3 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” യോഹന്നാൻ 1:29
യൽദോയ്ക്കും ദനഹായ്ക്കുമിടയിൽ സഭ സ്നാപകയോഹന്നാനെ ശ്രവിക്കുന്നു. യേശു വരുന്നതു കണ്ട് അവൻ പറയുന്നു: “ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” ബേത്‌ലെഹെമിലെ ശിശു നമുക്കുവേണ്ടി അർപ്പിക്കപ്പെടാനിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞാടാണ്. യോഹന്നാൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “ഞാൻ അതു കാണുകയും ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണ് എന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ക്രിസ്മസിന്റെ സന്തോഷം ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന്റെ ലക്ഷ്യത്തോടു ചേർക്കപ്പെടുന്നു: പാപം നീക്കുക.
സന്ധ്യാസുവിശേഷത്തിൽ യോഹന്നാൻ തികച്ചും പ്രായോഗികനാണ്. ജനക്കൂട്ടം ചോദിക്കുന്നു: “ഞങ്ങൾ എന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്?” അവൻ പറയുന്നു: “രണ്ടുടുപ്പുള്ളവൻ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തവനു കൊടുക്കട്ടെ. ഭക്ഷണം ഉള്ളവനും അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.” ചുങ്കക്കാർ സത്യസന്ധരായിരിക്കണം; പടയാളികൾ കൊള്ളയടിക്കരുത്. മാനസാന്തരം ഒരു വികാരം മാത്രമല്ല; പണവും അധികാരവും വസ്തുവകകളും നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയിൽ അതു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു: “മാനസാന്തരത്തിനു യോജിച്ച ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ.”
ദൈവസന്നിധിയിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഴയനിയമവായനകൾ കാണിക്കുന്നു: പിതാവു സ്നേഹിക്കുകയും നീണ്ട കുപ്പായം നൽകുകയും ചെയ്ത ജോസഫ്; “കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വളർന്നുവന്ന” ബാലനായ സാമുവൽ, വർഷംതോറും അമ്മ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത ചെറിയ ഉടുപ്പ്. “പാപത്തിന്റെ നൈമിഷികസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ദൈവജനത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ പങ്കുചേരുന്നതിനാണ് അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മോശയെ ഹെബ്രായലേഖനം അനുസ്മരിക്കുന്നു (ഹെബ്രാ 11:25).
പുതുവർഷത്തിനുള്ള വാഗ്ദാനം ഏശയ്യാ നൽകുന്നു: “ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ടല്ല ഓടുന്നത്.
വിഷയം: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.”
സ്നാപകയോഹന്നാൻ തന്നിൽനിന്നു മാറി യേശുവിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” അവിടുത്തേക്കായി എങ്ങനെ ഒരുങ്ങണമെന്ന് അദ്ദേഹം സാധാരണക്കാരോടു പറയുന്നു: അനുദിനജീവിതത്തിലെ വ്യക്തമായ അനുതാപത്തിലൂടെ.
“കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയും രോമം കത്രിക്കുന്നവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ചെമ്മരിയാടിനെപ്പോലെയും അവൻ മൗനം പാലിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:7
“ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” യോഹന്നാൻ 1:29
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുമ്പോൾ അവയിലേക്കു നോക്കി ഹൃദയത്തിൽ പറയുക: “ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടേ, എന്നിൽ കരുണയുണ്ടാകണമേ.”
“നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുവിൻ. നൻമ പ്രവർത്തിക്കാൻ ശീലിക്കുവിൻ. നീതി അന്വേഷിക്കുവിൻ. മർദനം അവസാനിപ്പിക്കുവിൻ. അനാഥരോടു നീതി ചെയ്യുവിൻ. വിധവകൾക്കു വേണ്ടി വാദിക്കുവിൻ.” ഏശയ്യാ 1:16–17
“ജനക്കൂട്ടം അവനോടു ചോദിച്ചു: ഞങ്ങൾ എന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്? അവൻ പറഞ്ഞു: രണ്ടുടുപ്പുള്ളവൻ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തവനു കൊടുക്കട്ടെ. ഭക്ഷണം ഉള്ളവനും അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.” ലൂക്കാ 3:10–11
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു നല്ല വസ്ത്രമോ ഒരു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണമോ ആവശ്യക്കാരനു നൽകുക.
“ബാലനായ സാമുവലാകട്ടെ കർത്താവിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിൽ വളർന്നുവന്നു.” 1 സാമുവൽ 2:26
“ഞാൻ അതു കാണുകയും ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണ് എന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 1:34
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരാളോടു യേശു നിനക്ക് ആരാണെന്നു ലളിതമായി പറയുക.
യോഹന്നാന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ക്രിസ്തുവിലേക്കു ചൂണ്ടുന്ന ഒരു വിരലാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളും മറ്റുള്ളവരോടു പറയട്ടെ: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.”
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും “ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടേ, ഞങ്ങളിൽ കരുണയുണ്ടാകണമേ” എന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നാം ഇപ്പോഴും ക്രിസ്മസിന്റെ പ്രകാശത്തിലാണ്; ഇന്നു സ്നാപകയോഹന്നാൻ ബേത്‌ലെഹെമിലെ ശിശുവിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു പറയുന്നു: “ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ശിശു ഒരു ലക്ഷ്യത്തോടെയാണു വന്നത്: ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നമുക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ നൽകാൻ.
സന്ധ്യാസുവിശേഷത്തിൽ ജനക്കൂട്ടം യോഹന്നാനോടു ചോദിക്കുന്നു: “ഞങ്ങൾ എന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്?” അവന്റെ ഉത്തരം വളരെ ലളിതമാണ്: “രണ്ടുടുപ്പുള്ളവൻ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തവനു കൊടുക്കട്ടെ. ഭക്ഷണം ഉള്ളവനും അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.” ചുങ്കക്കാരോട്: സത്യസന്ധരായിരിക്കുക. പടയാളികളോട്: കൊള്ളയടിക്കരുത്. മാനസാന്തരം മനോഹരമായ ഒരു വികാരമല്ല; നമുക്കുള്ളവ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലെ മാറിയ ഒരു രീതിയാണ്.
ക്രിസ്മസിനുശേഷം നമ്മിൽ പലർക്കും ആവശ്യത്തിലധികമുണ്ട്: പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ, മധുരപലഹാരങ്ങൾ, സമ്മാനങ്ങൾ. യോഹന്നാൻ ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഉടുപ്പ് എവിടെ? ആർക്കാണ് അത് ആവശ്യം? ദൈവത്തോടു ചേർന്നു വളരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നമ്മുടെ വായനകൾ കാണിക്കുന്നു: കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വളർന്നുവന്ന സാമുവൽ; വർഷംതോറും അവന്റെ അമ്മ കൊണ്ടുവന്ന ചെറിയ ഉടുപ്പ്. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും അങ്ങനെ വളരാൻ നമുക്കു സഹായിക്കാം.
പുതുവർഷം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: “ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും.” ബുധനാഴ്ച നാം കർത്താവിന്റെ മാമ്മോദീസയായ ദനഹാ ആഘോഷിക്കുന്നു. വരുക, നിന്റെ മാമ്മോദീസ നവീകരിക്കുക, കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുക. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സ്നാപകയോഹന്നാൻ യേശുവിന്റെ ബന്ധുവായിരുന്നു. യേശു വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” നമ്മുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കാനാണ് യേശു വന്നതെന്നാണ് അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
ആളുകൾ യോഹന്നാനോടു ചോദിച്ചു: “ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം?” അവൻ പറഞ്ഞു: “രണ്ടുടുപ്പുള്ളവൻ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തവനു കൊടുക്കട്ടെ.”
പങ്കുവയ്ക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു കളിപ്പാട്ടമോ ഉടുപ്പോ നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ? നമുക്കു പറയാം: “യോഹന്നാനെപ്പോലെ ഞാൻ പങ്കുവയ്ക്കും!”
ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഞങ്ങളുടെമേൽ കരുണയുണ്ടാകണമേ. ഞങ്ങളുടെ മാനസാന്തരം പങ്കുവയ്ക്കലിലും സത്യസന്ധതയിലും സ്നേഹത്തിലും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കട്ടെ; ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കാതിരിക്കാൻ ഈ പുതുവർഷത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ശക്തി നവീകരിക്കണമേ. ആമേൻ.
യൽദോയ്ക്കും ദനഹായ്ക്കും ഇടയിൽ സഭ സ്നാപകയോഹന്നാനെ ശ്രവിക്കുന്നു. സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോനിൽ ജനക്കൂട്ടത്തിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലളിതമായ മറുപടിയുണ്ട്: മാനസാന്തരത്തിനു യോജിച്ച ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുക (ലൂക്കാ 3:8); അതായത്, കുപ്പായം പങ്കുവയ്ക്കുക, കണക്കിൽ സത്യസന്ധത, പിടിച്ചുപറി അരുത്. ദൈവത്തിന്റെ കൺമുമ്പിൽ വളരുന്ന കുട്ടികളെയാണ് പഴയനിയമ വായനകൾ കാണിക്കുന്നത്: പിതാവു സ്നേഹിക്കുകയും നീണ്ട കുപ്പായം നൽകുകയും ചെയ്ത ജോസഫ് (ഉൽപത്തി 37:1–4); അമ്മ എല്ലാ വർഷവും ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന ചെറിയ മേലങ്കിയുമായി ബാലനായ സാമുവൽ (1 സാമുവൽ 2:18–21). സങ്കീർത്തനം 45 രാജാവിനെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു; പ്രവൃത്തിയിലും സത്യത്തിലുമുള്ള സ്നേഹത്തിൽനിന്നു തുടരുന്ന കൽപനയെക്കുറിച്ചു യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനം പറയുന്നു (1 യോഹന്നാൻ 3:19–24).
ഇവിടെ പഠിക്കുന്ന മൂന്നു വായനകളും ഇനിയും കാണാനാകാത്തതു കാണുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. സ്നാപകയോഹന്നാനു “ശബ്ദം” എന്ന പേരു നൽകുന്ന അധ്യായത്തിൽനിന്നുള്ള ഏശയ്യാ (യോഹന്നാൻ 1:23), തളർന്ന പ്രവാസികളോടു കണ്ണുയർത്താൻ പറയുന്നു. അദൃശ്യനായവനെ ദർശിച്ചാലെന്നപോലെ സഹിച്ചുനിന്ന മോശ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തോടെ പെസഹാ ആചരിക്കുന്നത് ഹെബ്രായലേഖനം കാണിക്കുന്നു. യോഹന്നാനിൽ സ്നാപകൻ കാണുന്നു, ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: “ഇതാ, … ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” താക്കോൽവാക്കുകൾ: കാഴ്ച, വിശ്വാസം, കുഞ്ഞാട്.
പശ്ചാത്തലം.
കോറെഷ് (സൈറസ്) ബി.സി. 539-ൽ മടങ്ങിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങളിൽ, ബാബിലോണിലെ യഹൂദപ്രവാസികളോടാണ് ഏശയ്യാ 40–55 സംസാരിക്കുന്നത്. ജറുസലെമിലെ ഏശയ്യായുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽപ്പെട്ട പ്രവാസകാലത്തെ ഒരു പ്രവാചകന്റേതാണ് ഈ അധ്യായങ്ങൾ എന്നു മിക്ക പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ഗ്രന്ഥം മുഴുവനും ഒരേ സാക്ഷ്യമായിട്ടാണ് സഭ വായിക്കുന്നത്. ആശ്വാസത്തിന്റെ വാക്കും മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദവുമായാണ് നാൽപതാം അധ്യായം തുറക്കുന്നത് (40:1, 3); ആ വാക്യം നാലു സുവിശേഷങ്ങളും സ്നാപകയോഹന്നാനു ബാധകമാക്കുന്നു.
വലിയൊരു സാമ്രാജ്യത്തിൻകീഴിൽ, മനോഹരമായ ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രദേവന്മാർക്കും നടുവിലാണ് പ്രവാസികൾ ജീവിക്കുന്നത്. സ്വന്തം ദേവാലയം കത്തിയെരിയുന്നത് അവർ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ദൈവം ഉണ്ടോ എന്നല്ല, ദൈവം ഇപ്പോഴും തങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് അവരുടെ ചോദ്യം. അതിനുള്ള അവിടുത്തെ മറുപടിയാണ് ഈ വായന.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ കണ്ണുയർത്തി കാണുവിൻ, ആരാണിവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചത്?” (40:26)
നിരാശയ്ക്കുള്ള മരുന്ന് മുകളിലേക്കു നോക്കുന്നതിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ഓരോ നക്ഷത്രത്തെയും പേരുചൊല്ലി അറിയുന്നവന് ഒരു പ്രവാസിയെയും നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല.
“യാക്കോബേ, ഇസ്രായേലേ, എന്റെ വഴികൾ കർത്താവിൽനിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്റെ അവകാശം ദൈവം കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല എന്നു നീ പരാതി പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?” (40:27)
അവരുടെ പരാതിപ്രാർഥന ദൈവം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. അവിടുന്നു കേൾക്കുന്നില്ല എന്നു പറയുന്ന ആ വാചകംപോലും അവിടുന്നു കേട്ടിരിക്കുന്നു.
“തളർന്നവന് അവിടുന്ന് ബലം നൽകുന്നു; ദുർബലനു ശക്തി പകരുകയും ചെയ്യുന്നു.” (40:29)
സ്രഷ്ടാവ് ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല (28); അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുത്തേക്കു നൽകാൻ ശക്തിയുള്ളത്. ഏറ്റവും ശക്തിയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്ന യുവാക്കൾക്കുപോലും അതു തീർന്നുപോകാം (30).
“എന്നാൽ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” (40:31)
ക്രമം അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്: പറക്കൽ, ഓട്ടം, നടത്തം. അതു താഴേക്കു പോകുന്നതായി തോന്നും; എന്നാൽ ജീവിതം അങ്ങനെയാണ്. പറക്കൽ അപൂർവമാണ്; ഓട്ടം ചിലപ്പോൾ; നടത്തം എല്ലാ ദിവസവും. സാധാരണമായ ദൈനംദിന നടത്തത്തിനാണ് ഈ വാഗ്ദാനം ഏറ്റവും ആവശ്യം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നാലു സുവിശേഷങ്ങളും സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ ഏശയ്യാ 40 കേൾക്കുന്നു (മത്തായി 3:3; മർക്കോസ് 1:3; ലൂക്കാ 3:4; യോഹന്നാൻ 1:23): പ്രവാസികളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ദൈവം ഇപ്പോൾ നേരിട്ടു വരുന്നു; മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള വഴി ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴിയാണ്. സ്വന്തം ശക്തിയിലല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയുടെ സഹായത്തിൽ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് സ്വർഗരാജ്യത്തെ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുണ്യമാണ് പ്രത്യാശ എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം നിർവചിക്കുന്നു (CCC 1817). ആ പുണ്യത്തിന്റെ ആദ്യകാല പാഠശാലയാണ് ഏശയ്യായുടെ കാത്തിരിപ്പ്.
പശ്ചാത്തലം.
തളർന്നുതുടങ്ങിയ ക്രൈസ്തവർക്കുള്ള ഒരു പ്രസംഗമാണ് ഹെബ്രായലേഖനം (13:22). ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല; വിശുദ്ധ പൗലോസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിച്ചത്; മലങ്കര വായനാക്രമവും അങ്ങനെതന്നെ വായിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തോടെ തുറക്കുന്ന ഒരു നീണ്ട ബഹുമതിപ്പട്ടികയാണ് പതിനൊന്നാം അധ്യായം (11:1).
മോശയും പുറപ്പാടിന്റെ തലമുറയുമാണ് നമ്മുടെ ഭാഗം. പുറപ്പാട് 1–15, ജോഷ്വ 2–6 എന്നിവ വീണ്ടും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഒരേ വിശ്വാസമാണ് അവരിലെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നു ഗ്രന്ഥകാരൻ കാണിക്കുന്നു. തന്റെ ശ്രോതാക്കൾ വിട്ടുപോകാൻ പ്രലോഭിതരായ ക്രിസ്തുവിന്റെ വീക്ഷണത്തിലാണ് അദ്ദേഹം പഴയ കഥകൾ വായിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പാപത്തിന്റെ നൈമിഷികസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ദൈവജനത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ പങ്കുചേരുന്നതിനാണ് അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.” (11:25)
“നൈമിഷികം” എന്ന വാക്കാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം. നിലനിൽക്കുന്നതും നിലനിൽക്കാത്തതും മോശ താരതമ്യം ചെയ്തു; അപ്പോഴത്തെ സുഖത്തിനെതിരായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
“ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതി സഹിക്കുന്ന നിന്ദനങ്ങൾ ഈജിപ്തിലെ നിധികളെക്കാൾ വിലയേറിയ സമ്പത്തായി അവൻ കരുതി.” (11:26)
ശരിയായ തുലാസിൽ നടത്തിയ ഒരു കണക്കുകൂട്ടലാണ് ഇവിടെ വിശ്വാസം.
“രാജകോപം ഭയപ്പെടാതെ, വിശ്വാസത്താൽ അവൻ ഈജിപ്തു വിട്ടു. അദൃശ്യനായവനെ ദർശിച്ചാലെന്നപോലെ അവൻ സഹിച്ചുനിന്നു.” (11:27)
മിദിയാനിലേക്ക് ഓടിപ്പോയപ്പോൾ മോശ ഭയപ്പെട്ടു എന്നു പുറപ്പാട് 2:14 പറയുന്നു. അതിനാൽ ഇതു പുറപ്പാടിനെക്കുറിച്ചാണെന്നു പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു; ആ ഓട്ടത്തെ മറ്റൊരു വെളിച്ചത്തിൽ കാണുന്നതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും, ആർക്കും കാണാനാകാത്തവനെ കാണുന്നതിൽനിന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തി.
“ആദ്യജാതൻമാരെ കൊല്ലുന്നവൻ അവരെ സ്പർശിക്കാതിരുന്നതിനു വിശ്വാസത്തിൽ അവൻ പെസഹ ആചരിക്കുകയും രക്തംതളിക്കുകയും ചെയ്തു.” (11:28)
ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യജാതർ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്താൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്നത്തെ ഏവൻഗേലിയോനിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പാലമാണിത്.
“വേശ്യയായ റാഹാബ് വിശ്വാസം നിമിത്തം ചാരൻമാരെ സമാധാനത്തിൽ സ്വീകരിച്ചതുകൊണ്ട് അവൾ അവിശ്വാസികളോടൊപ്പം നശിച്ചില്ല.” (11:31)
കാനാൻകാരിയും വേശ്യയുമായ ഒരുവളോടെയാണ് പട്ടിക അവസാനിക്കുന്നത്. യേശുവിന്റെ പൂർവികരുടെ കൂട്ടത്തിൽ മത്തായി അവരുടെ പേരു പറയുന്നു (1:5). വിശ്വാസത്തിന് ആരും അത്ര പുറത്തല്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പഴയനിയമം വിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷികളാൽ സമ്പന്നമാണെന്നും ഹെബ്രായലേഖനം അവരെ പുകഴ്ത്തുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 147). പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് സഭയെ വി. കുർബാനയിലേക്കു നയിക്കുന്നു: അന്ത്യത്താഴത്തിൽ, പെസഹായുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, യേശു അതിന് അന്തിമമായ അർഥം നൽകി (CCC 1340). റാഹാബിന്റെ ചെമന്ന ചരടിൽ, കർത്താവിന്റെ രക്തത്തിലൂടെ വരാനിരിക്കുന്ന വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ അടയാളം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ റോമിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റ് കാണുന്നു (1 ക്ലെമന്റ് 12; ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ഏതാനും ദിവസങ്ങളുടെ ഒരു ക്രമത്തോടെയാണ് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം തുറക്കുന്നത്. ഒന്നാം ദിവസം, അധികാരികളുടെ ദൂതന്മാരോട് താൻ ക്രിസ്തു അല്ലെന്നു സ്നാപകൻ പറയുന്നു (1:19–28). “അടുത്ത ദിവസം” ഈ വായന; അതിനടുത്ത ദിവസം ആദ്യശിഷ്യന്മാർ യോഹന്നാനെ വിട്ട് യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നു (1:35–39).
മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളെപ്പോലെ യേശുവിന്റെ സ്നാനം ഈ സുവിശേഷം നേരിട്ടു വിവരിക്കുന്നില്ല. അവിടെ സംഭവിച്ചതു കണ്ടയാളുടെ സാക്ഷ്യമാണ് നൽകുന്നത്. ഈ സുവിശേഷത്തിൽ സ്നാപകന്റെ മുഴുവൻ ദൗത്യവും സാക്ഷ്യം നൽകി മാറിനിൽക്കുക എന്നതാണ് (3:30).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അടുത്ത ദിവസം യേശു തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” (1:29)
ഈ രംഗത്ത് യേശു ഒന്നും പറയുന്നില്ല. അവിടുന്ന് വരുന്നു; സ്നാപകൻ അവിടുത്തേക്ക് പേരു പറയുന്നു. ഈ സുവിശേഷത്തിൽ യേശുവിനു പരസ്യമായി ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ സ്ഥാനപ്പേര് ഒരു ഇടയന്റെ വാക്കാണ്: ഒരു ചെറിയ മൃഗത്തിന്റെ പേര്.
“എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ എന്നെക്കാൾ വലിയവനാണെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇവനെപ്പറ്റിയാണ്. കാരണം, എനിക്കുമുമ്പുതന്നെ ഇവനുണ്ടായിരുന്നു.” (1:30)
ശരീരപ്രകാരം യേശു യോഹന്നാനെക്കാൾ ഇളയവനാണ്; കാലത്തിലും പിന്നാലെ വരുന്നു. എങ്കിലും “എനിക്കുമുമ്പുതന്നെ”: ആമുഖത്തിലെ നിത്യവചനം (1:1).
“ആത്മാവ് പ്രാവിനെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് അവന്റെ മേൽ ആവസിക്കുന്നത് താൻ കണ്ടു എന്നു യോഹന്നാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.” (1:32)
സൃഷ്ടിയിൽ ജലത്തിനു മീതേ ഉണ്ടായിരുന്ന ആത്മാവ് (ഉൽപത്തി 1:2), ജലത്തിൽനിന്നു പുതിയ ജനനം നൽകാനിരിക്കുന്നവന്റെമേൽ വസിക്കുന്നു.
“ഞാൻ അതു കാണുകയും ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണ് എന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (1:34)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പഴയ സുറിയാനി സുവിശേഷങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ചില പുരാതന സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഇവിടെ “ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നാണ്; ഏശയ്യാ 42:1-നെ അത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മിക്ക കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലും, പി.ഒ.സി.യിലും “ദൈവപുത്രൻ” എന്നാണ്. ഇവ തമ്മിൽ വൈരുധ്യമില്ല: ജോർദാനിലെ പിതാവിന്റെ സ്വരത്തിലും ഏശയ്യാ 42:1-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയുണ്ട്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സ്നാപകന്റെ ഈ വിളിയെ സഹിക്കുന്ന ദാസനോടും പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനോടും മതബോധനഗ്രന്ഥം ചേർക്കുന്നു (CCC 608); യേശുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽ ആ ദൗത്യത്തിന്റെ സ്വീകരണം കാണുന്നു (CCC 536). മനുഷ്യവംശമാകുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ മുഴുവൻ പിതാവിലേക്കു ചേർക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞാട് എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരിച്ചു എന്ന് ഈ വാക്യത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അലക്സാണ്ട്രിയായിലെ വിശുദ്ധ സിറിൽ പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ സുവിശേഷവ്യാഖ്യാനം; ആശയം). പ്രാവിനെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ, അഹങ്കാരത്തിനും ഭിന്നതയ്ക്കും ഇടം നൽകാത്ത ആത്മാവിന്റെ ലാളിത്യവും ഐക്യവും അതിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കാണുന്നു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 6; ആശയം).
യോഹന്നാനും യേശുവും ബന്ധുക്കളായിരിക്കെ, “ഞാനും ഇവനെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല” എന്ന് എങ്ങനെ പറയും?
എലിസബത്ത് മറിയത്തിന്റെ ബന്ധുവാണെന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നു (1:36); എന്നാൽ അവർ രണ്ടുപേരും എത്രമാത്രം കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്നു എന്നു സുവിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നില്ല. വരാനിരിക്കുന്നവനായി താൻ അവിടുത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, ജോർദാനിലെ അടയാളം അതു കാണിക്കുന്നതുവരെ, എന്നാണ് യോഹന്നാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഒരാളുടെ കുടുംബത്തെ അറിയുന്നത് ഒന്ന്; അയാളുടെ ദൗത്യം അറിയുന്നതു മറ്റൊന്ന്.
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പ് മോശ എങ്ങനെ “ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതി” സഹിച്ചു?
ക്രിസ്തുവിലേക്കു നീങ്ങുന്ന ചരിത്രമായിട്ടാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ ഹെബ്രായർ വായിക്കുന്നത്. മോശ ദൈവജനത്തോടൊപ്പം സഹിച്ചു; ആ ജനത്തിലാണ് അഭിഷിക്തൻ വന്നു സഹിക്കാനിരുന്നത്. യേശുവിന്റെ പേരു മോശയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല; യുഗങ്ങളിലൂടെ നീളുന്ന ഒരേ രക്ഷാപദ്ധതിയാണ് അദ്ദേഹം കാണുന്നത്.
ഒരു വേശ്യയെ എന്തിനു മാതൃകയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു?
ഹെബ്രായർ പുകഴ്ത്തുന്നത് അവരുടെ വിശ്വാസത്തെയാണ്, തൊഴിലിനെയല്ല. ജോഷ്വ 2:9–11-ൽ അവർ ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തെ ഏറ്റുപറയുകയും ജീവൻ പണയംവച്ച് അതനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏതു ജീവിതത്തിലും വിശ്വാസം ആരംഭിക്കാമെന്ന് ഈ പട്ടിക പഠിപ്പിക്കുന്നു. യാക്കോബ് 2:25-ഉം കാണുക.
യൽദോയ്ക്കുശേഷം മലങ്കര സഭ ശിശുവിനെ കടന്നു തിടുക്കത്തിൽ പോകുന്നില്ല; അവിടുത്തെ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ നിർത്തി, അവിടുന്ന് ആരെന്നു പറയാൻ യോഹന്നാനെ അനുവദിക്കുന്നു. ദനഹാ ഈ ബുധനാഴ്ചയാണ്. ഓരോ വി. കുർബാനയും സ്നാപകന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്നു; അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച കുഞ്ഞാടിനെയാണ് നാം സ്വീകരിക്കുന്നത്. സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോനിലെ പ്രബോധനം ഈ ആഴ്ച ഒരു വ്യക്തമായ പ്രവൃത്തിയിൽ കുടുംബങ്ങൾക്കു പ്രാവർത്തികമാക്കാം: കൊടുത്ത ഒരു കുപ്പായം, അല്ലെങ്കിൽ ശരിയാക്കിയ ഒരു കണക്ക്.