16 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ജറുസലേം, ജറുസലേം, പ്രവാചകൻമാരെ കൊല്ലുകയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്നവളേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറ കിൻകീഴ്ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.” ലൂക്കാ 13:34
ദൈവത്തിന്റെ വിധിയെ പരിഹസിക്കുകയും തോന്നിയതുപോലെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്ത ചില ഉപദേഷ്ടാക്കൾ നിമിത്തം വിഷമിച്ചിരുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കുവേണ്ടിയാണ് പത്രോസിന്റെ രണ്ടാം ലേഖനം എഴുതപ്പെട്ടത്. തിരുവെഴുത്തുകളിൽനിന്നുള്ള മൂന്ന് ഉദാഹരണങ്ങൾകൊണ്ടു പത്രോസ് മറുപടി പറയുന്നു: പാപം ചെയ്ത ദൂതന്മാർ, നോഹയുടെ കാലത്തെ ജലപ്രളയം, സോദോം ഗൊമോറാ നഗരങ്ങൾ. ഓരോന്നിലും തിന്മയ്ക്ക് അവസാനവാക്കു പറയാൻ ദൈവം അനുവദിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഓരോന്നിലും അവിടുന്ന് ആരെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു: “ദുഷ്ടരുടെമേൽ ജലപ്രളയം അയച്ചപ്പോൾ പഴയ ലോകത്തോട് അവിടുന്നു കാരുണ്യം കാണിച്ചില്ല. എന്നാൽ, നീതിയുടെ മുന്നോടിയായ നോഹയെ മറ്റ് ഏഴുപേരോടുകൂടി അവിടുന്നു കാത്തുരക്ഷിച്ചു.” “ദുഷ്ടരുടെ ദുർവൃത്തിമൂലം വളരെ വേദനസഹിച്ച നീതിമാനായ ലോത്തിനെ അവിടുന്ന് അവരുടെയിടയിൽ നിന്നു രക്ഷിച്ചു.” “അവരുടെ മധ്യേ ജീവിച്ച ആ നീതിമാൻ അവരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ അനുദിനം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തു. അത് അവന്റെ നീതിബോധമുള്ള മനസ്സിനെ പീഡിപ്പിച്ചു.” പത്രോസിന്റെ നിഗമനം ആശ്വാസം നിറഞ്ഞതാണ്: “ദൈവഭയമുള്ളവരെ പരീക്ഷകളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്നും അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ വിധിദിനംവരെ എങ്ങനെ ശിക്ഷാവിധേയരാക്കി സൂക്ഷിക്കണമെന്നും കർത്താവ് അറിയുന്നു” ലോത്ത് വലിയൊരു വീരനായിരുന്നില്ല; അവൻ മടിച്ചുനിന്നുവെന്നും ദൂതന്മാർക്ക് അവനെ കൈയ്ക്കുപിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകേണ്ടിവന്നുവെന്നും ഉൽപത്തി പറയുന്നു. എങ്കിലും ചുറ്റുമുള്ള തിന്മയുമായി അവൻ പൊരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നില്ല; അത് അവന്റെ മനസ്സിനെ പീഡിപ്പിച്ചു. അതു ജീവന്റെ ലക്ഷണമാണ്. മനസ്സാക്ഷിയെ സാവധാനം മരവിപ്പിക്കുന്ന ശീലങ്ങൾക്കിടയിലാണ് നമ്മിൽ പലരും ജീവിക്കുന്നതും പഠിക്കുന്നതും ജോലി ചെയ്യുന്നതും. വലിയ നോമ്പ് ചോദിക്കുന്നു: തെറ്റായതു കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ ഞാൻ അതുമായി സന്ധി ചെയ്തുകഴിഞ്ഞോ? ലോത്തിനെ കൈയ്ക്കുപിടിച്ച കർത്താവിനു നമ്മെയും പുറത്തേക്കു നയിക്കാനാകും.
സുവിശേഷത്തിൽ ചില ഫരിസേയർ ഈശോയ്ക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകാൻ വരുന്നു: “ഇവിടെ നിന്നു പോവുക; ഹേറോദേസ് നിന്നെകൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങുന്നു.” എല്ലാ ഫരിസേയരും അവിടുത്തെ ശത്രുക്കളായിരുന്നില്ല; ഇവിടെ ചിലർ അവിടുത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ഈശോ ഓടിപ്പോകുന്നില്ല: “നിങ്ങൾ പോയി ആ കുറുക്കനോടു പറയുവിൻ: ഞാൻ ഇന്നും നാളെയും പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുകയും രോഗശാന്തി നൽകുകയും ചെയ്യും. മൂന്നാംദിവസം എന്റെ ദൗത്യം ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കും.” ഹേറോദേസ് ഒരു കുറുക്കനാണ്: കൗശലക്കാരൻ, എന്നാൽ ചെറിയവൻ. ഈശോയുടെ വഴി നിശ്ചയിക്കുന്നതു പിതാവാണ്; അതു ജറുസലെമിലേക്കും മൂന്നാംദിവസത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. പിന്നെ അവിടുത്തെ സ്വരം മാറുന്നു; കോപത്തോടെയല്ല, ദുഃഖത്തോടെ അവിടുന്നു പറയുന്നു: “ജറുസലേം, ജറുസലേം, പ്രവാചകൻമാരെ കൊല്ലുകയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്നവളേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറ കിൻകീഴ്ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.” ഇത് ഒരു വിധികർത്താവിന്റെയല്ല, ഒരമ്മയുടെ സ്വരമാണ്. ആർദ്രവും വിലയേറിയതുമാണ് ആ ചിത്രം: അപകടം വരുമ്പോൾ പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളുടെമേൽ ചിറകുവിരിക്കുന്നു; തീയും പരുന്തും സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു. കുരിശിൽ ഈശോ ചെയ്യാനിരിക്കുന്നത് അതാണ്. അവിടുത്തെ വിലാപം, ദൈവം ഒരിക്കലും സ്നേഹിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ലാത്ത യഹൂദജനത്തിനെതിരായ ഒരു വിധിയല്ല; ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളെയുംകുറിച്ചുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ദുഃഖമാണ്; അതിനാൽ അതു നമ്മോടുമാണ്. കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ എന്ന് അടുത്ത ഞായറാഴ്ച നാം ആർത്തുവിളിക്കും; അവിടുത്തെ ചിറകിൻകീഴിൽ ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടാൻ നമുക്കു മനസ്സുണ്ടോ എന്ന് ഇന്നു നമുക്കു ചോദിക്കാം.
വിഷയം: “ജറുസലേം, ജറുസലേം, പ്രവാചകൻമാരെ കൊല്ലുകയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്നവളേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറ കിൻകീഴ്ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.”
നീതിമാന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവവും, ജറുസലെമിൽനിന്നു പിന്തിരിയാതെ, ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഓരോ ഹൃദയത്തെയുംകുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുന്ന കർത്താവും.
“എന്നാൽ, അവൻ മടിച്ചുനിന്നു. കർത്താവിന് അവനോടു കരുണ തോന്നിയതുകൊണ്ട് ആ മനുഷ്യർ അവനെയും ഭാര്യയെയും മക്കളെയും കൈക്കുപിടിച്ചു നഗരത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി വിട്ടു.” ഉൽപത്തി 19:16
“ദൈവഭയമുള്ളവരെ പരീക്ഷകളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്നും അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ വിധിദിനംവരെ എങ്ങനെ ശിക്ഷാവിധേയരാക്കി സൂക്ഷിക്കണമെന്നും കർത്താവ് അറിയുന്നു” 2 പത്രോസ് 2:9
ജീവിതത്തിൽ: ഇപ്പോൾ നിന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കാത്ത, ചുറ്റുമുള്ള ഒരു തെറ്റായ ശീലം തിരിച്ചറിയുക; മനസ്സാക്ഷിയെ ഉണർത്താൻ ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുക.
“ദൈവമായ കർത്താവ് എന്നെ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ പതറുകയില്ല. ഞാൻ എന്റെ മുഖം ശിലാതുല്യമാക്കി. എനിക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരുകയില്ലെന്നു ഞാനറിയുന്നു.” ഏശയ്യാ 50:7
“എങ്കിലും ഇന്നും നാളെയും മറ്റന്നാളും ഞാൻ എന്റെ യാത്ര തുടരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ, ജറുസലെമിനു പുറത്തുവച്ച് ഒരു പ്രവാചകൻ നശിക്കുക സാധ്യമല്ല.” ലൂക്കാ 13:33
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ചെയ്യണമെന്നു നിനക്കറിയാവുന്ന ഒരു നല്ല കാര്യത്തിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവർ എന്തു വിചാരിക്കും എന്ന ഭയം നിന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
“തന്റെ തൂവലുകൾകൊണ്ട് അവിടുന്നു നിന്നെ മറച്ചുകൊള്ളും; അവിടുത്തെ ചിറകുകളുടെകീഴിൽ നിനക്ക് അഭയംലഭിക്കും; അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തത നിനക്കു കവചവും പരിചയും ആയിരിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 91:4
“ജറുസലേം, ജറുസലേം, പ്രവാചകൻമാരെ കൊല്ലുകയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്നവളേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറ കിൻകീഴ്ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.” ലൂക്കാ 13:34
ജീവിതത്തിൽ: കർത്താവു നിന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് പത്തു മിനിറ്റ് ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായി ചെലവഴിക്കുക.
ദൈവം ദൈവഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നു; കുരിശിൽ നമ്മുടെമേൽ കരങ്ങൾ വിരിക്കാൻ അവിടുത്തെ പുത്രൻ ജറുസലെമിലേക്കു യാത്ര തുടരുന്നു.
അവിടുത്തെ വിലാപം സ്നേഹത്തിന്റെ ദുഃഖമാണ്; ചേർത്തുപിടിക്കപ്പെടാനുള്ള മനസ്സാണ് നമ്മുടെ മറുപടി.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച മനസ്സാക്ഷി ഉണർത്തിനിർത്തുക; നിശ്ശബ്ദപ്രാർഥനയിൽ അവിടുത്തെ ചിറകിൻകീഴിലേക്കു വരുക.
പ്രിയരേ, ദൈവം നോഹയെ രക്ഷിച്ചുവെന്നും, ദുഷ്ടരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ദിവസവും കണ്ടും കേട്ടും മനസ്സു പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട നീതിമാനായ ലോത്തിനെ രക്ഷിച്ചുവെന്നും പത്രോസ് വായനക്കാരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവഭയമുള്ളവരെ പരീക്ഷകളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് കർത്താവ് അറിയുന്നു (2 പത്രോ 2:9).
ചുറ്റുമുള്ള തിന്മ ലോത്തിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി; അവൻ അതുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടില്ല. നമ്മുടെ മനസ്സാക്ഷി ഇപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ തെറ്റായതുമായി നാം നിശ്ശബ്ദമായി സന്ധി ചെയ്തുകഴിഞ്ഞോ എന്നു നമുക്കു ചോദിക്കാം.
സുവിശേഷത്തിൽ, ഹേറോദേസ് അവിടുത്തെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങുന്നുവെന്ന് ഈശോയ്ക്കു മുന്നറിയിപ്പു ലഭിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നില്ല; ജറുസലെമിലേക്കു യാത്ര തുടരണം. അവിടുന്നു നഗരത്തെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുന്നു: പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകിൻകീഴ് ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു (ലൂക്കാ 13:34).
ഇതു സ്നേഹത്തിന്റെ ദുഃഖമാണ്; ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളോടും, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തോടും, അതു സംസാരിക്കുന്നു. കുരിശിൽ അവിടുന്നു ചിറകുകൾപോലെ കരങ്ങൾ നമ്മുടെമേൽ വിരിച്ചു. ഈ ആഴ്ച നമുക്ക് ആ ചിറകുകളുടെ കീഴിലേക്കു വരാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകിനടിയിൽ സുരക്ഷിതരാക്കുന്ന തള്ളക്കോഴിയെപ്പോലെയാണു താനെന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞു. പേടി തോന്നുമ്പോൾ പ്രാർഥനയിൽ ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലുക; അവിടുന്നു നിങ്ങളെ ചേർത്തുപിടിക്കും.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ജറുസലെമിലേക്കു മുഖം തിരിച്ച അങ്ങു പിന്തിരിഞ്ഞില്ല. പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകിൻകീഴിൽ ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളെ ചേർത്തുനിർത്താൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കാലത്തെ തിന്മകൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ ഉണർത്തിനിർത്തണമേ; ഞങ്ങൾ മടിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ കൈയ്ക്കുപിടിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ചിറകിൻകീഴിൽ ചേരാൻ ഞങ്ങൾക്കു മനസ്സു നൽകണമേ. ആമേൻ.
ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടു മുഖങ്ങൾ ഇന്നത്തെ വായനകൾ അടുത്തടുത്തു വയ്ക്കുന്നു. 2 പത്രോസിൽ കർത്താവ് പാപത്തെ വിധിക്കുന്നു; നോഹയെയും ലോത്തിനെയും രക്ഷിച്ചതുപോലെ ദൈവഭക്തരെ രക്ഷിക്കാൻ അവിടുത്തേക്ക് അറിയാം. ലൂക്കായിൽ തന്റെ മരണത്തിലേക്കു നടക്കുന്ന ഈശോ, കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്ന പിടക്കോഴിയുടെ വാത്സല്യത്തോടെ ജറുസലെമിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. വിധിക്കുന്നവനും ഒന്നിച്ചുചേർക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവനും ഒരേ കർത്താവാണ്. അവിടുന്നു ക്ഷമയുള്ളവനാണ്; അവിടുത്തെ നിരസിക്കാനും മനുഷ്യനു കഴിയും.
പശ്ചാത്തലം.
കർത്താവിന്റെ ആഗമനം നിഷേധിക്കുകയും (3:3–4) തോന്നിയതുപോലെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യാജപ്രബോധകർക്കെതിരേ (2:1) താക്കീതു നൽകുന്ന 2 പത്രോസ്, ശ്ലീഹായുടെ അന്ത്യസാക്ഷ്യത്തിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ലേഖനമാണ്. പത്രോസിന്റെ പേരിലാണ് സഭ ഇതിനെ തിരുവെഴുത്തായി സ്വീകരിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഒരു ശിഷ്യൻ ആ പേരിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ശ്ലീഹായുമായി കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും ഇതു ദൈവനിവേശിതമായ വചനമാണ്. ഗ്രീക്കിൽ ഈ ഭാഗം “എങ്കിൽ” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഒറ്റ നീണ്ട വാക്യമാണ്: പണ്ടു ദൈവം ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദുഷ്ടരുടെ ദുർവൃത്തിമൂലം വളരെ വേദനസഹിച്ച നീതിമാനായ ലോത്തിനെ അവിടുന്ന് അവരുടെയിടയിൽ നിന്നു രക്ഷിച്ചു.” (2:7)
ദുർബലനും മടിച്ചുനിൽക്കുന്നവനുമായാണ് ഉൽപത്തി ലോത്തിനെ കാണിക്കുന്നത്; എങ്കിലും നീതിമാന്മാർക്കുവേണ്ടിയുള്ള അബ്രാഹത്തിന്റെ അപേക്ഷയും ജ്ഞാനം 10:6-ഉം ഈ വാക്കിനു പിന്നിലുണ്ട്. തിന്മ അദ്ദേഹത്തെ അപ്പോഴും വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നതാണു കാര്യം. അടുത്ത വാക്യം പറയുന്നതുപോലെ, അദ്ദേഹം അതിനോടു പൊരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
“ദൈവഭയമുള്ളവരെ പരീക്ഷകളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കണമെന്നും … കർത്താവ് അറിയുന്നു” (2:9)
തങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ടവരും എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞവരുമാണെന്നു വായനക്കാർക്കു തോന്നി. നോഹയുടേത് ഒരു കുടുംബം; ലോത്തിന്റേത് ഒരു വീട്. ഏതാനുംപേരെ ദൈവം കാണുന്നു; എണ്ണം അവിടുത്തെ തടയുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാലാഖമാരുടെ പാപത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു; അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മൗലികവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു (CCC 391–393). ദൈവം ആരെയും നരകത്തിനായി മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ലെന്നും, ആരും നശിച്ചുപോകാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഇതേ ലേഖനം പറയുന്നുവെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1037; 2 പത്രോസ് 3:9). ഈ അധ്യായത്തിലെ താക്കീതുകൾ ആ ക്ഷമയോടു ചേർത്തുവേണം വായിക്കാൻ.
പശ്ചാത്തലം.
ഒൻപതാം അധ്യായംമുതൽ (9:51) ഈശോ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ജറുസലെമിലേക്കു നടക്കുകയാണ്. ഗലീലിയുടെയും പെരെയായുടെയും ഭരണാധികാരിയായ ഹേറോദേസ് അന്തിപ്പാസിന്റെ നാട്ടിലാണ് അവിടുന്ന് ഇപ്പോഴും എന്നു കരുതാം; സ്നാപകയോഹന്നാനെ അയാൾ ഇതിനകം വധിച്ചിരുന്നു (9:9). ചില ഫരിസേയർ ഈശോയ്ക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. അവർക്കു ദുരുദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നെന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നില്ല; ഈശോയെ ഭക്ഷണത്തിനു ക്ഷണിക്കുന്ന ഫരിസേയരും ഈ സുവിശേഷത്തിലുണ്ട് (7:36; 14:1). ഹേറോദേസിനുള്ള സന്ദേശം പറഞ്ഞശേഷം ഈശോ നഗരത്തോടുതന്നെ സംസാരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ പോയി ആ കുറുക്കനോടു പറയുവിൻ” (13:32)
ഭീഷണികൊണ്ട് ഈശോ വഴി മാറ്റുന്നില്ല; മുന്നറിയിപ്പുകൊണ്ടു ധൃതികൂട്ടുന്നുമില്ല. “ഇന്നും നാളെയും” അവിടുന്നു സുഖപ്പെടുത്തുന്നതു തുടരുന്നു. അവിടുത്തെ സമയക്രമം പിതാവിന്റേതാണ്.
“ജറുസലെമിനു പുറത്തുവച്ച് ഒരു പ്രവാചകൻ നശിക്കുക സാധ്യമല്ല.” (13:33)
കയ്പുള്ള ഒരു വ്യംഗ്യം. എല്ലാ പ്രവാചകരും അവിടെ മരിച്ചില്ല; യോഹന്നാന്റെ മരണം അതു കാണിക്കുന്നു. ദൈവവചനത്തിന് ഏറ്റവും സ്വാഗതം ലഭിക്കേണ്ട വിശുദ്ധനഗരത്തിലാണ് പ്രവാചകന്റെ വഴി അവസാനിക്കുന്നത് എന്നാണ് അവിടുന്ന് അർഥമാക്കുന്നത്.
“നിന്റെ സന്താനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നതിന് ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.” (13:34)
ഇതാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രം: സ്വന്തം ശരീരംകൊണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്ന പിടക്കോഴിയുടെ വാത്സല്യമുള്ള ചിത്രം. ദൈവസ്നേഹം ഒരിക്കലും നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല. അതിനെ നിരസിക്കാം; ആ നിരാസം അവിടുത്തേക്ക് എന്തു വിലയാണു വരുത്തുന്നതെന്ന് ഈ വാക്യത്തിലെ ദുഃഖം കാണിക്കുന്നു.
“കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ എന്നെ കാണുകയില്ല.” (13:35)
സങ്കീർത്തനം 118:26-ലെ വാക്കുകൾ. “നിങ്ങളുടെ ഭവനം” എന്നതിൽ ജറെമിയാ 22:5-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയുണ്ട്. ഒരു സ്വാഗതത്തിലാണ് ഈ വാക്ക് അവസാനിക്കുന്നത്. നഗരത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ ഇതേ സങ്കീർത്തനം ആർത്തുവിളിക്കുന്നതു ലൂക്കാ കാണിക്കും (19:38); ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രത്യാശകൂടി പലരും ഇവിടെ വായിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോ ജറുസലെമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നതു വിവരിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വിലാപം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: പ്രവാചകരുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം അനുസ്മരിക്കുമ്പോഴും തനിക്കു ചുറ്റും ഒന്നിച്ചുകൂടാൻ അവിടുന്നു നഗരത്തോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതിനെക്കുറിച്ചു കരയുന്നു (CCC 558). ജറെമിയായുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ സ്വന്തം നഗരത്തെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുന്ന ഒരു യഹൂദന്റെ വാക്കുകളാണിവ. യഹൂദജനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ഇവ ഒരു അടിസ്ഥാനവും നൽകുന്നില്ല (CCC 597–598, 839). നമ്മെ സംരക്ഷിക്കാൻ തന്നെത്തന്നെ ബലഹീനയാക്കുന്ന ഈ പിടക്കോഴിയുടെ ചിത്രത്തിലേക്ക്, മിശിഹായുടെ വിനീതസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചു പറയാൻ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പലപ്പോഴും മടങ്ങിവരുന്നു (ആശയം).
ദൈവം കഠിനനാണെന്നാണോ 2 പത്രോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?
തിന്മയെ ദൈവം ഗൗരവമായി എടുക്കുന്നു എന്നും ദൈവഭക്തർ മറക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നുമാണ് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നത്. വിധി വൈകുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമകൊണ്ടാണെന്ന് ഇതേ ലേഖനം വിശദീകരിക്കുന്നു: ആരും നശിച്ചുപോകാതെ എല്ലാവരും അനുതപിക്കണമെന്നാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് (2 പത്രോസ് 3:9). ആ സ്നേഹം ഒന്നിച്ചുചേർക്കാൻ എത്ര കൊതിക്കുന്നു എന്ന് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം കാണിക്കുന്നു.