ്യം ദൈവവചനം സമൂഹത്തിനു മുഴുവൻ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ച അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ആരെല്ലാമാണ് അവിടെയുള്ളതെന്നു നോക്കുക: സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും പരദേശികളും. കുട്ടികൾ വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കുള്ളവരാണ്, അടങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല. വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഒരു നിമിഷമെടുത്ത് അവർ എന്തു കേട്ടുവെന്നു മാതാപിതാക്കൾ ചോദിച്ചാൽ വായനകളും അവരുടേതാകും.
പല ക്രിസ്ത്യാനികളും അശ്രദ്ധമായി ചോദിച്ചിട്ടുള്ള ചോദ്യം പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു: “ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ പരിത്യജിച്ചുവോ? ഒരിക്കലുമില്ല.” ഒരു ഇസ്രായേൽക്കാരനെന്ന നിലയിൽ അവൻ മറുപടി പറയുന്നു: “ദൈവം മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞസ്വന്തം ജനത്തെ അവിടുന്നു പരിത്യജിച്ചിട്ടില്ല.” താൻ മാത്രമേ ശേഷിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്ന് ഏലിയാ പരാതിപ്പെട്ടപ്പോൾ ദൈവം പറഞ്ഞു: “ബാലിന്റെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്താത്ത ഏഴായിരംപേരെ എനിക്കുവേണ്ടി ഞാൻ മാറ്റിനിർത്തിയിട്ടുണ്ട്.” “അപ്രകാരംതന്നെ, കൃപയാൽതെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു അവശിഷ്ടഭാഗം ഇക്കാലഘട്ടത്തിലും ഉണ്ട്.” ഈ അധ്യായങ്ങളെ ആധാരമാക്കി രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിച്ചു: പിതാക്കന്മാരെപ്രതി യഹൂദർ ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നു; കാരണം, ദൈവം തന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കുന്നില്ല (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ 4). ഏലിയായുടെ പരാതി നമ്മുടെയും പ്രലോഭനമാണ്: വിശ്വസ്തരായി ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നതു നാം മാത്രമാണെന്ന തോന്നൽ. ദൈവത്തിന് എപ്പോഴും തന്റെ ഏഴായിരം പേരുണ്ട്. സുവിശേഷത്തിൽ കൂടാരത്തിരുനാൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു; മരുഭൂമിയിലെ യാത്ര ഓർക്കാൻ ഇസ്രായേൽ കൂടാരങ്ങളിൽ പാർത്തിരുന്ന വലിയ ശരത്കാല തിരുനാൾ. പോയി പേരെടുക്കാൻ ഈശോയുടെ ബന്ധുക്കൾ നിർബന്ധിക്കുന്നു: “പരസ്യമായി അറിയപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തിക്കുകയില്ല.” യോഹന്നാൻ ദുഃഖത്തോടെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “അവന്റെ സഹോദരൻമാർപോലും അവനിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.” ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു: “എന്റെ സമയം ഇതുവരെയും ആയിട്ടില്ല.” പിന്നീട് അവിടുന്നു പോകുന്നു, പരസ്യമായല്ല, രഹസ്യമായി. ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു തർക്കിക്കുന്നു; എന്നാൽ യഹൂദരെ ഭയന്ന് ആരും പരസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നില്ല. യോഹന്നാന്റെ ഭാഷയിൽ ഇതു ചില അധികാരികളോടുള്ള ഭയമാണ്; ജനക്കൂട്ടവും യഹൂദർതന്നെയായിരുന്നല്ലോ. പ്രശസ്തിയുടെ സമയപ്പട്ടികയല്ല ഈശോ പിന്തുടരുന്നത്. അവിടുന്നു പിതാവിന്റെ മണിക്കൂറിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ നന്മപ്രവൃത്തികളും രഹസ്യമായി ചെയ്യാൻ ഈ നോമ്പിൽ അവിടുന്നു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ദൈവം മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞസ്വന്തം ജനത്തെ അവിടുന്നു പരിത്യജിച്ചിട്ടില്ല.”
ലോത്തിന്റെ പിന്നാലെ ചെല്ലുന്ന അബ്രാം, വചനത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും ചുറ്റും ജനത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന ജോഷ്വ, കൃപയാൽ അവശിഷ്ടഭാഗത്തെ കാക്കുന്ന ദൈവം, പിതാവിന്റെ മണിക്കൂറിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഈശോ.
“സഹോദരൻ തടവുകാരനാക്കപ്പെട്ടെന്നുകേട്ടപ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിൽത്തന്നെ ജനിച്ചു വളർന്നവരും പയറ്റിത്തെളിഞ്ഞവരുമായ മുന്നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടുപേരോടൊപ്പം അബ്രാം ദാൻവരെ അവരെ പിന്തുടർന്നു.” ഉൽപത്തി 14:14
“നിങ്ങളിലാരാണ്, തനിക്കു നൂറ് ആടുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കേ അവയിൽ ഒന്നു നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ തൊ ണ്ണൂറ്റൊൻപതിനെയും മരുഭൂമിയിൽ വിട്ടിട്ട്, നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ കണ്ടുകിട്ടുവോളം തേടിപ്പോകാത്തത്?” ലൂക്കാ 15:4
ജീവിതത്തിൽ: അകന്നുപോയ ഒരാളെ, കരുതലുണ്ടെന്നു കാണിക്കാൻ മാത്രമായി, ബന്ധപ്പെടുക.
“മോശ കൽപിച്ച ഒരു വാക്കുപോലും, സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും തങ്ങളുടെയിടയിൽ പാർത്തിരുന്ന പരദേശികളും അടങ്ങിയ ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തിൽ ജോഷ്വ വായിക്കാതിരുന്നില്ല.” ജോഷ്വ 8:35
“അവൻ അവരോടു പറയാൻ തുടങ്ങി. നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കെത്തന്നെ ഇന്ന് ഈ തിരുവെഴുത്തു നിറവേറിയിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 4:21
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ചത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കുശേഷം, വായനകളിൽ എന്തു കേട്ടുവെന്നു വീട്ടിലെ ഓരോ കുട്ടിയോടും ചോദിക്കുക.
“എന്നാൽ, ബാലിന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കുകയോ അവനെ ചുംബിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഏഴായിരം പേരെ ഞാൻ ഇസ്രായേലിൽ അവശേഷിപ്പിക്കും.” 1 രാജാക്കന്മാർ 19:18
“അപ്രകാരംതന്നെ, കൃപയാൽതെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു അവശിഷ്ടഭാഗം ഇക്കാലഘട്ടത്തിലും ഉണ്ട്.” റോമാ 11:5
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച രഹസ്യമായി ഒരു നന്മ ചെയ്യുക; അത് ആരോടും പറയാതിരിക്കുക.
ദൈവം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ പിന്നാലെ ചെല്ലുന്നു; തന്റെ ജനത്തെ മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു; തന്റെ വിളി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കുന്നില്ല.
വഴിതെറ്റിയവരുടെ പിന്നാലെ നമുക്കു ചെല്ലാം; വചനത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും ചുറ്റും എല്ലാവർക്കും ഇടം കൊടുക്കാം; പിതാവിന്റെ മണിക്കൂറിൽ ആശ്രയിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച അകന്നുപോയ ഒരാളിലേക്കു കൈനീട്ടുക; കുട്ടികളെ വചനത്തിലേക്കും ബലിപീഠത്തിലേക്കും കൊണ്ടുവരിക.
പ്രിയരേ, ലോത്ത് സോദോമിനടുത്തു താമസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ശത്രുക്കൾ അവനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയപ്പോൾ അത് അവന്റെ തെറ്റല്ലേ എന്ന് അബ്രാം പറഞ്ഞില്ല. ആളുകളെ കൂട്ടി ദാൻവരെ പിന്തുടർന്ന് അവൻ ലോത്തിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു (ഉൽപ 14:14–16). നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ഒരു ലോത്തുണ്ടോ? പ്രാർഥനയോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ നമുക്ക് അവന്റെ പിന്നാലെ ചെല്ലാം.
യുദ്ധത്തിനുശേഷം ജോഷ്വ ഒരു ബലിപീഠം പണിയുന്നു; സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും പരദേശികളുമടങ്ങിയ ജനത്തിനു മുൻപിൽ നിയമത്തിലെ ഓരോ വാക്കും വായിക്കുന്നു (ജോഷ്വ 8:35). ഇതാണ് നമ്മുടെ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ രൂപം: എല്ലാവർക്കുമായി വചനം; ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ച. നമുക്കു കുട്ടികളെ കൂടെ കൊണ്ടുവരാം; അവരെ കേൾക്കാൻ സഹായിക്കാം.
പൗലോസ് പറയുന്നു: ദൈവം മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞ സ്വന്തം ജനത്തെ അവിടുന്നു പരിത്യജിച്ചിട്ടില്ല (റോമാ 11:2). കൃപയാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു അവശിഷ്ടഭാഗത്തെ ദൈവം എപ്പോഴും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. നാം യഹൂദജനത്തെ ആദരിക്കുന്നു; നാം മാത്രമാണു വിശ്വസ്തരെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതുന്നുമില്ല.
പോയി പേരെടുക്കാൻ ഈശോയുടെ ബന്ധുക്കൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവിടുന്നു പറയുന്നു: എന്റെ സമയം ഇതുവരെയും ആയിട്ടില്ല; എന്നിട്ട് രഹസ്യമായി തിരുനാളിനു പോകുന്നു (യോഹ 7:6, 10). ഈ നോമ്പിൽ നമുക്കും നന്മ രഹസ്യമായി ചെയ്യാം; പിതാവിന്റെ സമയത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, അബ്രാമിന്റെ സഹോദരപുത്രൻ സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൊണ്ടാണു വലിയ കുഴപ്പത്തിൽപ്പെട്ടത്; എന്നിട്ടും അബ്രാം അവനെ രക്ഷിക്കാൻ പോയി! നിന്നോടു വികൃതി കാട്ടിയ ആരോടെങ്കിലും ഇന്നു നിനക്കു ദയ കാണിക്കാമോ? ഈശോ നമ്മോടു ചെയ്യുന്നത് അതാണ്.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, സോദോമിലേക്കുള്ള വഴി ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ വന്നു; ഞങ്ങളെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. വഴിതെറ്റിയവരോട് അബ്രാമിന്റെ ഹൃദയവും, വചനത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും ചുറ്റും ജനത്തെ മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയ ജോഷ്വയുടെ വിശ്വാസവും, പിതാവിന്റെ മണിക്കൂറിനായി കാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമയും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങൾ മാത്രമാണു വിശ്വസ്തരെന്നു കരുതുന്നതിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. അങ്ങ് ഒരിക്കലും പരിത്യജിക്കാത്ത ആദ്യ ഉടമ്പടിയുടെ ജനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ആമേൻ.
ഇന്നത്തെ രണ്ടു പ്രധാന വായനകളിലും കുടുംബബന്ധങ്ങളുണ്ട്. നല്ല ഭൂമി സ്വന്തമാക്കി, ഇപ്പോൾ തടവുകാരനായി കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട ലോത്തിനെ രക്ഷിക്കാൻ അബ്രാം തന്റെ ഭവനത്തിലെ ആളുകളുമായി പുറപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, ഈശോയുടെ “സഹോദരന്മാർ” അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; തിരുനാളിൽ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്താൻ അവർ നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കിടയിൽ, ജോഷ്വ ഏബാൽമലയിൽ ബലിപീഠം പണിത് നിയമം മുഴുവൻ ജനത്തെ വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കുന്നു; ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ പരിത്യജിച്ചുവോ എന്നു പൗലോസ് ചോദിച്ച്, ഒരിക്കലുമില്ല എന്ന് ഉത്തരം പറയുന്നു. തനിക്കുള്ളവരെ ദൈവം കൈവിടുന്നില്ല; അബ്രാമും കൈവിടുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
ഉൽപത്തി 14 ചുറ്റുമുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്. ഒരു പഴയ യുദ്ധരേഖപോലെയാണ് അതിന്റെ വായന: കിഴക്കുനിന്നുള്ള നാലു രാജാക്കന്മാർ സമതലത്തിലെ നഗരങ്ങളുടെ അഞ്ചു രാജാക്കന്മാർക്കെതിരേ. ഇതിൽ പറയുന്ന രാജാക്കന്മാരെ മറ്റു പ്രാചീനരേഖകളിൽ ഉറപ്പോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല; അധ്യായത്തിന്റെ കാലത്തെക്കുറിച്ചു പണ്ഡിതർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്. സമതലത്തിലെ നഗരങ്ങളിൽ വസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച ലോത്ത് (13:12) ഇപ്പോൾ സോദോമിലാണ് (14:12); അതിനാൽ അതിന്റെ പരാജയത്തിൽ അവനും പെടുന്നു.
ഈ അധ്യായത്തിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ഭാഗത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ് വായന നിൽക്കുന്നു: സാലെം രാജാവും അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനുമായ മെൽക്കിസെദേക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞുമായി വന്ന് അബ്രാമിനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു (14:18–20).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സോദോമിൽ പാർത്തിരുന്ന അബ്രാമിന്റെ സഹോദരപുത്രനായ ലോത്തിനെയും” (14:12)
കുടുംബബന്ധവും സ്ഥലവും ഗ്രന്ഥകാരൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ അധ്യായത്തിലെ ലോത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത്.
“സഹോദരൻ തടവുകാരനാക്കപ്പെട്ടെന്നുകേട്ടപ്പോൾ” (14:14)
ലോത്തിന് ഇതു വേണ്ടതുതന്നെ എന്ന് അബ്രാം പറയുന്നില്ല. വഴക്കില്ലാതെ നല്ല ഭൂമി വിട്ടുകൊടുത്ത അദ്ദേഹം, അത് എടുത്തവനുവേണ്ടി ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ 318 പേരുടെ എണ്ണം ഗ്രീക്ക് അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതുമ്പോൾ അതിൽ ഈശോയുടെയും കുരിശിന്റെയും അടയാളം ബർണബാസിന്റെ ലേഖനം (9) കണ്ടു (ആശയം). ചില ആദ്യകാല എഴുത്തുകാർക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്ന പ്രതീകാത്മകവായനയാണിത്, പാഠത്തിന്റെ നേരർഥമല്ല.
“ചാർച്ചക്കാരനായ ലോത്തിനെയും അവന്റെ വസ്തുവകകളെയും സ്ത്രീകളെയും ജനങ്ങളെയും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.” (14:16)
എല്ലാം തിരികെ വരുന്നു. സോദോം രാജാവിനോടു പിന്നീടു പറയുന്നതുപോലെ അബ്രാം തനിക്കായി ഒന്നും എടുക്കുന്നില്ല (14:22–23).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ അധ്യായത്തിലെ തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ സഭയ്ക്ക് വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ഏറ്റവും പഴയ ഒരു ചിത്രം നൽകുന്നു. മെൽക്കിസെദേക്കിനെ മിശിഹായുടെ പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 58). അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപ്പവീഞ്ഞുകളുടെ സമർപ്പണത്തിൽ സഭയുടെ സമർപ്പണത്തിന്റെ മുന്നോടി കാണുന്നു (CCC 1333; 1544 കൂടി). അങ്ങനെ അബ്രാമിന്റെ രക്ഷാദൗത്യത്തിന്റെ വഴി അപ്പവും വീഞ്ഞുമുള്ള വിരുന്നിൽ എത്തുന്നു. ഉയിർപ്പിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലേക്കു വലിയ നോമ്പിലൂടെ നടക്കുന്നവർക്ക് ഇതു നല്ലൊരു ചിന്തയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
കൂടാരത്തിരുനാൾ (ഹീബ്രുവിൽ സുക്കോത്ത്; ലേവ്യർ 23:33–43) സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ശരത്കാല തീർഥാടനമായിരുന്നു. മരുഭൂമിയെ ഓർമിച്ചുകൊണ്ട് ഏഴു ദിവസം ജനം ശിഖരങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള കൂടാരങ്ങളിൽ പാർത്തു; എട്ടാം ദിവസത്തോടെ തിരുനാൾ സമാപിച്ചു. യോഹന്നാൻ 7–8 അധ്യായങ്ങൾ ഈ തിരുനാളിലാണു നടക്കുന്നത്.
ഒന്നും പതിമൂന്നും വാക്യങ്ങളിലെ “യഹൂദർ” യഹൂദജനം മുഴുവനുമാകാൻ സാധ്യമല്ല. ഈശോയും സഹോദരന്മാരും ജനക്കൂട്ടവും എല്ലാം യഹൂദരാണ്; എന്നിട്ടും ജനം “യഹൂദരെ” ഭയപ്പെടുന്നു (വാക്യം 13). ഈശോയോടു ശത്രുത പുലർത്തിയ ജറുസലെമിലെ അധികാരികളെയാണ് യോഹന്നാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് (CCC 597 നോക്കുക).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവന്റെ സഹോദരൻമാർപോലും അവനിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.” (7:5)
സുവിശേഷകന്റെ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ കുറിപ്പ്. ഈശോയുടെ അടുത്തു ജീവിച്ചതുകൊണ്ടു മാത്രം വിശ്വാസം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. സഹോദരന്മാർ എന്ന വാക്കിനെക്കുറിച്ച് താഴെയുള്ള ചോദ്യം നോക്കുക.
“എന്റെ സമയം ഇതുവരെയും ആയിട്ടില്ല.” (7:6)
സഹോദരന്മാർ പ്രശസ്തിയെക്കുറിച്ചാണു ചിന്തിക്കുന്നത്; ഈശോ പിതാവിന്റെ സമയക്രമത്തിലാണു ജീവിക്കുന്നത്. അവർക്ക് ദൈവത്തിൽനിന്നു കാത്തിരിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ അവരുടെ സമയം എപ്പോഴും അനുകൂലമാണ്.
“എങ്കിലും യഹൂദരെ ഭയന്ന് ആരും അവനെപ്പറ്റി പരസ്യമായി ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.” (7:13)
ജനം ഭയപ്പെടുന്നതു നേതാക്കന്മാരെയാണ്, സ്വന്തം ജനത്തെയല്ല. വാക്യം 8-നെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ഞാൻ പോകുന്നില്ല എന്നതിനു പകരം, ഇനിയും പോകുന്നില്ല എന്നു പല പ്രാചീന പ്രതികളിലും കാണാം. എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും ഞാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന ഹ്രസ്വപാഠമാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഏതായാലും സഹോദരന്മാരുടെ നിർബന്ധത്തിനും അവരുടെ ലക്ഷ്യത്തിനുംവേണ്ടി പോകാൻ ഈശോ വിസമ്മതിക്കുന്നു. പിന്നീടു പിതാവിന്റെ സമയത്ത്, പരസ്യമായല്ലാതെ പോകുന്നു (വാക്യം 10).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോ എപ്പോൾ, എങ്ങനെ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടും എന്ന് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം തുടർച്ചയായി ചോദിക്കുന്നു. പീഡാനുഭവത്തിലാണ് അവിടുത്തെ “മണിക്കൂർ” വരുന്നതെന്നും അപ്പോൾ അവിടുന്ന് ആത്മാവിനെ നൽകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 729–730). ഇവിടെ പറയുന്ന എതിർപ്പുകൾ കണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെ, സഭ ഈ അധ്യായങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കുന്നു: നേതാക്കന്മാരിലും ജനത്തിലും വിശ്വസിച്ചവരും സംശയിച്ചവരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവനെക്കുറിച്ചു ദീർഘകാലം തർക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു (CCC 595–597).
ഈശോയ്ക്കു “സഹോദരന്മാർ” ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മറിയം നിത്യകന്യകയാകുന്നത് എങ്ങനെ?
ഹീബ്രുവിലും അരമായയിലും ബന്ധുവിനും സഹോദരനും വെവ്വേറെ സാധാരണവാക്കില്ല; “സഹോദരൻ” എന്ന വാക്ക് ബന്ധുക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനതന്നെ വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്: ലോത്ത് അബ്രാമിന്റെ സഹോദരപുത്രനാണ്; എന്നിട്ടും ഹീബ്രു അദ്ദേഹത്തെ സഹോദരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു (14:14, 16). ഈശോയുടെ സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ അടുത്ത ബന്ധുക്കളാണെന്നു വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗംതന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (CCC 500; ഉൽപത്തി 13:8; 14:16). ഹെൽവീദിയൂസിനെതിരേ വിശുദ്ധ ജെറോമും ഇതേ വാദം ഉന്നയിച്ചു (ആശയം).