10 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“എന്നെ അനുഗമിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെപ്പിടിക്കുന്നവരാക്കും.” മത്തായി 4:19
മാമ്മോദീസയ്ക്കുശേഷം യേശു ഗലീലിയിൽ തന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്നു. ഏശയ്യാ നിറവേറുന്നതായി മത്തായി കാണുന്നു: “അന്ധകാരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ജനങ്ങൾ വലിയ പ്രകാശം കണ്ടു.” യേശുവിന്റെ ആദ്യപ്രസംഗം ചെറുതാണ്: “മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ; സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” അവിടുത്തെ ആദ്യപ്രവൃത്തി ആളുകളെ വിളിക്കുകയാണ്: ഗലീലിക്കടൽത്തീരത്തു ജോലിയിലായിരുന്ന ശിമയോനെയും അന്ത്രയോസിനെയും യാക്കോബിനെയും യോഹന്നാനെയും കണ്ട് അവിടുന്നു പറയുന്നു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെപ്പിടിക്കുന്നവരാക്കും.” “തത്ക്ഷണം അവർ വലകളുപേക്ഷിച്ച് അവനെ അനുഗമിച്ചു.”
സാധാരണ ജോലിക്കിടയിൽ ആളുകളെ വിളിക്കുന്ന ദൈവത്തെ പഴയനിയമവായനകൾ കാണിക്കുന്നു. അമ്മായിയപ്പന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുമ്പോഴാണു മോശ കത്തിയിട്ടും എരിഞ്ഞുതീരാത്ത മുൾപ്പടർപ്പു കണ്ടത്; അവൻ കേട്ടു: “അടുത്തു വരരുത്. നിന്റെ ചെരുപ്പ് അഴിച്ചുമാറ്റുക. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം പരിശുദ്ധമാണ്.” ദൈവം തന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: “ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ”; തന്റെ ജനത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ മോശയെ അയയ്ക്കുന്നു. യാക്കോബും ഒരു ഇടയനായിരുന്നു; അവന്റെ കൈകളുടെ അധ്വാനത്തെ ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഈ വിളി തടാകതീരത്തല്ല ആരംഭിച്ചതെന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നു: തന്റെ മുമ്പിൽ സ്നേഹത്തിൽ പരിശുദ്ധരും നിഷ്കളങ്കരുമായിരിക്കാൻ ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേ ദൈവം നമ്മെ ക്രിസ്തുവിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു (എഫേ 1:4). വിളി എന്തു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നുവെന്ന് അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു: “അവർ അപ്പസ്തോലൻമാരുടെപ്രബോധനം, കൂട്ടായ്മ, അപ്പംമുറിക്കൽ, പ്രാർഥന എന്നിവയിൽ സദാ താത്പര്യപൂർവ്വം പങ്കുചേർന്നു” (അപ്പ 2:42).
ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ കാലമാണു ദനഹാ. ജോർദാനിൽ മാത്രമല്ല, ആരെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവിടുന്നു വെളിപ്പെടുന്നു. നമ്മളോരോരുത്തരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: വിശുദ്ധിയിലേക്ക്, ഒരു ദൈവവിളിയിലേക്ക്, മറ്റുള്ളവരെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ.
വിഷയം: “എന്നെ അനുഗമിക്കുക.”
മാമ്മോദീസയ്ക്കുശേഷം യേശു ഗലീലിയിൽ തന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്നു. അന്ധകാരത്തിലായിരുന്ന ഒരു ദേശത്തു വെളിച്ചം ഉദിക്കുന്നു; സാധാരണക്കാരായ മീൻപിടുത്തക്കാർ തങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറ്റുന്ന ഒരു വിളി കേൾക്കുന്നു. അതേ വിളി നമ്മിലേക്കും എത്തുന്നു.
“എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും.” ഏശയ്യാ 49:6
“അന്ധകാരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ജനങ്ങൾ വലിയ പ്രകാശം കണ്ടു. മരണത്തിന്റെ മേഖലയിലും നിഴലിലും വസിച്ചിരുന്നവർക്കായി ഒരു ദീപ്തി ഉദയം ചെയ്തു.” മത്തായി 4:16
ജീവിതത്തിൽ: രോഗം, ആസക്തി, നിരാശ എന്നിങ്ങനെ ഇരുളിലായിരിക്കുന്ന നിനക്കറിയാവുന്ന ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“മുൾപ്പടർപ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽനിന്ന് ദൈവം അവനെ വിളിച്ചു: മോശേ, മോശേ, അവൻ വിളികേട്ടു: ഇതാ ഞാൻ!” പുറപ്പാട് 3:4
“അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: എന്നെ അനുഗമിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെപ്പിടിക്കുന്നവരാക്കും. തത്ക്ഷണം അവർ വലകളുപേക്ഷിച്ച് അവനെ അനുഗമിച്ചു.” മത്തായി 4:19–20
ജീവിതത്തിൽ: ചോദിക്കുക: യേശുവിനെ കൂടുതൽ അടുത്ത് അനുഗമിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഏതു “വല”യാണ് എന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നത്? ഈ ആഴ്ച അത് ഉപേക്ഷിക്കുക.
“അവിടുന്നു ഹൃദയം തകർന്നവരെ സൗഖ്യപ്പെടുത്തുകയും അവരുടെ മുറിവുകൾ വച്ചുകെട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 147:3
“അവർ അപ്പസ്തോലൻമാരുടെ പ്രബോധനം, കൂട്ടായ്മ, അപ്പംമുറിക്കൽ, പ്രാർഥന എന്നിവയിൽ സദാ താത്പര്യപൂർവ്വം പങ്കുചേർന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 2:42
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം ഇടവകയിലെ ഒരു പ്രവർത്തനത്തിൽ (പ്രാർഥനാകൂട്ടായ്മ, മതബോധനം, ഉപവി) പങ്കുചേരുക. ദൈവവിളികൾക്കായി പ്രാർഥിക്കുക.
വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു, വിളി നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, സമൂഹം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മോശയെപ്പോലെ “ഇതാ ഞാൻ” എന്നും ശ്ലീഹന്മാരെപ്പോലെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ചും നമുക്ക് അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കാം.
തീരുമാനം: നിന്റെ ഇടവകയിൽനിന്നുള്ള വൈദിക, സന്യാസ ദൈവവിളികൾക്കായി ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, കഴിഞ്ഞ ബുധനാഴ്ച നാം കർത്താവിന്റെ മാമ്മോദീസയായ ദനഹാ ആഘോഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ യേശു തന്റെ ജോലി ആരംഭിക്കുന്നു. സാധാരണ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രദേശമായ ഗലീലിയിലേക്ക് അവിടുന്നു പോകുന്നു; പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു: “മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ; സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” അവിടുന്ന് ആദ്യം ചെയ്യുന്നത് ആളുകളെ വിളിക്കുകയാണ്.
തടാകതീരത്തുകൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ജോലിയിലായിരുന്ന മീൻപിടിത്തക്കാരെ അവിടുന്നു കാണുന്നു: വല വീശുന്ന ശിമയോനും അന്ത്രയോസും, വല നന്നാക്കുന്ന യാക്കോബും യോഹന്നാനും. അവിടുന്നു പറയുന്നു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെപ്പിടിക്കുന്നവരാക്കും.” തത്ക്ഷണം അവർ വലകളുപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. താമസമില്ല, നീണ്ട ചർച്ചയില്ല.
ദൈവം എപ്പോഴും ജോലിക്കിടയിലാണ് ആളുകളെ വിളിക്കുന്നത്. ആടുകളെ മേയ്ക്കുമ്പോഴാണു മോശ കത്തുന്ന മുൾപ്പടർപ്പു കണ്ടതും “നിന്റെ ചെരുപ്പ് അഴിച്ചുമാറ്റുക… നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം പരിശുദ്ധമാണ്” എന്നു കേട്ടതും. ദൈവം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവന്റെ ജോലിയുടെ സാധാരണ ഇടം പരിശുദ്ധമായി. നിന്റെ അടുക്കളയും ഓഫീസും വയലും പരിശുദ്ധമായ സ്ഥലമാകാം.
നിന്റെ വലകൾ ഏവയാണ്? നിന്റെ ഫോൺ, ഉത്കണ്ഠകൾ, അഭിലാഷങ്ങൾ, സുഖങ്ങൾ? ജോലി ഉപേക്ഷിക്കാൻ യേശു എപ്പോഴും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല; എന്നാൽ തന്നെ ഒന്നാമതു വയ്ക്കാൻ എപ്പോഴും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ചില യുവജനങ്ങളെ പൗരോഹിത്യത്തിനോ സന്യാസജീവിതത്തിനോ വേണ്ടി എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവിടുന്നു വിളിക്കുന്നു. അവർക്കുവേണ്ടി നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം; നമുക്ക് അവിടുത്തോട് ഉത്തരം പറയാം: “കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കും.” ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു ഒരു വലിയ തടാകത്തിന്റെ കരയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ മീൻ പിടിക്കുന്ന മീൻപിടിത്തക്കാരെ കണ്ടു. അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവരാക്കും.”
മീൻപിടിത്തക്കാർ ഉടനെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് യേശുവിനോടൊപ്പം പോയി. അവർ അവിടുത്തെ കൂട്ടുകാരായ ശ്ലീഹന്മാരായി.
യേശു നിന്നെയും വിളിക്കുന്നു: അവിടുത്തെ കൂട്ടുകാരനാകാനും മറ്റുള്ളവരെ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവരാനും. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കും!”
ഗലീലിയുടെ വെളിച്ചമായ കർത്താവായ യേശുവേ, മീൻപിടിത്തക്കാരെ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ വിളിച്ച് അങ്ങ് അവരെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവരാക്കി. ഇന്നു ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വിളിക്കണമേ: വലകൾ ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള ധൈര്യവും അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധിയോടുള്ള ഭക്ത്യാദരവും അങ്ങയുടെ സഭയിൽ സന്തോഷവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളിൽനിന്ന് അനേകം ദൈവവിളികൾ ഉയർത്തണമേ. ആമേൻ.
ദനഹായ്ക്കുശേഷമുള്ള ഈ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച, ജോർദാനിൽ പ്രകാശിച്ച വെളിച്ചം മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലൂടെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നു; അതു പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു. സാധാരണജോലിക്കിടയിലാണ് ദൈവം വിളിക്കുന്നത്. അമ്മായിയപ്പന്റെ ആടുകളെ മേയിക്കുമ്പോഴാണ് മോശ മുൾപ്പടർപ്പു കത്തുന്നതു കാണുന്നത്. ശിമയോനും അന്ത്രയോസും വല വീശുമ്പോഴും യാക്കോബും യോഹന്നാനും വല നന്നാക്കുമ്പോഴുമാണ് യേശു കടന്നുവരുന്നത്. ഇതേ വിളി തലേന്നു രാത്രി സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോൻ (മർക്കോസ് 1:14–20) പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇടയനായ യാക്കോബിന്റെ (ഉൽപത്തി 30:25–43) കൈകളുടെ അധ്വാനത്തെ ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; ഹൃദയം തകർന്നവരെ സൗഖ്യപ്പെടുത്തുന്ന കർത്താവിനെ സങ്കീർത്തനം 147:1–11 സ്തുതിക്കുന്നു; തന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഏശയ്യാ 49:7–13 പറയുന്നു.
ഈ ദിവസത്തിന്റെ സന്ദേശം വഹിക്കുന്ന മൂന്നു വായനകളാണ് താഴെ പഠിക്കുന്നത്. പുറപ്പാടിൽ ദൈവം മോശയെ വിളിക്കുകയും തന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എഫേസോസിൽ, ഓരോ വിളിക്കും പിന്നിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്കു പൗലോസ് നോക്കുന്നു; അതു ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേയുള്ളതാണ്. മത്തായിയിൽ യേശു ആദ്യശിഷ്യന്മാരെ വിളിക്കുന്നു. ആ വിളി എവിടേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്ന് അപ്പ. പ്രവ. 2:37–47 കാണിക്കുന്നു: പ്രബോധനത്തിനും കൂട്ടായ്മയ്ക്കും അപ്പം മുറിക്കലിനും പ്രാർഥനയ്ക്കുമായി ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിലേക്ക്. താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: വിളി, നാമം, അനുഗമനം.
പശ്ചാത്തലം.
ഫറവോയുടെ ഭവനത്തിൽ വളർന്ന മോശ, ഒരു ഈജിപ്തുകാരനെ കൊന്നശേഷം ഈജിപ്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി (പുറപ്പാട് 2:11–15). മിദിയാനിൽ താമസിച്ച്, വിവാഹം കഴിച്ച്, ഇടയനായി. ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം ഈജിപ്തിലെ രാജാവ് മരിക്കുന്നു; ഇസ്രായേൽക്കാർ നിലവിളിക്കുന്നു; ദൈവം കേൾക്കുകയും തന്റെ ഉടമ്പടി ഓർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (2:23–25). ദൈവം പ്രവർത്തിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നു വായനക്കാരൻ അറിയുന്നു; ആടുകളുമായി നടക്കുന്ന മോശ അറിയുന്നില്ല.
മറ്റിടങ്ങളിൽ സീനായ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മലയുടെ മറ്റൊരു പേരാണ് ഹോറെബ്. ദൈവം മോശയെ വിളിക്കുന്ന ഇടത്തിലേക്കുതന്നെയാണ് ഒരു ദിവസം ജനത്തെ മുഴുവൻ കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്നത് (വാക്യം 12).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മുൾപ്പടർപ്പു കത്തിജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു, എങ്കിലും അത് എരിഞ്ഞു ചാമ്പലായില്ല.” (3:2)
ബൈബിളിൽ അഗ്നി പലപ്പോഴും ദൈവസാന്നിധ്യത്തെ കുറിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 19:18). ദൈവത്തിന്റെ അഗ്നി താൻ നിറയ്ക്കുന്നതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നില്ല. “കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ” പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്നും പിന്നീട് “കർത്താവും” “ദൈവവും” സംസാരിച്ചു എന്നും വചനം പറയുന്നു: ദൂതൻ, ദൃശ്യമായിത്തീർന്ന ദൈവസാന്നിധ്യംതന്നെയാണ്.
“അടുത്തു വരരുത്. നിന്റെ ചെരുപ്പ് അഴിച്ചുമാറ്റുക. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം പരിശുദ്ധമാണ്.” (3:5)
ദൈവം അടുത്തുവരുന്നു; എങ്കിലും “അടുത്തു വരരുത്” എന്നു പറയുന്നു. അടുപ്പത്തിനുള്ളിലെ അകലമാണു വിശുദ്ധി. മരുഭൂമിയിലെ ഒരു മലയിലെ മോശയുടെ ജോലിദിവസം പരിശുദ്ധഭൂമിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
“ഈജിപ്തിലുള്ള എന്റെ ജനത്തിന്റെ ക്ലേശങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു. മേൽനോട്ടക്കാരുടെ ക്രൂരത കാരണം അവരിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന രോദനം ഞാൻ കേട്ടു.” (3:7)
ക്രിയകൾ ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി വരുന്നു: കണ്ടു, കേട്ടു, അറിയുന്നു; തുടർന്ന്, ഇറങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു (വാക്യം 8). മനുഷ്യവേദനയ്ക്കു വളരെ മുകളിൽ അകന്നിരിക്കുന്ന ദൈവമല്ല ഇത്. “എന്റെ ജനം” എന്ന വാക്കു ശ്രദ്ധിക്കുക; അവർ അടിമകളായിരിക്കെയാണ് അതു പറയുന്നത്.
“ഫറവോയുടെ അടുക്കൽ പോകാനും ഇസ്രായേൽ മക്കളെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനും ഞാൻ ആരാണ്?” (3:11)
തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള മോശയുടെ ചോദ്യത്തിന് ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മറുപടി ലഭിക്കുന്നു.
“ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” (3:12)
“ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും” എന്നതു ഹീബ്രുവിൽ എഹ്‌യെ ആണ്; വാക്യം 14-ലെ അതേ വാക്ക്. അതിനാൽ വാക്യം 14-ലെ നാമം ഒന്നാമതായി കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ്. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷവും ഇതേ സ്വരത്തിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത് (മത്തായി 28:20).
“ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ. ഇസ്രായേൽ മക്കളോടു നീ പറയുക: ഞാനാകുന്നവൻ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു.” (3:14)
വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും ഒരർഥത്തിൽ നിരസിക്കുന്നതുമായ നാമമാണിത് എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: താൻ ആരാണെന്നു ദൈവം പറയുന്നു; എങ്കിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവമായി തുടരുന്നു (CCC 206).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം വിശദമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു: മുൾപ്പടർപ്പിൽനിന്നു ദൈവം മോശയെ വിളിക്കുന്നു; പിതാക്കന്മാരോടു വിശ്വസ്തനായ ജീവനുള്ള ദൈവമായി സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; അദ്ദേഹത്തെ അയയ്ക്കുന്നു (CCC 204–209). യഹൂദർക്കും ക്രൈസ്തവർക്കും പ്രാർഥനയുടെ ആദിമമായ ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഈ സംഭവം നിലനിൽക്കുന്നു (CCC 2575). യേശുതന്നെ മുൾപ്പടർപ്പിനെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു: അബ്രാഹത്തിന്റെയും ഇസഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവം ജീവിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമാണ് (മത്തായി 22:32).
എരിഞ്ഞുതീരാതെ കത്തുന്ന മുൾപ്പടർപ്പിൽ, പ്രസവിക്കുകയും ക്ഷതമേൽക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്ത കന്യകയുടെ പ്രതിരൂപം നിസ്സായിലെ മാർ ഗ്രിഗോറിയോസ് തന്റെ മോശയുടെ ജീവിതം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്നു; ചെരുപ്പുകളെ, വെളിച്ചത്തിൽ നിൽക്കാൻ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട മൃതവും ഭൗമികവുമായവയുടെ അടയാളമായും അദ്ദേഹം വായിക്കുന്നു (ആശയം). നാളെ, ജനുവരി 11-ന്, മലങ്കര കലണ്ടർ അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യഹൂദപ്രാർഥനയിൽ പരിചിതമായ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു സ്തുതിഗീതത്തോടെയാണ് ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത്: “വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ ദൈവം”. ഗ്രീക്കിൽ 3–14 വാക്യങ്ങൾ ഒരൊറ്റ നീണ്ട വാചകമാണ്; ശ്വാസമെടുക്കാൻ നിൽക്കാതെ സ്തുതിപോലെ അതു മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നു.
ലേഖനം പൗലോസിന്റെ പേരു വഹിക്കുന്നു; സഭ എപ്പോഴും ഇതിനെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഒരു ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൗലോസ് തന്നെയാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവെന്നു മറ്റുള്ളവർ വാദിക്കുന്നു. ഈ സംശയം അതിന്റെ ആധികാരികതയെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല. ഏറ്റവും പഴയ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ വാക്യം 1-ൽ “എഫേസോസിൽ” എന്ന വാക്കില്ല; അതിനാൽ പല സഭകളിലും വായിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു ഈ ലേഖനം എന്നു പലരും കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“തന്റെ മുമ്പാകെ സ്നേഹത്തിൽ പരിശുദ്ധരും നിഷ്കളങ്കരുമായിരിക്കാൻ” (1:4)
ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേ അവിടുന്നു നമ്മെ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നു വാക്യം തുടർന്നു പറയുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പു ലോകത്തെക്കാൾ പഴയതാണ്; അതിന്റെ ലക്ഷ്യം വിശുദ്ധിയാണ്. നാം എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുംമുമ്പ് നാം സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടു. മത്തായിയിലെ മീൻപിടിത്തക്കാർ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, കടൽത്തീരത്തെ അവരുടെ വിളി ഇവിടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്.
“യേശുക്രിസ്തുവഴി നാം അവിടുത്തെ പുത്രരായി ദത്തെടുക്കപ്പെടണമെന്ന്,” (1:5)
“മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിച്ചു” എന്നതു സ്നേഹത്തിന്റെ വാക്കാണ്, വിധിയുടേതല്ല. ഈ ഭാഗത്ത് അത് എപ്പോഴും നല്ലതിനുവേണ്ടിയാണ്: ദത്തെടുപ്പിനും സ്തുതിക്കുംവേണ്ടി.
“അവിടുത്തെ കൃപയുടെ സമൃദ്ധിക്കൊത്ത് നമുക്കു ക്രിസ്തുവിൽ പാപമോചനവും അവന്റെ രക്തംവഴി രക്ഷയും കൈവന്നിരിക്കുന്നു.” (1:7)
അടിമയെയോ തടവുകാരനെയോ വിലകൊടുത്തു വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള വാക്കാണ് ഇവിടെ “രക്ഷ”. അടിമത്തത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെട്ട ഇസ്രായേലിന്റെ പുറപ്പാട് അത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
“ഇത് കാലത്തിന്റെ പൂർണതയിൽ സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാറ്റിനെയും ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയത്രേ.” (1:10)
സഭയുടെ മാത്രമല്ല, സൃഷ്ടിയുടെയും ലക്ഷ്യമാണ് ക്രിസ്തു. സ്വർഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ നല്ലതൊന്നും പുറത്തു നിൽക്കുന്നില്ല.
“വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ അവനിൽ മുദ്രിതരായിരിക്കുന്നു.” (1:13)
മുദ്ര ഉടമസ്ഥതയെ കാണിക്കുകയും അടയാളപ്പെടുത്തിയതിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. മാമ്മോദീസായോടും തൈലാഭിഷേകത്തോടും ഈ വാക്കിനെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1295–1296).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആരാധനാക്രമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങൾകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത് (CCC 1077–1079): പിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കുകയും തിരികെ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ആരാധനാക്രമം. സ്വർഗീയമായ എല്ലാ ആത്മീയവരങ്ങളാലും ക്രിസ്തുവിൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവളും ലോകാരംഭത്തിനു മുമ്പേ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവളുമായ മറിയത്തിനും മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ബാധകമാക്കുന്നു (CCC 492). എല്ലാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെ രക്ഷാചരിത്രം മുഴുവന്റെയും താക്കോലായി വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
യേശു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചു (3:13–17), പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു (4:1–11). പിന്നീടു വിശദമായി പറയുന്ന യോഹന്നാന്റെ ബന്ധനമാണ് (14:3–12) അടയാളം. യേശു നസറത്തു വിട്ട്, തടാകത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള മീൻപിടിത്തപട്ടണമായ കഫർണാമിലേക്കു നീങ്ങുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അസ്സീറിയാ കൈയടക്കിയ വടക്കൻ ഗോത്രദേശങ്ങളാണ് സെബുലൂണും നഫ്ത്താലിയും (2 രാജാക്കന്മാർ 15:29). സമ്മിശ്രജനതയുള്ള ഗലീലിയെ വിജാതീയരുടെ ഗലീലി എന്ന് ഏശയ്യാ വിളിച്ചു (ഏശയ്യാ 9:1). ഏശയ്യാ പ്രകാശം വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് ആ സ്ഥലത്തിനുതന്നെയാണ്; അതിനാൽ അവിടെയാണ് പ്രകാശം ആരംഭിക്കുന്നതായി മത്തായി കാണിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അന്ധകാരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ജനങ്ങൾ വലിയ പ്രകാശം കണ്ടു. മരണത്തിന്റെ മേഖലയിലും നിഴലിലും വസിച്ചിരുന്നവർക്കായി ഒരു ദീപ്തി ഉദയം ചെയ്തു.” (4:16)
ദനഹാക്കാലത്തിന് ഈ വാക്യം ഏറെ ചേർന്നതാണ്; ഉദിക്കുന്ന പ്രകാശത്തെയാണ് ഈ കാലത്തിന്റെ പേരു കുറിക്കുന്നത്. കേന്ദ്രത്തിൽനിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയുള്ളവരാണ് ഇത് ആദ്യം കാണുന്നത്.
“അപ്പോൾ മുതൽ യേശു പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി: മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ; സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” (4:17)
യേശുവിന്റെ പ്രസംഗം മുഴുവൻ ഇവിടെ വിത്തായുണ്ട്. ക്രമം പ്രധാനമാണ്: ആദ്യം രാജ്യം അടുത്തുവരുന്നു; മാനസാന്തരം അതിനുള്ള പ്രതികരണമാണ്.
“എന്നെ അനുഗമിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെപ്പിടിക്കുന്നവരാക്കും.” (4:19)
വിളിക്കുള്ളിൽ ഒരു വാഗ്ദാനമുണ്ട്: “ഞാൻ നിങ്ങളെ ആക്കും”. അവരുടെ പുതിയ ജോലി വിവരിക്കാൻ യേശു അവരുടെ സ്വന്തം തൊഴിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ദൈവം അനേകം മീൻപിടിത്തക്കാരെ അയയ്ക്കുമെന്നു ജറെമിയാ പറഞ്ഞു (ജറെമിയാ 16:16); ഇവിടെ ഈ മീൻപിടിത്തം രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്.
“തത്ക്ഷണം അവർ വലകളുപേക്ഷിച്ച് അവനെ അനുഗമിച്ചു.” (4:20)
വലകളായിരുന്നു അവരുടെ ഉപജീവനം. സെബദീപുത്രന്മാർ പിതാവിനെ കൂലിക്കാരോടുകൂടെ വിട്ടുപോന്നു എന്നു മർക്കോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (മർക്കോസ് 1:20). അതിനാൽ അവർ ദരിദ്രരായിരുന്നില്ല; വിട്ടുകളയാൻ അവർക്ക് എന്തോ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“തത്ക്ഷണം അവർ വഞ്ചി ഉപേക്ഷിച്ച്, പിതാവിനെയും വിട്ട്, അവനെ അനുഗമിച്ചു.” (4:22)
രണ്ടാമത്തേതും കൂടുതൽ കഠിനവുമായ ചുവട്: ആദ്യം വലകൾ, ഇപ്പോൾ കുടുംബവും കുടുംബത്തൊഴിലും. മാതാപിതാക്കളെ അവഗണിക്കാൻ ഇവിടെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല (15:4–6 താരതമ്യം ചെയ്യുക); യേശുവിന് ഇപ്പോൾ ഒന്നാം സ്ഥാനം എന്നാണ് വിളിയുടെ അർഥം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ പ്രസംഗത്തെ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനമായും (CCC 541), മാനസാന്തരത്തിലേക്കുള്ള വിളിയെ കൃപയുടെ ആദ്യപ്രവർത്തനമായും (CCC 1427, 1989) മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു. കുറച്ചു വലകൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പത്രോസും അന്ത്രയോസും എന്താണ് യഥാർഥത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചത് എന്നു മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി ചോദിക്കുന്നു; തനിക്കായി ഒന്നും സൂക്ഷിക്കാത്തവൻ വളരെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തരം (ആശയം). മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോരുത്തരും ഇങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ഓരോരുത്തരും വ്യത്യസ്ത ജീവിതാവസ്ഥയിൽ; വീടുവിട്ടിറങ്ങാൻ എല്ലാവരോടും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല (CCC 1533, 2013).
“ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ” എന്ന ദൈവനാമത്തിന്റെ അർഥമെന്ത്?
ദൈവമാണ് യഥാർഥത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ അസ്തിത്വത്തിന്റെയും ഉറവിടം, തന്റെ ജനത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നവൻ എന്ന് ഇതു പറയുന്നു. മനുഷ്യർക്കു തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു പേരല്ല അവിടുന്നു നൽകുന്നത്. ഈ നാമം ദൈവരഹസ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 206, 213). യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശുവിന്റെ “ഞാൻ ആകുന്നു” എന്ന വാക്കുകൾ (ഉദാ. യോഹന്നാൻ 8:58) ഈ വെളിച്ചത്തിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.
എഫേസോസിലെ “മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിച്ചു” എന്നതിന്, ആർ സ്വർഗത്തിലും ആർ നരകത്തിലും പോകണമെന്നു ദൈവം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നു എന്ന് അർഥമുണ്ടോ?
ഇല്ല. നരകത്തിൽ പോകാൻ ദൈവം ആരെയും മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ല (CCC 1037). ദത്തെടുപ്പിനും വിശുദ്ധിക്കുമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് എഫേസോസ് പറയുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപദ്ധതിയിൽ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും സ്വതന്ത്രമായ പ്രതികരണം ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (CCC 600).
യേശുവിനെ അറിയാതെ മീൻപിടിത്തക്കാർ യഥാർഥത്തിൽ ഉടനെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചോ?
യേശുവിന്റെ വചനത്തിന്റെ ശക്തി കാണിക്കാൻ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ രൂപത്തിലാണ് മത്തായി ഇതു പറയുന്നത്. ജോർദാനടുത്ത് അന്ത്രയോസും പത്രോസും യേശുവിനെ നേരത്തേ കണ്ടുമുട്ടിയതിനെക്കുറിച്ചു യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:35–42); രണ്ടു വിവരണങ്ങളും ഒന്നിച്ചു നിൽക്കാമെന്നു പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു. ഏതായാലും കാര്യം ഇതാണ്: ശിഷ്യന്റെ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത് യേശുവിന്റെ വിളിയിലാണ്.
മലങ്കര പാരമ്പര്യത്തിൽ ആരാധനാദിവസം സന്ധ്യയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; അതിനാൽ രാവിലത്തെ വി. കുർബാനയിൽ മത്തായി പറയുന്നതിനു മുമ്പ്, ശനിയാഴ്ച രാത്രിതന്നെ മർക്കോസിൽനിന്ന് ആദ്യശിഷ്യരെക്കുറിച്ചു കേട്ടുകഴിഞ്ഞു. ദനഹാ എന്നതിന് പ്രകാശത്തിന്റെ ഉദയം എന്നാണ് അർഥം; അതിനു സ്വന്തം ഞായറാഴ്ചകളുണ്ട്: ജോർദാനിലെ പ്രകാശം ഇപ്പോൾ ഗലീലിയുടെ തീരത്ത് എത്തുന്നു. നമ്മുടെ പല ദേവാലയങ്ങളിലും ചെരുപ്പ് വാതിൽക്കൽ അഴിച്ചുവയ്ക്കുന്നു; മോശയോടുള്ള വാക്കുകൾ അവിടെ ഓർക്കാം: നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം പരിശുദ്ധമാണ്. വി. കുർബാനയിൽ ഈ വിളി പുതുക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു മണിക്കൂർ നാം നമ്മുടെ വലകൾ വിട്ട്, പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നവന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു; ആദിമസമൂഹം അപ്പം മുറിക്കലിൽ ചെയ്തതുപോലെ (അപ്പ. പ്രവ. 2:42).