17 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“എന്തെന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോപേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും.” മത്തായി 18:20
വിശ്വാസത്തിലെ മക്കൾക്ക് ഒരു വൃദ്ധനെന്നനിലയിലാണ് യോഹന്നാൻ എഴുതുന്നത്. ഒരു കടങ്കഥപോലെ തോന്നുന്ന ഒന്ന് അവൻ പറയുന്നു: “പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഒരു പുതിയ കൽപനയല്ല ഞാൻ നിങ്ങൾക്കെഴുതുന്നത്; ആരംഭം മുതൽ നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെട്ട പഴയ കൽപനതന്നെ. ആ പഴയ കൽപനയാകട്ടെ, നിങ്ങൾ ശ്രവിച്ചവചനം തന്നെയാണ്.” തൊട്ടുപിന്നാലെ: “എങ്കിലും, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എഴുതുന്നത് ഒരു പുതിയ കൽപനയെക്കുറിച്ചാണ്. അത് അവനിലും നിങ്ങളിലും സത്യമാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അന്ധകാരം അസ്തമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു;യഥാർഥ പ്രകാശം ഉദിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” സ്നേഹത്തിന്റെ കൽപന പഴയതാണ്; ആരംഭത്തിലേ നൽകപ്പെട്ടതും എല്ലാ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിലും എഴുതപ്പെട്ടതുമാണ് അത്. അതേസമയം അതു പുതിയതുമാണ്; കാരണം മിശിഹായിൽ അത് അവസാനംവരെ ജീവിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നെ ആർക്കും തർക്കിക്കാനാവാത്ത ഒരു രേഖ യോഹന്നാൻ വരയ്ക്കുന്നു: “താൻ പ്രകാശത്തിലാണെന്നു പറയുകയും, അതേസമയം തന്റെ സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഇപ്പോഴും അന്ധകാരത്തിലാണ്.” “സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ പ്രകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവന് ഇടർച്ച ഉണ്ടാകുന്നില്ല.” വിദ്വേഷം കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കുന്നു: “എന്നാൽ, തന്റെ സഹോദരനെ വെറുക്കുന്നവൻ ഇരുട്ടിലാണ്. അവൻ ഇരുട്ടിൽ നടക്കുന്നു. ഇരുട്ട് അവന്റെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കിയതിനാൽ എവിടേക്കാണു പോകുന്നതെന്ന് അവൻ അറിയുന്നില്ല.” കേരളത്തിലെ പല കുടുംബങ്ങളും പഴയ വഴക്കുകൾ ചുമക്കുന്നു: ഒരു അതിർത്തിമതിലിനെച്ചൊല്ലി, കുടുംബസ്വത്തിന്റെ ഓഹരിയെച്ചൊല്ലി, ആരെയോ മാനിക്കാതിരുന്ന ഒരു കല്യാണത്തെച്ചൊല്ലി. അവ തലമുറകളോളം നീളാം; എന്നിട്ടും ആളുകൾ ഞായറാഴ്ച ഒരേ പള്ളിയിൽ വന്ന് അകന്നിരിക്കുന്നു. യോഹന്നാന്റെ വാക്കു വ്യക്തമാണ്: നാം മനഃപൂർവം അത്തരമൊരു വഴക്കു നിലനിർത്തുന്നിടത്തോളം, എത്ര നോമ്പെടുത്താലും നാം പ്രകാശത്തിലാവുകയില്ല.
പുറത്തേക്കുള്ള വഴി ഘട്ടംഘട്ടമായി സുവിശേഷം കാണിച്ചുതരുന്നു: “നിന്റെ സഹോദരൻ തെറ്റുചെയ്താൽ നീയും അവനും മാത്രമായിരിക്കുമ്പോൾ ചെന്ന് ആ തെറ്റ് അവനു ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക.” ആദ്യം പരദൂഷണമല്ല, പരസ്യമായ ഒരു രംഗമല്ല; മുഖാമുഖമുള്ള ശാന്തമായ ഒരു വാക്ക്. “അവൻ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുന്നെങ്കിൽ നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടി.” തർക്കം ജയിക്കുകയല്ല, ഒരു സഹോദരനെ തിരികെ നേടുകയാണ് ലക്ഷ്യം. അതു പരാജയപ്പെട്ടാൽ മാത്രമേ മറ്റുള്ളവരും പിന്നെ സഭയും ഇടപെടുന്നുള്ളൂ. കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള അധികാരം സഭയ്ക്കു ലഭിക്കുന്നു; കർത്താവ് അത് ഏറ്റവുമധികം പ്രയോഗിക്കുന്നത് അനുരഞ്ജനകൂദാശയിലാണ്. പിന്നെ ഈശോ പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: “വീണ്ടും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഭൂമിയിൽ നിങ്ങളിൽ രണ്ടുപേർ യോജിച്ചു ചോദിക്കുന്ന ഏതു കാര്യവും എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് നിറവേറ്റിത്തരും.” “എന്തെന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോപേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും.” ക്രമം ശ്രദ്ധിക്കുക: ആദ്യം രമ്യത, പിന്നെ പ്രാർഥനയിലുള്ള യോജിപ്പ്, പിന്നെ അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം. പരസ്പരം മിണ്ടാതിരുന്ന രണ്ടുപേർ അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ വീണ്ടും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ മിശിഹാ നിൽക്കുന്ന ഒരിടമായി അവർ മാറുന്നു. താൻ അടിമയായി കഴിഞ്ഞ നാട്ടിലേക്ക് മിഷനറിയായി തിരിച്ചുചെന്ന്, മുൻപ് തന്നെ തടവിലാക്കിയവരെ മിശിഹായുടെ നാമത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ഒരു ജനമാക്കിയ വിശുദ്ധ പാട്രിക്കിനെ ലത്തീൻ സഭ ഇന്ന് അനുസ്മരിക്കുന്നു.
വിഷയം: “എന്തെന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോപേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും.”
സ്നേഹത്തിന്റെ പഴയതും പുതിയതുമായ കൽപന, രമ്യതയ്ക്കായി കർത്താവു കാണിക്കുന്ന വഴി, അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നവരുടെ മധ്യേ അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം.
“അങ്ങിലാണു ജീവന്റെ ഉറവ, അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്തിലാണുഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം.” സങ്കീർത്തനം 36:9
“സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ പ്രകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവന് ഇടർച്ച ഉണ്ടാകുന്നില്ല.” 1 യോഹന്നാൻ 2:10
ജീവിതത്തിൽ: നീ മനഃപൂർവം സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും നീരസമുണ്ടോ എന്നു ഹൃദയം പരിശോധിക്കുക; ഇന്ന് അതു ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക.
“സഹോദരനെ ഹൃദയംകൊണ്ട് വെറുക്കരുത്. അയൽക്കാരനെ ശാസിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അവൻ മൂലം നീ തെറ്റുകാരനാകും.” ലേവ്യർ 19:17
“നിന്റെ സഹോദരൻ തെറ്റുചെയ്താൽ നീയും അവനും മാത്രമായിരിക്കുമ്പോൾ ചെന്ന് ആ തെറ്റ് അവനു ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക. അവൻ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുന്നെങ്കിൽ നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടി. അവൻ നിന്നെ കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികൾ ഓരോ വാക്കും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഒന്നോ രണ്ടോ സാക്ഷികളെക്കൂടി നിന്നോടൊത്തുകൊണ്ടുപോവുക.” മത്തായി 18:15–16
ജീവിതത്തിൽ: പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു വഴക്കുള്ള ഒരാളുടെ അടുത്തേക്കു സ്വകാര്യമായും സൗമ്യമായും ചെല്ലുക.
“സഹോദരർ ഏകമനസ്സായി ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്നത് എത്ര വിശിഷ്ടവുംസന്തോഷപ്രദവുമാണ്!” സങ്കീർത്തനം 133:1
“എന്തെന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോപേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും.” മത്തായി 18:20
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു കുടുംബാംഗവുമായി ഒരു നിയോഗത്തിൽ യോജിച്ച് ഈസ്റ്റർവരെ എല്ലാ രാത്രിയും ഒരുമിച്ച് അതിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
മിശിഹായിൽ പുതുതാക്കപ്പെട്ട പഴയ കൽപനയാണ് സ്നേഹം; എത്ര നോമ്പെടുത്താലും വിദ്വേഷം നമ്മെ ഇരുട്ടിൽ നിർത്തുന്നു.
സഹോദരന്റെ അടുത്തേക്കു ചെല്ലുക, അവനെ തിരികെ നേടുക, ഒരുമിച്ചു പ്രാർഥിക്കുക: മിശിഹാ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ ഉണ്ടായിരിക്കും.
തീരുമാനം: പെസഹായ്ക്കുമുൻപ് രമ്യതയുടെ ഒരു ചുവടു വയ്ക്കുക; ഒരാളോടൊപ്പം ഒരു പ്രാർഥന തുടങ്ങുക.
പ്രിയരേ, സ്നേഹത്തിന്റെ കൽപന ആരംഭംമുതൽ നൽകപ്പെട്ട പഴയ കൽപനയാണെന്നും, അതേസമയം പുതിയതാണെന്നും യോഹന്നാൻ പറയുന്നു; കാരണം മിശിഹായിൽ അന്ധകാരം അസ്തമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, യഥാർഥ പ്രകാശം ഉദിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു (1 യോഹ 2:8).
അവൻ തുറന്നുപറയുന്നു: താൻ പ്രകാശത്തിലാണെന്നു പറയുകയും സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഇപ്പോഴും അന്ധകാരത്തിലാണ് (1 യോഹ 2:9). നമുക്കു നോമ്പെടുക്കാം, പ്രാർഥിക്കാം, എല്ലാ ദിവസവും പള്ളിയിൽ വരാം; ഒരു വഴക്കു നിലനിർത്തുന്നിടത്തോളം നാം ഇരുട്ടിൽത്തന്നെ നടക്കുകയാണ്.
ഈശോ വഴി കാണിച്ചുതരുന്നു: ആരെങ്കിലും നിന്നോടു തെറ്റുചെയ്താൽ അവനോടു തനിച്ചു ചെന്നു സംസാരിക്കുക. അവൻ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുന്നെങ്കിൽ നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടി (മത്താ 18:15–16). തർക്കം ജയിക്കുകയല്ല, സഹോദരനെ തിരികെ നേടുകയാണ് ലക്ഷ്യം.
പിന്നെ അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും (മത്താ 18:20). പെസഹായ്ക്കുമുൻപ്, നാം ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളിലേക്ക് നമുക്ക് ആദ്യ ചുവടുവയ്ക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ തന്റെ നാമത്തിൽ ഒന്നിച്ചു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ താൻ അവരോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞു. ചേട്ടനോടോ അനിയത്തിയോടോ കൂട്ടുകാരോടോ വഴക്കിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്നുതന്നെ രമ്യതപ്പെടുക; എന്നിട്ട് ഒന്നിച്ചു പ്രാർഥിക്കുക. ഈശോ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടാകും!
ഇപ്പോൾത്തന്നെ പ്രകാശിക്കുന്ന യഥാർഥ വെളിച്ചമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, വിദ്വേഷത്തിന്റെ ഇരുട്ടിനെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റണമേ. ഞങ്ങളോടു തെറ്റുചെയ്തവരുടെ അടുത്തേക്ക്, ജയിക്കാനല്ല, അവരെ തിരികെ നേടാൻ, ചെല്ലാനുള്ള ധൈര്യം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. പ്രാർഥനയിൽ യോജിക്കാനും അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ മധ്യേ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാനും അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ഞങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടണമേ. ആമേൻ.
വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹത്തിലെ ജീവിതമാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ നോക്കുന്നത്. സഹോദരനെ വെറുക്കുമ്പോൾ താൻ പ്രകാശത്തിലാണെന്ന് ആർക്കും പറയാനാവില്ലെന്നു യോഹന്നാൻ പറയുന്നു. തെറ്റുചെയ്ത ഒരാളെ നേടിയെടുക്കാൻ ഈശോ നൽകുന്ന ക്ഷമയുള്ള പടികൾ മത്തായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നിടത്ത് താൻ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന വാഗ്ദാനവും. സഭയിലെ സ്നേഹം ഒരു മനോഭാവം മാത്രമല്ല. അതിന് ഒരു പ്രവർത്തനരീതിയുണ്ട്; കർത്താവുതന്നെ അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
1 യോഹന്നാനിൽ അഭിവാദനമോ ഗ്രന്ഥകാരന്റെ പേരോ ഇല്ല. പാരമ്പര്യം ഇതിനെ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹായോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; നാലാം സുവിശേഷത്തിന്റെ അതേ ലോകത്തുനിന്നാണ് ഇതു വരുന്നതെന്നു വ്യക്തം. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമാണ് ഇതിന്റെ കാലമെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഒരു കൂട്ടം സമൂഹം വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു (2:19). യഥാർഥ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരീക്ഷകൾ ഗ്രന്ഥകാരൻ വായനക്കാർക്കു നൽകുന്നു: അവിടുത്തെ കൽപനകൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടോ, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? മിശിഹാ നടന്നതുപോലെ നടക്കണം എന്നാണ് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്ക് (2:6).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അന്ധകാരം അസ്തമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; … യഥാർഥ പ്രകാശം ഉദിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” (2:8)
പുലർകാലത്തിന്റെ ചിത്രം. എല്ലാം പ്രകാശിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്നു ഗ്രന്ഥകാരൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. പകൽ ഏതു ദിശയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.
“താൻ പ്രകാശത്തിലാണെന്നു പറയുകയും, അതേസമയം തന്റെ സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഇപ്പോഴും അന്ധകാരത്തിലാണ്.” (2:9)
വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മനോഹരവാക്കുകൾക്കു വെറുപ്പു മറയ്ക്കാനാവില്ല. “സഹോദരൻ” എന്നതു ക്രൈസ്തവകുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ്; ഇതേ പാരമ്പര്യത്തിലുള്ള സുവിശേഷം, ദൈവസ്നേഹം ലോകം മുഴുവനിലേക്കും എത്തുന്നതു കാണിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 3:16).
“സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ പ്രകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവന് ഇടർച്ച ഉണ്ടാകുന്നില്ല.” (2:10)
“വസിക്കുന്നു” ഈ ലേഖനത്തിലെ താക്കോൽവാക്കാണ്. സ്നേഹം ഒരു പ്രവൃത്തിയെക്കാൾ വലുതാണ്. മനുഷ്യൻ പാർക്കുന്ന ഇടമാണത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോ സ്നേഹത്തെ പുതിയ കൽപനയാക്കുന്നുവെന്നും, തനിക്കുള്ളവരെ അവസാനംവരെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട് പിതാവിന്റെ സ്നേഹം അവിടുന്നു കാണിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1823). വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചു പത്തു പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തി; അദ്ദേഹത്തിന് ഇതിന്റെ ഏകവിഷയം സ്നേഹമാണ് (ആശയം). വലിയ നോമ്പിൽ ചോദ്യം നേരിട്ടുള്ളതാണ്: ഞാൻ സംസാരിക്കാത്ത ഒരാളുണ്ടോ? എന്റെ ഉപവാസവും പ്രാർഥനയും അവിടെനിന്നു തുടങ്ങട്ടെ.
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയിലെ അഞ്ചു മഹാപ്രഭാഷണങ്ങളിൽ നാലാമത്തേതാണ് പതിനെട്ടാം അധ്യായം; സമൂഹജീവിതമാണു വിഷയം. തൊട്ടുമുമ്പ്, നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ആടിനെത്തേടി ഇടയൻ പോകുന്നു (18:12–14). തൊട്ടുപിന്നാലെ, എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണമെന്നു പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു; ക്ഷമിക്കാത്ത ഭൃത്യന്റെ ഉപമ ഈശോ പറയുന്നു (18:21–35). ഇന്നത്തെ പടികൾ രണ്ടു കരുണകളുടെ ഇടയിലാണ്; ആ വെളിച്ചത്തിൽ വേണം അവ വായിക്കാൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിന്റെ സഹോദരൻ തെറ്റുചെയ്താൽ നീയും അവനും മാത്രമായിരിക്കുമ്പോൾ ചെന്ന് ആ തെറ്റ് അവനു ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക.” (18:15)
ആദ്യപടിക്കു രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യമുണ്ട്: ധൈര്യവും രഹസ്യസൂക്ഷിപ്പും. മറ്റുള്ളവരോടു പറയാൻ എളുപ്പമാണ്; ആ വ്യക്തിയോടു പറയാനാണു പ്രയാസം. പാഠഭേദം: ചില പ്രധാന പുരാതന കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിൽ “നിനക്കെതിരേ” എന്ന വാക്കില്ല; പി.ഒ.സി. അവയെ പിന്തുടരുന്നു, എൻ.ആർ.എസ്.വി.യിൽ ആ വാക്കുണ്ട്.
“അവൻ നിനക്കു വിജാതീയനെപ്പോലെയും ചുങ്കക്കാരനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കട്ടെ.” (18:17)
അവസാനത്തെ പടി; സൂക്ഷ്മതയോടെ വായിക്കേണ്ട വാക്ക്. മത്തായിയിൽ ഈശോ ചുങ്കക്കാരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു (9:10–11); അവരിൽ ഒരാളെ ശ്ലീഹായായി വിളിക്കുന്നു (9:9). ഇത് ഒരു യഥാർഥ വേർപിരിയലിനെ കുറിക്കുന്നു; സഭ വീണ്ടും എവിടെ തുടങ്ങണം എന്നും പറയുന്നു: മടങ്ങിവരാനുള്ള വിളിയിൽനിന്ന്.
“നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.” (18:18)
വിലക്കുന്നതിനും അനുവദിക്കുന്നതിനും, വിലക്കു കൽപിക്കുന്നതിനും നീക്കുന്നതിനും യഹൂദഗുരുക്കന്മാർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പദങ്ങളാണ് “കെട്ടുക”, “അഴിക്കുക”. “നിങ്ങൾ” ഇവിടെ ബഹുവചനമാണ്. പത്രോസിനു നൽകിയ അധികാരം (16:19) അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ശ്ലീഹന്മാർക്കും നൽകപ്പെടുന്നു.
“എന്തെന്നാൽ, രണ്ടോ മൂന്നോപേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും.” (18:20)
ഈ വാഗ്ദാനം മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിനു ചട്ടക്കൂടു നൽകുന്നു: “ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ” (1:23), “എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ” (28:20). നിയമം ഒന്നിച്ചു പഠിക്കുന്ന രണ്ടുപേരുടെമേൽ ദൈവസാന്നിധ്യം വസിക്കുന്നു എന്ന് മിഷ്നായിലെ ഒരു യഹൂദചൊല്ല് പറയുന്നു; ഈശോ ഇതു തന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ പറയുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പത്രോസിനു നൽകിയ കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള സ്ഥാനം, ശിരസ്സിനോടു ചേർന്ന ശ്ലീഹന്മാരുടെ സംഘത്തിനും നൽകിയെന്നും (CCC 1444), ഈ അധികാരം സഭയുമായുള്ള അനുരഞ്ജനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്നും (CCC 1445) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. മിശിഹാ സഭയിൽ സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന വഴികളിൽ, അവിടുത്തെ നാമത്തിലുള്ള ഒത്തുചേരലും, സർവോപരി വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ സാദൃശ്യങ്ങളും അതു പറയുന്നു (CCC 1373; സാക്രോസാങ്തും കൊൺചീലിയും 7).
ഇംഗ്ലീഷിൽ “നിനക്കെതിരേ പാപംചെയ്താൽ” എന്നും മലയാളത്തിൽ “തെറ്റുചെയ്താൽ” എന്നും മാത്രം കാണുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
മത്തായിയുടെ ചില പ്രധാന പഴയ കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിൽ “നിനക്കെതിരേ” എന്നില്ല (എൻ.ആർ.എസ്.വി. അതു കുറിക്കുന്നുണ്ട്); പി.ഒ.സി. ആ ചെറിയ പാഠം പിന്തുടരുന്നു. ആ വാക്കുണ്ടെങ്കിൽ വ്യക്തിപരമായ ദ്രോഹമാണു വിഷയം. ഇല്ലെങ്കിൽ, സഹവിശ്വാസിയിൽ കാണുന്ന ഏതു ഗൗരവമായ പാപവും. രണ്ടിലും ആദ്യപടി ഒന്നുതന്നെ: സ്നേഹത്തിൽ, നിശ്ശബ്ദമായി ചെല്ലുക.