2 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“കർത്താവേ, അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഇപ്പോൾ ഈ ദാസനെ സമാധാനത്തിൽ വിട്ടയയ്ക്കണമേ! എന്തെന്നാൽ, സകല ജനതകൾക്കുംവേണ്ടി അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.” ലൂക്കാ 2:29–31
ജനനത്തിനു നാൽപതു ദിവസത്തിനുശേഷം, ഓരോ കടിഞ്ഞൂൽപുത്രനെയുംപറ്റി നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ, “അവനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിക്കാൻ” മറിയവും ജോസഫും ശിശുവിനെ ദേവാലയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു; ദരിദ്രരുടെ കാഴ്ചയായ “രണ്ടു ചെങ്ങാലികളെയോ, രണ്ടു പ്രാവിൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെയോ” അർപ്പിക്കുന്നു (ലേവ്യ 12:8). ദേവാലയത്തിന്റെ കർത്താവ് അമ്മയുടെ കൈകളിൽ വഹിക്കപ്പെട്ട് തന്റെ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന കർത്താവു പെട്ടെന്നു തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുമെന്നു മലാക്കി വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു (മലാ 3:1).
അവിടെ “നീതിമാനും ദൈവഭക്തനും ഇസ്രായേലിന്റെ ആശ്വാസം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നവനുമായ” ശിമയോൻ എന്ന വൃദ്ധൻ ശിശുവിനെ കൈയിലെടുത്ത് ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു: “കർത്താവേ, അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഇപ്പോൾ ഈ ദാസനെ സമാധാനത്തിൽ വിട്ടയയ്ക്കണമേ! എന്തെന്നാൽ, സകല ജനതകൾക്കുംവേണ്ടി അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. അത് വിജാതീയർക്കു വെളിപാടിന്റെ പ്രകാശവും അവിടുത്തെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ മഹിമയും ആണ്.” ജീവിതകാലം മുഴുവനുമുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ഒരു ആലിംഗനത്തിൽ നിറവേറുന്നു.
പിന്നെ ശിമയോൻ മറിയത്തോടു പറയുന്നു: “ഇവൻ ഇസ്രായേലിൽ പലരുടെയും വീഴ്ചയ്ക്കും ഉയർച്ചയ്ക്കും കാരണമാകും. ഇവൻ വിവാദവിഷയമായ അടയാളവുമായിരിക്കും… നിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാൾ തുളച്ചുകയറുകയും ചെയ്യും.” ദേവാലയവാതിൽക്കൽ സന്തോഷവും ദുഃഖവും കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ഇന്നു സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ശിശു കുരിശിൽ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കും. ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: ആടുകളുടെയും കാളക്കുട്ടികളുടെയും രക്തത്തോടെയല്ല, സ്വന്തം രക്തത്തോടെ ക്രിസ്തു ഒരിക്കലായി വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ച് നിത്യരക്ഷ നേടി (ഹെബ്രാ 9:12).
വലിയ നോമ്പിനു തൊട്ടുമുമ്പാണു മായൽത്തോ. യേശുവിനെ മറിയവും ജോസഫും സമർപ്പിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കാനും, ശിമയോനെയും ഹന്നായെയുംപോലെ വിശ്വസ്തതയോടെ കാത്തിരിക്കാനും, ജനതകളുടെ പ്രകാശമായ ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ കരങ്ങളിലേക്കും ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും സ്വീകരിക്കാനും അതു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: “കർത്താവു തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുന്നു.”
ജനനത്തിനു നാൽപതു ദിവസത്തിനുശേഷം മറിയവും ജോസഫും യേശുവിനെ ദേവാലയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു. അവിടെ വൃദ്ധരായ രണ്ടുപേർ, ശിമയോനും അന്നയും, അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇസ്രായേൽ അന്വേഷിച്ച കർത്താവു തന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു.
“ആട്ടിൻകുട്ടിയെ സമർപ്പിക്കാൻ അവൾക്കു കഴിവില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു ചെങ്ങാലികളെയോ, രണ്ടു പ്രാവിൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെയോ കൊണ്ടുവരട്ടെ. ഒന്നു ദഹനബലിക്കും, മറ്റേതു പാപപരിഹാരബലിക്കും.” ലേവ്യർ 12:8
“ഒരു ജോടി ചെങ്ങാലികളെയോ രണ്ടു പ്രാവിൻകുഞ്ഞുങ്ങളെയോ ബലി അർപ്പിക്കണം എന്നും കർത്താവിന്റെ നിയമത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതനുസരിച്ചാണ് അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.” ലൂക്കാ 2:24
ജീവിതത്തിൽ: എത്ര ചെറുതായി തോന്നിയാലും നിന്നെയും കുടുംബത്തെയും ജോലിയെയും ഇന്നു ബലിപീഠത്തിൽ സമർപ്പിക്കുക.
“നിങ്ങൾ തേടുന്ന കർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരും.” മലാക്കി 3:1
“കർത്താവേ, അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഇപ്പോൾ ഈ ദാസനെ സമാധാനത്തിൽ വിട്ടയയ്ക്കണമേ! എന്തെന്നാൽ, സകല ജനതകൾക്കുംവേണ്ടി അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. അത് വിജാതീയർക്കു വെളിപാടിന്റെ പ്രകാശവും അവിടുത്തെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ മഹിമയും ആണ്.” ലൂക്കാ 2:29–32
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ കുടുംബത്തിലെയും ഇടവകയിലെയും വൃദ്ധരെ ബഹുമാനിക്കുക; അവരുടെ വിശ്വാസം ശ്രവിക്കുക.
“അവിടുന്നാണ് വിശുദ്ധ മന്ദിരവും ഇടർച്ചയുടെ ശിലയും ഇസ്രായേലിന്റെ ഇരുഭവനങ്ങളേയും നിലംപതിപ്പിക്കുന്ന പാറയും.” ഏശയ്യാ 8:14
“ഇവൻ ഇസ്രായേലിൽ പലരുടെയും വീഴ്ചയ്ക്കും ഉയർച്ചയ്ക്കും കാരണമാകും. ഇവൻ വിവാദവിഷയമായ അടയാളവുമായിരിക്കും. അങ്ങനെ, അനേകരുടെ ഹൃദയവിചാരങ്ങൾ വെളിപ്പെടും. നിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാൾ തുളച്ചുകയറുകയും ചെയ്യും.” ലൂക്കാ 2:34–35
ജീവിതത്തിൽ: നഷ്ടം വരുത്തുമ്പോഴും ക്രിസ്തുവിനോടു വിശ്വസ്തനായിരിക്കാനുള്ള ധൈര്യത്തിനായി മറിയത്തോടു ചോദിക്കുക.
ജനതകളുടെ പ്രകാശം അമ്മയുടെ കരങ്ങളിൽ ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ശിമയോനെപ്പോലെ നമുക്ക് അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കാം; നമ്മുടെ ജീവിതം അവിടുത്തെ ഭവനത്തിൽ ഒരു കാഴ്ചയാകട്ടെ.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും ഉറങ്ങുംമുമ്പു ശിമയോന്റെ കീർത്തനം (ലൂക്കാ 2:29–32) ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, യൽദോയ്ക്കു നാൽപതു ദിവസത്തിനുശേഷം മറിയവും ജോസഫും ശിശുവിനെ ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലേക്കു വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. മോശയുടെ നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ അവിടുത്തെ കർത്താവിനു സമർപ്പിക്കാനാണ് അവർ വരുന്നത്; ദരിദ്രകുടുംബങ്ങളുടെ കാഴ്ചയായ രണ്ടു പ്രാവിൻകുഞ്ഞുങ്ങളെ അവർ അർപ്പിക്കുന്നു. ദേവാലയത്തിന്റെ കർത്താവ് അമ്മയുടെ കൈകളിൽ വഹിക്കപ്പെട്ടു തന്റെ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
ഒരു വൃദ്ധൻ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്: ക്രിസ്തുവിനെ കാണുംമുമ്പു മരിക്കുകയില്ലെന്നു വാഗ്ദാനം ലഭിച്ചിരുന്ന, നീതിമാനും ദൈവഭക്തനുമായ ശിമയോൻ. അവൻ ശിശുവിനെ കൈയിലെടുത്തു പാടുന്നു: “കർത്താവേ, അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഇപ്പോൾ ഈ ദാസനെ സമാധാനത്തിൽ വിട്ടയയ്ക്കണമേ! എന്തെന്നാൽ, അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.” ജീവിതകാലം മുഴുവനുമുള്ള പ്രാർഥനയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷത്തിൽ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു. വൃദ്ധയായ ഹന്നാ പ്രവാചികയും ദൈവത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞ് എല്ലാവരോടും ശിശുവിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ശിമയോൻ മറിയത്തോടും പറയുന്നു: “നിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാൾ തുളച്ചുകയറുകയും ചെയ്യും.” ഇന്നു സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ശിശു ഒരുനാൾ കുരിശിൽ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കും. സ്വന്തം രക്തത്തോടെ ക്രിസ്തു യഥാർഥ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ചു നിത്യരക്ഷ നേടിയെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു. ക്രിസ്മസിന്റെ സന്തോഷം ഇപ്പോൾത്തന്നെ കുരിശിന്റെ നിഴൽ വഹിക്കുന്നു.
ഞായറാഴ്ച വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു. മറിയവും ജോസഫും ചെയ്തതു നമുക്കും ചെയ്യാം: നമ്മെത്തന്നെ, നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെ, അധ്വാനത്തെ, ജീവിതം മുഴുവനെയും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കാം. വിശ്വസ്തതയോടെ കർത്താവിനായി കാത്തിരിക്കാൻ ശിമയോനിൽനിന്നും ഹന്നായിൽനിന്നും പഠിക്കാം. വി. കുർബാന സ്വീകരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ശിമയോനോടൊപ്പം നമുക്കു പറയാം: “അങ്ങയുടെ രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.” ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു ഒരു കൊച്ചുകുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മറിയവും ജോസഫും അവിടുത്തെ ദൈവത്തിനു നൽകാൻ വലിയ ദേവാലയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
ശിമയോൻ എന്ന ഒരു വൃദ്ധൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. രക്ഷകനെ കാണാൻ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. കുഞ്ഞായ യേശുവിനെ കൈയിലെടുത്ത് അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ എനിക്കു സന്തോഷമായി; ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ ഞാൻ കണ്ടു!”
യേശുവിനെ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴോ അവിടുത്തോടു പ്രാർഥിക്കുമ്പോഴോ നിനക്കും ശിമയോനെപ്പോലെ സന്തോഷിക്കാം. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, അങ്ങാണ് എന്റെ പ്രകാശം!”
കർത്താവായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ പുത്രൻ ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ശിമയോനും ഹന്നായും അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതങ്ങളുടെ സമർപ്പണം സ്വീകരിക്കണമേ; അവരുടെ വിശ്വാസത്തോടെ അങ്ങേക്കായി കാത്തിരിക്കാനും അവരുടെ സന്തോഷത്തോടെ അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ക്രിസ്തു ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളുടെയും എല്ലാ ജനതകളുടെയും പ്രകാശമായിരിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കർത്താവിന്റെ ദേവാലയപ്രവേശമായ മായൽത്തോ, യൽദോ ഉൾപ്പെടെ എണ്ണുമ്പോൾ നാൽപതാം ദിവസമാണ്. നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ചെയ്യാൻ ദരിദ്രരായ ഒരു യുവദമ്പതികൾ ജറുസലെമിലേക്കു കയറുന്നു. അവരോടൊപ്പം, അമ്മയുടെ കൈകളിൽ, കർത്താവ് തന്റെ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ തേടുന്ന കർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരും” (മലാക്കി 3:1).
ഇന്നത്തെ വായനക്രമം സമൃദ്ധമാണ്. പഴയനിയമവായനകൾ ഊനമില്ലാത്ത കാഴ്ചകളുടെ നിയമം (ലേവ്യർ 22:17–25), ഹെബ്രോണിൽ ദാവീദിന്റെ അഭിഷേകം (2 സാമുവൽ 5:1–5), “ജസ്സെയുടെ കുറ്റിയിൽനിന്ന് ഒരു മുള കിളിർത്തുവരും” എന്ന വാഗ്ദാനം (ഏശയ്യാ 11:1) എന്നിവ നൽകുന്നു. അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പൗലോസ് ദേശാധിപതിയായ ഫെലിക്സിന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിലുള്ള തന്റെ പ്രത്യാശ ഏറ്റുപറയുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 24:14–21). ദേവാലയത്തിലെ രംഗം മുഴുവൻ സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോൻ പറയുന്നു (ലൂക്കാ 2:22–35); വി. കുർബാനയിലെ ഏവൻഗേലിയോൻ അതിന്റെ ആദ്യവാക്യങ്ങൾ എടുക്കുന്നു (ലൂക്കാ 2:22–24).
മൂന്നു വായനകളാണ് ഇവിടെ പഠിക്കുന്നത്. മറിയത്തെയും ജോസഫിനെയും ദേവാലയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന നിയമം ലേവ്യർ നൽകുന്നു. ശിശു ഒരുനാൾ പ്രവേശിക്കാനിരിക്കുന്ന യഥാർഥ ശ്രീകോവിൽ ഹെബ്രായർ കാണിക്കുന്നു. സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോനോടു ചേർത്ത് ഒറ്റ ഭാഗമായി പഠിക്കുന്ന ലൂക്കാ, വാതിൽക്കലെ കണ്ടുമുട്ടൽ കാണിക്കുന്നു. കാഴ്ച, പ്രവേശനം, പ്രകാശം എന്നിവയാണ് ഈ തിരുനാളിന്റെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
പഴയനിയമവായനകളിൽ ഏവൻഗേലിയോനോട് ഏറ്റവും അടുത്തു നിൽക്കുന്നത് ഇതാണ്: ലൂക്കാ മനസ്സിൽ കാണുന്ന നിയമംതന്നെ ഇതാണ്. ഒരാൾ ആചാരപരമായി ശുദ്ധനോ അശുദ്ധനോ ആകുന്നത്, അതായത് വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് അടുക്കാൻ യോഗ്യനോ അല്ലയോ എന്നത്, ലേവ്യർ 11–15 വിവരിക്കുന്നു. പ്രസവിച്ച അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ചെറിയ ഒരു നിയമമാണ് അധ്യായം 12.
ഇത് ആരാധനയുടെ ഭാഷയാണ്, കുറ്റത്തിന്റേതല്ല. ജീവന്റെയും മരണത്തിന്റെയും മഹാരഹസ്യങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ചു രക്തത്തെ, ഒരാളെ കുറച്ചുകാലത്തേക്കു വേർതിരിച്ചുനിർത്തുന്ന കാര്യങ്ങളായി ഇസ്രായേൽ കണ്ടു. സന്താനപുഷ്ടിയുള്ളവരായി പെരുകുവിൻ എന്നതാണു തിരുവെഴുത്തിലെ ആദ്യത്തെ അനുഗ്രഹം (ഉൽപത്തി 1:28); പ്രസവം പാപമാണെന്ന് ഈ അധ്യായത്തിൽ ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ശുദ്ധീകരണദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്നതുവരെ വിശുദ്ധവസ്തുക്കൾ സ്പർശിക്കുകയോ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിക്കുകയോ അരുത്.” (12:4)
കാത്തിരിപ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം മടങ്ങിവരവാണ്. അമ്മ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു തിരിച്ചെത്തി വീണ്ടും ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന ദിവസത്തിലേക്കാണു നിയമം നോക്കുന്നത്.
“ആട്ടിൻകുട്ടിയെ സമർപ്പിക്കാൻ അവൾക്കു കഴിവില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു ചെങ്ങാലികളെയോ, രണ്ടു പ്രാവിൻകുഞ്ഞുങ്ങളെയോ കൊണ്ടുവരട്ടെ.” (12:8)
വലിയ കാരുണ്യമുള്ള ഒരു ചെറിയ വാക്യം. ദൈവത്തിന്റെ നിയമം ദരിദ്രർക്ക് ഇടം നൽകുന്നു; ദരിദ്രയുടെ കാഴ്ച ധനികയുടേതുപോലെതന്നെ പൂർണമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മറിയത്തെക്കുറിച്ചു ലൂക്കാ ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ഈ വ്യവസ്ഥയാണ്. മാതാവ് ആട്ടിൻകുട്ടിയെ കൊണ്ടുവന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു; “അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി; നിയമത്തിന് അധീനനായി ജനിച്ചു” എന്നു പൗലോസ് എഴുതുന്നു (ഗലാത്തിയാ 4:4). മറിയവും ജോസഫും ഈ നിയമം അക്ഷരംപ്രതി പാലിക്കുന്നു. പുത്രനെ ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ മറിയം ദരിദ്രരുടെ കാഴ്ചയാണ് അർപ്പിച്ചതെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 57). രണ്ടു പക്ഷികളെ കൊണ്ടുവന്ന അമ്മയുടെ കൈകളിൽ കുഞ്ഞാടുതന്നെയുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പ്രസംഗകർ പണ്ടേ പറഞ്ഞുപോരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഹെബ്രായലേഖനത്തെ വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളോടു ചേർത്തു സ്വീകരിക്കുന്ന പഴയ പതിവനുസരിച്ച്, നമ്മുടെ വായനക്രമം ഇതിനെ “വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനം” ആയി വായിക്കുന്നു; ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു ലേഖനം പറയുന്നില്ലെങ്കിലും. അത് സ്വയം ഉപദേശവചനമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു (13:22). ഒരുപക്ഷേ യഹൂദപശ്ചാത്തലമുള്ള, തളർന്നുതുടങ്ങിയ ക്രൈസ്തവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പ്രസംഗമാണെന്നു തോന്നുന്നു.
ഭൗമിക കൂടാരവും, പ്രധാനപുരോഹിതൻ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ രക്തവുമായി അകത്തെ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്ന പാപപരിഹാരദിനവും തൊട്ടുമുമ്പു ഗ്രന്ഥകാരൻ വിവരിച്ചു (9:1–10; ലേവ്യർ 16). ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവേശനത്തെ ഇന്നത്തെ വാക്യങ്ങൾ അതിനരികിൽ വയ്ക്കുന്നു. ഈ തിരുനാളിൽ ശിശു മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകളിൽ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയാൽ അവിടുന്ന് യഥാർഥ ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ദിവസത്തിലേക്കാണ് ഹെബ്രായർ നോക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, വരാനിരിക്കുന്ന നൻമകളുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.” (9:11)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഏറ്റവും പഴയ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ “വന്നുകഴിഞ്ഞ നന്മകളുടെ” എന്നു വായിക്കുന്നു; അതാണ് എൻ.ആർ.എസ്.വി. പിന്തുടരുന്നത്. മറ്റു പല പ്രതികളും ലത്തീൻ വുൾഗാത്തയും “വരാനിരിക്കുന്ന” എന്നു വായിക്കുന്നു; പി.ഒ.സി. പിന്തുടരുന്നത് അതാണ്. രണ്ടും വിശ്വാസത്തിനു നിരക്കുന്നതാണ്: ക്രിസ്തുവിൽ നന്മകൾ വന്നുകഴിഞ്ഞു; അവയുടെ പൂർണത ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നു.
“അവൻ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു നിത്യരക്ഷ സാധിച്ചതു കോലാടുകളുടെയോ കാളക്കിടാക്കളുടെയോ രക്തത്തിലൂടെയല്ല, സ്വന്തം രക്തത്തിലൂടെയാണ്.” (9:12)
ഇന്നു രണ്ടു പക്ഷികളെ അർപ്പിക്കുന്നത് ഏതു ശിശുവിനുവേണ്ടിയാണോ, അവിടുന്നുതന്നെയാണ് വരാനിരിക്കുന്ന കാഴ്ച. ദേവാലയവാതിൽക്കലെ മാതാപിതാക്കളുടെ കാഴ്ച, അവിടുന്ന് വളർന്നുകഴിഞ്ഞ് അർപ്പിക്കാനിരിക്കുന്ന കാഴ്ചയിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു.
“എങ്കിൽ, നിത്യാത്മാവുമൂലം കളങ്കമില്ലാതെ ദൈവത്തിനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം … നിർജീവ പ്രവൃത്തികളിൽനിന്ന് എത്രയധികമായി വിശുദ്ധീകരിക്കുകയില്ല!” (9:14)
തൊട്ടുമുമ്പത്തെ വാക്യം പറയുന്നതുപോലെ, ആചാരപരമായ ശുദ്ധി ശരീരത്തെയാണു സ്പർശിച്ചത് (13). ക്രിസ്തു അന്തഃകരണത്തിൽ എത്തുന്നു. നാം ശുദ്ധരാകുക മാത്രമല്ല ലക്ഷ്യം; നാം ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കണം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നമ്മുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു സ്വർഗത്തിൽത്തന്നെ പ്രവേശിച്ചു എന്നും (CCC 662), വി. കുർബാന കുരിശിലെ ഏകബലിയെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു ബലി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല എന്നും (CCC 1366–1367) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഹെബ്രായരെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു: ഓരോ ദിവസവും നാം മറ്റൊരു ബലിയല്ല, എപ്പോഴും അതേ ബലിതന്നെയാണ് അർപ്പിക്കുന്നത് (ആശയം). അങ്ങനെ ഓരോ വി. കുർബാനയും ഒരു പ്രവേശനമാണ്: ക്രിസ്തു പോയ ഇടത്തേക്ക് അവനോടൊപ്പം സഭ പ്രവേശിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
തന്റെ ശൈശവവിവരണം ലൂക്കാ ആരംഭിക്കുന്നതും അവസാനിപ്പിക്കുന്നതും ദേവാലയത്തിലാണ് (1:5–23; 2:41–51). നിയമം അനുസരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തെ അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു; ഈ അധ്യായത്തിൽ അഞ്ചുതവണ നിയമത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു (2:22, 23, 24, 27, 39). രണ്ടു നിയമങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഒന്നിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു. അമ്മ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം (ലേവ്യർ 12). കടിഞ്ഞൂൽപുത്രൻ കർത്താവിനുള്ളവനാണ് (പുറപ്പാട് 13:2); അവനെ വീണ്ടെടുക്കണം (സംഖ്യ 18:15–16). എന്നാൽ വീണ്ടെടുപ്പുവില ലൂക്കാ പരാമർശിക്കുന്നില്ല. യേശുവിനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിക്കാൻ അവർ വന്നു എന്നാണു പറയുന്നത്; ഹന്നാ സാമുവലിനെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു കൊണ്ടുവന്നതിനെ അത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (1 സാമുവൽ 1:24–28).
ഇന്നത്തെ ഏവൻഗേലിയോനായ 22–24 വാക്യങ്ങൾ കുടുംബത്തിന്റെ അനുസരണം പറയുന്നു; സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോൻ കണ്ടുമുട്ടലിലേക്കു തുടരുന്നു. ഇവിടെ കണ്ടുമുട്ടുന്നവർ അധികാരികളല്ല. ശിമയോന് എന്തെങ്കിലും പദവിയുള്ളതായി ലൂക്കാ പറയുന്നില്ല. കാത്തിരിപ്പുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർ അവനെ കർത്താവിനു സമർപ്പിക്കാൻ ജറുസലെമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.” (2:22)
ശിശു ഇപ്പോൾത്തന്നെ കർത്താവിന്റേതാണ്; അനുസരണത്തോടെ അവർ യേശുവിനെ അവിടെ കൊണ്ടുവരുന്നു. മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയുടെ അരികിൽ ക്രൈസ്തവമാതാപിതാക്കൾ ചെയ്യുന്നതും ഇതുപോലെയാണ്: ദൈവത്തിന്റേതായ കുഞ്ഞിനെ ദൈവത്തിനുതന്നെ തിരികെ നൽകുന്നു.
“ഒരു ജോടി ചെങ്ങാലികളെയോ രണ്ടു പ്രാവിൻകുഞ്ഞുങ്ങളെയോ ബലി അർപ്പിക്കണം” (2:24)
ആട്ടിൻകുട്ടിയെ കൊടുക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ലേവ്യർ 12:8-ലെ വ്യവസ്ഥയാണിത്. ഒരു വ്യാഖ്യാനവും കൂടാതെ തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തികനില ലൂക്കാ കാണിച്ചുതരുന്നു.
“കർത്താവേ, അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഇപ്പോൾ ഈ ദാസനെ സമാധാനത്തിൽ വിട്ടയയ്ക്കണമേ!” (2:29)
വാഗ്ദാനം പാലിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പ് സമാധാനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. പ്രവാസികളോടു സംസാരിച്ച ഏശയ്യായുടെ രണ്ടാംഭാഗത്തെ വാക്കുകൾ ഈ ഗീതത്തിൽ ഇഴചേർന്നിരിക്കുന്നു.
“സകല ജനതകൾക്കുംവേണ്ടി അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന രക്ഷ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. അത് വിജാതീയർക്കു വെളിപാടിന്റെ പ്രകാശവും അവിടുത്തെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ മഹിമയും ആണ്.” (2:31–32)
ശിമയോൻ നോക്കുന്നത് ഒരു കുഞ്ഞിനെയാണ്; സംസാരിക്കുന്നതു സകല ജനതകളെയുംകുറിച്ചും. ഏശയ്യായിലെ ദാസൻ “ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശം” ആണ് (ഏശയ്യാ 49:6). വാക്യത്തിന്റെ രണ്ടു പകുതിയും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു: വിജാതീയർക്കുള്ള പ്രകാശം ഇസ്രായേലിന്റെ മഹിമ എടുത്തുകളയുന്നില്ല.
“നിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാൾ തുളച്ചുകയറുകയും ചെയ്യും.” (2:35)
ലൂക്കായിൽ കുരിശിന്റെ ആദ്യനിഴൽ വീഴുന്നത് അമ്മയുടെമേലാണ്. സന്തോഷവും ദുഃഖവും ദേവാലയത്തിന്റെ ഒരേ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യേശു കർത്താവിനുള്ളവനായ കടിഞ്ഞൂൽപുത്രനാണെന്ന് ദേവാലയസമർപ്പണം കാണിക്കുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ശിമയോനിലും അന്നായിലും ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ തന്റെ രക്ഷകനെ കണ്ടുമുട്ടാൻ വരുന്നു; മറിയത്തിനു മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞ വാൾ, കുരിശിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏകബലിയെ അറിയിക്കുന്നു (CCC 529). ജനിച്ചു നാൽപതാം ദിവസം യേശു ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ദേവാലയത്തോട് അവിടുന്ന് എന്നും ആഴമായ ആദരം പുലർത്തി (CCC 583). നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽത്തന്നെ ജറുസലെമിൽ ഈ തിരുനാൾ ആഘോഷപൂർവം ആചരിച്ചിരുന്നതായി തീർഥാടകയായ എജേരിയ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദീപങ്ങളുമായി കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ പോകാനും ശിമയോനെപ്പോലെ അവിടുത്തെ ആശ്ലേഷിക്കാനും ജറുസലെമിലെ വിശുദ്ധ സോഫ്രോണിയൂസ് എല്ലാ വിശ്വാസികളെയും ക്ഷണിക്കുന്നു (ആശയം).
മറിയത്തിനു ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യമായിരുന്നോ?
ഇല്ല. എല്ലാ പാപത്തിൽനിന്നും മറിയം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്നും (CCC 411, 493), ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം മാതാവിന്റെ കന്യാത്വത്തിന്റെ പൂർണതയ്ക്കു കുറവു വരുത്താതെ അതിനെ വിശുദ്ധീകരിച്ചു എന്നും (CCC 499) സഭ വിശ്വസിക്കുന്നു. ആചാരപരമായ അശുദ്ധി എങ്ങനെയായാലും പാപമായിരുന്നില്ല. നിയമത്തിന് അധീനനായി ജനിച്ച (ഗലാത്തിയാ 4:4) തന്റെ പുത്രനെപ്പോലെ മാതാവും നിയമം പാലിച്ചു. പാഠത്തിലെ ഒരു ചെറിയ കാര്യം: ലൂക്കാ 2:22-ന്റെ ഗ്രീക്കിൽ “അവരുടെ ശുദ്ധീകരണം” എന്നും ലത്തീൻ വുൾഗാത്തയിൽ “അവളുടെ ശുദ്ധീകരണം” എന്നുമാണ്. പണ്ഡിതർ ഇതു പല രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒന്നിച്ചു യാത്ര ചെയ്യുന്ന കുടുംബത്തെ മുഴുവനും ലൂക്കാ മനസ്സിൽ കണ്ടതാകാം.
പെൺകുഞ്ഞിന്റെ ജനനത്തിനുശേഷം നിയമം കൂടുതൽ കാലം നിശ്ചയിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്?
ലേവ്യർ അതു പറയുന്നില്ല. യഹൂദരും ക്രൈസ്തവരുമായ വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഒന്നും തീർച്ചയല്ല. അതിൽ താഴ്ന്ന മഹത്വം വായിച്ചെടുക്കരുത്: മകനുവേണ്ടിയും മകൾക്കുവേണ്ടിയും ഒരേ കാഴ്ചയാണു ചോദിക്കുന്നത് (12:6). പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്നു തിരുവെഴുത്ത് ആദ്യപുറത്തുതന്നെ പറയുന്നു (ഉൽപത്തി 1:27; CCC 369).
മറിയത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വാൾ എന്താണ്?
ഒരിജൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ആദ്യകാല എഴുത്തുകാർ കുരിശിന്റെ ചുവട്ടിലെ സംശയത്തിന്റെ ഒരു നിമിഷത്തെയാണ് ഓർത്തത്. സഭയുടെ സ്ഥിരമായ വായന ദുഃഖം എന്നാണ്: കുരിശിന്റെ ചുവട്ടിൽനിന്ന് മറിയം പുത്രന്റെ സഹനത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു (യോഹന്നാൻ 19:25–27). കുരിശിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർണബലിയെ അറിയിക്കുന്നതായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ശിമയോന്റെ വാക്കിനെ വായിക്കുന്നു (CCC 529); അവിടുത്തെ ബലിയോടു മറിയം സ്വയം ഒന്നിപ്പിച്ചു എന്നു കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 58).
മായൽത്തോ എന്ന സുറിയാനി വാക്കിന്റെ അർഥം പ്രവേശനം എന്നാണ്. കർത്താവിലേക്കാണ് ഈ തിരുനാൾ നോക്കുന്നത്: അവിടുന്ന് അകത്തേക്കു വരുന്നു, അവിടുത്തെ ജനം അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കാൻ പുറത്തേക്കു ചെല്ലുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ മാർ അപ്രേം ശിമയോനെ പുരോഹിതൻ എന്നു വിളിക്കുകയും, അദ്ഭുതകരമായ ഒരു കൈമാറ്റം കാണുകയും ചെയ്യുന്നു: താൻ ശിശുവിനെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുകയാണെന്നു ശിമയോൻ കരുതി; എന്നാൽ ശിശുവാണ് ശിമയോനെ തന്റെ കർത്താവിനു സമർപ്പിച്ചത് (ആശയം). വലിയ നോമ്പിന്റെ പടിവാതിലിലാണ് മായൽത്തോ. ഉയിർപ്പിലേക്കുള്ള നീണ്ട വഴിയിൽ ഇറങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്, വഴി അവസാനിക്കുന്നത് എവിടെയെന്ന് നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു: വാക്കു പാലിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ. വി. കുർബാനയിൽ നാമും അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നു; നമുക്കും സമാധാനത്തിൽ പോകാം.