6 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നീയോ, കുഞ്ഞേ, അത്യുന്നതന്റെ പ്രവാചകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കാൻ അവിടുത്തെ മുമ്പേ നീ പോകും.” ലൂക്കാ 1:76
“എലിസബത്തിനു പ്രസവസമയമായി; അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.” കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കരുണ കാണിച്ചതുകൊണ്ട് അയൽക്കാർ സന്തോഷിക്കുന്നു. ജനനം അസാധ്യമെന്നു തോന്നിയ ശിശു ജനിക്കുന്നു; അവന്റെ പേര് ആചാരപ്രകാരമല്ല, ദൈവമാണു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്: “ദൈവം കൃപയുള്ളവൻ” എന്നർഥമുള്ള യോഹന്നാൻ.
ഒമ്പതു മാസം സഖറിയാ മൂകനായിരുന്നു. ദൂതന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലകയിൽ “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്” എന്ന് എഴുതിയപ്പോൾ, “തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” സംശയം അവന്റെ വായ് അടച്ചു; അനുസരണം അതു തുറക്കുന്നു. അവന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ സ്തുതിയാണ്; സഭ ഇന്നും എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും പ്രാർഥിക്കുന്ന കീർത്തനം: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ. അവിടുന്ന് തന്റെ ജനത്തെ സന്ദർശിച്ചു രക്ഷിച്ചു.”
വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മക്കളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വഴി പഴയനിയമവായനകൾ കാണിക്കുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ മോശ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് എടുക്കപ്പെട്ടു. ഒരു പുത്രനുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ച ഹന്നാ അവനെ തിരികെ നൽകുന്നു: “ഈ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടിയാണു ഞാൻ പ്രാർഥിച്ചത്; എന്റെ പ്രാർഥന കർത്താവ് കേട്ടു. ആകയാൽ, ഞാൻ അവനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു” (1 സാമു 1:27–28). സങ്കീർത്തനം പറയുന്നു: “കർത്താവിന്റെ ദാനമാണ് മക്കൾ, ഉദരഫലം ഒരു സമ്മാനവും.” ഓരോ കുഞ്ഞും ഒരു ദാനമാണ്; ഓരോരുത്തർക്കും ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഒരു ദൗത്യമുണ്ട്.
സഖറിയായുടെ ഗീതം ക്രിസ്തുവിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നു: “നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യാതിരേകംകൊണ്ട് ഉയരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉദയരശ്മി നമ്മെ സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ ഇരുളിലും, മരണത്തിന്റെ നിഴലിലും ഇരിക്കുന്നവർക്കു പ്രകാശം വീശാനും…” യോഹന്നാൻ പ്രകാശമല്ല; ഉദയത്തിനായി ഒരുക്കുന്നവനാണ്. ഈ കാലത്തു സഭയും അതേ ദൗത്യത്തിലേക്കാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്: തന്നെക്കാൾ അപ്പുറം, വരുന്ന ക്രിസ്തുവിലേക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക.
വിഷയം: “ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും?”
എലിസബത്തിന്റെ മകൻ ജനിക്കുന്നു; ഒരു പേരിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള കുടുംബതർക്കം വിശ്വാസത്തിന്റെ നിമിഷമായി മാറുന്നു. ഓരോ കുഞ്ഞും ഒരു ദാനമാണെന്നും അനുസരണം നമ്മുടെ അധരങ്ങളെ സ്തുതിക്കായി തുറക്കുന്നുവെന്നും ദൈവപദ്ധതിയിൽ ഓരോ ജീവിതത്തിനും ഒരു ദൗത്യമുണ്ടെന്നും യോഹന്നാന്റെ ജനനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
“കർത്താവിന്റെ ദാനമാണ് മക്കൾ, ഉദരഫലം ഒരു സമ്മാനവും.” സങ്കീർത്തനം 127:3
“കേട്ടവരെല്ലാം ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നു ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. കർത്താവിന്റെ കരം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” ലൂക്കാ 1:66
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ രാത്രിയിലും കുരിശടയാളംകൊണ്ടു നിന്റെ മക്കളെ ആശീർവദിക്കുക.
“ഈ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടിയാണു ഞാൻ പ്രാർഥിച്ചത്; എന്റെ പ്രാർഥന കർത്താവ് കേട്ടു. ആകയാൽ, ഞാൻ അവനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” 1 സാമുവൽ 1:27–28
“അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി അതിൽ എഴുതി: യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്. എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” ലൂക്കാ 1:63–64
ജീവിതത്തിൽ: അനുസരണക്കേടുമൂലം എവിടെയാണു നീ മൗനിയായിരിക്കുന്നത്? അനുസരിക്കുക; നിന്റെ സ്തുതിയുടെ സ്വരം കണ്ടെത്തുക.
“കർത്താവിന്റെ കൈയിൽ നീ മനോഹരമായ ഒരു കിരീടമായിരിക്കും; നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ ഒരു രാജകീയ മകുടവും.” ഏശയ്യാ 62:3
“നീയോ, കുഞ്ഞേ, അത്യുന്നതന്റെ പ്രവാചകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കാൻ അവിടുത്തെ മുമ്പേ നീ പോകും.” ലൂക്കാ 1:76
ജീവിതത്തിൽ: പ്രാർഥനയിൽ ചോദിക്കുക: “കർത്താവേ, ഈ ക്രിസ്മസിന് ആർക്കുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ അങ്ങേക്കു വഴിയൊരുക്കേണ്ടത്?”
സഖറിയായുടെ ഗീതം വെളിച്ചത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു: ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ഉദയരശ്മി ഇരുളിലിരിക്കുന്നവർക്കു പ്രകാശം വീശുകയും സമാധാനത്തിന്റെ മാർഗത്തിലേക്കു നമ്മുടെ പാദങ്ങളെ നയിക്കുകയും ചെയ്യും.
നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ ഓരോ കുഞ്ഞിനെയും ദാനമായി സ്വീകരിക്കട്ടെ, ദൈവവചനം അനുസരിക്കട്ടെ, കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും സഖറിയായുടെ കീർത്തനം (ലൂക്കാ 1:68–79) ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നാം ഒരു ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു: സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ജനനം. കർത്താവ് എലിസബത്തിനോടു വലിയ കരുണ കാണിച്ചതുകൊണ്ട് അയൽക്കാർ അവളോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു. പിന്നെ പേരിനെച്ചൊല്ലി ഒരു ചെറിയ തർക്കമുണ്ടായി. ബന്ധുക്കൾ പറഞ്ഞു: “അപ്പന്റെ പേരായ സഖറിയാ എന്നു വിളിക്കാം.” എലിസബത്ത് പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെയല്ല, അവൻ യോഹന്നാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടണം.”
അപ്പോഴും സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന സഖറിയാ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി എഴുതി: “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്.” തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു; നാവു സ്വതന്ത്രമായി; അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി. ഒമ്പതു മാസം അവന്റെ സംശയം അവനെ മൗനിയാക്കി. ദൈവവചനം അനുസരിച്ചപ്പോൾ അവനു വീണ്ടും സംസാരിക്കാനായി; അവന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ സ്തുതിയായിരുന്നു.
വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളെപ്പറ്റിയും നമ്മുടെ വായനകൾ പറയുന്നു: വെള്ളത്തിൽനിന്ന് എടുക്കപ്പെട്ട മോശ, ഹന്നാ കർത്താവിനു തിരികെ നൽകിയ സാമുവൽ. സങ്കീർത്തനം പറയുന്നു: “കർത്താവിന്റെ ദാനമാണ് മക്കൾ.” പ്രിയ മാതാപിതാക്കളേ, നിങ്ങളുടെ മക്കൾ നിങ്ങളുടെ സ്വത്തല്ല; ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്; ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു ദൗത്യമുണ്ട്. അവരെ ആശീർവദിക്കുക, പേരുചൊല്ലി അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക, ദൈവം അവരിൽനിന്ന് എന്താഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നു കണ്ടെത്താൻ അവരെ സഹായിക്കുക.
ഇരുളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്കു പ്രകാശം വീശാൻ “ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ഉദയരശ്മി” വരുന്നതിനെപ്പറ്റി യോഹന്നാന്റെ അപ്പൻ പാടി. ഈ നോമ്പിൽ നാം കാത്തിരിക്കുന്നത് അതിനായാണ്. യോഹന്നാനെപ്പോലെ നമുക്കു വഴിയൊരുക്കാം: നല്ല ഒരു കുമ്പസാരത്താൽ, പ്രാർഥനയാൽ, ദയയാൽ. സഖറിയായുടേതുപോലെ കർത്താവിനെ വാഴ്ത്താൻ നമ്മുടെ നാവുകളും സ്വതന്ത്രമാകട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ പേരിന്റെ അർഥം അറിയാമോ? യോഹന്നാൻ എന്ന പേരിന്റെ അർഥം “ദൈവം ദയയുള്ളവൻ” എന്നാണ്. അവന്റെ അപ്പൻ സഖറിയായ്ക്കു മാസങ്ങളോളം സംസാരിക്കാനായില്ല.
കുഞ്ഞായ യോഹന്നാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ സഖറിയാ ഒരു പലകയിൽ എഴുതി: “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്.” പെട്ടെന്ന് അവനു വീണ്ടും സംസാരിക്കാനായി! അവൻ ആദ്യം ചെയ്തതു ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയാണ്.
ഇന്നു രാത്രി, എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ പേരു തിരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന് അപ്പനോടും അമ്മയോടും ചോദിക്കുക. നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ദൈവമേ, എന്റെ പേരിനു നന്ദി!”
കർത്താവായ ദൈവമേ, സഖറിയായ്ക്കും എലിസബത്തിനും അങ്ങ് ഒരു പുത്രനെ നൽകി; അങ്ങു കൃപയുള്ളവനാകയാൽ അവന് യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിട്ടു. അങ്ങയെ വാഴ്ത്താൻ ഞങ്ങളുടെ നാവുകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കണമേ; അങ്ങു ഞങ്ങളെ ഭരമേൽപിക്കുന്ന മക്കളെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ; ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ഉദയരശ്മിയായ അങ്ങയുടെ പുത്രൻ യേശുക്രിസ്തുവിനായി ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഒരുക്കണമേ. ആമേൻ.
സൂബോറോയിലെ നാലാം ഞായറാഴ്ച സഭ യൂദയായിലെ മലനാട്ടിലെ ഒരു തൊട്ടിലിനു ചുറ്റും ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. ഇന്നത്തെ കഥയ്ക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന ഗാനമാണ് സന്ധ്യാസുവിശേഷം നൽകുന്നത്: ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ഉദയരശ്മിയെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന സഖറിയായുടെ കീർത്തനം (ലൂക്കാ 1:67–80). ദൈവം നൽകിയ മറ്റു ശിശുക്കളുടെ നിരയിലാണ് പഴയനിയമ വായനകൾ യോഹന്നാനെ നിർത്തുന്നത്: ഞാൻ അവനെ വെള്ളത്തിൽനിന്നെടുത്തു എന്നു പറഞ്ഞ് ഫറവോയുടെ പുത്രി പേരിട്ട മോശ (പുറപ്പാട് 2:1–10); കർത്താവിനോടു ചോദിച്ചുവാങ്ങി അവിടുത്തേക്കുതന്നെ തിരികെ നൽകിയ സാമുവൽ (1 സാമുവൽ 1:19–28); കർത്താവിന്റെ ദാനമാണ് മക്കൾ എന്ന സങ്കീർത്തനവചനം (സങ്കീർത്തനം 127:3); പുതിയ പേരിൽ നീ അറിയപ്പെടും എന്ന് സീയോനോടുള്ള ഏശയ്യായുടെ വാഗ്ദാനം (ഏശയ്യാ 62:2). ആത്മാക്കളെ പരിശോധിക്കാൻ കാതോലിക ലേഖനം മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (1 യോഹന്നാൻ 4:1); സത്യത്തെ തെറ്റിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുക എന്നത് സ്നാപകന്റെയും ജോലിയായിരുന്നു.
ഇവിടെ പഠിക്കുന്ന മൂന്നു വായനകൾക്കും ഒരേ രൂപമാണ്. കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാതിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ദൈവദാനമായി ഒരു ശിശുവിനെ പ്രസവിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിക്കായി ആ ശിശു തിരികെ നൽകപ്പെടുന്നു: ഹന്നായും സാമുവലും, പൗലോസിന്റെ വാദത്തിലെ സാറായും ഇസഹാക്കും, എലിസബത്തും യോഹന്നാനും. പേരുകൾതന്നെ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നു. ഹന്നാ എന്നാൽ കൃപ; അതേ ഹീബ്രു മൂലത്തിൽനിന്നുള്ള യോഹന്നാൻ എന്നാൽ കർത്താവ് കൃപ കാണിച്ചു; സഖറിയാ എന്നാൽ കർത്താവ് ഓർത്തു. ഓർമ, കൃപ, തിരികെ നൽകൽ: ഇതാണ് ഈ ഞായറിന്റെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ന്യായാധിപന്മാരുടെ കാലത്തിന്റെ അവസാനമാണ് പശ്ചാത്തലം; ഇസ്രായേലിന് അന്നു രാജാവില്ല; ശ്രീകോവിൽ ഷീലോയിലാണ്. എല്ക്കാനയ്ക്കു രണ്ടു ഭാര്യമാരുണ്ട്. പെനിന്നായ്ക്കു മക്കളുണ്ട്; ഹന്നായ്ക്ക് ഇല്ല; പെനിന്നാ വർഷംതോറും അവരെ പരിഹസിക്കുന്നു (1:2–7). ഷീലോയിൽവച്ച് ഹന്നാ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നേർച്ച നേരുന്നു: ദൈവം ഒരു പുത്രനെ നൽകിയാൽ അവന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവനെ ദൈവത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിക്കും; അവന്റെ ശിരസ്സിൽ ക്ഷൗരക്കത്തി സ്പർശിക്കുകയില്ല (1:11). വൃദ്ധനായ ഏലി പുരോഹിതൻ ആദ്യം അവർ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കരുതുന്നു; പിന്നെ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു (1:12–18). ആ പ്രാർഥനയ്ക്കു മറുപടി ലഭിച്ചതും നേർച്ച നിറവേറ്റിയതുമാണ് ഇന്നത്തെ വായന.
ഈ ശിശുവാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ രാജാക്കന്മാരെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്ന പ്രവാചകനാകുന്നത്. മറ്റാർക്കും മനസ്സിലാകാതിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രാർഥനയിലാണ് ഒരു ജനതയുടെ ഭാവി ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എല്ക്കാന ഹന്നായെ പ്രാപിക്കുകയും കർത്താവ് അവളെ അനുസ്മരിക്കുകയും ചെയ്തു.” (1:19)
ഒരേ വാചകത്തിൽ രണ്ടു പ്രവൃത്തികൾ, മനുഷ്യന്റേതും ദൈവത്തിന്റേതും. ശിശു ഇവ രണ്ടിന്റെയും ഫലമാണ്.
“ഞാൻ അവനെ കർത്താവിനോടു ചോദിച്ചു വാങ്ങിയതാണ് എന്നുപറഞ്ഞ് അവൾ അവനു സാമുവൽ എന്നു പേരിട്ടു.” (1:20)
ഇതു നിഘണ്ടുവിലെ അർഥമല്ല, ശബ്ദസാമ്യത്തിലുള്ള ഒരു കളിയാണ്: ചോദിക്കുക എന്ന ക്രിയയ്ക്കു കൂടുതൽ അടുത്തുനിൽക്കുന്നത് സാവൂൾ എന്ന പേരാണ്. ദൈവത്തിന്റെ നാമം എന്നോ മറ്റോ ആണ് സാമുവലിന്റെ അർഥമെന്ന് പണ്ഡിതർ സാധാരണ കരുതുന്നു. ഹന്നാ പറയുന്നതു വ്യക്തമാണ്: അവൻ എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്ന് ഈ പേര് അവരെ ഓർമിപ്പിക്കും. ഇവിടെ പേരിടുന്നത് അമ്മയാണ്; യോഹന്നാന്റെ പേര് ആദ്യം പറയുന്നതും എലിസബത്താണ്.
“ഈ കുഞ്ഞിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ പ്രാർഥിച്ചത്; എന്റെ പ്രാർഥന കർത്താവ് കേട്ടു.” (1:27)
നിശ്ശബ്ദാനന്ദത്തിന്റെ നിമിഷം. താൻ കരഞ്ഞ അതേ സ്ഥലത്തു നിന്നുകൊണ്ട് (26) അവർ ശിശുവിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
“ആകയാൽ, ഞാൻ അവനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആജീവനാന്തം അവൻ കർത്താവിനുള്ളവനായിരിക്കും.” (1:28)
വായ്പ നൽകി എന്ന് എൻ.ആർ.എസ്.വി. പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നത് ചോദിക്കുക എന്ന വാക്കിലെ കളി നിലനിർത്താനാണ്; എന്നാൽ ഈ വായ്പ തിരികെ ലഭിക്കുന്നില്ല. പി.ഒ.സി. വ്യക്തമായി പറയുന്നു: സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏറ്റവുമധികം പ്രാർഥിച്ചു നേടിയതിനെ അവർ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മനുഷ്യരുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കു വിരുദ്ധമായി ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാണിച്ച, മറിയത്തിനുവേണ്ടി വഴിയൊരുക്കിയ പഴയനിയമത്തിലെ വിശുദ്ധ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഹന്നായുടെ പേരു പറയുന്നു (CCC 489). ശിശു ആർക്കും അവകാശപ്പെട്ട ഒന്നല്ല, ദാനമാണെന്നും (CCC 2378), മക്കളുടെ ദൈവവിളിയെ മാതാപിതാക്കൾ ആദരിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വേണമെന്നും (CCC 2232) അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഹന്നായെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഒരു പ്രസംഗപരമ്പരതന്നെ നടത്തി; നിരന്തരപ്രാർഥനയുടെയും മക്കളെ ദൈവത്തിനു നൽകുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെയും മാതൃകയായി അദ്ദേഹം അവരെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ഇന്നത്തെ തുർക്കിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത്, വിജാതീയരുടെ ഇടയിൽ താൻ സ്ഥാപിച്ച ഗലാത്തിയായിലെ സഭകൾക്കാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. ദൈവജനത്തിൽ പൂർണമായി ഉൾപ്പെടാൻ പരിച്ഛേദനം സ്വീകരിക്കുകയും മോശയുടെ നിയമം പാലിക്കുകയും വേണമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മറ്റു ക്രൈസ്തവപ്രബോധകർ പിന്നാലെ വന്നിരിക്കുന്നു. ലേഖനം മുഴുവൻ പൗലോസ് അല്ല എന്നു പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താലാണ് നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്; വിജാതീയർ ആദ്യം യഹൂദരാകേണ്ടതില്ല. വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിൽനിന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാനവാദമാണ് ഈ ഭാഗം.
ഉൽപത്തി 16, 21 അധ്യായങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹം ഉപയോഗിക്കുന്ന കഥ. വന്ധ്യയായ ഭാര്യ സാറായിൽനിന്ന് ഒരു പുത്രനെ ദൈവം അബ്രാഹത്തിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ക്ഷമയില്ലാതെ അവർ മറ്റൊരു വഴി നോക്കി: ദാസിയായ ഹാഗാറിലൂടെ; അവർ ഇസ്മായേലിനെ പ്രസവിച്ചു. പിന്നീട്, ദൈവം പറഞ്ഞതുപോലെ, സാറായ്ക്ക് ഇസഹാക്ക് ജനിച്ചു.
വിജാതീയ വിശ്വാസികളെക്കുറിച്ച് ക്രൈസ്തവർക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു തർക്കമാണിത്. യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചോ യഹൂദമതത്തെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള വിധിയല്ല. ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്ന് ഇതേ പൗലോസ് സ്വന്തം ജനത്തെക്കുറിച്ചു മറ്റൊരിടത്ത് എഴുതുന്നു (റോമാ 11:29).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഈ സ്ത്രീകൾ രണ്ട് ഉടമ്പടികളാണ്.” (4:24)
ദൈവത്തോടു ബന്ധപ്പെടാനുള്ള രണ്ടു വഴികളെ പൗലോസ് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു: സ്വന്തം അനുഷ്ഠാനംകൊണ്ട് സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം; അതു ദാനമായി സ്വീകരിക്കൽ.
“എന്നാൽ, സ്വർഗീയ ജറുസലെം സ്വതന്ത്രയാണ്. അവളാണ് നമ്മുടെ അമ്മ.” (4:26)
സഭയെ അമ്മ എന്നു വിളിക്കുന്നതിന്റെ വേര് ഈ വാക്യത്തിലാണ്.
“അല്ലയോ പ്രസവിക്കാത്ത വന്ധ്യേ, നീ ആഹ്ലാദിക്കുക.” (4:27)
വന്ധ്യയെപ്പോലെ തോന്നിയ പ്രവാസത്തിലെ ജറുസലെമിനോടു പറഞ്ഞ ഏശയ്യാ 54:1 ആണിത്. ജനതകളിൽനിന്നുള്ള സഭയെക്കുറിച്ചാണ് പൗലോസ് ഇതു വായിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ വായനകളിലെ എല്ലാ വന്ധ്യകളായ അമ്മമാരും ഈ വാക്യത്തിനു പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നു: സാറാ, ഹന്നാ, എലിസബത്ത്.
“സഹോദരരേ, നമ്മളാകട്ടെ ഇസഹാക്കിനെപ്പോലെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മക്കളാണ്.” (4:28)
സുവിശേഷവുമായുള്ള ബന്ധം ഇവിടെയാണ്. ദൂതന്റെ വചനത്താൽ യോഹന്നാൻ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ശിശുവാണ് (ലൂക്കാ 1:13). മാമ്മോദീസായിലൂടെ നാമും അങ്ങനെതന്നെ.
“ദാസിയെയും അവളുടെ പുത്രനെയും നിഷ്കാസനം ചെയ്യുവിൻ;” (4:30)
സാറായുടെ വാക്കുകൾ (ഉൽപത്തി 21:10). ഗലാത്തിയാക്കാരെ അടിമപ്പെടുത്തിയ പ്രബോധനത്തിനാണ് പൗലോസ് ഇതു ബാധകമാക്കുന്നത്, ഒരു ജനതയ്ക്കുമല്ല. ഹാഗാറിനെയും അവരുടെ കുട്ടിയെയും മരുഭൂമിയിൽ ദൈവം കേൾക്കുന്നതും സംരക്ഷിക്കുന്നതും ഉൽപത്തിതന്നെ കാണിക്കുന്നു (21:17–20).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും അതിനെ പിന്തുടർന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥവും ഈ വാക്യം ചേർക്കുന്നു: അവൾ മുകളിലുള്ള ജറുസലെമും നമ്മുടെ അമ്മയുമാണ് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 6; CCC 757). മതബോധനഗ്രന്ഥം പ്രതിരൂപവായന വിശദീകരിക്കുന്നു: പഴയനിയമത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ സ്വന്തം വില നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല; വെളിപാടെന്ന നിലയിൽ അതു നിലനിൽക്കുന്നു (CCC 128–130). യഥാർഥത്തിൽ പ്രതിരൂപമായതിനെ പൗലോസ് ഇവിടെ ഒരു അയഞ്ഞ അർഥത്തിൽ ആലങ്കാരികം എന്നു വിളിക്കുന്നു എന്ന് അന്ത്യോക്യയുടെ പുത്രനായ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു: സംഭവങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ നടന്നു; അവ അവയ്ക്കപ്പുറത്തേക്കു വിരൽചൂണ്ടുകയും ചെയ്യുന്നു (ആശയം). ചരിത്രത്തോടുള്ള ഈ ശ്രദ്ധ വിശുദ്ധ ലിഖിതം വായിക്കുന്ന അന്ത്യോക്യൻ രീതിയുടെ അടയാളമാണ്; മലങ്കര സഭ അതിന്റെ അവകാശിയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
രണ്ടു ജനനങ്ങളാണ് ലൂക്കായുടെ ഒന്നാം അധ്യായം അടുത്തടുത്തു വയ്ക്കുന്നത്: ദേവാലയത്തിൽവച്ച് സഖറിയായോട് ദൂതൻ യോഹന്നാനെ അറിയിക്കുന്നു (1:5–25); നസറത്തിൽവച്ച് മറിയത്തോട് യേശുവിനെ അറിയിക്കുന്നു (1:26–38). രണ്ട് അമ്മമാരും കണ്ടുമുട്ടുന്നു (1:39–56). ഇപ്പോൾ യോഹന്നാൻ ജനിക്കുന്നു; ഉടനെ യേശുവും (2:1–20). യോഹന്നാൻ യേശുവിന് ഒരുക്കുന്നവനാണ്, അവനെക്കാൾ ചെറിയവനാണ് എന്നു നാം കാണാനാണ് ഈ കഥ പറയുന്നത്.
സഖറിയായും എലിസബത്തും പ്രായം ചെന്നവരായിരുന്നു; അവർ വന്ധ്യയുമായിരുന്നു (1:7). ദൂതൻ പുത്രനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ സഖറിയാ തെളിവു ചോദിച്ചു. എന്റെ വചനം അവിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ട് നീ മൂകനായിത്തീരും എന്നായിരുന്നു മറുപടി (1:20). ഗർഭകാലം മുഴുവൻ അദ്ദേഹം നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം. എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദനം നടത്തണമെന്നു നിയമം കൽപിച്ചിരുന്നു (ഉൽപത്തി 17:12; ലേവ്യർ 12:3). അതേസമയത്തുതന്നെ ശിശുവിനു പേരിടുന്നതായി ലൂക്കാ കാണിക്കുന്നു; യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ (2:21). കുടുംബത്തിലെ ഒരു പേരാണ് സാധാരണ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കേട്ട അയൽക്കാരും ബന്ധുക്കളും അവളോടൊത്തു സന്തോഷിച്ചു.” (1:58)
വന്ധ്യതയെ അക്കാലത്ത് അപമാനമായാണു കണ്ടിരുന്നത്; എലിസബത്തുതന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (1:25). ആ അപമാനം മാറിയത് സമൂഹം മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ കാണുന്നു.
“എന്നാൽ, ശിശുവിന്റെ അമ്മ അവരോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെയല്ല, അവൻ യോഹന്നാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടണം.” (1:60)
ആചാരത്തിനും ആൾക്കൂട്ടത്തിനും എതിരേ എലിസബത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. അവർ എങ്ങനെ ആ പേര് അറിഞ്ഞു എന്നതിന് താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.
“അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി അതിൽ എഴുതി: യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്. എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.” (1:63)
ബന്ധുക്കൾ അദ്ദേഹത്തോട് ആംഗ്യം കാണിക്കുന്നു (62); അതിനാൽ മൂകൻ മാത്രമല്ല, ബധിരനുമായിരുന്നിരിക്കാം; 1:22-ലെ ഗ്രീക്ക് വാക്കിന് രണ്ട് അർഥവുമുണ്ട്. അവന്റെ പേര് ഇതായിരിക്കട്ടെ എന്നല്ല, ഇതാണ് എന്നാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. ദൈവം നേരത്തേ പേരു നൽകിക്കഴിഞ്ഞു; സഖറിയാ അത് ഉറപ്പിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.
“തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” (1:64)
സംശയിച്ച കാര്യത്തിൽത്തന്നെ അനുസരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നു. തിരികെ ലഭിച്ച സ്വരത്തിന്റെ ആദ്യ ഉപയോഗം സ്തുതിയാണ്. ഇവിടെനിന്നാണ് സഖറിയായുടെ കീർത്തനം നേരിട്ട് ഒഴുകുന്നത് (1:68).
“കേട്ടവരെല്ലാം ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നു ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. കർത്താവിന്റെ കരം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” (1:66)
ഒരു തൊട്ടിലിനരികെ എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും ചോദിക്കാവുന്ന ചോദ്യം. സഖറിയായുടെ കീർത്തനത്തിൽ ലൂക്കാ മറുപടി നൽകുന്നു: നീയോ, കുഞ്ഞേ, അത്യുന്നതന്റെ പ്രവാചകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും (1:76).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യോഹന്നാനെ കർത്താവിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പുള്ള മുന്നോടി എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിളിക്കുന്നു (CCC 523). അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അദ്ദേഹം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞു; പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയുള്ള ആത്മാവിന്റെ സംസാരം അദ്ദേഹത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു (CCC 717–720). യോഹന്നാന്റെ തിരുനാളിലെ പ്രസംഗത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഇതിന്റെ അർഥം വിശദീകരിക്കുന്നു: യോഹന്നാൻ സ്വരമാണ്, ക്രിസ്തു വചനവും; സ്വരം കടന്നുപോകുന്നു, വചനം നിലനിൽക്കുന്നു (ആശയം, പ്രസംഗം 293). പേരിനെ ദൈവവിളിയോടും മതബോധനഗ്രന്ഥം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു: ദൈവം ഓരോരുത്തരെയും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു; മാമ്മോദീസായിൽ ക്രൈസ്തവൻ സഭയിൽ തന്റെ പേരു സ്വീകരിക്കുന്നു (CCC 2156–2158).
സഖറിയായ്ക്കു സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കെ എലിസബത്ത് യോഹന്നാൻ എന്ന പേര് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?
ലൂക്കാ പറയുന്നില്ല. എഴുതാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ (1:63) ആ മാസങ്ങളിൽ സഖറിയാ അത് അവർക്ക് എഴുതിക്കൊടുത്തിരിക്കാം. അവരെ നേരത്തേ നിറച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രേരണ (1:41) ഇതിൽ കണ്ടവരുമുണ്ട്. ലൂക്കായുടെ ശ്രദ്ധ മറ്റൊന്നിലാണ്: എല്ലാവരുടെയും പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വിരുദ്ധമായി ഭാര്യയും ഭർത്താവും വെവ്വേറെ ദൈവവചനത്തോടു യോജിക്കുന്നു.
ഹന്നാ തന്റെ ശിശുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചോ?
ഇല്ല. അക്കാലത്ത് മൂന്നു വർഷംവരെ മുലയൂട്ടിയിരുന്നു (2 മക്കബായർ 7:27 കാണുക); അതിനാൽ സാമുവൽ ചെറിയവനായിരുന്നെങ്കിലും പിഞ്ചുശിശുവല്ലായിരുന്നു. അവർ വർഷംതോറും അവനെ കണ്ടു; അവന് ചെറിയ ഉടുപ്പുണ്ടാക്കി നൽകിയിരുന്നു (1 സാമുവൽ 2:19). ദൈവശുശ്രൂഷയ്ക്കാണ് അവർ അവനെ ഏൽപിച്ചത്; മകനോ മകളോ പൗരോഹിത്യത്തിലേക്കോ സന്യാസത്തിലേക്കോ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കൾ ഇന്നും മറ്റൊരു വിധത്തിൽ ചെയ്യുന്നത് ഇതുതന്നെയാണ്. പിന്നീട് ദൈവം അവർക്കു കൂടുതൽ മക്കളെ നൽകി (2:21).
ഗലാത്തിയാ 4 അർഥമാക്കുന്നത് ദൈവം യഹൂദജനത്തെ തിരസ്കരിച്ചു എന്നാണോ?
അല്ല. വിജാതീയ വിശ്വാസികളുടെമേൽ പരിച്ഛേദനം അടിച്ചേൽപിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ക്രൈസ്തവപ്രബോധകരെയാണ് പൗലോസ് എതിർക്കുന്നത്. ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (റോമാ 11:29). ദൈവം തിരസ്കരിച്ചവരോ ശപിച്ചവരോ ആയി യഹൂദരെ അവതരിപ്പിക്കരുതെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4); ദൈവത്തോടുള്ള അവരുടെ പ്രത്യേക ബന്ധം സഭ അംഗീകരിക്കുന്നു (CCC 839).
മലങ്കര വിശ്വാസികൾ ഈ ഞായറിന്റെ കഥ പടിപടിയായാണ് കേൾക്കുന്നത്. സുറിയാനി ആരാധനാദിവസം ആരംഭിക്കുന്നതു സന്ധ്യയിലായതിനാൽ, ജനനത്തെക്കുറിച്ചു പ്രഭാതസുവിശേഷം പറയുന്നതിനു മുമ്പേ അതിന്റെ ഫലമായ സഖറിയായുടെ കീർത്തനം സന്ധ്യാസുവിശേഷം നൽകുന്നു. സദ്വാർത്തയുടെ കാലമായ സൂബോറോ അറിയിപ്പുകളുടെയും ജനനങ്ങളുടെയും കാലമാണ്: അടുത്ത ഞായർ വിശുദ്ധ ജോസഫിനു ദൂതൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിന്റേതാണ്; പിന്നെ യൽദോയ്ക്കു മുമ്പുള്ള ഞായറും യൽദോയും. ദനഹായിൽ ജോർദാനിൽ നിൽക്കുന്നവനായി യോഹന്നാൻ വീണ്ടും വരും. ഇരുപത്തിയഞ്ചു നോമ്പിന്റെ മധ്യേ ഈ ഞായർ കുടുംബങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു: ഓരോ കുഞ്ഞിനുംവേണ്ടി പേരുചൊല്ലി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാനും, കുഞ്ഞിനെ ആഗ്രഹിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്നവർക്കായി പ്രാർഥിക്കാനും, ഇടവകയിലെ ഓരോ കുരുന്നിനെക്കുറിച്ചും ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നു ചോദിക്കാനും.