30 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” 1 കോറിന്തോസ് 5:7
മൂന്നു ദിവസം മുമ്പു സഭ പെസഹാ ആചരിച്ചു; പെസഹാ ഇപ്പോൾ എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നതെന്ന് ഇന്നു വി. പൗലോസ് നമ്മോടു പറയുന്നു: എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അശുദ്ധിയും തിൻമയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പുകൊണ്ടല്ല, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം. സമൂഹം സഹിച്ചുപോന്ന ഒരു ദുഷ്പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ചു കോറിന്തോസിലെ സഭയ്ക്ക് എഴുതുമ്പോൾ, ഓരോ യഹൂദകുടുംബത്തിനും പരിചിതമായ ഒരു ചിത്രം പൗലോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു: പെസഹായ്ക്കുമുമ്പു വീടു മുഴുവൻ പരിശോധിച്ച് പുളിപ്പിന്റെ ഓരോ അംശവും നീക്കിക്കളയുന്നു; കാരണം, അൽപം പുളിപ്പ് മുഴുവൻമാവിനെയും പുളിപ്പിക്കുമെന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിവുള്ളതല്ലേ? ഇസ്രായേൽ അടിമത്തത്തിൽനിന്നു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു കടന്നുപോകാൻ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; നാം മരണത്തിൽനിന്നു ജീവനിലേക്കു കടന്നുപോകാൻ യഥാർഥ കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു കുരിശിൽ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കുഞ്ഞാടു നമുക്കുവേണ്ടി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ക്രൈസ്തവന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു തിരുനാളാണെന്ന് ഈ വാക്യങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ടു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറഞ്ഞു (ആശയം). ആ തിരുനാൾ നാം ഏറ്റവുമധികം ആഘോഷിക്കുന്നതു ബലിപീഠത്തിങ്കലാണ്; അവിടെ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ഇപ്പോൾ ഉയിർക്കുകയും ചെയ്ത കുഞ്ഞാട്, ശരീരവും രക്തവും ആത്മാവും ദൈവത്വവുമായി, യഥാർഥത്തിൽ സന്നിഹിതനായി, തന്നെത്തന്നെ നമുക്കു നൽകുന്നു. കഴിഞ്ഞ വ്യാഴാഴ്ച പല മാർത്തോമ്മാ ക്രൈസ്തവ ഭവനങ്ങളിലും പുളിപ്പില്ലാത്ത പെസഹാ അപ്പം ഭക്ഷിച്ചു; നാംതന്നെ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പമാകാൻ, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമുള്ള മനുഷ്യരാകാൻ, പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
ഏവൻഗേലിയോൻ ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രകാശം തുടരുന്നു: വിളക്കുകൊണ്ടുവരുന്നത് പറയുടെ കീഴിലോകട്ടിലിന്റെ അടിയിലോ വയ്ക്കാനാണോ? പീഠത്തിൻമേൽ വയ്ക്കാനല്ലേ? വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒന്നുമില്ല. വെളിച്ചത്തുവരാതെ രഹസ്യമായിരിക്കുന്നതും ഒന്നുമില്ല. ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശം കല്ലറയിൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടു; ക്യംതോയിൽ എല്ലാവരും കാണാൻ അതു പീഠത്തിന്മേൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഒരു കല്ലിനും അതിനെ കട്ടിലിനടിയിൽ ഒളിപ്പിക്കാനായില്ല. ഇപ്പോൾ ഉയിർത്ത കർത്താവു തന്റെ പ്രകാശം നമ്മിൽ വയ്ക്കുന്നു; ഭയത്താലോ ലജ്ജയാലോ അതു മറയ്ക്കപ്പെടാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. തുടർന്ന്, വാഗ്ദാനംകൂടിയായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പു യേശു നൽകുന്നു: നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ അളക്കുന്ന അളവിൽത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കും അളന്നുകിട്ടും; കൂടുതലും ലഭിക്കും. ഉയിർപ്പിലുള്ള വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോഴാണു വളരുന്നത്. ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദം പങ്കുവയ്ക്കുന്നവനു കൂടുതൽ ലഭിക്കുന്നു; അതു കട്ടിലിനടിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവന്, ഉള്ളതുപോലും വഴുതിപ്പോകുന്നതായി കാണാം.
പഴയ പുളിപ്പു നീക്കിക്കളയാൻ പറ്റിയ സമയമാണു ഹേവോറോ ആഴ്ച. പൗലോസ് അതിനു പേരിടുന്നു: അശുദ്ധിയും തിന്മയും. ഒരു കുടുംബത്തിൽ അതു പഴയൊരു നീരസമാകാം, പരിഹസിക്കുന്ന ശീലമാകാം, ഇതുവരെ തിരുത്താത്ത ഒരു നുണയാകാം. തിരുനാളിനുമുമ്പ് ഒരു ഭവനം പുളിപ്പു നീക്കുന്നതുപോലെ, അതു പുറന്തള്ളാനുള്ള നിമിഷമാണ് ഉയിർപ്പ്. പ്രായോഗികമായി: കഴിയുമെങ്കിൽ ഇന്നു വി. കുർബാനയിൽ പങ്കെടുത്ത്, നിർമലഹൃദയത്തോടെ കുഞ്ഞാടിനെ സ്വീകരിക്കുക; ഇന്നു വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെ ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ഖേദിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും നന്ദിയുള്ള ഒരു കാര്യവും പറയട്ടെ; പിന്നെ നാളെ ജോലിസ്ഥലത്തോ സ്കൂളിലോ അയൽപക്കത്തോ കാണാവുന്ന ഒരു നന്മപ്രവൃത്തിയിലൂടെ നിങ്ങളുടെ ഉയിർപ്പുവിളക്കു പീഠത്തിന്മേൽ വയ്ക്കുക. ഈ ആഴ്ച മുഴുവൻ ഉയിർപ്പിന്റെ അഭിവാദനത്തോടെ പരസ്പരം അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നതു തുടരുക.
വിഷയം: “നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
ഹേവോറോ ആഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച: നാം സ്വീകരിക്കുന്ന കുഞ്ഞാട്, നാം നീക്കുന്ന പഴയ പുളിപ്പ്, പീഠത്തിന്മേൽ നാം വയ്ക്കുന്ന വിളക്ക്.
“കട്ടിളയിലുള്ള രക്തം നിങ്ങൾ ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ അടയാളമായിരിക്കും. അതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കടന്നുപോകും. ഞാൻ ഈജിപ്തിനെ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ ആ ശിക്ഷ നിങ്ങളെ ബാധിക്കുകയില്ല.” പുറപ്പാട് 12:13
“ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” യോഹന്നാൻ 1:29
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത വി. കുർബാനയിൽ, കുർബാനസ്വീകരണത്തിനുമുമ്പു നിശ്ശബ്ദമായി പറയുക: എന്റെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടേ, ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു.
“ദൈവമേ, നിർമലമായ ഹൃദയം എന്നിൽ സൃഷ്ടിക്കണമേ! അചഞ്ചലമായ ഒരു നവചൈതന്യം എന്നിൽ നിക്ഷേപിക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 51:10
“യഥാർഥമായ വിശുദ്ധിയിലും നീതിയിലും ദൈവത്തിന്റെ സാ ദൃശ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട പുതിയ മനുഷ്യനെ നിങ്ങൾ ധരിക്കുവിൻ.” എഫേസോസ് 4:24
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിങ്ങളുടെ ഉയിർപ്പുകാഴ്ചയായി ഒരു നീരസം ഉപേക്ഷിക്കുക.
“അങ്ങയുടെ വചനം എന്റെ പാദത്തിനു വിളക്കും പാതയിൽ പ്രകാശവുമാണ്.” സങ്കീർത്തനം 119:105
“അപ്രകാരം, മനുഷ്യർ നിങ്ങളുടെ സത്പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട്, സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിന് നിങ്ങളുടെ വെളിച്ചം അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ.” മത്തായി 5:16
ജീവിതത്തിൽ: ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ മഹത്വത്തിനായി നാളെ കാണാവുന്ന ഒരു നന്മപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
നമ്മുടെ പെസഹായായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഉയിർത്തിരിക്കുന്നു; ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവൻ അവിടുത്തെ തിരുനാളാണ്.
പഴയ പുളിപ്പു നീക്കുക; ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രകാശം പ്രകാശിക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ബലിപീഠത്തിങ്കൽ നിർമലഹൃദയത്തോടെയും ലോകത്തിൽ കാണാവുന്ന നന്മയോടെയും ഈ ആഴ്ച ഉയിർപ്പുതിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുക.
പ്രിയരേ, ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഇന്നു വി. പൗലോസ് പറയുന്നു: നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം (1 കോറി 5:7–8). ഉയിർപ്പാണു യഥാർഥ പെസഹാ. കുഞ്ഞാടു കുരിശിൽ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവിടുന്നു ജീവിക്കുന്നു.
പെസഹായ്ക്കുമുമ്പു യഹൂദകുടുംബങ്ങൾ വീട്ടിൽനിന്നു പുളിപ്പിന്റെ ഓരോ അംശവും നീക്കുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: അശുദ്ധിയും തിന്മയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പു നീക്കിക്കളയുവിൻ. അൽപം പുളിപ്പു മുഴുവൻ മാവിനെയും പുളിപ്പിക്കും (1 കോറി 5:6). ക്ഷമിക്കാത്ത ഒരു മുറിവു മതി ഒരു കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ കയ്പുള്ളതാക്കാൻ.
യേശു ചോദിക്കുന്നു: വിളക്കുകൊണ്ടുവരുന്നതു പറയുടെ കീഴിലോ കട്ടിലിന്റെ അടിയിലോ വയ്ക്കാനാണോ? (മർക്കോ 4:21). കല്ലറയ്ക്കു പ്രകാശത്തെ ഒളിപ്പിക്കാനായില്ല. ഇപ്പോൾ അവിടുന്നു തന്റെ പ്രകാശം നമ്മിൽ കൊളുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഭയത്താലോ ലജ്ജയാലോ നാം അതു മറയ്ക്കരുത്.
നിങ്ങൾ അളക്കുന്ന അളവിൽത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കും അളന്നുകിട്ടും (മർക്കോ 4:24). ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദം പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോൾ വളരുന്നു. വി. കുർബാനയിൽ നിർമലഹൃദയത്തോടെ നമുക്കു കുഞ്ഞാടിനെ സ്വീകരിക്കാം, ഒരു നീരസം ഉപേക്ഷിക്കാം, നമ്മുടെ പ്രകാശം പ്രകാശിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! യേശു പറഞ്ഞു: ആരും വിളക്കു കത്തിച്ചു കട്ടിലിനടിയിൽ വയ്ക്കാറില്ല. വിളക്കു പ്രകാശിക്കാനുള്ളതാണ്! യേശു തന്റെ പ്രകാശം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആരോടെങ്കിലും ദയ കാണിച്ചും സത്യം പറഞ്ഞും വലിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ “ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!” എന്നു പറഞ്ഞും നിങ്ങൾക്ക് അതു പ്രകാശിപ്പിക്കാം.
ഞങ്ങളുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, അങ്ങു ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. അശുദ്ധിയും തിന്മയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പു ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്നു നീക്കി, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പമായി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. അങ്ങയുടെ ബലിപീഠത്തിൽ അങ്ങു തന്നെത്തന്നെ ഞങ്ങൾക്കു നൽകുന്നു; ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ കൃതജ്ഞതയുടെ ഒരു തിരുനാളാക്കണമേ. ഞങ്ങളിൽ അങ്ങു കൊളുത്തിയ പ്രകാശം പീഠത്തിന്മേൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ; മറ്റുള്ളവർ അതു കണ്ട് അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്കു വരട്ടെ. ആമേൻ.
സഭയുടെ ഉയിർപ്പുഭാഷ പൗലോസ് നൽകുന്നു: നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം. ഈ തിരുനാൾ അനുദിനജീവിതത്തിൽ ആഘോഷിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. പീഠത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള വിളക്കിനെക്കുറിച്ചും വെളിച്ചത്തു വരാനുള്ള മറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും മർക്കോസിലെ ഏവൻഗേലിയോൻ പറയുന്നു. രണ്ടും ഈ വെള്ള ആഴ്ചയ്ക്ക് ഇണങ്ങുന്നു: കല്ലറയുടെ ഇരുട്ടിൽ സംഭവിച്ചത് ഇനി പ്രകാശിക്കണം; നിർമലമായ ജീവിതമാണ് അതിന്റെ വഴി.
പശ്ചാത്തലം.
കോറിന്തോസിലെ ഒരു ഉതപ്പാണു പൗലോസ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. ഒരാൾ സ്വന്തം പിതാവിന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും സമൂഹം അഹങ്കരിക്കുന്നു (5:1–2). “അവന്റെ ആത്മാവ്” കർത്താവിന്റെ ദിനത്തിൽ രക്ഷപ്രാപിക്കണം എന്ന പ്രത്യാശയോടെ അവനെ പുറത്താക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു (5:5). ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം സമൂഹത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് പെസഹായുടെ ചിത്രം എടുക്കുന്നു.
എല്ലാ യഹൂദകുടുംബത്തിനും ഈ ചിത്രം പരിചിതമാണ്; പലരും ഇന്നും ആ പതിവു പാലിക്കുന്നു: തിരുനാളിനുമുമ്പ് വീട്ടിൽനിന്നു പുളിമാവു നീക്കം ചെയ്യുന്നു (പുറപ്പാട് 12:15). എഫേസോസിൽനിന്ന് എഴുതുന്ന പൗലോസ് പന്തക്കുസ്താവരെ അവിടെ താമസിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു (16:8); അതിനാൽ പെസഹാ അടുത്തിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നു ചില പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്ത പുതിയ മാവ് ആകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിപ്പ് നീക്കിക്കളയുവിൻ. നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്തവർ ആയിരിക്കേണ്ടവരാണല്ലോ.” (5:7)
റോമാ 6-ലെ അതേ രീതി: നിങ്ങൾ ആയിരിക്കുന്നതായി മാറുവിൻ. കൃപ ആദ്യം, പിന്നെ കൽപന.
“എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (5:7)
ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം പെസഹാ ആണെന്നുള്ള ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതപ്രസ്താവനകളിലൊന്ന്. കോറിന്തോസുകാർക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യമെന്നപോലെ, ഇടയ്ക്കു പറഞ്ഞുപോകുന്നതാണിത്. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ഇസ്രായേലിന്റെ പുറപ്പാടുരാത്രിയെ അടയാളപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, കർത്താവിന്റെ മരണം മനുഷ്യരെ മോചിപ്പിക്കുന്ന ബലിയായി കാണുന്നു.
“അതിനാൽ, അശുദ്ധിയും തിൻമയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പുകൊണ്ടല്ല, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം.” (5:8)
ആത്മാർഥത എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക് വാക്ക് (eilikrineia) കലർപ്പില്ലാത്ത ശുദ്ധിയെ കുറിക്കുന്നു. തിരുനാൾ ബലിപീഠത്തിൽ മാത്രമല്ല, സത്യസന്ധമായ ഇടപാടുകളിലും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പെസഹായായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ട കുരിശിലെ ബലി ബലിപീഠത്തിൽ അർപ്പിക്കുമ്പോഴെല്ലാം നമ്മുടെ രക്ഷാകർമം നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 3; CCC 1364). ക്രൈസ്തവർക്കു ലഭിച്ച നന്മകൾ നിമിത്തം അവർക്ക് എല്ലാ കാലവും തിരുനാളാണെന്നും അതിനാൽ അതു വിശുദ്ധിയിൽ ആഘോഷിക്കണമെന്നും ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു (ആശയം). അതിനാൽ പെസഹാ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല: പൗലോസ് ക്ഷണിക്കുന്ന തിരുനാളാണ് ഓരോ വി. കുർബാനയും.
പശ്ചാത്തലം.
കടൽത്തീരത്തു വഞ്ചിയിലിരുന്ന് യേശു പഠിപ്പിക്കുകയാണ് (4:1). വിതക്കാരന്റെ ഉപമ പറഞ്ഞ് ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് അതു വിശദീകരിച്ചു (4:1–20). തുടർന്ന് ഈ വചനങ്ങൾ വരുന്നു. ഇവയിൽ പലതും മത്തായിയിലും ലൂക്കായിലും മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളിൽ കാണുന്നു (മത്തായി 5:15; 7:2; ലൂക്കാ 11:33). അതിനാൽ കേൾവി എന്ന വിഷയത്തോടു ചേർത്ത് മർക്കോസ് അവ ഇവിടെ ശേഖരിച്ചതാണെന്നു തോന്നുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പീഠത്തിൻമേൽ വയ്ക്കാനല്ലേ?” (4:21)
പറയുടെയോ കട്ടിലിന്റെയോ കീഴിൽ ആരും വിളക്കു വയ്ക്കുകയില്ല എന്ന ഉത്തരം പ്രതീക്ഷിച്ചാണു ചോദ്യം. ഉത്തരം വ്യക്തമാണ്; അതാണു കാര്യവും.
“വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒന്നുമില്ല. വെളിച്ചത്തുവരാതെ രഹസ്യമായിരിക്കുന്നതും ഒന്നുമില്ല.” (4:22)
താൻ ആരെന്നതിനെക്കുറിച്ചു മൗനം പാലിക്കാൻ മർക്കോസിൽ യേശു പലപ്പോഴും ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ കാരണം 9:9-ൽ പറയുന്നു: മനുഷ്യപുത്രൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർക്കുന്നതുവരെ. അതിനാൽ ഉയിർപ്പിന്റെ ആഴ്ചയിൽ ഈ വചനത്തിന് അതിന്റെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. രഹസ്യം പുറത്തായി; ഇനി അതു പറയണം.
“നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ അളക്കുന്ന അളവിൽത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കും അളന്നുകിട്ടും; കൂടുതലും ലഭിക്കും.” (4:24)
മത്തായി 7:2 ഈ വചനം മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. മർക്കോസ് ഇവിടെ അതു കേൾവിയോടു ചേർക്കുന്നു. വചനത്തിനു നൽകുന്ന ശ്രദ്ധ പലിശയോടെ മടങ്ങിവരുന്നു. ദൈവം കർക്കശനായ കണക്കെഴുത്തുകാരനല്ല: “കൂടുതലും ലഭിക്കും”.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യേശു തന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കു ക്ഷണിക്കുന്നത് ഉപമകളിലൂടെയാണെന്നും അവ കേട്ടാൽ മാത്രം പോരാ, അവ പറയുന്ന രഹസ്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കണമെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 546). ക്രിസ്തുവാണു ജനതകളുടെ പ്രകാശം എന്ന വാക്കുകളോടെയാണു സഭയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ആരംഭിക്കുന്നത് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 1). പിതാക്കന്മാർക്കു പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രം മതബോധനഗ്രന്ഥം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം മുഴുവൻ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണു സഭ (CCC 748). സഭ വിളക്കുപീഠമാണ്, വിളക്കല്ല.
പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തെക്കുറിച്ചു പൗലോസ് പറയുന്നു. നമ്മുടെ വി. കുർബാനയിൽ പുളിപ്പുള്ള അപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
ഇവിടെ പൗലോസിന്റെ ചിത്രം ധാർമികജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ്; ബലിപീഠത്തിലെ അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമമല്ല. പൗരസ്ത്യ, പാശ്ചാത്യ സഭകൾ വ്യത്യസ്ത പതിവുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു: ലത്തീൻ സഭ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നു; അന്ത്യോക്യൻ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം പുളിപ്പുള്ള അപ്പം നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു. പുളിപ്പുള്ളതോ ഇല്ലാത്തതോ ആയ ഗോതമ്പപ്പത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം യഥാർഥത്തിൽ കൂദാശ ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെന്നും വൈദികർ സ്വന്തം സഭയുടെ പതിവു പിന്തുടരണമെന്നും ഫ്ലോറൻസ് കൗൺസിൽ പറഞ്ഞു (ലെത്തെന്തൂർ ചേലി, 1439). രണ്ടു പതിവുകളും പുരാതനമാണ്; രണ്ടും ആദരണീയമാണ്.