പെസഹാ · കർത്താവിന്റെ അത്താഴം

വായനകൾ

• സന്ധ്യാസുവിശേഷം യോഹന്നാൻ 7:37–53 · ആർക്കെങ്കിലും ദാഹിക്കുന്നെങ്കിൽ എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ
• പഴയനിയമം പുറപ്പാട് 12:1–11 · പെസഹാക്കുഞ്ഞാട്
• പഴയനിയമം ലേവ്യർ 16:3–10 · പാപപരിഹാരദിനം
• പഴയനിയമം സുഭാഷിതങ്ങൾ 1:10–19 · രക്തത്തിനായി പതിയിരിക്കുന്നവരോടൊപ്പം നടക്കരുത്
• പഴയനിയമം ഏശയ്യാ 24:16–23 · കർത്താവു സീയോൻമലയിൽ ഭരിക്കും
• വെളിപാട് വെളിപാട് 19:5–16 · കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹവിരുന്ന്
• വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനം 1 കോറിന്തോസ് 11:23–34 · എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ
• ഏവൻഗേലിയോൻ ലൂക്കാ 22:14–30 · അന്ത്യത്താഴം

ഇന്നത്തെ വചനം

“പിന്നെ അവൻ അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച്, അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” ലൂക്കാ 22:19

വചനവിചിന്തനം

പീഡ സഹിക്കുന്നതിന്റെ തലേരാത്രി യേശു തന്റെ ശ്ലീഹന്മാരെ മാളികമുറിയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. “പീഡയനുഭവിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നിങ്ങളോടു കൂടെ ഈ പെസഹാ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന് ഞാൻ അത്യധികം ആഗ്രഹിച്ചു.” ആ മേശയിൽ അവിടുന്ന് അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച്, പറഞ്ഞു: “ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” അത്താഴത്തിനുശേഷം പാനപാത്രമെടുത്ത്: “ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.” ഈ രാത്രിയിലാണു വി. കുർബാന ജനിച്ചത്.

ആദ്യത്തെ പെസഹായെപ്പറ്റി പുറപ്പാടു പറയുന്നു: ഊനമില്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞാട്; കട്ടിളക്കാലുകളിൽ അതിന്റെ രക്തം; അടിമത്തം വിട്ടുപോകാൻ ഒരുങ്ങിയ ജനം തിടുക്കത്തിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നു. “കട്ടിളയിലുള്ള രക്തം… അതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കടന്നുപോകും.” യേശുവാണ് യഥാർഥ പെസഹാക്കുഞ്ഞാട്. അവിടുത്തെ രക്തം നമ്മെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അടിമത്തത്തിൽനിന്നു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും മരണത്തിൽനിന്നു ജീവനിലേക്കുമുള്ള യാത്രയ്ക്കായി അവിടുത്തെ ശരീരം നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

അതേ മേശയിൽ യേശു തന്റെ ശ്ലീഹന്മാർക്കു മഹത്വത്തെപ്പറ്റി ഒരു പാഠം നൽകി: “ആരാണു വലിയവൻ, ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുന്നവനോ പരിചരിക്കുന്നവനോ? ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുന്നവനല്ലേ? ഞാനാകട്ടെ നിങ്ങളുടെയിടയിൽ പരിചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെയാണ്.” നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ കാൽകഴുകൽ ശുശ്രൂഷ ഇതു ദൃശ്യമാക്കുന്നു. ദിവ്യകാരുണ്യവും ശുശ്രൂഷയും വേർപിരിക്കാനാവില്ല: തന്റെ ശരീരം നൽകുന്നവൻ നമ്മുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുന്നു.

തനിക്കു ലഭിച്ചതു വിശുദ്ധ പൗലോസ് കൈമാറുന്നു: നിങ്ങൾ ഈ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുകയും ഈ പാനപാത്രത്തിൽനിന്നു പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം കർത്താവിന്റെ മരണം, അവിടുന്നു വരുവോളം, പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (1 കോറി 11:26). അയോഗ്യതയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെതിരേ അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പും നൽകുന്നു. വി. കുർബാനയ്ക്കും പൗരോഹിത്യത്തിനുംവേണ്ടി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാനും ഹൃദയങ്ങൾ പരിശോധിക്കാനും ഗത്സെമനിയിലേക്കു പോകുന്ന യേശുവിനോടൊപ്പം ഉണർന്നിരിക്കാനുമുള്ള രാത്രിയാണു പെസഹാ.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്.”

ഈ വിശുദ്ധ രാത്രിയിൽ യേശു ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം പെസഹാ ഭക്ഷിക്കുന്നു, വിശുദ്ധ കുർബാനയും പൗരോഹിത്യവും നമുക്കു നൽകുന്നു, അവരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുന്നു. ഒരു സഭയെന്ന നിലയിൽ നാം ആയിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഈ മാളികമുറിയിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്നു.

1. പുതിയ പെസഹാക്കുഞ്ഞാട്

• ഈജിപ്തിൽ കട്ടിളക്കാലുകളിലെ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ജനത്തെ മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു.
• യേശു അപ്പവും പാനപാത്രവും എടുക്കുന്നു: നൽകപ്പെടുന്ന അവിടുത്തെ ശരീരം, ചിന്തപ്പെടുന്ന രക്തം, പുതിയ ഉടമ്പടി.
• മാമ്മോദീസയിൽ നമ്മെ മുദ്രിതരാക്കുകയും കുർബാനയിൽ നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രക്തമുള്ള കുഞ്ഞാടാണ് അവിടുന്ന്.

“കട്ടിളയിലുള്ള രക്തം നിങ്ങൾ ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ അടയാളമായിരിക്കും. അതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കടന്നുപോകും. ഞാൻ ഈജിപ്തിനെ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ ആ ശിക്ഷ നിങ്ങളെ ബാധിക്കുകയില്ല.” പുറപ്പാട് 12:13

“പിന്നെ അവൻ അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രംചെയ്ത്, മുറിച്ച്, അവർക്കുകൊടുത്തുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ. അപ്രകാരം തന്നെ അത്താഴത്തിനുശേഷം അവൻ പാനപാത്രം എടുത്തുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.” ലൂക്കാ 22:19–20

ജീവിതത്തിൽ: അതു യഥാർഥത്തിൽ കർത്താവാണെന്ന ആഴമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഇന്നു രാത്രി വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുക.

2. സ്വർഗത്തെ മുൻകൂട്ടി കാണിക്കുന്ന വിരുന്ന്

• ദൈവത്തിന്റെ പർവതത്തിൽ സർവജനതകൾക്കുമുള്ള ഒരു വിരുന്ന് ഏശയ്യാ മുൻകൂട്ടി കണ്ടു.
• വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ കേൾക്കുന്നു: “കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹവിരുന്നിനു വിളിക്കപ്പെട്ടവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ!”
• ഓരോ കുർബാനയും ആ നിത്യവിരുന്നിന്റെ മുന്നാസ്വാദനമാണ്; അത് അർപ്പിക്കാനായി യേശു തന്റെ ശ്ലീഹന്മാരെ പുരോഹിതന്മാരാക്കി.

“ഈ പർവതത്തിൽ സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കും - മജ്ജയും കൊഴുപ്പുമുറ്റിയ വിഭവങ്ങളും മേൽത്തരം വീഞ്ഞുമുള്ള വിരുന്ന്.” ഏശയ്യാ 25:6

“ദൂതൻ എന്നോടുപറഞ്ഞു, എഴുതുക; കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹവിരുന്നിനു വിളിക്കപ്പെട്ടവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ!” വെളിപാട് 19:9

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി നിന്റെ വൈദികർക്കുവേണ്ടിയും പൗരോഹിത്യദൈവവിളികൾക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കുക.

3. മുട്ടുകുത്തി കഴുകുന്ന സ്നേഹം

• അബ്രാഹം അപരിചിതരെ സ്വീകരിച്ചു: “കാലുകഴുകാൻ കുറച്ചുവെള്ളം കൊണ്ടുവരട്ടെ.”
• കർത്താവും ഗുരുവുമായ യേശു മുട്ടുകുത്തി ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുന്നു.
• ദിവ്യകാരുണ്യവും ശുശ്രൂഷയും വേർപിരിക്കാനാവില്ല: കർത്താവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ സഹോദരരെ ശുശ്രൂഷിക്കണം.

“കാലുകഴുകാൻ കുറച്ചുവെള്ളം കൊണ്ടുവരട്ടെ. മരത്തണലിലിരുന്നു വിശ്രമിക്കുക.” ഉൽപത്തി 18:4

“നിങ്ങളുടെ കർത്താവും ഗുരുവുമായ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയെങ്കിൽ, നിങ്ങളും പരസ്പരം പാദങ്ങൾ കഴുകണം. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങളും ചെയ്യേണ്ടതിന്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു മാതൃക നൽകിയിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 13:14–15

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രിയോ നാളെയോ വീട്ടിൽ എളിയ ഒരു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുക; വിശേഷിച്ചു നിനക്കു പ്രയാസമുള്ള ഒരാൾക്കുവേണ്ടി.

യേശു തനിക്കു സ്വന്തമായുള്ളവരെ അവസാനംവരെ സ്നേഹിച്ചു. അപ്പത്തിലും പാനപാത്രത്തിലും അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്നു; ക്ഷാളനപാത്രത്തിലും തൂവാലയിലും എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണമെന്നു കാണിക്കുന്നു.

വിശ്വാസത്തോടെ നമുക്ക് അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കാം, കൃതജ്ഞതയോടെ ആരാധിക്കാം, എളിമയോടെ പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കാം.

തീരുമാനം: അവിടുന്നു ശിഷ്യന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ ഇന്നു രാത്രി ഒരു മണിക്കൂർ കർത്താവിനോടൊപ്പം പ്രാർഥനയിൽ ചെലവഴിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു രാത്രി നാം മാളികമുറിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. യേശു പറയുന്നു: “പീഡയനുഭവിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നിങ്ങളോടു കൂടെ ഈ പെസഹാ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന് ഞാൻ അത്യധികം ആഗ്രഹിച്ചു.” വരാനിരിക്കുന്നത് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാമായിരുന്നു: ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ, ബന്ധനം, കുരിശ്. ആ രാത്രിയിൽ അവിടുന്നു തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദാനം നമുക്കു നൽകി.

“അവൻ അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച്, അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” പിന്നെ പാനപാത്രം: “ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.” ആദ്യപെസഹായിലെ കുഞ്ഞാട് ഇസ്രായേലിനെ മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു; യഥാർഥ കുഞ്ഞാടായ യേശു ലോകം മുഴുവനെയും രക്ഷിക്കാൻ തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്നു. ആ രാത്രിമുതലുള്ള ഓരോ വി. കുർബാനയും ഇതേ ദാനമാണ്.

അതേ മേശയിൽ എങ്ങനെ വലിയവരാകാമെന്ന് യേശു അവരെ പഠിപ്പിച്ചു: “ഞാനാകട്ടെ നിങ്ങളുടെയിടയിൽ പരിചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെയാണ്.” അവിടുന്നു മുട്ടുകുത്തി അവരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം സ്വീകരിച്ചിട്ടു നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കാനാവില്ല. ബലിപീഠവും തോർത്തും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു.

ഇന്നു രാത്രി വീടുകളിൽ കുടുംബങ്ങൾ പെസഹാ അപ്പം മുറിക്കും. അതു യഥാർഥമായ ഒരു കുടുംബക്കൂട്ടായ്മയാകട്ടെ: പരസ്പരം ക്ഷമിക്കുക, ദൂരെയുള്ളവരെ ഓർക്കുക, കുർബാനയ്ക്കും നമ്മുടെ വൈദികർക്കുംവേണ്ടി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക. അത്താഴത്തിനുശേഷം യേശുവിനെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കരുത്. ഗത്സെമനിയിൽ പ്രാർഥിക്കാൻ പോകുന്ന അവിടുത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നു പെസഹാ രാത്രിയാണ്. മരിക്കുന്നതിന്റെ തലേരാത്രി യേശു തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഒരു പ്രത്യേക അത്താഴം കഴിച്ചു. അപ്പമെടുത്ത് അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: ഇത് എന്റെ ശരീരമാണ്. പാനപാത്രമെടുത്തു പറഞ്ഞു: ഇത് എന്റെ രക്തമാണ്. അതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ വി. കുർബാന!

പിന്നെ യേശു ഒരു വേലക്കാരനെപ്പോലെ മുട്ടുകുത്തി കൂട്ടുകാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും സഹായിക്കാനും അവരെ പഠിപ്പിക്കാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു.

ഇന്നു രാത്രി വീട്ടിൽ, ആരും പറയാതെതന്നെ ഒരാളെ സഹായിക്കുക. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, അങ്ങയെത്തന്നെ ഞങ്ങൾക്കു തന്നതിനു നന്ദി!”

പ്രാർഥന

കർത്താവായ യേശുവേ, ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ അങ്ങയുടെ ശരീരവും രക്തവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകുകയും ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുകയും ചെയ്തു. വി. കുർബാനയ്ക്കും പൗരോഹിത്യത്തിനും നന്ദി. അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ യോഗ്യരാക്കണമേ; പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കാൻ വിനീതരാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ വേദനയിൽ അങ്ങയോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ വിശ്വസ്തരാക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ഇന്നു രാത്രി എല്ലാ വായനകളും ഒരേ മേശയിലേക്കാണു നയിക്കുന്നത്. വായനക്രമപ്പുസ്തകം എട്ടു വായനകൾ നൽകുന്നു; അവ മാളികമുറിയെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്നു. സന്ധ്യാസുവിശേഷത്തിൽ (യോഹന്നാൻ 7:37–53) യേശു ശബ്ദമുയർത്തി പറയുന്നു: ആർക്കെങ്കിലും ദാഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു കുടിക്കട്ടെ. ലേവ്യർ 16:3–10 പാപപരിഹാരദിനത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതനെ കാണിക്കുന്നു. രക്തത്തിനായി പതിയിരിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചു സുഭാഷിതങ്ങൾ 1:10–19 മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു; പന്ത്രണ്ടിൽ ഒരുവൻ ഇന്നു രാത്രി അതുതന്നെയാണു ചെയ്യുന്നത്. സീയോൻമലയിൽ വാഴുന്ന കർത്താവിനെ ഏശയ്യാ 24:16–23 കാണുന്നു; കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹവിരുന്നു വെളിപാട് 19:5–16 തുറക്കുന്നു.

ഈ രാത്രിയുടെ ഭാരം വഹിക്കുന്ന മൂന്നു വായനകളാണ് ഇവിടെ പഠിക്കുന്നത്. പുറപ്പാട് കുഞ്ഞാടിനെയും വാതിലിലെ രക്തത്തെയും നൽകുന്നു. അപ്പത്തെയും പാനപാത്രത്തെയും കുറിച്ചു തനിക്കു ലഭിച്ചതു പൗലോസ് കൈമാറുന്നു; ഭിന്നിച്ച ഒരു സമൂഹത്തിനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ലൂക്കാ നമ്മെ മേശയ്ക്കരികെത്തന്നെ ഇരുത്തുന്നു: അവിടെ കർത്താവ് തന്റെ ശരീരവും രക്തവും നൽകുന്നു; എന്നിട്ടു തർക്കിക്കുന്ന ശ്ലീഹന്മാരോടു താൻ അവരുടെ ഇടയിൽ പരിചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെയാണെന്നു പറയുന്നു. സ്മരണ, ഉടമ്പടി, ശുശ്രൂഷ എന്നിവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ.

പുറപ്പാട് 12:1–11 · അതു കർത്താവിന്റെ പെസഹായാണ്

പശ്ചാത്തലം.

ഒമ്പതു മഹാമാരികൾ ഈജിപ്തിനെ പ്രഹരിച്ചു; ഫറവോ ഇസ്രായേലിനെ വിട്ടയയ്ക്കുന്നില്ല. അവസാനത്തെ മഹാമാരിക്കു മുമ്പ്, ആരും പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്, ഒരു ഭക്ഷണം എങ്ങനെ കഴിക്കണമെന്നു ദൈവം ജനത്തോടു പറയുന്നു. മോചനം ഇനിയും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല; എങ്കിലും അതിന്റെ സ്മരണ ഇപ്പോൾത്തന്നെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. കഥയുടെ ഒഴുക്കു നിർത്തി നിർദേശങ്ങൾ നൽകുന്നത് ഈ രാത്രി വരാനിരിക്കുന്ന എല്ലാ തലമുറകൾക്കുംവേണ്ടിയുള്ളതായതുകൊണ്ടാണ്.

ഇടയന്മാരുടെ വസന്തകാല ബലിയുടെയും കർഷകരുടെ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെയും പഴയ ആചാരങ്ങൾ ഇതിനു പിന്നിലുണ്ടെന്നും പുറപ്പാടിന്റെ സ്മരണയായി ഇസ്രായേൽ അവയെ പുതുതായി സ്വീകരിച്ചുവെന്നും പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. പൂർവചരിത്രം എന്തായാലും, ദൈവം ചെയ്തതാണു ബൈബിളിന്റെ വിഷയം. യഹൂദജനം ഇന്നും ഈ രാത്രി ആചരിക്കുന്നു. മതബോധനഗ്രന്ഥം അതിനെ ആദരവോടെ കാണുന്നു: യഹൂദർക്ക് അതു ഭാവിയിലേക്കു നീളുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ പെസഹായാണ്; ക്രൈസ്തവർക്കു ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണോത്ഥാനങ്ങളിൽ അതു പൂർത്തിയായി; അതിന്റെ അന്തിമ പൂർത്തീകരണം നാം കാത്തിരിക്കുന്നു (CCC 1096).

ഘടന.

• 1–2: കാലഗണനയ്ക്ക് ഒരു പുതിയ ആരംഭം.
• 3–5: വീടുതോറും കുഞ്ഞാടിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
• 6: പതിന്നാലാം ദിവസം സന്ധ്യയ്ക്കു കൊല്ലുന്നു.
• 7: കട്ടിളക്കാലുകളിലും മേൽപടിയിലും രക്തം.
• 8–10: പാകം ചെയ്യുന്നതും ഭക്ഷിക്കുന്നതും; ഒന്നും മിച്ചം വയ്ക്കരുത്.
• 11: യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങിയ വേഷം: അതു കർത്താവിന്റെ പെസഹായാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പെസഹ് (pesaḥ), പെസഹാ: 12:13-ലെ പാസഹ് എന്ന ക്രിയയാണ് (കടന്നുപോകുക) ഈ പേരിനു വിശദീകരണം. സംരക്ഷണത്തിന്റെ വാക്കുകളോടൊപ്പം ഏശയ്യാ 31:5 ഇതേ ക്രിയ ഉപയോഗിക്കുന്നു; അതിനാൽ കാവൽനിൽക്കുക എന്ന അർഥവും ഇതിൽ കേൾക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുണ്ട്. ദൈവം കടന്നുപോകുന്നു; ദൈവം കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു.
• താമീം (tāmîm), ഊനമറ്റ: പൂർണം, സമ്പൂർണം, കേടില്ലാത്തത്. ബലിക്കുള്ള നിബന്ധനയാണിത് (ലേവ്യർ 22:19–21). പത്രോസ് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് ഈ ആശയം ഉപയോഗിക്കുന്നു: കറയും കളങ്കവുമില്ലാത്ത കുഞ്ഞാട് (1 പത്രോസ് 1:19).
• ബേൻ ഹാഅർബയീം (bên hā‘arbayim), സന്ധ്യയ്ക്ക്: അക്ഷരാർഥത്തിൽ രണ്ടു സന്ധ്യകൾക്കിടയിൽ. മണിക്കൂർ ഈ വിവരണത്തിനു പ്രധാനമാണ്. യേശുവിനെ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ച ദിവസവും മണിക്കൂറും യോഹന്നാനും ഇതേ ശ്രദ്ധയോടെ കുറിക്കുന്നു (19:14).

വാക്യാനുസൃതം.

“ഈ മാസം നിങ്ങൾക്കു വർഷത്തിന്റെ ആദ്യമാസമായിരിക്കണം.” (12:2)

ഇസ്രായേലിന്റെ സ്ഥലം മാറ്റുന്നതിനു മുമ്പ് ദൈവം അതിന്റെ കലണ്ടർ മാറ്റുന്നു. രക്ഷ കാലത്തിന്റെ ആരംഭമാകുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, കർത്താവിന്റെ പെസഹായാണു സഭയുടെ വർഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം (CCC 1169).

“ഒരു വീടിന് ഒരാട്ടിൻകുട്ടി വീതം.” (12:3)

ഈ തിരുനാൾ വീട്ടിലാണ് ആചരിക്കുന്നത്. കുടുംബം ചെറുതാണെങ്കിൽ അയൽക്കുടുംബത്തെയും ചേർക്കണം (4). രക്ഷയ്ക്ക് ഒരു കുടുംബരൂപമുണ്ട്; ആരും ഒറ്റയ്ക്കു ഭക്ഷിക്കാനുള്ളതല്ല ഇത്.

“കോലാടുകളിൽ നിന്നോ ചെമ്മരിയാടുകളിൽനിന്നോ ആട്ടിൻകുട്ടിയെ തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊള്ളുക:” (12:5)

മൃഗത്തിനുള്ള ഹീബ്രു വാക്കിൽ ആട്ടിൻകുട്ടിയും കോലാട്ടിൻകുട്ടിയും ഉൾപ്പെടുന്നു. സ്നാപകന്റെ വാക്കുകൾ ഇതെല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർക്കും: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് (യോഹന്നാൻ 1:29).

“അതിന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്നു കുറച്ചെടുത്ത് ആടിനെ ഭക്ഷിക്കാൻ കൂടിയിരിക്കുന്ന വീടിന്റെ രണ്ടു കട്ടിളക്കാലുകളിലും മേൽപടിയിലും പുരട്ടണം.” (12:7)

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സ്ഥലത്തുതന്നെയാണു രക്തത്തിന്റെ അടയാളം. ഭക്ഷിക്കുന്നവർ അടയാളത്തിനു കീഴിലുള്ളവരാണ്. അതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കടന്നുപോകും (12:13) എന്നതു ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്, മാന്ത്രികനിയമമല്ല: താൻ നൽകിയ അടയാളത്തോട് അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു.

“ഇപ്രകാരമാണ് അതു ഭക്ഷിക്കേണ്ടത്: അരമുറുക്കി ചെരുപ്പുകളണിഞ്ഞ് വടികൈയിലേന്തി തിടുക്കത്തിൽ ഭക്ഷിക്കണം.” (12:11)

പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങിനിന്നു കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം. പുറപ്പാടിന്റെ അപ്പം വഴിയിലുള്ളവർക്കുള്ള ആഹാരമാണ്; നമുക്കു വി. കുർബാന ഇന്നും അതുതന്നെ.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വി. പൗലോസ് ഒറ്റവാക്യത്തിൽ പറയുന്നു: നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 5:7). യേശുവിന്റെ അസ്ഥികളിൽ ഒന്നുപോലും തകർക്കപ്പെട്ടില്ലെന്നു യോഹന്നാൻ കുറിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 19:36); കുഞ്ഞാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമത്തിന്റെ (പുറപ്പാട് 12:46) പ്രതിധ്വനിയാണത്. അന്ത്യത്താഴത്തെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ സ്മരണയ്ക്കുള്ളിൽ കാണുന്നു: പെസഹായുടെ സന്ദർഭത്തിൽ അത് ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ടു യേശു യഹൂദപെസഹായ്ക്ക് അതിന്റെ നിർണായകമായ അർഥം നൽകി (CCC 1340); ബൈബിളിൽ സ്മരണ വെറും ഓർമയല്ല, ദൈവം ചെയ്തതിനെ സന്നിഹിതമാക്കലാണ് (CCC 1363). ഈ അധ്യായത്തെ ആധാരമാക്കി സാർദിസിലെ വി. മെലിത്തോ ഒരു ഉയിർപ്പുപ്രസംഗം മുഴുവൻ രചിച്ചു; കുഞ്ഞാടിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപമായി അദ്ദേഹം വായിച്ചു (പെസഹായെക്കുറിച്ച്, ആശയം). കുരിശിലേറ്റപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് കർത്താവ് സ്വന്തം കരങ്ങളാൽ തന്റെ ശരീരവും രക്തവും ശിഷ്യന്മാർക്കു നൽകിയെന്നു സുറിയാനിയിൽ എഴുതിയ പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനിയായ അഫ്രഹാത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു (പ്രഭാഷണം 12, ആശയം).

1 കോറിന്തോസ് 11:23–34 · എനിക്കു ലഭിച്ചതും ഞാൻ ഭരമേൽപിച്ചതും

പശ്ചാത്തലം.

എഫേസോസിൽനിന്നാണു പൗലോസ് എഴുതുന്നത് (16:8), മിക്കവാറും അമ്പതുകളുടെ മധ്യത്തിൽ. കർത്താവിന്റെ അത്താഴത്തെക്കുറിച്ചു നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതവിവരണമാണിത്; സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതപ്പെടുന്നതിനും മുമ്പുള്ളത്. ഒരു ഉതപ്പാണ് ഇതു പറയാൻ കാരണം. കോറിന്തോസുകാർ ഒന്നിച്ചുകൂടുമ്പോൾ ഓരോരുത്തനും സ്വന്തം അത്താഴം മുന്നേ കഴിക്കുന്നു; ഒരാൾ വിശന്നിരിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ മദ്യപിക്കുന്നു (11:21). നേരത്തേ എത്താൻ കഴിയുന്ന സമ്പന്നർ നന്നായി ഭക്ഷിക്കുകയും ജോലി കഴിഞ്ഞു വൈകിവരുന്ന ദരിദ്രർക്ക് ഒന്നും കിട്ടാതിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെന്നു പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. ഒരു സാമൂഹികപ്രശ്നത്തിനുള്ള പൗലോസിന്റെ ഉത്തരം ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ രാത്രിയിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലലാണ്.

ഘടന.

• 23: ലഭിച്ചതും കൈമാറിയതുമായ പാരമ്പര്യം.
• 23–25: അപ്പവും പാനപാത്രവും.
• 26: ഭക്ഷിക്കുന്നതും പാനം ചെയ്യുന്നതും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.
• 27–29: അയോഗ്യമായ ഭക്ഷണവും ശരീരത്തെ വിവേചിച്ചറിയലും.
• 30–32: കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണം.
• 33–34: പ്രായോഗികമായ ഒരു നിയമം: അന്യോന്യം കാത്തിരിക്കുവിൻ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പരലംബാനോ / പരദിദോമി (paralambanō / paradidōmi), സ്വീകരിക്കുക / കൈമാറുക: പാവനമായ പാരമ്പര്യം കൈമാറുന്നതിനുള്ള സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ; ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നു (15:3). ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട എന്ന് ഇതേ വാക്യത്തിൽ വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതും രണ്ടാമത്തെ ക്രിയതന്നെയാണ്. ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ ഏൽപിച്ചുകൊടുത്തു; ആ ഏൽപിക്കലിനെയാണു പൗലോസ് കൈമാറുന്നത്.
• അനാമ്നേസിസ് (anamnēsis), ഓർമ: സാധാരണ അർഥത്തിലുള്ള ഓർമയെക്കാൾ വലുത്. ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തി ആഘോഷിക്കുന്നവർക്കു സന്നിഹിതമാക്കുന്ന ബൈബിൾസ്മരണയാണിത് (CCC 1362–1363).
• ദിയാക്രീനോ (diakrinō), വിവേചിച്ചറിയുക: വേർതിരിച്ചു കാണുക; ഉള്ളതുപോലെ തിരിച്ചറിയുക. 29–32 വാക്യങ്ങളിൽ പൗലോസ് ഈ പദകുടുംബംകൊണ്ടു കളിക്കുന്നു: വിവേചിക്കുക, വിധിക്കുക, വിധിക്കപ്പെടുക, ശിക്ഷിക്കപ്പെടുക.

വാക്യാനുസൃതം.

“കർത്താവിൽനിന്ന് എനിക്കു ലഭിച്ചതും ഞാൻ നിങ്ങളെ ഭരമേൽപിച്ചതുമായ കാര്യം ഇതാണ്: കർത്താവായ യേശു, താൻ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ, അപ്പമെടുത്ത്,” (11:23)

പൗലോസ് മാളികമുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കർത്താവിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു ചങ്ങലയിലാണ് അദ്ദേഹം നിൽക്കുന്നത്. അതു നടന്ന സമയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം വിവരണം തുടങ്ങുന്നത്: ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ രാത്രി. സ്നേഹത്തോടു ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ തിന്മയ്ക്കുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ മറുപടിയാണത്.

“ഇത് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” (11:24)

നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഹൃദയം. അയോഗ്യതയോടെ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ കർത്താവിന്റെ ശരീരത്തിനും രക്തത്തിനും എതിരേ തെറ്റുചെയ്യുന്നു എന്ന് ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിൽ പറയാൻ തക്കവിധം പൗലോസ് ഈ വാക്കുകളെ ഗൗരവമായി എടുക്കുന്നു. നാം മുറിക്കുന്ന അപ്പം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലുള്ള ഭാഗഭാഗിത്വമല്ലേ എന്ന് അദ്ദേഹം നേരത്തേ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട് (10:16).

“നിങ്ങൾ ഇതു പാനംചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ചെയ്യുവിൻ.” (11:25)

പാനപാത്രത്തെ എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടി എന്നാണ് ഈ വാക്യം വിളിക്കുന്നത്. ജറെമിയാ 31:31-ലെ പുതിയ ഉടമ്പടിയും സീനായിലെ ഉടമ്പടിരക്തവും (പുറപ്പാട് 24:8) ഇത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെടാത്ത, ഇസ്രായേലുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി (CCC 121), പ്രവാചകന്മാർ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പൂർണത യേശുവിൽ പ്രാപിക്കുന്നു.

“നിങ്ങൾ ഈ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുകയും ഈ പാത്രത്തിൽനിന്നു പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം കർത്താവിന്റെ മരണം, അവന്റെ പ്രത്യാഗമനംവരെ പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.” (11:26)

ആരാധനതന്നെ ഒരു പ്രഖ്യാപനമാണ്. അതു ഭൂതകാലത്തിലേക്ക്, അവിടുത്തെ മരണത്തിലേക്ക്, നോക്കുന്നു; ഭാവിയിലേക്ക്, അവിടുത്തെ പ്രത്യാഗമനത്തിലേക്ക്, നോക്കുന്നു; ഇന്ന്, ഈ മേശയ്ക്കരികെ, അതു ചെയ്യുന്നു.

“അതിനാൽ, ഓരോരുത്തരും ആത്മശോധനചെയ്തതിനുശേഷം ഈ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുകയും പാത്രത്തിൽനിന്നു പാനംചെയ്യുകയും ചെയ്യട്ടെ.” (11:28)

വി. കുർബാന സ്വീകരണത്തിനുള്ള ഒരുക്കത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ കാണുന്നു: ഗൗരവമുള്ള പാപബോധമുള്ളവർ ആദ്യം അനുരഞ്ജനകൂദാശ സ്വീകരിക്കണം (CCC 1385, 1457).

“ശരീരത്തെ വിവേചിച്ചറിയാതെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനംചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവൻ തന്റെ തന്നെ ശിക്ഷാവിധിയാണു ഭക്ഷിക്കുന്നതും പാനംചെയ്യുന്നതും.” (11:29)

ശരീരം എന്നാൽ കൂദാശയിലെ കർത്താവിന്റെ ശരീരം; ഈ ലേഖനത്തിൽ സഭയും കൂടിയാണ്: പലരായിരിക്കുന്ന നാം ഒരു ശരീരമാണ് (10:17). മേശയ്ക്കരികെ ദരിദ്രരെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നവൻ ഇവ രണ്ടും കാണുന്നില്ല.

“എന്റെ സഹോദരരേ, നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സമ്മേളിക്കുമ്പോൾ അന്യോന്യം കാത്തിരിക്കുവിൻ.” (11:33)

ഇത്ര ഗൗരവമുള്ള പ്രബോധനത്തിനുശേഷം വളരെ ലളിതമായ ഒരു നിയമം. ബലിപീഠത്തിലെ ശരീരത്തോടുള്ള ആദരം വാതിൽക്കലെ മനുഷ്യരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ എന്ന വാക്കുകളിലൂടെ കർത്താവ് തന്റെ ശ്ലീഹന്മാരെ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പുരോഹിതന്മാരാക്കിയെന്നും (CCC 611, 1337), വി. കുർബാന കുരിശിലെ ഏകബലിയെ രക്തരഹിതമായി സന്നിഹിതമാക്കുന്നു, അതിനോടു മറ്റൊന്നു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല എന്നും (CCC 1366–1367) ത്രെന്തോസ് കൗൺസിലും മതബോധനഗ്രന്ഥവും പഠിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പത്തെയും വീഞ്ഞിനെയും വെറും വസ്തുക്കളായി കാണരുതെന്നും കർത്താവിന്റെ പ്രഖ്യാപനമനുസരിച്ച് അവ അവിടുത്തെ ശരീരവും രക്തവുമാണെന്നും ജറുസലെമിലെ മാർ കൂറിലോസ് നവസ്നാതരോടു പറയുന്നു (രഹസ്യോപദേശങ്ങൾ 4, ആശയം). പൗലോസിന്റെ മറ്റേ ആശയം വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഊന്നിപ്പറയുന്നു: കർത്താവിന്റെ രക്തം രുചിച്ചിട്ടും നീ സഹോദരനെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല (1 കോറിന്തോസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ 27; CCC 1397-ൽ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു).

ലൂക്കാ 22:14–30 · ഞാൻ നിങ്ങളുടെയിടയിൽ പരിചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെയാണ്

പശ്ചാത്തലം.

പെസഹാഭക്ഷണമായും (22:7–13) വിടവാങ്ങലായും ലൂക്കാ അത്താഴത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്തെ വിടവാങ്ങൽപ്രസംഗങ്ങൾ നേതാവിന്റെ അവസാന നിർദേശങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒരു മേശയ്ക്കരികെ സമാഹരിക്കുന്നു. ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ, വലിപ്പം, പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ഭാവി എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ലൂക്കാ ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു. വലിയവനാരെന്ന തർക്കം അത്താഴത്തിൽത്തന്നെ വയ്ക്കുന്നതു ലൂക്കാ മാത്രമാണ്. വി. കുർബാനയെന്ന ദാനത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് അത്; അതിന്റെ സങ്കടം ഏതു വായനക്കാരനും കാണാം. പാദക്ഷാളനത്തിലൂടെ യോഹന്നാൻ 13 ഇതേ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

പെസഹാമേശയിലെ വീഞ്ഞിന്റെ പല പാനപാത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചു പിൽക്കാല യഹൂദരേഖകൾ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടാകാം അപ്പത്തിനു മുമ്പ് ഒന്നും (17) അത്താഴത്തിനുശേഷം മറ്റൊന്നും (20) ലൂക്കാ പറയുന്നത്.

ഘടന.

• 14–18: യേശുവിന്റെ ആഗ്രഹം; പെസഹായും ദൈവരാജ്യവും.
• 19–20: അപ്പവും പാനപാത്രവും.
• 21–23: മേശയ്ക്കരികെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവൻ.
• 24–27: തർക്കം; പരിചരിക്കുന്നവൻ.
• 28–30: കൽപിച്ചുനൽകുന്ന രാജ്യം; വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന മേശ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• എപിത്തൂമിയ എപെത്തൂമേസ (epithymia epethymēsa), അത്യധികം ആഗ്രഹിച്ചു: അക്ഷരാർഥത്തിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ ആഗ്രഹിച്ചു; ശക്തി കൂട്ടുന്ന ഹീബ്രു ശൈലി. ഈ ഭക്ഷണം യേശു ആഗ്രഹിച്ചതാണ്. സംഭവങ്ങളുടെ ഇരയായിട്ടല്ല അവിടുന്ന് അതിലേക്കു വരുന്നത്.
• എവുഖാരിസ്തേസാസ് (eucharistēsas), കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്: ഈ ക്രിയയിൽനിന്നാണു സഭ എവുക്കരിസ്തിയാ എന്ന പേര് എടുക്കുന്നത് (CCC 1328). ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ അപ്പത്തിന്മേൽ അവിടുത്തെ ആദ്യപ്രവൃത്തി നന്ദിപറയലാണ്.
• ദിയാക്കൊനെഓ (diakoneō), ശുശ്രൂഷിക്കുക: മേശയിൽ പരിചരിക്കുക; പിന്നീടു പൊതുവായി ശുശ്രൂഷിക്കുക (26–27). ശെമ്മാശൻ എന്ന സ്ഥാനത്തിന്റെ ഗ്രീക്ക് പേര് ഇതിൽനിന്നാണ്. ശുശ്രൂഷിക്കാനാണു മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നത് (മർക്കോസ് 10:45).
• ദിയാത്തിഥെമായ് (diatithemai), കൽപിച്ചുനൽകുക: 29-ലെ ഈ ക്രിയയും 20-ലെ ഉടമ്പടി (ദിയാഥേക്കേ) എന്ന വാക്കും ഒരേ മൂലത്തിൽനിന്നാണ്. അവിടുത്തെ രക്തത്തിലുള്ള ഉടമ്പടിയും അവിടുന്നു നൽകുന്ന രാജ്യവും വാക്കിൽത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“പീഡയനുഭവിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നിങ്ങളോടു കൂടെ ഈ പെസഹാ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന് ഞാൻ അത്യധികം ആഗ്രഹിച്ചു.” (22:15)

ഈ പെസഹാ എന്നതുപോലെതന്നെ പ്രധാനമാണ് നിങ്ങളോടു കൂടെ എന്നതും. തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്തെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാം; അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഈ മനുഷ്യരോടൊപ്പം മേശയ്ക്കരികെ ഇരിക്കാനാണ്.

“ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” (22:19)

പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ബേസാ കോഡക്സ് മുതലായ ഏതാനും പുരാതന സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ നൽകപ്പെടുന്ന എന്ന വാക്കുമുതൽ ഇരുപതാം വാക്യംവരെ ഇല്ല. മിക്കവാറും എല്ലാ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലും അവയുണ്ട്; സഭ വായിക്കുന്നതുപോലെ പി.ഒ.സി.യും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും അവ അച്ചടിക്കുന്നു. എടുത്തു, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്തു, മുറിച്ചു, കൊടുത്തു: അപ്പം മുറിക്കലിൽ എമ്മാവൂസിലെ ശിഷ്യന്മാർ കർത്താവിനെ തിരിച്ചറിയും (24:35).

“നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയാണ്.” (22:20)

ചിന്തപ്പെടുന്ന എന്നതു ബലിയുടെ ഭാഷയാണ്, ബലിപീഠത്തിങ്കലെ രക്തത്തിന്റേത് (ലേവ്യർ 4:7). തന്നോട് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പേ യേശു തന്റെ മരണത്തിന് അർഥം നൽകുന്നു. ആരും പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പേ അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്നു (യോഹന്നാൻ 10:18; CCC 609–610).

“എന്നാൽ, ഇതാ, എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവന്റെ കൈ എന്റെ അടുത്ത് മേശമേൽത്തന്നെയുണ്ട്.” (22:21)

ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ അതേ മുറിയിലാണു വി. കുർബാന നൽകപ്പെടുന്നത്; യേശു ആരെയും പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നില്ല. കരുണയും മുന്നറിയിപ്പും ഒരേ വാക്കുകളിലുണ്ട്.

“എന്നാൽ, നിങ്ങൾ അങ്ങനെയായിരിക്കരുത്. നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ ഏറ്റവും ചെറിയവനെപ്പോലെയും അധികാരമുള്ളവൻ ശുശ്രൂഷകനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കണം.” (22:26)

ഉപകാരി (25) എന്നതു ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് രാജാക്കന്മാർ യഥാർഥത്തിൽ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനപ്പേരാണ്. പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ഇടയിലെ നേതൃത്വം യേശു ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല; അതിനു വേറൊരു രൂപം നൽകുന്നു.

“ഞാനാകട്ടെ നിങ്ങളുടെയിടയിൽ പരിചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെയാണ്.” (22:27)

വിരുന്നു നൽകുന്നവൻ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നു. സഭയിലെ എല്ലാ അധികാരത്തിന്റെയും പ്രമാണരേഖ ഇതാണ്; പാദക്ഷാളനത്തിൽ നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം അതു ദൃശ്യമാക്കുന്നു.

“അത് നിങ്ങൾ എന്റെ രാജ്യത്തിൽ എന്റെ മേശയിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഇസ്രായേലിലെ പന്ത്രണ്ടുഗോത്രങ്ങളെ വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയത്രേ.” (22:30)

അല്പം മുമ്പു തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവർക്കു മേശയും സിംഹാസനങ്ങളും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവർ ഉടനെ ഓടിപ്പോകുമെങ്കിലും, എന്റെ പരീക്ഷകളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിരന്തരം ഉണ്ടായിരുന്നവർ (28) എന്ന് അവരെ വിളിക്കുന്നു. കൃപയുടെ മുഖം ഇതാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടുപേർ അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തിയിൽ പങ്കുചേരും (CCC 551, 765).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

കർത്താവിന്റെ വാക്കുകളെ മതബോധനഗ്രന്ഥം പെസഹായോടു ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു: അന്ത്യത്താഴത്തിലൂടെ അവിടുന്ന് അതിനു പുതിയ അർഥം നൽകി; പിതാവിലേക്കുള്ള തന്റെ കടന്നുപോക്കിനെ മുൻകൂട്ടി ആഘോഷിച്ചു (CCC 1339–1340). ദൈവരാജ്യത്തിലെ അതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിലേക്ക് അവിടുന്നു നോക്കി (ലൂക്കാ 22:16, 18); അതിനാൽ വരാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ അച്ചാരമാണു വി. കുർബാന (CCC 1403). കാഴ്ചവസ്തുക്കളെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരവും രക്തവുമാക്കുന്നതു മനുഷ്യനല്ല, നമുക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുതന്നെയാണ്; പുരോഹിതൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നു, ശക്തിയും കൃപയും ദൈവത്തിന്റേതാണ് എന്ന് ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു (ആശയം). പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഗീതങ്ങളിൽ, പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച യഥാർഥ കുഞ്ഞാടിനെക്കുറിച്ചു മാർ അപ്രേം പാടുന്നു (ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

അന്ത്യത്താഴം പെസഹാഭക്ഷണമായിരുന്നോ? സുവിശേഷങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുള്ളതായി തോന്നുന്നു.

മർക്കോസും മത്തായിയും ലൂക്കായും അതിനെ പെസഹാഭക്ഷണമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പെസഹാ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഒരുക്കദിവസത്തിലാണു യേശുവിന്റെ മരണം എന്നു യോഹന്നാൻ കാണിക്കുന്നു (18:28; 19:14); അങ്ങനെ കുഞ്ഞാടുകളുടെ മണിക്കൂറിൽ അവിടുന്നു മരിക്കുന്നു. ഇവയെ എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുത്താമെന്നു പണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു; എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ച ഉത്തരമില്ല. പ്രധാനകാര്യത്തിൽ നാലും യോജിക്കുന്നു: പെസഹായുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്; യേശുവാണ് അതിന്റെ യഥാർഥ കുഞ്ഞാട് (CCC 1339–1340).

ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലി എന്നേക്കുമായി ഒരിക്കലാണെങ്കിൽ വി. കുർബാന എങ്ങനെ ബലിയാകും?

അതു രണ്ടാമതൊരു ബലിയല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മസമർപ്പണം ഒന്നാണ്; അത് ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നില്ല (ഹെബ്രായർ 9:26). വി. കുർബാന അതിന്റെ സ്മരണയാണ്; അതിനെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നു: അതേ ബലിവസ്തു, പുരോഹിതന്മാരുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ ഇപ്പോൾ അർപ്പിക്കുന്ന അതേ പുരോഹിതൻ; അർപ്പണരീതി മാത്രമാണു വ്യത്യസ്തം (CCC 1366–1367).

അയോഗ്യമായ വി. കുർബാനസ്വീകരണത്തിന്റെ ശിക്ഷയാണു രോഗമെന്ന് 1 കോറിന്തോസ് 11:30 അർഥമാക്കുന്നുണ്ടോ?

ഒരു പ്രത്യേക സമയത്ത് ഈ ഒരു സമൂഹത്തിൽ താൻ കാണുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണു പൗലോസ് പറയുന്നത്; ലോകത്തോടൊപ്പം നാം ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള, രക്ഷിക്കുന്ന ശിക്ഷണമായാണ് അദ്ദേഹം അതിനെ വായിക്കുന്നത് (32). എല്ലാ രോഗത്തിനും ഇത്തരം കാരണമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. യേശുതന്നെ ആ ന്യായവാദം നിരസിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 9:2–3).

സീറോ മലങ്കര വായനക്കാരന്

അതു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട മണിക്കൂറിൽ ഇന്നു രാത്രി നാം വി. കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നു; അപ്പത്തിന്മേലും വീഞ്ഞിന്മേലും വൈദികൻ ഉച്ചരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ മാളികമുറിയിലെ വാക്കുകളാണ്. ലൂക്കാ പഠിപ്പിക്കുന്നതു നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ പാദക്ഷാളനം ദൃശ്യമാക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ പല ക്രൈസ്തവഭവനങ്ങളിലും ഈ രാത്രി കുടുംബത്തിൽ പെസഹാ അപ്പം മുറിച്ചു പങ്കുവയ്ക്കുന്നു; ഇടങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു പതിവുകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. 2027-ൽ മംഗളവാർത്തയുടെ തീയതിയും ഇതേ ദിവസമാണ്; അത് എങ്ങനെ ആചരിക്കണമെന്നതിൽ നമ്മുടെ രൂപതയുടെ നിർദേശം പിന്തുടരുന്നു. കർത്താവു ഗർഭത്തിൽ ഉരുവായതും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതും മാർച്ച് 25-നാണെന്ന പഴയ വിശ്വാസം വി. അഗസ്റ്റിൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (ത്രിത്വത്തെക്കുറിച്ച് 4.5, ആശയം). മറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ വചനം സ്വീകരിച്ച ശരീരംതന്നെയാണ് ഈ മേശയിൽ നൽകപ്പെടുന്നത്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങിയ ജനമാണ് ആദ്യത്തെ പെസഹാ ഭക്ഷിച്ചത്. എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോകാൻ ഒരുങ്ങി വി. കുർബാന സ്വീകരിക്കുക എന്നതിന് എനിക്ക് എന്താണ് അർഥം?
• വി. കുർബാനയെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലോസിന്റെ പ്രബോധനം ദരിദ്രരെ സംബന്ധിച്ച ഒരു ഉതപ്പിനുള്ള മറുപടിയാണ്. എന്റെ ഇടവകയുടെ അരികിൽ വിശന്നിരിക്കുന്നത് ആരാണ്? ഞാൻ അവരെ കാണുന്നുണ്ടോ?
• വി. കുർബാന സ്വീകരിച്ച് അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ ശ്ലീഹന്മാർ വലിപ്പത്തെച്ചൊല്ലി തർക്കിച്ചു. എന്റെ കുടുംബത്തിലോ ഇടവകയിലോ ജോലിസ്ഥലത്തോ, നിങ്ങൾ അങ്ങനെയായിരിക്കരുത് എന്ന വാക്ക് ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടത് എവിടെയാണ്?
• ദുർബലരായ മനുഷ്യരോട് എന്റെ പരീക്ഷകളിൽ എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരാണു നിങ്ങൾ എന്നു യേശു പറഞ്ഞു. അവരെ അവിടുന്നു കാണുന്ന രീതി, എന്റെ പരാജയങ്ങളെ ഞാൻ കാണുന്ന രീതിയെ എങ്ങനെ മാറ്റുന്നു?