11 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവും, കരുണയുടെ പിതാവും സകല സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ! ദൈവം ഞങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സാന്ത്വനത്താൽ ഓരോ തരത്തിലുള്ള വ്യഥകളനുഭ വിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശക്തരാകേണ്ടതിനും, ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന അതേ ആശ്വാസംതന്നെ അവരും അനുഭവിക്കേണ്ടതിനും അവിടുന്നു ഞങ്ങളെ എല്ലാ ക്ളേശങ്ങളിലും സമാശ്വസിപ്പ” 2 കോറിന്തോസ് 1:3–4
കൊറിന്തോസുകാർക്കുള്ള രണ്ടാം ലേഖനം പൗലോസ് ആരംഭിക്കുന്നതു തന്റെ സഹനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതിയോടെയല്ല, അവ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു സ്തുതിയോടെയാണ്: ദൈവം കാരുണ്യത്തിന്റെ പിതാവും എല്ലാ സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമാണ്. ഏഷ്യയിൽ മരണവിധി ലഭിച്ചതുപോലെ പൗലോസിനു തോന്നി; നമ്മിൽത്തന്നെയല്ല, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ അവൻ പഠിച്ചു. അവനു ലഭിച്ച ആശ്വാസം അവൻ മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകുന്ന ആശ്വാസമായിത്തീരുന്നു. ദൈവം ആശ്വസിപ്പിച്ച നമ്മുടെ മുറിവുകൾ മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു ശുശ്രൂഷയായി മാറുന്നു.
ഏവൻഗേലിയോനിൽ സ്നാപകയോഹന്നാൻ യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: ദൈവം അയച്ചവൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നു; കാരണം, അവൻ ആത്മാവിനെ അളവില്ലാതെ നൽകുന്നു. മാർ ബസേലിയോസിന്റെ ഇളയ സഹോദരനും മെത്രാനും മിസ്റ്റിക്കുമായ നിസ്സായിലെ മാർ ഗ്രിഗോറിയോസിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ആത്മാവ് ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വളർച്ച ഒരിക്കലും നിർത്തുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു: ഓരോ കണ്ടെത്തലും കൂടുതൽ വലിയ ഒരു ആഗ്രഹം തുറക്കുന്നു. അളവില്ലാതെ നൽകപ്പെടുന്ന ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ അനന്തസ്നേഹത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കുന്നു.
വിഷയം: “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവും, കരുണയുടെ പിതാവും സകല സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ!”
ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ; മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയം.
“നിങ്ങളുടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ, എന്റെ ജനത്തെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ!” ഏശയ്യാ 40:1
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവും, കരുണയുടെ പിതാവും സകല സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ! ദൈവം ഞങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സാന്ത്വനത്താൽ ഓരോ തരത്തിലുള്ള വ്യഥകളനുഭ വിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശക്തരാകേണ്ടതിനും, ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന അതേ ആശ്വാസംതന്നെ അവരും അനുഭവിക്കേണ്ടതിനും അവിടുന്നു ഞങ്ങളെ എല്ലാ ക്ളേശങ്ങളിലും സമാശ്വസിപ്പ” 2 കോറിന്തോസ് 1:3–4
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച സഹിക്കുന്ന ഒരാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക.
“അവിടുന്ന് എന്റെ പ്രാണനെ മരണത്തിൽ നിന്നും ദൃഷ്ടികളെ കണ്ണീരിൽനിന്നും കാലുകളെ ഇടർച്ചയിൽനിന്നുംമോചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 116:8
“മാത്രമല്ല, ഞങ്ങൾ മരണശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നെന്നു ഞങ്ങൾക്കു തോന്നി. എന്നാൽ, ഇത് ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽതന്നെ ആശ്രയിക്കാതെ, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.” 2 കോറിന്തോസ് 1:9
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു പ്രാർഥനയിൽ ഒരു ഭയം ദൈവത്തിനു കൈമാറുക.
“കർത്താവ് മേഘത്തിൽ ഇറങ്ങിവന്ന് അവനോടു സംസാരിച്ചു. അവിടുന്നു മോശയുടെമേലുണ്ടായിരുന്ന ചൈതന്യത്തിൽ ഒരു ഭാഗം എഴുപതു നേതാക്കന്മാരുടെമേൽ പകർന്നു. അപ്പോൾ അവർ പ്രവചിച്ചു. പിന്നീട് അവർ പ്രവചിച്ചിട്ടില്ല.” സംഖ്യ 11:25
“ദൈവം അയച്ചവൻ ദൈവത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു; ദൈവം അളന്നല്ല ആത്മാവിനെ കൊടുക്കുന്നത്.” യോഹന്നാൻ 3:34
ജീവിതത്തിൽ: ദൈനംദിന പ്രാർഥനയിൽ അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂട്ടുക.
നാം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ദൈവം നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.
മാർ ഗ്രിഗോറിയോസിനോടൊപ്പം ദൈവത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ദുഃഖിതനായ ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുകയോ വിളിക്കുകയോ ചെയ്യുക.
പ്രിയരേ, ഏഷ്യയിൽ പൗലോസ് വളരെയധികം സഹിച്ചു. മരണവിധി ലഭിച്ചതുപോലെപോലും അവനു തോന്നി. എങ്കിലും അവൻ ലേഖനം ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു സ്തുതിയോടെയാണ്: കാരുണ്യത്തിന്റെ പിതാവും എല്ലാ സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമായ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ (2 കോറി 1:3).
നമുക്കു ലഭിച്ച ആശ്വാസംകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് ദൈവം നമ്മുടെ എല്ലാ ക്ലേശങ്ങളിലും നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. സുഖപ്പെട്ട നമ്മുടെ മുറിവുകൾ ഒരു ശുശ്രൂഷയായിത്തീരുന്നു.
നമ്മിൽത്തന്നെയല്ല, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ തന്നെ പഠിപ്പിച്ചുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു (2 കോറി 1:9). സഹനം വ്യാജതാങ്ങുകളെ എടുത്തുമാറ്റി നമ്മെ ദൈവത്തിൽ മാത്രം ചാരിനിർത്തുന്നു.
ആത്മാവ് എപ്പോഴും ദൈവത്തിലേക്കു വളരുകയാണെന്നു പഠിപ്പിച്ച, മാർ ബസേലിയോസിന്റെ സഹോദരനായ നിസ്സായിലെ മാർ ഗ്രിഗോറിയോസിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ആത്മാവിനെ അളവില്ലാതെ നൽകുന്നു (യോഹ 3:34). ദൈവത്തിന്റെ ആശ്വാസം സ്വീകരിക്കാം, അതു കൈമാറാം, അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നീ ദുഃഖിക്കുമ്പോൾ ദൈവം നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദുഃഖിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരനെ നിനക്കും ആശ്വസിപ്പിക്കാം. ഇന്നു നിനക്ക് ആരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാകും?
കാരുണ്യത്തിന്റെ പിതാവും എല്ലാ സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമേ, എല്ലാ ക്ലേശങ്ങളിലും അങ്ങു ഞങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; അളവില്ലാത്ത ആത്മാവിനാൽ ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കണമേ; മാർ ഗ്രിഗോറിയോസിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിൽ അവസാനമില്ലാതെ വളരാൻ ഞങ്ങളെ അനുവദിക്കണമേ. ആമേൻ.
യഥാർഥ സഹനത്തിൽനിന്നു വരുന്ന ഒരു സ്തുതിയോടെയാണ് പൗലോസ് ആരംഭിക്കുന്നത്: മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയേണ്ടതിന് സകല സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവം നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. അതിരില്ലാത്ത ഒരു ദാനത്തെക്കുറിച്ചു സുവിശേഷം പറയുന്നു: ദൈവം അളന്നല്ല ആത്മാവിനെ കൊടുക്കുന്നത്. ആളിൽനിന്ന് ആളിലേക്കു കടന്നുപോകുന്ന സമാശ്വാസവും ഒരിക്കലും തീരാത്ത ആത്മാവും, ദൈവത്തിലേക്കുള്ള ആത്മാവിന്റെ വളർച്ച ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കുന്നില്ലെന്നു പഠിപ്പിച്ച നിസ്സായിലെ മാർ ഗ്രിഗോറിയോസിന്റെ ഓർമയ്ക്കു നന്നായി ചേരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
കോറിന്തോസുകാരുമായുള്ള പൗലോസിന്റെ ബന്ധം വേദനാജനകമായിരുന്നു. കണ്ണീരോടെ അദ്ദേഹം അവർക്ക് ഒരു കത്തെഴുതി (2:4); ആകാംക്ഷയോടെ വാർത്തയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തുകൾ സാധാരണ കൃതജ്ഞതയോടെ തുടങ്ങുന്നു; ഇവിടെ പൗലോസ് യഹൂദപ്രാർഥനയുടെ രൂപത്തിൽ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടു തുടങ്ങുന്നു. അടുത്തകാലത്ത് മരണത്തിന്റെ വക്കോളം എത്തിയ ഒരാളായാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവും, കരുണയുടെ പിതാവും സകല സമാശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവവുമായവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകട്ടെ!” (1:3)
“കരുണയുടെ പിതാവ്” യഹൂദപ്രാർഥനയിൽ പരിചിതമായ പ്രയോഗമാണ്. ജീവനെക്കുറിച്ചു നിരാശപ്പെട്ട ഒരാൾ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടു തുടങ്ങുന്നു.
“അവിടുന്നു ഞങ്ങളെ എല്ലാ ക്ളേശങ്ങളിലും സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.” (1:4)
സമാശ്വാസം സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാനുള്ളതല്ല. ദൈവം സുഖപ്പെടുത്തിയ മുറിവ് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനുള്ള വഴിയായി മാറാം. സഹിച്ചിട്ടുള്ളവർക്ക് എന്തു പറയണമെന്നും എപ്പോൾ ഒന്നും പറയാതിരിക്കണമെന്നും പലപ്പോഴും അറിയാം.
“ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽതന്നെ ആശ്രയിക്കാതെ, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.” (1:9)
ഏറ്റവും മോശമായതിലും പൗലോസ് ഒരു ലക്ഷ്യം കാണുന്നു. മാനുഷികമായ എല്ലാ താങ്ങും പോകുമ്പോൾ, ഉത്ഥാനത്തിന്റെ ദൈവം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു.
“ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനകൾവഴി നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം.” (1:11)
താൻ കലഹിച്ച സഭയുടെ പ്രാർഥന തനിക്ക് ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് മഹാനായ അപ്പസ്തോലൻ പറയുന്നു. ബന്ധങ്ങൾ കഠിനമായിരിക്കുമ്പോഴും പ്രാർഥന സഭയെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രൈസ്തവപ്രാർഥനയുടെ അടിസ്ഥാനചലനമാണ് വാഴ്ത്തൽ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2626); ആദിമക്രൈസ്തവസമൂഹങ്ങളിലെ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായി പൗലോസിന്റെ ജീവിതം കാണിക്കുന്നു (CCC 2636). ക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ട സഹനം അവിടുത്തെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയിലുള്ള പങ്കാളിത്തമാകുന്നുവെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1521). ദൈവത്തിന്റെ സമാശ്വാസം മറ്റുള്ളവരുടെ കരങ്ങളിലൂടെ വരുന്നുവെന്നതിന്റെ ഒരു അടയാളമാണ് രോഗികളുടെ അഭിഷേകം.
പശ്ചാത്തലം.
അവൻ വളരുകയും ഞാൻ കുറയുകയും വേണം എന്നു സ്നാപകയോഹന്നാൻ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (3:30). തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ സ്നാപകൻതന്നെ സംസാരിക്കുന്നതാകാം; സുവിശേഷകന്റെ ധ്യാനവുമാകാം. ഗ്രീക്കിൽ ഉദ്ധരണിചിഹ്നങ്ങളില്ല; വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ അഭിപ്രായം പലതാണ്. ഏതായാലും, ഉന്നതത്തിൽനിന്നുള്ള ജനനം, സാക്ഷ്യം, ജീവൻ എന്നീ വിഷയങ്ങളുള്ള മൂന്നാം അധ്യായം മുഴുവൻ അവ സംഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവന്റെ സാക്ഷ്യം സ്വീകരിക്കുന്നവൻ ദൈവം സത്യവാനാണ് എന്നതിനു മുദ്രവയ്ക്കുന്നു.” (3:33)
വിശ്വാസം ഒരു ഊഹമല്ല. സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തിന്റെ വാക്കായ, വ്യക്തിപരമായ ഒരു ഒപ്പാണത്.
“ദൈവം അയച്ചവൻ ദൈവത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു; ദൈവം അളന്നല്ല ആത്മാവിനെ കൊടുക്കുന്നത്.” (3:34)
പ്രവാചകന്മാർ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു ദൗത്യത്തിനായി ഒരു വരം ലഭിച്ചു. യേശുവിൽ ആത്മാവ് പൂർണമായുണ്ട്; ആ പൂർണതയിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് നൽകുന്നു.
“പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ, പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവൻ ജീവൻ ദർശിക്കുകയില്ല. ദൈവകോപം അവന്റെ മേൽ ഉണ്ട്.” (3:36)
യോഹന്നാനിൽ നിത്യജീവൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു ദാനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ “കോപം” ഒരു ക്ഷോഭമല്ല; ജീവനെ നിരസിക്കുന്നവന്റെ അവസ്ഥയെയാണ് അതു വിവരിക്കുന്നത്. ഒരാൾ തിരിയേണ്ടതിനാണ് ഈ മുന്നറിയിപ്പ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഉദരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട നിമിഷം മുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം അവിടുത്തേക്ക് ആത്മാവിനെ അളവില്ലാതെ നൽകുന്നു എന്ന ഈ വചനം മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 504). അവിടുത്തെ പൂർണതയിൽനിന്നാണ് നമുക്കെല്ലാം ലഭിച്ചത് എന്ന് അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. രക്ഷയ്ക്കു വിശ്വാസം ആവശ്യമാണെന്നു പറയുമ്പോഴും അത് ഈ ഭാഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു (CCC 161).
നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നിസ്സായിലെ മാർ ഗ്രിഗോറിയോസ്, മാർ ബസേലിയോസിന്റെ അനുജനും കപ്പദോക്യൻ മഹാപിതാക്കന്മാരിൽ ഒരാളുമാണ്. മെത്രാൻ എന്ന നിലയിൽ ത്രിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിഖ്യാ വിശ്വാസം അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ചു. അതിരില്ലാത്ത ദൈവത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്ന ആത്മാവിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് അവസാനമില്ലെന്നും ഓരോ കണ്ടെത്തലും കൂടുതൽ വലിയ അഭിലാഷം തുറക്കുന്നുവെന്നും മോശയുടെ ജീവിതം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു (ആശയം). അളവില്ലാതെ നൽകപ്പെടുന്ന ആത്മാവാണ് ആ പ്രബോധനത്തിന്റെ സുവിശേഷവേര്.