5 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” ഉൽപത്തി 15:6
അബ്രാം എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു; ലോത്തിനെ രക്ഷിക്കാൻ ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തി. എന്നിട്ടും അവനു മക്കളില്ല; അവൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു ദർശനത്തിൽ ദൈവം അവന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു: “അബ്രാം, ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഞാൻ നിനക്കു പരിചയാണ്. നിന്റെ പ്രതിഫലം വളരെ വലുതായിരിക്കും.” സത്യസന്ധമായി, ഏതാണ്ടു കയ്പോടെ, അബ്രാം മറുപടി പറയുന്നു: “കർത്താവായ ദൈവമേ, സന്താനങ്ങളില്ലാത്ത എനിക്ക് എന്തു പ്രതിഫലമാണു ലഭിക്കുക?” ദൈവം അവനെ ശകാരിക്കുന്നില്ല. “അവിടുന്ന് അവനെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: ആകാശത്തേക്കു നോക്കുക; ആ കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണമെടുക്കാൻ കഴിയുമോ? നിന്റെ സന്താനപരമ്പരയും അതുപോലെയായിരിക്കും.” പുറത്ത് ഒന്നും മാറിയിട്ടില്ല; കൂടാരം ഇപ്പോഴും മക്കളില്ലാതെ ശൂന്യം. എന്നാൽ ഉള്ളിൽ എന്തോ മാറുന്നു: “അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” തുടർന്ന് വിചിത്രവും ഗംഭീരവുമായ ഒരു കർമം. അബ്രാം മൃഗങ്ങളെ രണ്ടായി പിളർന്ന് പകുതികൾ നേർക്കുനേർ വയ്ക്കുന്നു. പുരാതനലോകത്ത് ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നവർ ഇങ്ങനെയുള്ള കഷണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമായിരുന്നു; വാക്കു തെറ്റിച്ചാൽ ഞാനും ഇവയെപ്പോലെ പിളർക്കപ്പെടട്ടെ എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ അർഥം. എന്നാൽ ഇരുട്ടു വീണപ്പോൾ ഒരാൾ മാത്രം കടന്നുപോകുന്നു: “സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച് അന്ധകാരം വ്യാപിച്ചപ്പോൾ പുകയുന്ന ഒരു തീച്ചൂള കാണാറായി. ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു തീനാളം പിളർന്നിട്ടിരുന്ന കഷണങ്ങളുടെ നടുവിലൂടെ കടന്നുപോയി.” ദൈവം മാത്രം ആ വഴി നടക്കുന്നു; ദൈവം മാത്രം തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു. ആ ബന്ധനം എത്രദൂരം പോയെന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച സഭ ഓർക്കുന്നു: സ്വന്തം പുത്രന്റെ ശരീരം വിലയായി നൽകി കുരിശിൽ ദൈവം തന്റെ ഉടമ്പടി പാലിച്ചു; പാനപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഈശോ പറഞ്ഞു: “ഈ പാന പാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.”
സമർഥമായ ഒരു വഞ്ചനയുടെ കഥയാണ് രണ്ടാം വായന. തൊട്ടടുത്തുള്ള ഗിബയോൻ പട്ടണത്തിലെ ജനം ജറീക്കോയുടെയും ആയിയുടെയും ഗതി തങ്ങൾക്കും വരുമെന്നു ഭയക്കുന്നു. “ഗിബയോൻ നിവാസികൾ തന്ത്രപൂർവം പ്രവർത്തിച്ചു.” പഴകിയ വസ്ത്രങ്ങളും തുന്നിയ ചെരിപ്പുകളും ധരിച്ച്, ഉണങ്ങിപ്പൂത്ത അപ്പവുമായി അവർ ജോഷ്വയുടെ പാളയത്തിലെത്തി പറയുന്നു: “ഞങ്ങൾ വിദൂരദേശത്തു നിന്നു വരുകയാണ്. ഞങ്ങളുമായി ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യണം.” പൂത്ത അപ്പം വിശ്വസനീയമായിരുന്നു; ഇസ്രായേൽ ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നു. യഥാർഥ തെറ്റ് എവിടെയെന്നു വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥകാരൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: കർത്താവിന്റെ നിർദേശം ആരായാതെയാണ് അവർ ആ ഭക്ഷണപദാർഥങ്ങളിൽ പങ്കുചേർന്നത്. കണ്ണും ബുദ്ധിയും അനുഭവവും അവർ ഉപയോഗിച്ചു; പ്രാർഥിക്കാൻ മറന്നു. വിവാഹാലോചനകളെക്കുറിച്ചും ഭൂമിയിടപാടുകളെക്കുറിച്ചും വിദേശജോലികളെക്കുറിച്ചും ബിസിനസ് പങ്കാളികളെക്കുറിച്ചുമുള്ള നമ്മുടെ ഏറ്റവും മോശമായ തീരുമാനങ്ങൾ പലതും ഇങ്ങനെയാണ് എടുക്കപ്പെടുന്നത്: അപ്പം പരിശോധിക്കും; കർത്താവിനോടു ചോദിക്കാൻ മറക്കും. ഒപ്പിടുന്നതിനുമുൻപ് നമ്മുടെ മുൻപിലുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിനു മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരാൻ പറ്റിയ ദിവസമാണ് ആദ്യവെള്ളി.
ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ദീർഘധ്യാനം പൗലോസ് ഒരു രഹസ്യത്തോടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: “ഇസ്രായേലിൽ കുറെപ്പേർക്കുമാത്രമേ ഹൃദയകാഠിന്യം ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. അതും വിജാതീയർ പൂർണമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ മാത്രം.” “അതിനുശേഷം ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ രക്ഷപ്രാപിക്കും.” “എന്തെന്നാൽ, ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാവുന്നതല്ല.” “എന്തെന്നാൽ, എല്ലാവരോടും കൃപ കാണിക്കാൻവേണ്ടി ദൈവം എല്ലാവരെയും അനുസരണമില്ലാത്തവരാക്കി.” എന്നിട്ട് സ്തുതിയിലേക്കു പൊട്ടിവിടരാനേ അവനു കഴിയുന്നുള്ളൂ: “ഹാ! ദൈവത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ആഴം! അവിടുത്തെ വിധികൾ എത്ര ദുർജ്ഞേയം! അവിടുത്തെ മാർഗങ്ങൾ എത്ര ദുർഗ്രഹം!” സുവിശേഷത്തിൽ ജറുസലെംകാർ ഈശോയെക്കുറിച്ചു തർക്കിക്കുന്നു: ഇവൻ എവിടെനിന്നാണെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ദേവാലയത്തിൽ ഈശോ ഉച്ചത്തിൽ പറയുന്നു: “ഞാൻ സ്വമേധയാ വന്നവനല്ല. എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാണ്. അവിടുത്തെനിങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ.” “എനിക്ക് അവിടുത്തെ അറിയാം. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ അവിടുത്തെ അടുക്കൽനിന്നു വരുന്നു. അവിടുന്നാണ് എന്നെ അയച്ചത്.” അവർ അവിടുത്തെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; “എന്നാൽ ആർക്കും അവനെ പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ സമയം ഇനിയും വന്നിരുന്നില്ല.” ആ മണിക്കൂർ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വന്നു. കുരിശിൽ “പടയാളികളിലൊരുവൻ അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ കുന്തംകൊണ്ടു കുത്തി. ഉടനെ അതിൽനിന്നു രക്തവുംവെള്ളവും പുറപ്പെട്ടു.” കുടുംബപ്രാർഥനാമേശയ്ക്കു മുകളിൽ തിരുഹൃദയത്തിന്റെ ചിത്രവുമായി കേരളത്തിലെ ഭവനങ്ങൾ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ചഭക്തി ഇതുമാത്രമാണ്: ദൈവം അയച്ചവന്റെ കുത്തിത്തുറന്ന പാർശ്വത്തിലേക്കു നോക്കുക; ഉടമ്പടി എത്രദൂരം പോകുന്നുവെന്ന് അവിടെ കാണുക.
വിഷയം: “അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.”
ആദ്യവെള്ളി: നക്ഷത്രങ്ങളും കഷണങ്ങൾക്കിടയിലെ ഉടമ്പടിയും, ഗിബയോനിലെ പൂത്ത അപ്പം, ദൈവത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ആഴം, പിതാവ് അയച്ചവന്റെ കുത്തിത്തുറക്കപ്പെട്ട ഹൃദയം.
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” ഉൽപത്തി 15:6
“വിശ്വാസമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിനെതിരായി അവൻ ചിന്തിച്ചില്ല. മറിച്ച്, ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ വിശ്വാസത്താൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചു. വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അവനു പൂർണബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.” റോമാ 4:20–21
ജീവിതത്തിൽ: വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഒരു വാഗ്ദാനം കണ്ടെത്തി, ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും അതുമായി പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവിൽ പൂർണഹൃദയത്തോടെവിശ്വാസമർപ്പിക്കുക; സ്വന്തം ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിക്കുകയുമരുത്. നിന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുംദൈവവിചാരത്തോടെയാകട്ടെ; അവിടുന്ന് നിനക്ക് വഴി തെളിച്ചുതരും,” സുഭാഷിതങ്ങൾ 3:5–6
“നിങ്ങളിൽ ജ്ഞാനം കുറവുള്ളവൻ ദൈവത്തോടു ചോദിക്കട്ടെ. അവന് അതു ലഭിക്കും. കുറ്റപ്പെടുത്താതെ എല്ലാവർക്കും ഉദാരമായി നൽകുന്നവനാണ് അവിടുന്ന്.” യാക്കോബ് 1:5
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു തീരുമാനം നടപ്പാക്കുന്നതിനുമുൻപ് അതു ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടേതുപോലെയല്ല; നിങ്ങളുടെ വഴികൾ എൻേറതുപോലെയുമല്ല. ആ കാശം ഭൂമിയെക്കാൾ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. അതുപോലെ എന്റെ വഴികളും ചിന്തകളും നിങ്ങളുടേതിനെക്കാൾ ഉന്നതമത്രേ.” ഏശയ്യാ 55:8–9
“ഹാ! ദൈവത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ആഴം! അവിടുത്തെ വിധികൾ എത്ര ദുർജ്ഞേയം! അവിടുത്തെ മാർഗങ്ങൾ എത്ര ദുർഗ്രഹം!” റോമാ 11:33
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഓരോ ദിവസവും, ഒന്നും ചോദിക്കാതെ, ഏതാനും നിമിഷം ദൈവത്തെ വെറുതെ സ്തുതിച്ച് അവസാനിപ്പിക്കുക.
“ഞാൻ ദാവീദ് ഭവനത്തിന്റെയും ജറുസലെം നിവാസികളുടെയുംമേൽ കൃപയുടെയും പ്രാർഥനയുടെയും ചൈതന്യം പകരും. അപ്പോൾ തങ്ങൾ കുത്തിമുറിവേൽപിച്ചവനെ നോക്കി, ഏകജാതനെപ്രതിയെന്നപോലെ അവർ കരയും. ആദ്യജാതനെപ്രതിയെന്നപോലെ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിക്കും.” സഖറിയാ 12:10
“എന്നാൽ, പടയാളികളിലൊരുവൻ അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ കുന്തംകൊണ്ടു കുത്തി. ഉടനെ അതിൽനിന്നു രക്തവുംവെള്ളവും പുറപ്പെട്ടു.” യോഹന്നാൻ 19:34
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നുതന്നെ നിന്റെ കുടുംബത്തെ തിരുഹൃദയത്തിനു വീണ്ടും പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
ഒറ്റയ്ക്കു പാലിക്കുന്ന ഒരു ഉടമ്പടിയാൽ ദൈവം നമ്മോടു തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു; കുരിശിലെ കുത്തിത്തുറന്ന ഹൃദയംവരെ.
അബ്രാമിനെപ്പോലെ വിശ്വസിക്കുക; തീരുമാനിക്കുംമുൻപ് ചോദിക്കുക; അവിടുത്തെ സമ്പത്തിന്റെ ആഴം സ്തുതിക്കുക; നിനക്കായി തുറക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിൽ വിശ്രമിക്കുക.
തീരുമാനം: കുമ്പസാരം, വിശുദ്ധ കുർബാന, കുടുംബത്തെ തിരുഹൃദയത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിക്കൽ എന്നിവയോടെ ഈ ആദ്യവെള്ളി ആചരിക്കുക.
പ്രിയരേ, അബ്രാം തളർന്നിരിക്കുന്നു; അവനു മക്കളില്ല. ദൈവം അവനെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നു പറയുന്നു: ആകാശത്തേക്കു നോക്കി നക്ഷത്രങ്ങളെ എണ്ണുക; നിന്റെ സന്താനപരമ്പരയും അതുപോലെയായിരിക്കും. അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു; അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി (ഉൽപ 15:5–6). വിശ്വാസം കാണുംമുൻപേ വിശ്വസിക്കുന്നു.
തുടർന്നു ദൈവം ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നു. പുകയുന്ന ഒരു തീച്ചൂളയും ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു തീനാളവും മൃഗങ്ങളുടെ കഷണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. ദൈവം മാത്രം കടന്നുപോകുന്നു; ദൈവം മാത്രം തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു. സ്വന്തം പുത്രനെ വിലയായി നൽകി കുരിശിൽ ദൈവം ഈ ഉടമ്പടി പാലിച്ചു; പടയാളിയുടെ കുന്തം, രക്തവും വെള്ളവും ഒഴുകിയ ഹൃദയം തുറന്നു.
ഗിബയോൻകാർ പൂത്ത അപ്പംകൊണ്ട് ഇസ്രായേലിനെ വഞ്ചിക്കുന്നു; നേതാക്കൾ കർത്താവിന്റെ നിർദേശം ആരാഞ്ഞില്ല. നമ്മുടെ വലിയ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനുമുൻപ് അവയെ ഈശോയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാം.
ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാവുന്നതല്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പൗലോസ് ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു: ഹാ! ദൈവത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ആഴം! (റോമാ 11:29, 33). ഈ ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച നമുക്കു കുമ്പസാരിക്കാം, കർത്താവിനെ സ്വീകരിക്കാം, അവിടുത്തെ തിരുഹൃദയത്തിലുള്ള ആശ്രയം പുതുക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നക്ഷത്രങ്ങളെ എണ്ണാൻ ദൈവം അബ്രാമിനോടു പറഞ്ഞു; അവന്റെ കുടുംബം അത്രയും വലുതാകുമായിരുന്നു! അബ്രാമിന് അവയെല്ലാം എണ്ണാനായില്ല; ദൈവത്തിനു നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം അതിലും വലുതാണ്. ഇന്നു രാത്രി നക്ഷത്രങ്ങളെയോ തിരുഹൃദയചിത്രത്തെയോ നോക്കി പറയുക: ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.
പിതാവ് അയച്ച കർത്താവീശോമിശിഹായേ, കുരിശിൽ അങ്ങയുടെ പാർശ്വം കുത്തിത്തുറക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങയുടെ ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കായി തുറക്കപ്പെട്ടു. കഷണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്കു കടന്നുപോയി, എന്നേക്കുമായി ഞങ്ങളോടു തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിച്ച അഗ്നി അങ്ങാണ്. ഒന്നും മാറാതിരിക്കുമ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ അബ്രാമിന്റെ വിശ്വാസവും, തീരുമാനിക്കുംമുൻപ് അങ്ങയുടെ നിർദേശം ആരായാനുള്ള എളിമയും, അങ്ങയുടെ സമ്പത്തിന്റെ ആഴത്തെ സ്തുതിക്കുന്ന ഹൃദയവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയമേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു. ആമേൻ.
ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ മധ്യത്തിൽ ഒരു ചോദ്യമാണ്: ദൈവത്തെ വിശ്വസിക്കാമോ? ഇപ്പോഴും മക്കളില്ലാത്ത അബ്രാമിനെ നക്ഷത്രങ്ങൾ കാണാൻ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു; അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, ഈശോ എവിടെനിന്നാണ് എന്നു ജനക്കൂട്ടം തർക്കിക്കുന്നു; തന്നെ അയച്ചവനിൽനിന്നാണു താൻ വരുന്നതെന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ, നേതാക്കൾ കർത്താവിന്റെ നിർദേശം ആരായാതിരുന്നതിനാൽ ഗിബയോൻകാർ ജോഷ്വയെ വഞ്ചിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാവുന്നതല്ല എന്നു പറഞ്ഞ്, ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ നീണ്ട ചിന്ത പൗലോസ് സ്തുതിയിൽ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആദ്യവെള്ളി കൂടിയാണ്; ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കു മനുഷ്യമുഖം ലഭിച്ച ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിലേക്കു പല കുടുംബങ്ങളും തിരിയുന്ന ദിവസം.
പശ്ചാത്തലം.
ആദ്യവാഗ്ദാനത്തിനുശേഷം വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി; അബ്രാമിനു മക്കളില്ല. അക്കാലത്തെ രീതിയനുസരിച്ച് മക്കളില്ലാത്തവന്റെ അവകാശി അവന്റെ വീട്ടിലെ ഒരു ദാസനാകാം; ദമാസ്കസുകാരൻ ഏലിയേസറിന്റെ പേര് അബ്രാം പറയുന്നു (15:2). കഥയിൽ അബ്രാം ദൈവത്തോട് ആദ്യമായി മറുപടി പറയുന്നത് ഇവിടെയാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ ഒരു പരാതിയാണ്. അവകാശിയുടെ വാഗ്ദാനവും (1–6) ദേശത്തിന്റെ വാഗ്ദാനവും (7–21) എന്നീ രണ്ടു രംഗങ്ങൾ ഈ അധ്യായത്തിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
പിളർന്ന മൃഗങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുകയുന്ന തീച്ചട്ടിയും ജ്വലിക്കുന്ന പന്തവും കടന്നുപോകുന്ന (15:17) പാരമ്യത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, വാക്യം 15-ൽ വായന അവസാനിക്കുന്നു. ഇത്തരം കർമത്തിന്റെ അർഥം ജറെമിയാ 34:18 കാണിക്കുന്നു: വാക്കു ലംഘിച്ചാൽ ആ മൃഗങ്ങളുടെ ഗതി സ്വീകരിക്കാമെന്നാണ് കഷണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുന്നവർ ഏൽക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അബ്രാം, ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഞാൻ നിനക്കു പരിചയാണ്.” (15:1)
താൻ വിളിക്കുന്നവരോടു ദൈവം പലപ്പോഴും പറയുന്ന വാക്കുകളോടെ അധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. അബ്രാം യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു വന്നതേയുള്ളൂ; ദൈവംതന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിച.
“ആകാശത്തേക്കു നോക്കുക; ആ കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണമെടുക്കാൻ കഴിയുമോ?” (15:5)
പ്രായമായ മനുഷ്യനെ കൂടാരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു ദൈവം രാത്രിയിലെ ആകാശം കാണിക്കുന്നു. അബ്രാമിന്റെ വീട്ടിൽ ഒന്നും മാറിയിട്ടില്ല; ഇനിയും കുറെ വർഷത്തേക്കു മാറുകയുമില്ല. വാഗ്ദാനം മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കലുള്ളത്.
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” (15:6)
ബൈബിളിലെ മഹത്തായ വാക്യങ്ങളിലൊന്ന്. പൗലോസ് റോമാ 4:3-ലും ഗലാത്തിയാ 3:6-ലും ഇതിന്മേൽ പണിയുന്നു. യാക്കോബും ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു; അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം പ്രവൃത്തികളോടു ചേർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു എന്ന് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (യാക്കോബ് 2:22–23). അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം ദൈവദാനമാണ്; കൃപയാൽ അത് അനുസരണത്തിൽ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഹെബ്രായർ 11:1-ലെ വിശ്വാസത്തിന്റെ നിർവചനം അബ്രാഹം ഇങ്ങനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം എല്ലാ വിശ്വാസികളുടെയും പിതാവാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 146). നീതീകരണം ദൈവകൃപയിൽനിന്നു വരുന്നു; അതു വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു നൽകപ്പെടുന്നു; വിശ്വാസത്താലും ഉപവിപ്രവൃത്തികളാലും സഹകരിക്കാൻ അതു നമ്മെ വിളിക്കുന്നു (CCC 1987–2005). ഇന്നത്തെ ലേഖനം പറയുന്നതുപോലെ, പൂർവപിതാക്കന്മാരെപ്രതി ഇസ്രായേൽ ഇപ്പോഴും ദൈവത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്ന് നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4-ഉം CCC 839-ഉം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
തിരുനാളിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഈശോ ജറുസലെമിലെത്തി ദേവാലയത്തിൽ പരസ്യമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (7:14). അധികാരികൾ ഒന്നും ചെയ്യാത്തതിൽ നഗരവാസികൾ അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ചോദ്യം അക്കാലത്തെ ചില യഹൂദരുടെ യഥാർഥ വിശ്വാസം കാണിക്കുന്നു; ബൈബിളിനു പുറത്തുള്ള രചനകളിലും അതു കാണാം: വെളിപ്പെടുന്ന നിമിഷംവരെ മിശിഹാ മറഞ്ഞിരിക്കും. മറ്റുചിലർ വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിച്ചു; അവിടുന്ന് ബേത്ലെഹെമിൽനിന്നു വരണമെന്ന് ഇതേ അധ്യായത്തിൽ പിന്നീടു ചിലർ പറയുന്നുണ്ട് (7:42; മിക്കാ 5:2).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇവൻ എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്നു നമുക്കറിയാം.” (7:27)
യോഹന്നാന് ഇഷ്ടമുള്ള വിരോധാഭാസം. അവർക്കു നസറത്ത് അറിയാം; അതോടെ കാര്യം തീർന്നു എന്ന് അവർ കരുതുന്നു. അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ എവിടെനിന്നാണെന്ന് അവർക്ക് അറിയില്ല. യോഹന്നാൻ 1:1–18 വായിച്ച വായനക്കാരന് അത് അറിയാം.
“എന്നാൽ ഞാൻ സ്വമേധയാ വന്നവനല്ല. എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാണ്.” (7:28)
ചർച്ചയിൽ ഇല്ലാതിരുന്നത് ഇതാണ്. ചോദ്യം അവിടുത്തെ നാട് ഏതെന്നല്ല, അവിടുത്തെ അയച്ചത് ആരെന്നാണ്.
“അവന്റെ സമയം ഇനിയും വന്നിരുന്നില്ല.” (7:30)
അവിടുത്തെ ജീവൻ ശത്രുക്കളുടെ കൈയിലല്ല. സമയമാകുമ്പോൾ അവിടുന്ന് അതു നൽകും (യോഹന്നാൻ 10:18 നോക്കുക). ആ മണിക്കൂർ നിശ്ചയിക്കുന്നതു ദൈവം മാത്രമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തന്നെ അയച്ച പിതാവിന്റെ ഹിതം നിറവേറ്റാനാണു പുത്രൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വന്നതെന്നും (CCC 606), പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു കടന്നുപോകുകയും ആത്മാവിനെ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന മണിക്കൂറാണ് ഈശോയുടെ മണിക്കൂർ എന്നും (CCC 729–730) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിനു വിശ്വാസപ്രമാണം മറുപടി നൽകുന്നു: അവിടുന്നു ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ദൈവമാണ്, ജനിച്ചവനാണ്, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനല്ല; കന്യകാമറിയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ച നസറത്തിലെ മനുഷ്യനുമാണ്.